4767 resultaten.
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ze legt haar ziel
in de kom van haar hand,
duikt rustig in de stroming
van het moment
als een kind
vol verwondering
over beelden
van traag winterende en zomerende jaren,
niet vanuit haar denkende hoofd
maar vanuit een oeroud zielsweten.
Er is iets zachts,
geruststellend dat haar raakt
en als een deken over haar heen valt.…
De Zuchten van de Tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
349 Beelden razen voorbij, onaangetast door tijd.
In dagen van weleer, toen vrijheid werd bevochten
met de scherpe rand van een zwaard,
toen lijden nog betekenis droeg
in de ogen van wie niet gaf om leven of dood,
zolang recht maar werd voltrokken.
De namen van helden werden luid verkondigd,
nimmer betwijfeld — zelfs niet door geloof.…
Alpe d'Huez
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.557 schelden
over mijn hematochriet
slingerend door haarspeldbochten
langs een steildalende baan
zag ‘k hoe paparazzi vochten
met hun Canon door het raam
ik dook weg en sloot de ogen
vloekend over mijn ploegarts
nooit meer zou ik hem geloven
mijn carrière werd een frats
plots voelde ik de wagen zwalpen
opende mijn ogen in paniek
ik zag beelden…
Rodedroomman
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.090 Maar ’s ochtends als ik loom, voldaan weer wakker word
dan ben je weg, tezamen met mijn roodgetinte beelden.
Toch voel ik nog jouw handen die mij streelden.
Dit is een eeuwenoud verhaal, al duizend maal verteld:
Eros en Psyche die elkaar vonden in hun donker bed van lust.…
De aangifte
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.634 Ik vertel daar hoe jij aan me zat
Zoals geen vader dat hoort te doen
Ik schets jouw beeld
Als een man zonder fatsoen.
Je hebt nooit voor me gezorgd
Voor mijn broer evenmin
Je kon niet van ons houden
We waren geen gezin.…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 guitarras
traag over het water van de Taag
jij glijdt in visioenen
over heuvels van Lisboa
langs kerken, kloosters en paleizen
Bairro Alto, Cidade Baixa en Bélem
saudade en genade
zingt haar stem:
als jij ontwaakt mijn liefste
uit tergend zoete dromen
waar jouw hart van verlangen scheurt
aan mij terug zal denken
blijkt het beeld…
Vervulling
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.139 De moeder schuift het venster op en weent,
De kalme kamer ligt van zon doorspeeld
En, op de rand der stervenssponde, leent
De ziel des doden over tot zijn beeld.…
Een vergeten oorlog
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.121 tegen Onrecht
Maar de geschiedenis besloot anders
jaren later
dat ze niet hadden mogen gaan
Terug op eigen bodem
verguisd
En ze moesten maar zien hoe het te redden
met alle trauma's
opgelopen in de Oost
Een leven lang getekend
Wonden die nooit overgaan
steeds weer opengaan
De angst die altijd sluipend kruipt
beelden…
Rimbaud in Marseille
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
700 Zijn roem is wereldwijd boven die stad uitgestegen,
zijn laatste adem in Marseille was de genadeslag,
het is belachelijk om een ereburgerschap te overwegen,
het beeld van zijn omgekeerde pijp wint iedere dag.…
Overgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Een nieuwe tijd begon met
het ontstaan van bewegende beelden
mensen hadden weinig te makken
van wat er in karigheid was
ze deelden
ze werkten van vroeg tot laat
het hield ze van de straat
Voor gezag hadden ze respect
die hadden meer intellect
tenminste dat geloofden zij
Door de ontzuiling werden mensen bevrijd
er was vrijheid om te zoeken…
Onbeduidendheid. Gedachten in de ouderdom 1
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
600 in de oceaan
dat is niet overdreven
en het bestaat, zo lijkt bij mij, uit chaotische lagen
Van kennis en gevoelens, zeg maar al het wel en wee,
onnoembaar aantal ervaringen zijn in lijf en geest verweven
tot aan het moment van heden en ik lijk al ver in mijn tijd
aan hoever, durf ik geen woord te wijden
doch nu kan ik al zeggen
dat mijn beeld…
Als er geen hoop meer is
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
658 mijzelf tegen de muur
Luister er is geen genezende kuur
Ik zal er mee moeten leren leven
Maar hoe kan ik dan nog naar het hoogste streven
Ik voel de wind langs mij heen gieren
De duivel zit mij telkens te klieren
Hoe moet ik de moed erin houden
Is dat wat de stemmen wouden
Gedachtes zij brengen mijn hoofd op hol
Ik wordt van die stemmen dol
Beelden…
het komt goed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 picknickmand heb jij overvloedig gevuld
met de royale proviand van jouw doen en laten
de niet aflatende wil tot zorgen en ontzorgen
als dochter vrouw moeder oma en vriendin
die in elke behoefte steeds weer ons voorziet
waar wij onze vindtocht door het leven vervolgen
met jou als vlinder voor ons uit fladderend
weten wij de weg bestrooid met beeld…
Aan de Orde van de Dag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 iets te halen
De vrijheid is men aan het waarborgen
Van een volk dat opstaat tegen geweld
Wordt ons tot vervelens toe verteld
En Europa gaat het pleit bezorgen
Maar als je onbevangen en integraal
Luistert en niet naar het narratief
Van het mainstream media offensief
In intentioneel georchestreerde taal
Dan onthult zich een beïnvloed beeld…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Verzadigd van indrukken:
Flarden van klank
Flitsen van beeld
in een sissend hoofd
Ze vloeien onstuitbaar binnen
Schelle tonen, scherpe kleuren
De vezels tasten hijgend naar diepte, de gloed, de schemer.…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 De wereld mist de troost
dier zoete zonnestralen,
die alles leven doen,
daar ooit zij nederdalen;
die ‘t schone schoon doen en
die ‘t goede goed doen zijn:
die God verbeelden in
Gods beeld, de zonneschijn.…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Gij zijt een beeld der hemelse genade,
Die alle mensen weldoet, appelaar.
Uw helder bloeien was ons duistrende ogen
Zo schoon, dat wij gekweld door hoop en vrees,
Ons daaglijks om uw rozenhoed bewogen,
En treurden als uw sneeuw ten gronde rees.
Uw dracht begon, reeds negen uwe toppen.
Wij zagen toe met stijgend ongeduld.…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Ik denk aan U in korte, in lange nachten,
Als langzaam de uren langs mijn leger gaan,
Uw beeld staat dag en nacht in mijn gedachten,
En zal er, tot de dood mij oproept, staan.
1904…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 Maar rond u heen geknield, zij die u dierbaar waren,
in bijgelovige angst en vrees,
u, door hun tranen heen, zien siddrend aan te staren
alsof in u het beeld des Schrikkens hen verrees,
de druk der ijzren hand gevoelen om uw leden,
die 't bloed verstijft en naar het Niet u medesleurt —
dat is een zware stond: haast wordt der laatre vrede
daarmee…
Jij!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.072 Dan verstrijken de jaren, zijn we uit beeld
Gebeuren er dingen, al dan niet verveeld
En ineens is dan een berichtje daar
16 jaar later, en een relatie is klaar!
Die van jou is op de klippen gelopen
Schuld van mijn kind, mocht ik niet hopen
Maar het leven loopt zoals het lopen moet
Maar NU houden we ons als ouders niet koest.…
De badende herderin.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.429 Dan proeft haar voet het nat en met nieuwsgierige ogen
Volgt ze, hoe rimpels ros, waar 't water langzaam vlaakt,
Zich voegen tot een beeld en plotsling, fel bewogen,
Ziet ze, (maar durft niet zien) haar eigen jonkheid naakt!…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 Een vogel schommelt mede,
Zingt onderwijl zijn lied,
’t Is of hij, wel te vrede,
Zijn beeld in 't water ziet.
Hoe geuren Eik en Berken!
Wat is 't hier koel en fris!
Hier voelt zich 't hert versterken
Dat mat en dorstig is.
Hoe lavend is dit water!
- ô Welk een teug! - Het leeft!…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Nieuw denken in toch vergelijkbare vormen
omzichtig wikken en wegen, spelen met realiteiten
voorkomen dat een stap teveel een struikelblok kan blijken
Was het selectief waarnemen of werkelijkheid
toen bij die allereerste ontmoeting de idee ontstond
dat dit het was, waar hoop en beeld in elkaar samenvloeien
de stralende lach, het nog kale hoofdje…
Mijn liefde is een wervelwind
gedicht
4.3 met 14 stemmen
4.207 vriend, mijn liefde, is een wervelwind
die ’s avonds laat om mijn huis tiert
als ik rustig een boek lees
als ik rustig de film uitkijk tot het eind
als ik rustig de dag overdenk
als ik rustig iets wil schrijven op mijn computer
dan komen ineens allerlei kleuren als
van een regenboog mijn tuin in dwarrelen,
ik kijk er naar ik houd het beeld…
Zwarte sneeuw onschuldig Lam
hartenkreet
5.0 met 31 stemmen
697 belasten
Schaamte ontlasten
wereldwijd vasten
Vrijzinnig bewoorden
Bronwater verzachtende zinnen
wonders in sprankelende volzinnen
de mens zonder inkeer,zonder bezinnen
aanslagen verzinnen,
elkaar niet kunnen beminnnen
Boeddhisten vasten verwoorden
Waar is de wijsheid geboren
Godsbeelden levens ontnemen
Leerstellingen in donkere beelden…
Een hartelijk ‘tot ziens’
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 “Een hartelijk goedenavond,”
klonk altijd warm en welgemeend
jouw bassende stem, jouw aanstekelijk lach
zij blijven in ons geheugen klinken
je stond altijd voor anderen klaar
met woord en daad, met raad en kracht
in elk gebaar klonk er warmte
als licht dat straalt in de nacht
je blijft in beeld en geluid een instituut
in vriendschap, werk…
BABY BLUE
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 wondjes en knokken en slapen en verliezen en denken en denken en bijwerken, en nota's van alles, en hondjes en poezen en reisdocumenten en handtekeningen en tijd en foto's en posten en wissen en vergeten en drinken en dronken en schrijven en denken en eten en shit en bedden en wouden en zinnen en het licht, hoe het soms valt op water en stenen, en beelden…
de ijs-oude vergetelheid (L.O.V.E.)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
412 verliezen kan;
dat er een grens is ‘an
welk beeld op het plein mag blijven
staan:
alles in strijd met Artikel 1
moet rapper dan snel heen-
gezonden worden naar
de ijs-oude vergetelheid.…
troost biedende uitroeptekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
314 Maar nu is het slechts het licht wat het zicht op het beeld,
door wild dwarrelende stofdeeltjes,
deze woorden, onmogelijk maakt.
Zonder verkoelende schaduw die het heden teder raakt
als de fluwelen vacht van mijn geestige knuffelbeest.…