7973 resultaten.
OM NOOIT TE VERGETEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
426 zomerse weken
ach zo eentje zoals zo
vaak de laatste jaren
om nooit te vergeten
en dan toch die schaduw
van donkere sombere winterdagen
er sluipt iets rond
stil doods koud ijzig kil
wat wereldwijd is ontdooid
een zich vals noemende koning
met een zieke kroon strooit
zonder dat we het konden weten
verderf op ons aller erf
houdt ons achter…
Ondoorgrondelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 we
zoeken naar de
juiste woorden,
ze zijn niet
te plaatsen,
ze passen in
geen enkel
alfabet, gemorst,
verwaaid in de
branding van de
toekomst, verstart
alles wat zeker was,
verrijst zijn eigen
horizon in een
nog te ontdekken
heimwee naar
een troostende kleur
het kernpunt
van het menselijke
karakter, ontstaat
een glimlach achter…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 Niet een omhelzing
geen kus, geen hand
zelfs geen anderhalve meter afstand
maar jij achter gesloten ramen
en binnen de betonnen muren
dondert het tikken van de uren
voelt alleen zijn meer dan verlaten
is er dat murmelen in het niets
zoveel voelbaarder dan gisteren
koud, kouder jouw huid
te lang al onaangeraakt
hunkerend naar
al was het…
Figuurlijke bokswedstrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
457 nu weer
boeren boos
op minister
vrezen straks
melkloze koe
campinghouders alvorens
boos op
boeren kapen
klanten weg
roepen hard
BOE
hooligans knokken
graag met
ME
nare toestanden
in de
stad achter
Duin en
zee
groepjes viruswaanzinmensen
eisen STOP
anderhalve meter
virologen vrezen
nieuwe uitbraak…
Flinterdun
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
422 ik wilde je schrijven
op flinterdun papier
maar mijn lichtgewicht
woorden wilden niet
beklijven op wit a-vier
schreef zonder
schaduw met
mijn witte stift het
contrast was te lezen
als je dat tenminste zag
ik wist dat je
vingers langs letters
gingen om warmte
en emoties te vangen die
daar achter bleven hangen
op het eerste gezicht…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 hij schept leegte in de ruimte als een
pleisterplaats waar men ademen kan
toont ons het onbegrijpelijke leven
wat hijzelf niet bevatten kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als
niemand kijkt of luistert
zoals Mandela schetser achter…
Aanpassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Het is zo anders dan weleer
het is niet minder ook niet meer
nog steeds voelt toch hetzelfde
ik houd echt van jou steeds weer
‘k voel mij nog steeds blij
als die keer dat je tegen me zei
dat je hart tot de hemel welfde
toen ik vroeg, kom vrij met mij
en samen in die mooie tuin
daar aan zee achter die hoge duin
lagen we gelukkig en tevree…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen
zouden
in de winter
vertrekken
de bonobo’s
zouden
hoog in de
bomen slapen
de zon zou
achter…
Zeeuws-Vlaanderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 Veilig achter de duinen
heersen rust en ruimte.
In het zuidelijkste Zeeuwse land.…
Goochelaarshanden
netgedicht
5.0 met 84 stemmen
868 je lacht mij
een heerlijke mond
met tanden toe
in jouw winkeltje
pontificaal
sta jij te shinen
achter een totaal
lege toonbank
ook reclames en
verpakkingsmateriaal
zijn niet te vinden
in jouw rusteloze handen
op professionele
toon vertel jij
dat in de winkel
alles te koop is
juist het ongewone
dat smaakt naar
zoete tonen…
Joni Mitchell
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 mogelijk
Nog meer geschreven
Over dit icoon met lichte
Hoge stem als tegenwicht
Tegen al het heersend macho
Masculien gitaargeweld
Waar haalde zij de tijd vandaan
Voor al wat zij had meegemaakt
Schetsen autobiografisch
Scènes van haar reisnotities
Vast te leggen in haar dagboek
Neer te pennen in haar schrift
Zittend achter…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde achter…
't onzegbare
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
479 het lijkt me een genot
niets te moeten zeggen
en alleen ergens te verblijven
geen woord dat dan over mijn lippen komt
alleen mijn lijf zou het uit kunnen leggen
dat wat ik niet luidop wil laten horen
immers zo veel heb ik al gezegd,
voor nog meer lijk ik verstomd
het laatste is vaak pijn of liefde
(wat is het verschil)
verborgen achter…
Smiley uit Brussel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Ik doe niet veel
Eerst moedwillig, dagelijkse oefeningen
en meditatie, mijn lichaam vroeg erom
Aandacht
Esther bestreek mijn huid, hij streelt
die, hij vangt mijn navelpluis
Gek doen, flauwe grappen
Giechelen als een lama
Knuffelen, energie
van de zon achter mijn wolken
Vrede van aan- en uitknoppen
Het langzamere zuigen en spuwen…
Honfleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 er zit nog een beetje verf aan het penseel
die de gordijnen achter mij gaat sluiten
de heggen en bomen ken ik van buiten
mij er in verdiepen wordt me nooit teveel
tot in de details heb ik hun beschreven
maar zij vergaan ook naar langere tijd
sommige huisjes missen nog wat krijt
een wandeling duurt er niet voor even
de stad waar ik ben…
Zing voor me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 zing voor me
zing over droefheid en eenzaamheid
zing over de pijn
zing voor me
vertel me waar het land is
waar verdriet en lijden niet bestaat
zing over het land
waar de elfjes dansen
en over de feeën
die in dromen wonen
zing voor me
over de blauwe golven van de zee
die me naar het land
achter de horizon brengen
zing over…
avondpad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 we dwalen door het duister
achter de koplichten als twee
gelijk opgaande lichte prikken.…
Gods beschermende hand
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
665 wees toch
niet bang
voor de
hemelreis weg
met de
aardse traan
je zult
snel achter
het unieke
engelenorkest gaan
een veelkleurige
bloemenpracht nooit
tevoren geëvenaard
dit in
ons voorbeschreven
paradijs
Oh spannend
vooruitkijkend tijdens
deze Goddelijke
reis
alle dieren
knuffelen je
zult versteld
staan
eeuwenoude…
Wegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 Aan jouw hand
volgen
mijn voeten
de weg naar het licht
dat blootgelegd is
door de zon (jouw kus),
mijn weg
naar de horizon
waarachter jouw hart wacht -
mijn hart klopt
aan jouw hand,
hunkerend naar leven
(verwonderd ontwaak ik
hier en nu in een land
achter de doorgang
door het donker dat
aan jouw hand
is doorkruisd…)
en…
Het verdriet van Ariadne (2) In de greep van Fatum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Ariadne, je geliefde liet je achter
vind jij een uitweg in
het helse labyrint?
Het noodlot heeft gesproken
haalt malend de schouders op
liefde trekt aan het kortste eind.
Tranen in verhalen
verdriet in de mythe
leed in het echt…..
Druppels in de zonbeschenen zee.…
Touwtrekken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
590 Het voelt als op de kermis
waar het meestal
gaat om de lol en spanning
kort stil blijven staan
bij de kraam met
bussen en met ballen gooien
om omver te werpen
aan de touwtjes trekken
en zien
wat er bij het touw trekken
naar boven komt bengelen
tot waar zij staat te turen
naar de toren
achter het venster waar druppels kronkelen…
Zinken als een kiezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Traceren stralen van zonlicht,
en laten rimpels achter, voordat ze in de inktzwarte diepten verdwijnen.
Een fluister van door jou gekozen te zijn,
Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem.
Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt.
Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen.…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 ik schilderde zachtjes een appel rond
maar hij keek op, hij had een mond
een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in…
‘graf-fitty’ (of hoe je iemand inmetselt)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 al timmerde hij
aan de schutting
voor de taal
uit zijn mond
hij sloeg zijn vingers kapot
(zodat hij niet meer typen kon)
brak zijn hoofd op de keien
(want ook al het denken
moest eraan geloven)
reed zich in de kreukels
op een writer’s block
(met stoker achter de deur)
edoch
slierten van woorden
rommelend als lawines
boorden…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 stil trokken
zwarte optochten
door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
445 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
Omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn…
Haagse javanezen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
420 nezen
der indorockjaren
rustend in ons collectief
onbewuste
Javaanse jongens
roken Q65
dragen shocking blue gouden
ringen in oren
hebben geen zin om te gaan
naar hun bazen
spelen anti-autoritair
op gitaren
zijn niet te min - maar doen
net als Het
met hun shocking blue lange
sandycoast haren
van de weduwe van Indië
achter…
Volle maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
361 Hij blikte in de verte,
Gedachteloos gleed zijn blik
Tot ver achter de kim,
In bleek maan en sterrenlicht.…
‘t waren vaak hun stemmen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
343 gevoel van thuiskomen
schonken in mijn schoot
’t moet zo’n seizoen geweest zijn
om vragen rond de werkelijkheid
die onvermijdelijk komen zouden
met een betrouwbaar ogend verhaal
een levensgeschiedenisbos in te sturen
’t is een tigste natuur geworden
die vertragingen in vertrouwen
inbouwen als onderduikkasten
om veiligheid te bieden achter…