Alle inzendingen over roos ten cate

5582 resultaten.

Sorteren op:

ZAL IK DAN MAAR STOPPEN MET M'N HARTENKRETEN?

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Ik voel me af en toe de kop van jut nou af en toe heel vaak, helaas, pindakaas moet top op m'n tenen lopen m'n enthousiasme temmen en veelal ook m'n creativiteit heel vaak niet hun 'tijd' neen ik loop, wandel niet altijd in het gareel van hun samenleving hun wereld en hun verlichtend geloof kan mij veelal gestolen worden wijzen…

Zie de mens

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
Thans gevoel ik uit 't diepst van mijn tenen - onlangs nog gepedicureerd tien platbodems stil aangemeerd sub rosa, ik moet ervan wenen op eieren loop ik haast krom maar ik buig niet, kom straks weerom - de aandrang of, meer nog, urgentie om u te wijzen op de essentie van wat men - waar ook, wie ook maar (behalve de sloebers en stakkers…
Nemo2 november 2025Lees meer >

Toen wij echt leefden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
Nog voordat de avond viel Leerden wij te leven Maar dan ook echt leven Vanuit onze tenen En tot de haren op ons hoofd We bezochten de clubs langs de boulevard We aten het strand dronken de zee De branding slechts als dessert En de mensen die we ontmoetten Als kers op de taart In holen in de bergen langs de kust Brachten we de nacht door…
Andras Mebius15 november 2025Lees meer >

Een lied van schijn en wezen

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 466
En ach, is zij, gekooide liefde, wat dat ook wezen moge, een lied van schijn en wezen slechts ten dele aan zichzelve trouw? Blijft vrije liefde daarentegen voor altijd voor die ander om elkaar in good and bed te minnen? Leeft vrijgevochten liefde tijdloos zonder zondevirus?…

Schoonheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 207
Alsof bewondering voldoende voeding is om niet ten onder te gaan. Je brandt op eigen vuur, langzaam, mooi, zonder iets achter te laten dat verder leeft dan jij. Hoe iemand zoveel schoonheid kan dragen dat toch niets kan voortbrengen behalve zijn eigen verdwijning. Je bewaart jezelf alsof de wereld je iets verschuldigd is.…
Bex16 mei 2026Lees meer >

GELUIDS- EN BEELDDRAGERS, KRIJG DE KLERE!

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
dan ten slotte nog om te benoemen, de kleding o.a. al die pakken van vroeger, daar wijd ik een aparte smartenkreet aan: KRIJG DE KLERE!…

Excuus jongeren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 179
Kan geen arm zijn geweest op het moment dat die nodig was Maar laat het ten minste een erkenning zijn dat wat gebeurde, niet had mogen gebeuren Voor jullie. En meer...…

Zonnelied van de H.Franciscus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 108
U prijs ik zelfs voor ’t sterven, de allerlaatste tocht; mocht ieder dan ontvangen wat hij ten diepste zocht.  …
Adeleyd12 september 2026Lees meer >

Den Tijdtgaenger

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 12
En daor verstond ick ten langen leste, dat vergaon gheen vijand is, wanneer den Gheest zich stil verwijdert en noch een kus achterlaot op den rand der tijd.…

Volste lente.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.148
Tot een ruisen zal verlossen van de bange ban de rosse aarde, in regen schreiende, maar schreiend ten stérven toe, wee, de droeve herfst-dood moe wenend begeleiende.... * * * Sterke klaarheid, helder gloeien, 'k weet mij-zelf in U vervloeien, Ik ben U, en Gij zijt mij!…

Leda*

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.722
Hij rijst ten oever, daar zij de armen langt*... Voor veertooi mocht ambrosisch* schoon hij tuisen*, Toch blaakt ze, als zij haar god ten boezem prangt. Heur hals omkromt de hals des liefdezieke, Waar trillend die de jonkvrouwe overhangt, Ze gants* beschaûwend* met verbrede wieken... En 't ebben* lokgewoel drukt zich zijn kop...…

VAN DE OUDE BOOM

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.657
Met uitgestroopte arm, ten halve afgeknuist, wie staat er daar, en steekt ene onbestaande vuist ten hemel? Is ‘t een reus in beelde? Neen ‘t, ‘t en is geen mensenbouw, ‘t is eer een wangedaantenis; een stenen berggedrocht, dat, staande fel en fier, de scherpe houwen torst van ‘t vonkend hemelvier.…
Guido Gezelle11 december 2024Lees meer >

Domme Julia

gedicht
1.6 met 75 stemmen aantal keer bekeken 13.539
opgestegen kom om je verder te duwen om je mee te trekken om je te helpen om samen te leren vliegen zonder los te laten om samen te klinken twee kamers van hetzelfde hart ik kom eraan liefste ik trek mijn zware vleugels aan en stijg en stijg en onderweg zal ik voor jou de sterren tellen en planeten water zal sprenkelen uit mijn tenen…

Het verzonken eiland

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.646
Hij werd weerom - zo zegt 't verhaal - een ziel die zwierf van kust naar kust, een mens ten dode toe vermoeid, vervreemd van vrede en rust. Maar welke vloed - en dan waarom?…

De Vrouwe van Terschelling

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 713
Ze waakt zo over de zielen die aan de zee ten prooi vielen en zorgt tevens met zachte hand voor het Terschellinger eiland.…
Jack Stoop4 oktober 2022Lees meer >

Alarmisten

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.560
1848 Och bevende alarmisten, Och pruiken, podagristen, Och ouwe–wijven–kliek, Och nare leuterkousen, Och bankroetiers en smousen, Je malen maakt me ziek. Je duffe conversatie Is éne lamentatie, En nergens zie je licht; Je snatert en je stottert, Je steunt en stikt en snottert.... ’t Is wat een vies gezicht! Gedaalde metallieken…

Clingendael goed voor 50PLUS

snelsonnet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 878
‘Jeanine toch, vermijd een grote flater’ zegt Clingendael tot de defensiechef ‘Wees wijs, de aanschaf van die JSF betekent een marine voor zoet water’ Bejaarden snerpen hard: ‘De maat is vol’ Dat zijn weer zeven zetels voor Henk Krol…
Aar Noordam17 februari 2013Lees meer >

KONINKLIJKE KOTS OF TROTS, ROTS

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
Mag ik even kotsen Koninklijk kotsen Wat een vertoning Wat een spektakel, theater, gedoe, grap Foute grap, hele foute grap Het geile tamponnetje Charles Van zijn oude liefje Camilla Wordt de Paus van de Anglicaanse Kerk Hij wordt gezalfd Ook op z’n te ontblote behaarde borst De gekroonde vorst van wat…. Ja van wat… Van ’n eeuwenoud…

Huisraad

gedicht
2.2 met 83 stemmen aantal keer bekeken 36.110
Komt net het bed spiralend langs, daalt op een suffe stoel die met gekrulde tenen zwijgt. Wie haalt de koekoek? En uit de inrichting ontsnapt een stenen brak. Aha, denkt hij, inmiddels mateloos nieuwsgierig, wat hier en thans beneden komt verwijst naar boven. Prompt is het even koffiedik geblazen daar.…

Arbeiders

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 942
Toen haar waterpijp modderig begaf Bedwelmde roes mijn hemels zijnde Verwensde zij krom de slang tot graf Verstoord dwaas hoorde ik het einde Gestaag gravend in vergane geheel Slovend van koude pril tot vorst laat Onbelegd en schraal valt hen ten deel Geen klacht van onbehagen die verlaat Zo ik doe blind grof gemis niet wetend Klauwen…
Ivan Grud27 februari 2005Lees meer >

Een man en een vrouw

gedicht
2.2 met 560 stemmen aantal keer bekeken 157.519
Zo werden zij ten slotte gevonden: bleek, jong, met wijd open monden, nog hevig snakkend naar elkaar. ------------------------------------------- uit: 'Vuile manieren' gedichten, 1995.…

't Is ook áltijd wat...

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.101
De zomer loopt ten einde, de herfst valt vroeg, dit jaar... de blaadjes vallen nú al, tja, 't groen heeft 't zwáár. 't Is ook altijd wat! Normaal loopt iedereen te zuchten, wat is nederland toch nát, nu hoor je alleen 't is te dróóg. 't Is ook altijd wat!…
an terlouw24 augustus 2003Lees meer >

LPF

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 965
Ik word weer ziek En niet zo een beetje ook Van dat gedoe Die kliek De landelijke politiek doodziek Mijn maag draait om Mijn tenen staan niet recht maar trekken krom Mijn hoofd bonst van die knoeipartij Zij hebben al hun tijd gehad Zij zijn voorbij Gefit en veel gezemel Krakeel en grote smoel vergeten was het mooi geformuleerde…

Nova Zembla ensemble

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 897
Nu onze voeten zonder lijnen zijn, alles uitgewist werd bij het oversteken is er nog slechts het breken van de sneeuwkristallen om onze opwarmende lijven heen ten teken dat we aangekomen zijn. Willen en streven raken langzaam afgedreven. Bestaan bestaat nog slechts uit al het overige vergeten.…
Elias27 januari 2003Lees meer >

Mijn hart is gestrand.

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.723
Maar deze liefde wordt mij te veel, zoveel geluk en tranen vallen mij ten deel. Jij bent de vrouw van mijn al dromen, mijn hart is gestrand in een liefde waar het niet meer uit kan komen. Het verzwelgt langzaam maar zeker mijn hele leven, het wil zich met ziel en zaligheid aan jou overgeven……
Frans4 februari 2003Lees meer >

Agressie is een zwakte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.005
Ontsteken in angstaanjagende woede kwade frustratie is in je ogen te lezen het komt helemaal niemand ten goede je moet voor je eigen persoonlijkheid vrezen Ik maak het nu bewust met je mee het geeft me zo'n onrustig gevoel Zeg geen "ja" tegen een uitspatting...zeg keihard "NEE"!…

Controle

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.802
De headset zit als gegoten, de draden aan tenen en vingers geven een schok. De monteur knoopt een slagersschort voor, haalt uit zijn bedrijfswagen een zware, glanzende voorhamer. ‘Voor ik de controleknop indruk, ga ik eerst na hoe het staat met de reflexen van beide knieën. Daarvoor heb ik ruimte nodig.’…

liedje van het ventje

netgedicht
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.792
ik ben voor de stilte gezwicht en heb volgens mijn aard zo min mogelijk uitgericht refrein: hij is weer trug hij is weer trug dat kleine grijze ventje gooi maar letters op zijn bord hij maakt een dichie voor een centje de lucht is dan toch opgeklaard opdat u zeker niet gaat gissen of anderszins ten onder gaat refrein: hij…

mij in jou verliezen

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.424
lachend rode lippen omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste van mijn hart waar onbevredigd en onmachtig mijn wens om jou nabij te zijn en ‘k klappertandend ril melodieus als windgespeel breekt dan jouw lachen door kilte van mijn lijf en laat de gletsjers smelten in een ziel waar ’t ijswater drupt vanuit mijn hart in spleetjes tussen tenen…
sunset16 augustus 2007Lees meer >

Door de dalen

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Als de stromen mij dan van daar brengen tot waar ik de liefde niet versta, ben ik geworden tot een stuk metaal dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt, maar nooit ten volle kennen zal. Weg met de dag waarop ik werd geboren! Ik ken geen rust, geen vrede.…