Alle inzendingen over blauw

5616 resultaten.

Sorteren op:

Afrika's jamboree

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 195
De wereld was drie weken lang van slag het zag westafrikaanse blauwe haaien zelfs tegen spanje haast victorie kraaien een teken aan de wand - of hard gelag voor goddelijke blauwgele kanaries getemde leeuwen halfzachte germanen geen roem, integendeel, wel marokkanen senegalezen en ivorianen en door de var gefnuikte egyptenaren hun onrecht…

Aan de avondster

netgedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 159
Avondster verschijnt boven laatste vogelvlucht stil valt de schemer Op het diepe blauw van de avondlucht verschijnt je licht, terwijl de laatste kleuren langzaam oplossen in de stilte en mijn blik zich opent voor wat geen woorden verlangt.…
CB21 juli 2026Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
Zij droomt van blauwe oceanen, ver weg van gure noordenwind. Waar het voor altijd herfst blijft, en zij haar innerlijke rust weer vindt. Haar bruine teddybeer houdt trouw de wacht, terwijl zij in haar domen langs blonde duinen dwaalt. Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart, en de vroege ochtend zachtjes straalt.…

geen wieken te bekennen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 60
droogleggen van heldere emoties vervormen in gespiegelde stormen vergezocht door krakende, oude bomen afgebroken vertakkingen bladerloos en grauw – doch geen wieken te bekennen zweer ik je” “De heggen en hagen beste Eirôn, die voorheen nog de gronden verdeelden begrenzen nu de horizonten van allen; de lucht, ooit wijds en blauw…

Samen op

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.137
“Wat zijn we samen machtig” Gauw loopt hij het water in Nooit meer kwam hij terug Bruine haren langs zijn hoofd Deinen mee met zijn ogen Die stilletjes nu de lucht in staren Van bruin naar blauw Eenzaam jaagt de wind Rusteloos zoekt hij Besluiteloos volgt hij de wolken En draait en draait Eenzaam jaagt de wind Af en toe gaat hij liggen…

Argus Panoptus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.157
Simmers is de blauwe man master fan it griene fjild de winter dreau him yn de stâl alle jûnen rint er hinne dan, en fynt plak yn it bynt de frou dêr’t er fan hâldt is him troch wat sy wit ûnttein nin niich mear mei de kroan gâns nachten bliuwe kâld troch de griene dream fan hún at de sinne dagen twingt draait er by en set útein mei…

Orages en Normandie

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Grauw grijnst de bui ons toe De grommende donder nadert pijlsnel Een uur al is de zon gezonken Het duister wordt blauwflitsend licht Weer een print denk ik gelaten Ontwakend uit mijn schemerdroom halfwakker nu besef ik het onweer De hemel laat fel blauw verlichting toe Spookachtig maanlandschap rondom Hoezo geen leven op de maan Rondom…

De ploert.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Foei die rooie en blauwe plekken! Lippen als lazuur zo blauw. 't Is net of er eens een regen Puisten op zijn wezen viel, 'k Loof hij het te bleek gelegen Kaatje! 't is zo'n slechte ziel. K a a t j e.…

De boswachter

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw, in 't mollige gras schittert peerlende dauw, op stammen en blâren, ver en dicht, speelt met de schaduw het zonnelicht, - op aller grachten zomen staan bloemekens te dromen, knikkende, geurende, slapensmoe, de heldre lentemorgen toe.…

BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan

gedicht
3.5 met 45 stemmen aantal keer bekeken 11.159
Geen mens nee zelfs geen boom te zien, het groen voorbij, de wereld weg gekeken, glad getrokken, geschikt met een gesnoeid palet. Windstil linnen, elk geruis gestold in verf, de hang verradend naar dat diepste evenwicht, de sluimerende maat van alle dingen. De grote lijnen trok hij zijwaarts en omhoog, als volstrekte armen van een boom…

ECHT HEERLIJK GEGETEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
'HEERLIJKE STREKEN' tovert, verovert met ondeugende wereldse streken strelende, verrassende lekkernijen, hapjes Als je die verfijnde smaken proeft snap, snak je en roept ieder strakjes: Bij 'HEERLIJKE STREKEN' echt heerlijk gegeten!!…

Poëtische fluistering

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.055
door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden met een glimlach van deur tot deur een pirouette van geurige boterbloemen het lied van de zon voert over de meidoornhaag de appelbloesems blauw glanst de lucht en over de leeuweriken die zich uitbundig laten meevoeren door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden…

Zwart-wit moraal

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Spoedig komt men te weten, dat blauw en geel, zelfs door te mengen, niet tot groen wordt verweven. De mengeling van alle kleuren, zal zwart doen ontstaan. Zo zal spoedig gebeuren, dat blank in schuld zal vergaan. Het zwart-wit dilemma vergroot, omdat blank zich tot slavernij toe keerde en zo de macht genoot.…
Jouke8 maart 2005Lees meer >

Sterk gebroken

netgedicht
4.2 met 268 stemmen aantal keer bekeken 29.353
Gebroken loopt zij door de straten kijkt heel angstig om zich heen voelt de eenzaamheid, het haten is van binnen koud als steen nog voelt zij harde mokerslagen blauwe plekken tekenden haar huid kan zij die loodzware last wel dragen onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit moeizaam gaan haar beide benen slepen het gekneusde lichaam mee ineengekropen…
metha23 maart 2005Lees meer >

Saai

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.337
De oplossing is vlug gevonden; haar zo blond, ogen zo blauw, nu weet hij waar het hem aan schort, hij zoekt een lieve vrouw! Nu dient zij voortaan voor hem het bord op met zijn prakje. Nu smeert zij voortaan zijn brood en stopt dat in het zakje.…
Anna15 april 2005Lees meer >

vergane glorie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.598
kleine tjilpje van een gevederde vriend de ochtend staat niet meer fluitend op met leeuwerikken het gloren rekt zich zwijgend uit over zwartgeblakerde regels leeg is leeg gevuld met kringelende opstijgende rook bevolkt de lucht wranger alleen met het oranjerood een neervallende avondzon er leeft een vraag waarom dragen boeren blauwe…
Ria24 mei 2005Lees meer >

O, zomer!

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.075
O, zomer, met uw lokken, glanzend gouden, En met uwe ogen, blauw gelijk de wanden Van 't rondend hemeldak, en sneeuwen handen, Die bloemenslingers slank gebogen houden!…

Zomer (I)

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.616
De hemel lijkt een broeierige pet, Aan gele knoop, die doorschijnt, in vervoering Om 't mooie weer jolig scheef opgezet; En smullend van de zweetdamp, loom en vet En week en wit hangen in stille ontroering De wolkenteken aan de blauwe voering.…

Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.798
Hij lag onbewegelijk op de loer Geduldig onder doorschijnende vloer, En sloop door wijkend riet met sluwe stap, En aasde uit 't west met rood, hongerig oog, En heerste uit violette schem'ringboog In ster'lig blauw van wereldkoningschap.…

liefde dwaalt in wisselstroom

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.413
voor je zingen dat ik van je houd maar op dit scherm kleuren woorden veel te koud de muziek is blikkerig weemoed maakt je slikkerig kom kijken naar de rode maan laat je tranen rustig gaan ik mail je en jij smst liefde dwaalt in wisselstroom in mooie letters komt de droom die niemand meer verpest maar als het donker wordt alleen blauw…
wil melker8 november 2003Lees meer >

Margariette's Soldaat

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.197
De vage inktvlek verbergt zijn sinds lang gesneuvelde traan daarbij het raam ver boven het oorlogslawaai lees je, Margariette je werd wakker, samen met de koude, blauwe ochtendglorie nooit meer vergetend hoe het voelt eindelijk herinnering te zijn die goeie oude tijd binnen grenzen van waanzinnigheid…
Anne Es12 november 2003Lees meer >

De Ode

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Het zwarte vloerkleed wordt langzaam door het blauw verdreven, en als de laatste vol met passie dansende vlammen ten onder gaan, laat het maanlicht een mystiek schouwspel herleven, De gestorven koning, het zwaard nog vastklemmend, de diepte in, zijn kinderen aan de kust ontdaan.…
Hans Meijer21 november 2003Lees meer >

Ik zat aan 't roer

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.360
'K zag, hoe diep onder mij, boven een groep Van avondwolken, die roodvlokkig gloeiden, Blauw op oranje, twee libellen stoeiden, Aëroplanen, scheen 't, looping the loop. En 'k schrok, toen 't plots'ling door mijn denken schoot: Mijn luchtschip hangt boven het avondrood, Dan staat Hij nog boven mijn horizon.…

sirene

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.216
De lege klas: een wijde oceaan; het blauw linoleum gaat zachtjes stromen en komt zijn branding aan je tafel slaan. Iriniserend zonlicht door je haren. Kleuren, gewimperd op je smalle hand. Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren en schipbreuk lijden aan jouw waterkant.…

Avondwandeling

gedicht
3.7 met 85 stemmen aantal keer bekeken 98.058
Wat gingen wij vanavond ver Het werd alleen tè laat: Nog verder dan de gouden ster Aan blauwe hemelstraat! Zo saam doen twee een korte poos Over een wijd gebied! . . . Nog liggen wegen eindeloos Voor morgen in 't verschiet! . . .…

De polen van het fortuin

netgedicht
2.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.822
“Onze wereld dendert vooruit” houden de blauwe bevrijders vol. Zij die onze weelde hoog waarderen en de vaderstaat willen kraken zullen geen trieste zucht slaken. Cijfers liegen toch niet Een overvloed aan voedsel, 20 % omhoog in een kwarteeuw. Dat scheelt een mondvol.…
Wimper10 maart 2003Lees meer >

Zeemeermin

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Ze verrees uit de blauwe baai zoutschilfers aan de staartvin belaagd door de tijgerhaai die haar wonden ruikt. Het zilver van schubben een kiezelstrand Haar handen krullen krols. Zie ze lonken naar de stad die gevels koestert waar de koningszoon schuilt in een nis klaar voor een beet in een haak.…

Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen

poëzie
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.385
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen, Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen; Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen, 'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen: Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen, Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen; Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen, Sneeuwtoppen rood, en glooiend…

Aan Rika

poëzie
4.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 10.625
En dan, Waarom blauwe ogen, wonderdiep en klaar? Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan! En waarom mij dan zo voorbijgesneld, En niet, als 't weerlicht, 't rijtuig opgerukt, En om mijn hals uw armen vastgekneld, En op mijn mond uw lippen vastgedrukt? Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?…

Legende

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
De oorlog verloren, uitgeteld, toonde hij zijn blauwe plekken aan de meester.…
Wimper12 februari 2003Lees meer >