5288 resultaten.
Raedselrafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Waerover gaet dit quasi mystieke surrealistische droompastiche,
zo vraeg ik u in gemoede af
Een raedselrafel
waar de vogelen des velds hoegenaemd geen droge
desem van lusten
Ik zie, althans tracht
met mijn derde oog te zien
wat mij anders zou zijn ontgaen:
een duister atelier waar veren botten en huid aan een pijnlijk nauwgezette…
0nmogelijke dromen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
432 Droom dat je zweeft tussen wolken
samen met vogels groot en klein
over bergen en landen met vredige volken
over vlakten waar je gelukkig kunt zijn.
Droom van landen waar enkel vrede heerst
waar men geen wapens kent of kanonnen
maar in rust elk zijn karakter beheerst
saamhorigheid reeds in paradijs begonnen.…
verjaar! - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Waar vogels zingen,
dansen bloemen in de zon,
vreugde om je heen.
Weer lonkt een nieuw jaar.
De start belooft al zoveel,
grijp wat komen mag.
De avond zingt rood,
met warme gloed het refrein,
dat toekomst ademt.
Het volle geluk,
als geschenk iedere dag,
laat zich graag plukken.…
ZAARTPARK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 leven
langs rietvelden wordt
het riviertje Aa of Weerijs
licht aangeraakt
door verdwaalde vingers
van bergbeken
op sommige plaatsen
borrelt zijn versnelde stroom
rondom zware stenen
boven de grote siervijver
oogt een lange smalle brug
als de enige weg
over het ravijn
uit verre wildernis
dichte doornstruiken
beschutten vogels…
Het ritme van de aarde
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
545 Ochtend ontvouwt zich
zonder haast, het licht beweegt als
een zachte stroom over bladeren en land, terwijl
vogels stilte weven tot klank en het ontwaken zelf een gebed lijkt.…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Ik probeer te spreken,
maar alles struikelt —
letters botsen tegen elkaar
als vogels tegen een gesloten raam.
Gedachten flitsen als een stormlicht,
onhandelbaar, ongefilterd,
te scherp om stil te houden,
te wild om te begrijpen.…
Op Nieuwjaarsvisite bij vrienden na langverstreken tijd!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 hun bungalow een glazen paradijs
want binnen voel je je ook buiten
en de vretende vogels en vogeltjes
amuseerden me mateloos, zo leuk, lief
in die ambiance voelde ik mij zeer goed
een fijn samenzijn zoals bedoeld
bij vrienden na langverstreken tijd!!!…
Droomloze nachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.546 Vogels zingen uit volle borst alom.
En ik, ik zwijg zonder te luisteren,
hoor alleen het bonzen van mijn hart
in de stilte van d’droomloze nacht.…
De banneling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
374 maar soms vangt
het licht
een vleugje van
mijn beweging in het donker
op blote voeten
starend naar het heelal
soms vangt het licht
een vleugje beweging
donker een vogel
die nog vliegt
ergens een adem
die nog warm is
en heel stil
weerspiegelt mijn zijn-
toch weer in mij.…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 Hij weegt zijn vreugde
als een vogel in de palm:
te stevig en ze breekt,
te los en ze vliegt een ander leven binnen.
Onder zijn voeten
ademt de aarde van de ander,
een dunne huid van hoop
die rimpelt bij elke stap.…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem
Lucht zakt dichter op
de daken neer, een matte glans op
ramen zonder stem. De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.
Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar.…
Is dit het paradijs?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
188 Ik zag schimmen die weken
als vogels op hun verre vlucht
die op dinosaurussen leken
bloed doorlopen muilen van moordzucht.
Rampen die mijn zinnen wisten
steeds weer steden omgeploegt
kinderen die hun ouders misten
en de draken reageerden vergenoegd.…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 Het vale licht schuift traag
langs zijn gezicht dat dunner is geworden,
en ik voel hoe bleke herinneringen zich verzamelen,
hoe ze in hem bewegen als vogels die niet meer kunnen vertrekken.
De adem wordt ijl in de
ruimte waar zijn gedachten lichter lijken.…
Het dwingende uur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
195 kijken vanuit een
zittende hoek,wegen
mijn aarzeling af
tegen eigen geduld
ik weet, uitstel draagt
het afstel reeds in zich
blijf ik zitten dan
neemt het gebiedende
vanzelf het woord
mijn rug is zeer breed
mijn spieren herinneren
zich de vele
stappen van gisteren
de jungle, het ringstation
het gewicht van verbazing
zelfs de vogels…
Zonnelied van de H.Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
108 U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.
U prijs ik om de schepping:
in alles straalt uw licht,
mocht er toch vrede komen
een eind’lijk goed bericht.…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit het leven, of een droom die leeft,
een vlam die brandt en toch niet sterven wil?
Een hart dat naar het eeuwige toe streeft
en in zijn verlangen even stilvalt.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Je reikt met sterke takken naar de hemel,
terwijl vogels hun eerste lied laten horen.
Je bladeren fluisteren met de wind,
een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt.
Ik voel de adem van de seizoenen
en luister naar wat de stilte mij vertelt.
Van de eerste ochtend tot de stille nacht
ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel.…
We moeten door…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Tussen de bergpassen
spreken de bergtoppen mij aan
alsof ik als een vogel vlieg
over de felgekleurde oleanders
die momenteel volop in bloei staan.
De wereld oogt dan simpel en sereen
zonder enig moeten of streven
maar dagelijkse vertragingen zijn
geen uitzondering
tijdens ons volgeplande leven.…
Den Tijdtgaenger
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
12 Gelijk een vogel
die den hemel nie behoeft te bezitten,
mer slechts
deur heur te gaon.
En daor verstond ick ten langen leste,
dat vergaon gheen vijand is,
wanneer den Gheest zich stil verwijdert
en noch een kus achterlaot
op den rand der tijd.…
B O M E N
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.567 En, verre en na, gedoken in
de esse, en in de iep;
in dorenhagen, dennenhout,
in olmen, in platanen;
in appel-, pere- en kriekelaer,
zo roert er een gepiep
van vogels, die voor vogels, hun
orije, de wegen banen.…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 De vogels beginnen te fluiten en voor het eerst loop ik weer zonder jas buiten.
Het zonnetje schijnt door de wolken en bloesem geurt en kleurt het land.
Het is weer zover: de vogels leggen eieren
en moeder eend wandelt trots met haar kroost langs de kant.
Heerlijk deze tijd van het jong geborene.
O, Nederland je blijft mij bekoren.…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Elzen en oude platanen waar gisteren nog vogels kweelden
zien ‘t vreemde gebeuren, zullen vast vallend blad betreuren.
Hoe nog onberoerd krom of recht bij dit weer stil te staan
het is thans op aard met sterke tred heel waakzaam gaan.…
Hoge Hakken
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.979 was gevlogen
maar de vogel stond al naast mij
op haar hakken alweer klaar
Ze had haast en nam mij beet
ze had de kortste weg genomen
nam de Chesterfields in radslag
deed haar hakken uit, zowaar
rende over zeven tafels
tot ze bij mij was gekomen
mooie bank hè, zei ze hijgend
tijd voor koffie dan nu maar ?…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 Mare-Kronen indringende doornen
Goudsbloem gesneden woorden
Zuurdesembroden
Besneden maretaktwijgjes
Bomen die één-drachtig wuiven
Maansikkels
Graancirkels
Dolmenkring
Zen-introspectie bij ieders zin
Rustig wiegelied meditatief
Stille tijd ontdaan van onheil
Licht in halfwinters vrij-spel
Blij-spel
Man-na Vlast
Scheppingsdrang
Vogels…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 Een vrije vogel springt op de rug van de wind
maar mijn ribben zijn een smalle kooi blijven steken
in de oranje zonsondergang die nooit komt
alle namen van de vrouwen in mijn familie
verloren in de wind, alleen de bergen
herinneren zich nog hoe hun keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op…
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
901 Gezangen zijn aan het verstommen
de dagen korten snel
een nazomer in septemberdagen
Schemer donkeren de dagen
weersveranderingen in vlagen
de klimaatopwarming, gevolg
van menselijk falen
Het zicht van de winter
dat de hoop doet verbleken
't verlangen naar een jeugdig
eeuwig leven
notenbomen die nu hun krachtvoer geven
beukennootjes…
Zwerver
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.012 Lamme scheur
Aan de knie
Trillende hand
twee
Bezorgde ogen
Beklemmende handen
De rook opsnuivend
Van de bruine drab
Onder hem
Het rijk belegde broodje
In zijn hand
Steeds meer mensen
Om zich heen
Kijkend
Neerbuigend kijkend
Ontwijkend
Ontziend
Zijn bezorgde blik
Maakt de duif
Aan zijn voet
Beangstigend
Hij bukt zich
Maar de vogel…
Nachtval oorlog 4-6
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 Toch moet ik ontbladeren
alleen om het leven van de vogels
in mijn hart en het ruisen
in mijn bloed.
Wanneer er vrouwen opengaan,
telkens opnieuw en rood,
raakt ongeboren dood
misschien wat mensen
van het welbehagen aan.
6.…
Weerloos
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.744 Iets dat zegt ik weet het gewis
dat alles van waarde weerloos is
Handen die je vast kunt houden
liefde die verwarmt, gedijt
vogels zoekend naar wat voedsel
vrede in een harde tijd.…
DROMENLAND
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.024 Achter de struiken van ’t geluk ligt
De weg naar dromenland
Daar zijn geen zorgen meer
Daar zet men zorgen aan de kant
Daar vliegen vogels op hun kop
en draaien hoge torens voor
het uitzicht netjes in het rond
Daar gebeuren echt de vreemdste dingen
Je staat er bij en kijkt er naar met open mond
De vissen vliegen door de lucht
Een kudde…