Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

De wolken

gedicht
4.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 26.025
Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek, Ofschoon de hemel vol van wolken hing, Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.…

Wie 't meisje, dat hij liefheeft, aait en kust

poëzie
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Nu zie je in 't ontzaggelijk koloriet Als ijle schaduw zelfs je grootst verdriet: 'T heilig IK BEN, Brahman in de aardeling, Twee woorden, met 't heelal in evenwicht, Sluit God en wereld in één kring van licht.…

Gebroken dromen

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Ik voel me zo ontheemd op deze mooie zomerdag De zon schijnt maar een schaduw trekt door me heen De keerzijde van het geluk trekt zich aan mij voorbij Ik voel me van binnen zo teleurgesteld zo alleen Het verdriet zo intens en niet in tranen te vertellen Het geeft mijn ogen een turkoois blauwe tint De liefde die ik voelde zit zo diep geworteld…
car3 augustus 2004Lees meer >

De grote trek

gedicht
2.8 met 78 stemmen aantal keer bekeken 70.778
Halverwege sloeg de zon zijn schaduw in het aquarium van onze etage waar ik tegen het glas gedrukt steeds bleker hun verdwijning na bleef staren tot ze de hoek om waren van mijn geheugen. Op de kust, zei mijn moeder later, zijn ook zij uiteengeslagen.…

Kraai (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
vingers worden milde kogels waarmee ik je schenden wil Je bent wreedaardig zoals je een rafel van me scheurt een door vliegen omzwermd kadaver aan de rand van onze snelweg Ik hurk in jouw nest in een vork van twee takken Hier heb ik mijn dorst gelest Het blauwgroen ei waarop jij broedt glanst op met donkere spikkels alsof je in de schaduw…
Wim Veen4 september 2005Lees meer >

oud in heden

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 794
dat de schoorsteen sierde, mijn kinderhart deed opjagen het was somber in de kamer van het haast uitgezeten levenspaar de eeuwige stilte leek nabij slechts wachten op de dood, onderbroken door de gong, ze waren er voor klaar ik zie ze graag komen, kruipen op mijn knie en omarm hun onbewuste dromen zullen zij later nog mijn schaduw…

Zij sluimert

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Zij rust in 't malse mos en houdt gebogen Die arm, die mos en lokken beiden strelen, - Een sprei van groene schaduw, zacht bewogen, Daalt uit de zilverlovers der abelen; Zij ademt zuchten en zij lacht, als togen Er dromen door heur ziel, die vrolijk spelen: O, zoete hoop!…

ik noem u niet bij naam

netgedicht
4.1 met 64 stemmen aantal keer bekeken 3.182
niet weer voor je schaduw zwichten en mijn haat naar u als het langzaam likken aan een lolly, kleur voor kleur, af te snoepen dan wel kond te doen van de geur van uw zweet onder oksel en voeten neen, dit lijkt voor het moment zelfs voor mijn inborst iets te boud mijn geweten zal dan moeten boeten ook het schreeuwen dat…

brief aan Anne

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.074
eindelijk alleen was ging ik vaak naar jou op zoek op jouw zolder heb ik stil gezeten keek naar het vuile spinnerag of daar misschien een heel klein stukje van je droom gevangen lag ook ik keek uit over de daken en zag de meeuwen in hun vlucht heb jij toen ook wel willen ruilen om vrij te zweven in de lucht ik zocht jouw schaduw…

bid je laatste beden

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.164
weer proberen we spelen op het mistig draagvlak van vandaag ik jaag je grauwe nevels tot een vage vlaag mis mijn zout in al jouw lage regionen na een koele bui zal snel de zon weer komen ik wil diepte zien, de kilte van beneden warmte is verleden vandaag is al voorbij jaag de orkaan maar aan, bid je laatste beden je hebt een zwarte schaduw…

pak me dan, als je kan

hartenkreet
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Laten we verstoppertje spelen in dit oerwoud van eeuwige verveling Als je vals speelt ga je af dan krijg je billenkoek dat is je straf Ik zie je wel Ik zie je niet Verscholen achter de schaduw van jouw gestoorde gestalte speel je sluw het geniepige spel van verdwijnen en verschijnen Ik zie je niet zie je wel Zeg me waar ik…

dan doden ogen in een eerste blik

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 906
woorden schreeuwen stilte ogen die geen blikken geven echo's dwalen rond, kaatsen tot herhaling gaat vervagen glimmend spoken schaduwen langs licht, raken aan het ronde zicht onder de lantaarnpalen dat regen vangt in striemend dalen muren kijken uit de hoogte neer met grauwe steen van lang geleden donkere ramen weten weer hun binnenkant…
wil melker14 januari 2004Lees meer >

eenakter

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 966
ik schuif langzaam de gordijnen toe en sluit de wereld buiten zie nog even het licht van een lantaarn dat zacht schijnt door mijn ruiten de eenzame schemerlamp in de hoek werpt schaduwen op de muren als decor van mijn eenakter waarvan ik nog niet weet hoelang mijn monoloog zal duren ik fluister woorden op dit wazig toneel verbeeld…

Pijn

hartenkreet
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.140
Ik ben een stukje jeugd verloren: ben als het ware opnieuw geboren, maar nu zonder schaduw achter me, want altijd was je daar voor me Ik moet het nu alleen doen, en dat red ik best Je bent nog bij mij; ik ben het grootste deel en jij de rest.…

Nacht in de tropen

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Een fluisterende stem waarschuwt voor dreigend gevaar maar zwijgt opeens als de koude van schaduwen op de flinterdunne wanden valt.…

foto's lachen onschuld

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
ik heb je jeugd gezien foto’s lachen onschuld maar uit de achtergrond lees ik je zorgen in die tijd ik heb je nooit benijd we gingen vaak naar zee het water prikte in je ogen je rende door de branding dook met golven mee uitdrijvend tot hun stranding zon weerkaatste in je blik een lichte veeg van schaduw waar ik verbazing zag keek…
wil melker12 augustus 2006Lees meer >

't Zit in

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.599
‘t Zit in de schaduw van het mooiste licht. ‘t Zit in de rimpels van m’n eigen gezicht. ‘t Zit in de liefde en ‘t zit zelfs in haat, ‘t zit misschien wel verborgen in het allergrootste kwaad. ‘t Zit in de glans onder elk laagje stof. ‘t Zit in de smaak van ‘t bitterste lof. ‘t Zit in de versjes in dit album van jou.…
Peter Oole4 september 2006Lees meer >

Plattelandsstoet

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.864
Op die donkere dag bespraken we de kist, de kaarten en de cake Vandaag voert de stille tocht langs achteloos weggeworpen boerenhoeven langs verlaten erven waar geen zon schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte…
Kees Keizer28 september 2006Lees meer >

De doden en de kinderen

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.053
Je praat met dingen die geen antwoord geven, Die enkel lachen, stil, lang, als de zon, Er schaduwen als glimlachen doen zweven.…

Dolende

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
verdwenen vlieg door het dakraam naar buiten in de volgspot van de maan mijn weg vervolgend lange lanen bedekt met sneeuw bomen wijzen vragend omhoog blijven mij het antwoord schuldig voor de laatste keer jou in mijn armen sluiten jouw geur weer in mijn neus landschap wit en weids zweef ik blindelings over zeeën zoekend naar je schaduw…
LadyLove16 februari 2010Lees meer >

"Versleten"

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
literair verbond tot herhaalde daden werd gedwongen, is het moeilijk te verklaren wat Achilles en mij zo hebben verwond, tot welke soort ik hoor of uit welke ruif ik werd gevoed weet nog immer niet en moet ervaren wat me het meest bekoord,als vogel uit het lot of hand z’n nest beschrijft op smalle rand van z’n bestaan, houdt de schaduw…
pama23 april 2010Lees meer >

kruimellicht

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 565
onleesbare waarheid die in het memoriaal van liefde nog minder dan een stip werd ondanks de drang naar beweging ergens in huis, ergens eeuwenoud in het kruimellicht en eenzame straten bij avond, loodzwaar om het bedrog dat uitlekt in de wispelturige waarheid van een steen die langs zijn bestaan tekent te midden van zaad en zon maar nimmer zijn schaduw…

De sterfling zoekt

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.368
Wee, wie die snel-gewiekte schaduw derven, Geen menslijk woord, dat troost in 't hart hun giet, Heil wie haar wint, die wenen langer niet, Maar wensen één genade en dan te sterven. O, Vrouwe, ik wiegel stil op 't klare stromen Der diepe ziel, die uit uw ogen smacht, De speelziek-schalkse, dan weer peinzens-lome.…
Willem Kloos15 februari 2023Lees meer >

Mijn huis, mijn lichaam.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
stemmen, uit de verste nissen van de kamers, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik vertrokken was blijft er een vage afdruk op een leeg matras, die dag hoeven ze mij niet meer te zoeken, op beslagen ruiten verschijnen de wasem van beeltenissen, één goede beurt, de ruimte maakt zich vrij van stof en van enig spoor waarin mijn schaduw…
pama26 juli 2010Lees meer >

Resurrectie,

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
verlosser en de boodschapper tegelijk van de oogsten zover men ziet, verlossend maaier in een wervelende show van stralen, in een oceaan van hoop, de ogen vlammend gericht op het aards verdriet, deinende ritmen door de weidse ruimten, vormt het zout uit de kleur van stuwend bloed, gelijke stolsels van de twee geslachten, uit de schaduwen…
pama17 oktober 2010Lees meer >

Het herfstbos

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.748
Overal hangen rode bessentritsen glimmend aan een struik te blitsen, een laag zonnetje verzilvert schuine stralen naar de grond, waar op het kleurig tapijt zoeven nog mijn schaduw stond. Het herfstbos vastgelegd in RGB gaat digitaal met mij mee, alleen de ekster blijft zwartwit en ook de inktzwam wil niet kleuren.…

Jij

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Wanneer de sterren in de ochtendstralen vervagen en de schaduw van jouw lijf in navolging van jou zelf over onze muren gaat dwalen aanschouw ik je buik die onze kinderen heeft gedragen, de rondingen van je heupen, moederborsten die hen voeding gaven, jouw warme liefde die alles toch zo dragelijk kon maken.…
Katty19 november 2010Lees meer >

De maangodin

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.065
de maan is een vrouw verstopt in het cyclische verdwijnen en verschijnen in de schaduw van het licht als maand van het leven als vruchtbaarheid gegeven je mooie ronde vorm aan de donkere sterrenhemel boven het ondermaans gewemel het initieert de getijden het bloed en de vloed die de vrucht in de zee ontmoet het weerspiegelt de zon…
J.J.v.Verre22 januari 2011Lees meer >

welkom

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 679
zitten, leven in iedere taal, misschien één tel een glimp of een glinster van die ene oceaan die ik niet in de werkelijkheid kan thuisbrengen maar die een anker uitwerpt rondom huizen, wolken, bomen, verleiding en schuimende geschenken soms vervaagt de deur tot een onbereikbaar eiland, hoor ik een stervensroep als een schouderkloppende schaduw…

een fort vol mensen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 772
(kunstmarkt Fort Prins Frederik, Ooltgensplaat, 14 mei 2011) kunst markeerde dikke muren rond krullen licht gevonden in het aangezicht van velen, die de dag al warm bezongen sculpturen speelden met hun schaduw schilderingen kleurden vrij met het hart op blijdschaptongen sprak een oude naam de mensen aan zo is het gegaan waar…