6020 resultaten.
Religie schraalt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
458 de omgang en
processies zijn voorbij
mensen delen
minder met elkaar
waar de religie schraalt
terug gezet op
de eigen stek is het
vertrouwen weg omdat
ieder lijkt te gaan voor
alleen de eigen plek
leiders raken
meer in diskrediet
de door wetenschappers
uitgestippelde wegen
kennen zij ook zelf niet
wij zijn het
houvast verloren…
Had ik toen beter geweten.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
417 Misschien had het moment ons niet uitverkoren,
te beseffen wat toen werd verloren.
Liep de juiste tijd aan ons voorbij.
Of was jij toen al niet meer van mij?…
Voor Eppe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 Wij, die verloren schapen zijn,
zijn hem eeuwig dankbaar.
Daarom durf ik hem niet te vragen
of die grote, ramgeworden Gremdaat
het makke lammetje Eppe nog kent.…
angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 de spoelaarde zich ook ontvouwt
dringen vreemde entiteiten achter het
etiket dat half verbleekt de wereld verkent
achter het verdroten ongeletterd verdriet
handen voelen in het woelen van de
gekrulde vingers die in elkaar gestoken
iets delen, het delen van gepassioneerde
woorden die in het stemgerei hun kracht
van gisteren hebben verloren…
Mag ook ik even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Mag ik je schouder om even op uit te huilen,
wees maar stil nu gaan de woorden toch verloren,
ik wil eigenlijk alleen maar even voor verdriet schuilen
nu kan ook ik woorden van troost even niet horen.…
MOED BLIJFT
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Terwijl ze het Evangelie doorgeven
bij marteling en dood, redding verloren,
doet lofzang hoop op Hierna opleven.…
Mijn donzen bed?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
433 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik heb mijn goed maar ook de pijn
en streken onderweg verloren
in een fluweelzwarte kamer, ik wilde
dat ik op kon staan uit een veren bed.
Maar waarom mijn vrienden storen over
risico’s waarop ik met hen had ingezet?…
geen zin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 draait om mei
tik tak de zomer
waait in mij
tik tak ik stuur
de wolken aan
tik tak alles
raakt mij aan
tik tak zonlicht
vangt mijn haar
tik tak mijn hart
klopt en tintelt maar
tik tak ik roei
van heg naar steg
tik tak boot en water
drijven me zachtjes weg
tik tak de zee
wast mijn oren
tik tak alles van
mij gaat verloren…
Spoorstraat, Gouda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Zij kijkt verloren naar de fotograaf,
die zojuist nog in het koffiehuis zat,
hij vindt haar hoed en jurk zo gaaf,
zegt hij nog een keer voor de mooie kaart,
terwijl haar mand alsmaar zwaarder voelt
en zij somber naar dat apparaat staart,
wordt haar innerlijk lijden niet aangevoeld.…
overvleugelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 toen stenen en glas door de straten vlogen
toen monden schreeuwden door de koude
muren heen
toen tollende lijven met groot lawaai de stad in stormden
en alles tot puin was gewalst
toen het licht begon te worden
en een vreemde stilte binnensloop
en jij je in gesnik verloor
en duiven onverstoord koerden
en je rondkeek naar wat over was
en…
Belijdenis van dichters
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Ervaringen die wij vergeten,
maar die niet verloren gaan.
Ze worden veilig opgeslagen.
Ze gaan terug naar een bron,
waar intuïtie gevoel uit put.
Waar herinneringen leven.
Dichters zoeken er naar zin,
maar vinden er geen woord.…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Ik zoek je tussen bramen en struiken,
verloren kinderparadijs, gesloten Eeden.
Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?
Het nest is nu verlaten
en talmend valt de nacht
maar ik hoor je nimmer praten!
Hoe lang ik ook zoek en wacht,
ik vind nooit de plek waar we samen zaten.…
Nachttrein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 zonder dromen
In een speciaal voor twee bestemd couchette
Voor nummers ritsloos in een snelle vlucht
Razend door de alpencatacomben
Een lichtflits door graniet en ijzermerg
Door ruggen van het oude bergmassief
Het duistere inwendige van Gotthard
Céline's reis naar 't einde van de nacht
Een alles overrompelend begin
Op weg naar de verloren…
Indische Duinen, Hollandse Palmen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
507 Fantoompijn
A.F.Th. van der Heijden
Anthony Musaba
Kenneth Taylor
Ki-Jána Hoever
Melayro Bogarde
Tonio
De tandeloze tijd
Op verloren grond
Waait Connie Palmen
In een zomerjurk
Van Oek de Jong
Ian Maatsen
Lutsharel Geertruida
Brian Brobbey
Jurgen Ekkelenkamp
Neráysho Kasanwírjo
Quinten Timber
Myron Boadú
Lutovit Reis…
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 haar valse lach
Haar Zeepaard doet nu dienst
als Sint z'n knol
Waarna de Fee diens schimmel
zelf verschoont
En zich vervolgens duizendmaal beloont
In dwangbuisrijm, als boze toverkol
Als ongeborene koos Fee de Zee
In woeste baren, geen die haar wou horen,
Doch Fee werd Kol, en met de toverfeeks
Dreef M alleen in 't rond en leek verloren…
Kaïn's teken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 De oudste zonen tellen
als oudvaders vanaf Adam
Set en Enos tot aan Methusalem
Kaïn is een ander verhaal
uit een tijd dat er meer mensen waren
meer vrouwen om te trouwen
Het is het verhaal van het offer
dat werd afgewezen
alsof God niet bestond
zodat Kaïn zijn geloof verloor
en daar om rouwde
en God kreeg spijt
zodat Hij verbood…
De tijd kerend
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
498 pluche
waar zij nog
duurzaam stof
deden opdwarrelen
en jij met het losse
golvende haar nog
met de tang gekruld
in de licht belegen
vintage kledij
die zich nu in
modische snufjes
helemaal kan uitleven
daar waar oud en jong
elkaar weer kunnen
vinden in model en stof
die jong weer uit het
slop heeft getrokken
omdat zij zich
verloor…
Altruïstische beelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 kruimelige strepen
in een koud
vochtige stilte
die door gedrup
van stinkend
rioolwater een
smerige lucht
verspreidden
ik daalde af
op gladde treden
angst was ik
vergeten want de
onderwereld was
mijn ergens
bekend gebleven
uit de vroegere
aarde die in een
apocalyptische
distorsie was
geraakt en door
de mens zijn
schepper verloor…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw verliefde droom
en mijn verloren werkelijkheid
de nacht maakt harde muren
van waarheid die zich draait
in het betoverende fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten…
Hoogpolig stiltekleed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 eerder een
eigen draai aan
alles wat er
besproken was
zo dat niemand
meer iets vervelends
op de lever had of
nog ergens mee zat
de geëigende
aandacht cirkels
hadden zo hun
speciale structuur
voor stad en wijk
familie en gezin
met praktiserende
religie als moreel
warm contact
tussen alles in
het sociale
netwerk is vrijwel
verloren…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt;
Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten.
Zij duldt van tijd geen dwang, zelfs als zijn zeis
De jeugd en glans rooft van haar lippenrood:
Tijd deert geen liefde op zijn korte reis
En heeft geen vat op haar tot aan de dood.…
Lachten sardonisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Ik zou je kunnen zeggen dat
het ging, toen ik na
45 uur uit die hel van een
coma ontwaakte
kortetermijngeheugen gebombardeerd, ge-
devalueerd
trainen, trainen en nog eens trainen; per-
fect wordt 't niet
maar verloren daarentegen eveneens geenszins
duivels lachten sardonisch en
trokken zich terug
terwijl de andere kant zegevierend lachte…
De andere helft
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
963 daarin
stuiterend neer
en veroorzaken
steeds groter wordende kringen
die de kern
beschermend omringen
de grootste kring
is voor iedereen
de kleinste kring
toon je aan niet één
je wilt de kern beschermen
je diepste voelen
je diepste kermen
behoren aan
je andere helft
die ergens
moet bestaan
en die in de loop
der eeuwen
verloren…
Kniesoor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Vervreemd is niet hoe we
onszelf ervaren, althans
niet bewust maar de band
met onszelf raakt vaak
verloren in de jacht naar glans,
rijkdom of glorie, zo lastig
te vinden in de kadans
van de dagelijkse routine,
terwijl succes onderhand
wel het doel van dit leven,
waar iedere dag op de balans
positief moet uitslaan zodat
onze energie godgans…
AVONDROOD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 roept het kleine verloren uur.…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen
verdwaalden als Wolken in de Dalen
’t Gemoed verloren…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.
Mijn vingers bloeden,
maar de pijn is slechts een vage gids
in een wereld die voorbijgaat
zonder te wachten,
zonder te vergeven.…
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 Een hele collectie regenbogen
Hangt boven in de lucht
En neemt de plek in van witte wolken
Zo grijs als mijn recente dromen
Ik zag mensen lopen
De wedstrijd was begonnen
De trots die ik zozeer koesterde
Toen ik bij het startschot geen seconde verloor
Want aan het eind van de regenboog
Wacht de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat…
Onbegonnen werk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
308 Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die verloren, zo zeer begeerde
schat, die 'k al zo lang ontbeerde.
Mijn queeste bleek onbegonnen werk,
Wijl ik ben niet als Hercules erg sterk
Voor wie d'Augiusstal, hoe goed ook bedoeld,
Ook op ’n Sisyphustaak bleek gestoeld.…
Onbegonnen werk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
161 Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die verloren, zo zeer begeerde
schat, die 'k al zo lang ontbeerde.
Mijn queeste bleek onbegonnen werk,
Wijl ik niet ben als Hercules erg sterk,
Voor wie d'Augiusstal, hoe goed ook bedoeld,
Ook op ’n Sisyphustaak bleek gestoeld.
…