Alle inzendingen over woestijn

662 resultaten.

Sorteren op:

wonen voor een autist

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Ik woon in de woestijn, ik woon in een meer. Ik loop daar op de bodem, wel een paar duizend keer. Ik woon op de aarde, ik woon op de maan. Ik krijg daar een huisdier, een sneeuwwitte zwaan.…
Mark11 mei 2007Lees meer >

Terwijl storm bossen rooit

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
geknecht hun speels meanderende bochten afgesneden en weer recht gelegd maar een stortvloed zal de vele dijken doen bezwijken water zal zijn overloop weer krijgen hagel gaat de oogsten stenigen terwijl storm bossen rooit en een regenboog de heuvels plooit kom maar heldere zon en brandt het laatste tere blad in de verstuiving tot woestijnen…
wil melker8 september 2015Lees meer >

vergankelijkheid 2

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 924
maakt zich purend op de dood zogend aan de borsten van de glorie, gezuiverd in de mond van het leven 't ligt er aan banden in de palmen van de tijd vergankelijkheid het is een fluisteren op de lijn waar een mens niet gaan kan 't is als het blootvoets breken van het barre metaal daar ginds, houdt iets de adem in in die verre woestijn…

Weer noodweer

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Ondiepe zeeën leken wel woestijnen waar vele schepen geenszins varen konden. Aan droogte leden ook de haringgronden, geschikt geworden voor kampeerterreinen. De bodem was bezaaid met zeebanket, daar op de dorre grond een zee van vissen helaas hun levenswater moesten missen. Er werden haringtenten opgezet.…
Aubrey24 januari 2011Lees meer >

Introspectie

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Het is een hallucinerende woestijn in mij, een leegte die voortkabbelt als een helderblauw beekje onder volgroene, beschermende bomen, terwijl ik op straat verrassend genoeg gegroet wordt door minzame onbekenden zoals onbekenden zonder oordeel kunnen zijn en blij met de lente, zoals ik ooit jaren en jaren geleden als een eenzame jongen door de…

liefde dichtbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.123
blij met de jongens en herinnerde me dat ik je gevonden had en dat onze jeugd ver weg was en niets blijft maar alles terugkeert in bed de slaap niet vattend mijn buik tegen jouw rug allebei wakker was taal overbodig was buiten ver was de rivier dichtbij de hond als sfinx alsof hij zeggen wou de tijd is een verzinsel van de woestijn…
wim euser5 oktober 2012Lees meer >

Anti-Atlas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
poortwachters langs de weg naar vergetelheid lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar zonder wetenschap van dood is leven een verloren strijd het is de scherpte van de snede in de huid die schrijnt in het licht van verdreven herinnering de rivier is op een droge grens gestuit in de vallei waar water sterft in een poreuze bedding voorbij de woestijn…

WAAIENDE STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Ademtocht van zee en woestijn draait rond om het blije water, sluit met dit lustoord een ongeschreven, doch eeuwig verbond: hoge toppen zenden luchtig Gods Woord, dat men hier eens vernam uit Christus' mond naar een ieder, die de taal der wind hoort.…
Han Messie26 augustus 2013Lees meer >

Ik ben van die tijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik koester de zandloper van vadertje tijd en tel iedere zandkorrel die mij door de woestijn geleid. Want de tijd van voordien voert mij op weg naar een afscheid die onvermijdelijke voortgang die een toekomst voorbereidt.…

Manier om te overleven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat, draagt een bloeiende woestijn in de ogen, vermomd in de schaduwen tot aan de dageraad in waar hij tot bedaren komt en hij de jaarringen van z'n leven kent die echo's gevormd in de medeklinkers en geschreven in de stemmen van de wind tot aan de ouderdom door de jeugd verstomd de…
Pama24 januari 2016Lees meer >

Ach Catalonië

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 817
O Carles, net als Mozes leidt uw volk door de woestijn En trek Rajoy maar stevig bij zijn grijze, vlassige baard want net als Franco indertijd is hij geen euro waard. Dan heb je Wouter Beke nog de man van het geloof maar gaat het over mensenrecht dan blijft hij pijnlijk doof.…

De schapen ( voor E.M. uit S.)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Na zeven jaar leven in een dorre woestijn kwam ik je tegen vol van chagrijn. Het leek wel alsof je mijn oma was, zo strompelde jij door het poldergras. Maar mens toch,jij hengelt naar eeuwige rust, Je bent werkelijk aas voor de gieren. toen je later door magere Hein werd gekust wist ik zeker, hier valt iets te vieren.…

alle verf gemengd is bruin

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
met een bruine aardesmaak Ik ben blauw als ik mezelf niet bewaar veegt mijn vrouw me uit met geel groen is de breuk de deling De schilder schildert met doorzichtig Een dichter zet woorden die op zich niets betekenen aan elkaar tot een gebeuren Geschiedenis is een tempel onder het zand in de natuur is ook rul zand in een woestijn…

olijftak in mijn smoel

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 555
vrede op aarde ik zou niet weten waar het enige van waarde is 'n gevoelige snaar  vrede op aarde roepend in de woestijn 'n monster zonder waarde te mooi om waar(?)…
vRoen22 december 2023Lees meer >

Angst eet mijn ziel op

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Probeer maar eens te zeilen met wind en stroom tegen Ik ben een steen een rots van van eenzaamheid Tegen betaling houdt iemand me vast als ik in bed lig te krijsen Ik heb pijn en ben alleen angst eet mijn ziel op De steen is het heelal ik ben een steen in de woestijn Toch groeit er mos ik bekommer me om het mos Soms brandt…
J.Bakx22 november 2023Lees meer >

Zandsonate

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 310
Er kronkelt een romance door de woestijnen, een hart dat weer met haar en mij mee vloog. De lucht spiegelt, houdt weer haar betoog — in ’t slapend land zoekt zij de lijnen. Een sonate houdt wacht, stemt tot denken, speelt met de vlakte en de sombere lucht, ze ergert zich aan zijn zwakke gezucht en de niet bij passende geschenken.…

Op weg

gedicht
4.3 met 69 stemmen aantal keer bekeken 13.139
Pas als vlinders zijn als sterren, vogels overwinteren in de woestijn vuren gedoofd en schaduwen verdwenen, dan pas zullen er weer bloemen zijn.…

Omarmen

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.719
angst en geef de dood geen stem meer Al kronkelt hij nog zo door mijn hart ik heb geen enkel verweer Straks laat ik het wel weer regenen en fladdert er terug verdriet in mijn keel Een vergezicht wordt dan weer één geheel een storm zal zich opnieuw ontketenen Dan verdrink ik in een moeras van pijn waar een oase terug verandert in een woestijn…

De Blauwe Stad

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Vol van gemoed komen we bij het eind van de laan: Een immens groot zandgat waar eens in het hoogveen mijn terrein lag, naburig Meerland nu een woestijn. Een rennende hinde verzoet slechts de pijn die ik voel. Nostalgia houdt mijn hand vast.…

Voorzichtigheid RIP

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.155
ijs van de gracht het hek van de dam de geest uit de fles de kou niet van de lucht aansporend tot risico’s: zelfbeheersing vliegt uit de bocht verbaal vermogen op stamelniveau onverwacht feest voor stotteraars bekwaamheid lijdt nog het meest Voorzichtigheid is het hoekje om het overlijdensbericht blijft ongelezen een roep in de woestijn…

GEDOOFD

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Ik heb mij later slechts vergist met te veel water bij de wijn; het oergevoel lang uitgewist tezamen met de vreugd' en pijn van dat vuur uit het verleden bleek elke zoektocht afgesneden of te verzanden in een woestijn.…
han marquart30 september 2005Lees meer >

Gedoofd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Ik heb mij later slechts vergist met te veel water bij de wijn; het oergevoel lang uitgewist tezamen met de vreugd'en pijn van dat vuur uit het verleden bleek elke zoektocht afgesneden of te verzanden in een woestijn.…

Werelds gevoel

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 711
Kleuren bestaan uit veel meer dan zwart en wit en ook alle rondingen kennen opeens hoeken de woestijn wordt groen en de zee verdroogt niets is meer zoals het ooit is geweest.…

De eerste man

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.889
Zij huilde zijn tranen in dromen die in de woestijn van zijn hart door wat hem als kind overkomen hij opgesloten had en bewaard. Een onschuldig kind liefde geven kan net als een lichte sneeuwbal een gigantische lawine bewegen spaart generaties voor een diep dal.…
Jasmien19 juli 2007Lees meer >

Kerstmis 2007

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.828
De armoe blijft en eenzaamheden, conflict en pijn, een hart dat schreit, maar er is hoop: woestijn zal bloeien, er kiemt al iets van nieuwe tijd. Er straalt al licht doorheen het duister, al duurt het wachten levenslang.…
Adeleyd25 december 2007Lees meer >

L'adieu,

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 579
waarbij de huid, mond en de schouder lijken niet van deze tijd en lichtjaren ouder, het frame gelaagd tot rond skelet, de ziel in tijd gewet,zal buiten het willen tot voortbestaan, in hardheid ingeboet, als ik door die zandstorm raas, wast mildheid, het been tot op het merg, als ik de vertraagde aftocht afblaas, in de laatste woestijn…
pama3 februari 2009Lees meer >

Gebedje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Ach, voor mij geen doornenkroon had ge hoeven dragen, Heer Zet u liever weer gewoon bij uw leerlingen terneer waar van wingerdschaduw koelte hoedt uw voorhoofd voor de zoelte van woestijnen en waar kleine kinderen zijn om mee te spelen mocht het leren u vervelen Kunt ge het niet overdoen?…

Las Vegas, 2010

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
tieten ze zijn er helemaal voor jou Hier mag jij lekker alles Wat thuis verboden is Hier is het de achterkant van het brave Amerika het paradijs van de zonde Je waant je er in Venetië of Parijs je bent de held van het circus de show gaat er voor alles op de Strip heen en weer met Elvis mag je op de foto Dan rijd je weer weg de woestijn…

tevergeefs

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Tevergeefs toch een woestijn zonder een waterbron. Bleek deze ideologie een hoogstaand van andere orde.…

Herder te voet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
’t Is donker en het sneeuwt in de woestijn, de herders waken trouw over hun schapen, ze spieden in het rond en gaan niet slapen nu wolven op de stroop naar lamsvlees zijn. Dan breekt de lucht en engelen dalen neer. Ze blazen zich de lippen vol met blaren op toeters in een hemelse fanfare, getoondicht door de allergrootste Heer.…