8933 resultaten.
hallo jij
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
780 voel jij ook al,
buiten dan,
de prille schijn
van een nieuw begin
de herhaling
van voortgang,
de finale van de dood
ik zeg maar,
even ontwaar ik
kleuren
die als geschilderd
verschijnen dus
bruin, rot en zwart
luiden de klokjes
jubeltonen
die onhoorbaar klinken
over de doffe grond
van gevoel
vergetelheid of
gedempte temperament…
beest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 er kruipt iets over de vloer meneer
wat is dat nu telkens weer
blijft het even staan draait zich
om en kijkt mij aan
er wacht iets in de tuin meneer
hetzelfde ding schuin onder de conifeer
met rode ogen en gemene mond een
hangende buik en tong op de grond
er zit iets in mijn stoel meneer
met mijn sloffen aan schommelt het heen en weer…
Het vergane populieren bos
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.065 slechts boom
die zonder hart doch met aderen
de hemel spreekt bij nacht, die mijn wake
was wanneer ik schreide om de wind
die zonder tocht zich klampte
aan mijn kruin
nog één zware klap te gaan
en het bos is monogaam
met het landschap waarin
het is vergaan
***
Bij ons in de gemeente wordt momenteel
Een bos compleet verwoest om de grond…
Jaargetijden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
756 Natuurlijke schakering van warme kleuren
Betoverend mooi zo aan het eind
De schoonheid van loof als laatstgebeuren
Een mooie mantel die verdwijnt
Hun plicht gedaan, het doel bereikt
De boom leeft voort en zij vervagen
Als gevallen blad de grond verrijkt
Gaan takken straks weer knoppen dragen
Nog even niet
Nog even stralen
Laten zien waar je…
ziener
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
784 Toen ik stierf in jouw handen
op een grond
steenkoud
wist ik zeker
wij zijn zo oud
zo oud als de waarheid in het heelal
Toen ik moest doorgaan
bitter proeft die traan
na verlies in ons bestaan
waarom wij daar staan
onder zon sterren en
maan
Toen wij dat eenmaal
konden doorgronden
waren wij nooit meer vrij
het is te laat
hij vliegt…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 Stille steen, geen treden
voert naar grond, geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 ochtendnevel zacht en koel
vochtig veebont in witte uren
flarden zweven de tijd voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels…
ongedateerd
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
637 de grond is ongevoelig,
mijn tas zwaar, op iedere plek.
het komt in golven, ook het vastklampen.
misschien vergis ik mij van plaats
en sta ik naast een koorddanser. de vraag verdwijnt;
het touw verandert.
de tas staat voor mijn voeten.…
kroegtijger.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
971 (soms
droomt hij dat hij valt
en wordt wakker op
de grond). Soms wordt
hij opgehesen en naar
huis gebracht...-…
Op.......
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.105 Ik mocht hem de woonst niet ontzeggen, hij slaapt voldaan
Hier ligt hij op de grond en dikke deken, kamperen dan maar.
Dat slapen, dat lukt me nu zeker niet
Opgekropt door het vele verdriet.
Boeken over positief denken verslond ik
Een nacht gepieker, dat kan er nog bij.
Ik zoek troost bij mijn 3 vaders
God, mijn papa en zijn papa.…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Verdeeldheid zaait zaad
in de verbrokkelde grond,.
het blijft aftellen.
Sporen van stilte,
glimlach van het avondland,
zon op bamboestok.…
Zonsondergang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 De grond rookt.
Lichtsporen doorklieven het donker,
als heldere sterren.
Nachtelijke gang,
door dit vreemde land.
Het spookt.
Geen licht in het donker,
zoekend onder de sterren.
Nooit meer zonsopgang,
wrang smaakt dit vreemde land.
Bloed dood.
Voor altijd donker,
onderweg naar de sterren.…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 in de stilte
van de sterren woon
is er geen stem
meer nodig om de
alles omvattende
leegte te verwarmen,
daar buiten heerst
alleen koning winter,
daar ben ik eeuwen
lang vandaan, alvorens
om tot mijn kindsdom
terug te gaan, zal ik
immer zwijgen en alle
geluidloze woorden in
mijn grafsteen krassen,
om onuitwisbaar
alle grond…
Glas
gedicht
2.2 met 339 stemmen
37.673 Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten tegen,
haar gang voorzichtig als op glas.
Ik groette haar; ze liep op scherven.…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Wil ook niet terug naar backflashdijken
waar mijn ziel huilde
in kolkende waterstromen
ook niet naar verdroogde en gebroken grond
mijn nagels mogen breken
laat mij barsten stoppen met het stof
onder mijn voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens…
Illusie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 Haar vulpen schrijft de blues
waar verleden laag bij de grond ligt
danst zij wild op jong groen gras
en vertrapt meedogenloos nieuw leven
ademloos kijk zij niet meer achterom
geeft hartstochtelijk gisteren een schop
en klein als zij is, schreeuwt aandacht
om wie zij ooit was voor de vernedering
die als een rode draad haar leven beheerste…
Zij
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.459 het mooie meisje
de zware stem en de lieve lach
de mooie rode haren
zij ligt nu onder de grond
de lol die wij hadden
was weg
jij was er niet meer
nooit meer de mooie rode haren zien
en de zware stem horen
dacht ik
tot de avond dat ik jou weer zag
mensen zeggen het is je verbeelding
Maar ik weet dat het niet zo is
ik weet dat jij elke…
Mijn vader
gedicht
2.2 met 119 stemmen
32.141 Mijn vader
schreeuwde moord,
mijn moeder zette koffie
mijn vader klom op stoelen, tafels,
leunde uit ramen,
schreeuwde rampzaligheid en onduldbare pijnen,
schreeuwde brand
en van iets onverstaanbaars het naderende einde
mijn broers hielden hun oor tegen de grond,
'luister!' riepen ze en sprongen op,
'er komt stilte!…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 Er is geen poëzie meer
in dit land van verzoute
grond onder eeltige voeten
Er zit geen schwung
in de woorden, in tijden
van sociale duisternis
Het lijkt alsof de mens is
weggelegd, alsof de bierkaai
tegen een ziekte vecht
Er is geen calamiteit
onopgemerkt gebleven
Er rust op dit land slechts
het pruilen, het meesmuilen
van…
Dakterras
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 niet meer dan een broze putdeksel echter,
van het soort ’retourvlucht in hogere sferen’
zo bewater ik mijn plantaardig geesteshuishouden
en hou gelijktijdig mijn drempel demonenvrij
en als ik weer met beide benen op vaste grond sta
heb ik mijn bestemming bereikt…
Plastiek van een tekenaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.035 Je vingers werkten in hun liefde
haast te lenig, maar hebben
zijn beschaamde blik, schuin dalend
in de grond, nog net op tijd naar
wat daar is en nog gebeuren moet
gericht.
----------------------------
uit: 'Tirade', 29, 1985.…
Uitvaart
gedicht
5.0 met 2 stemmen
12.987 Op zich geen grond voor nostalgie
- zo ging het vroeg of laat met allen -
maar het is vreemd nu ik de smalle
doodkist in deze aula zie.…
Haar kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het kind van mijn blonde dochter
is soms wel eens dwars
stampt dan op de grond
rolt in de modder
met gras in haar mond.
Het paard van mijn blonde dochter.…
Onuitputtelijke mand ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Ze draagt de mand van onverzettelijkheid
haar lijden begraaft ze in de vruchtbare grond
van haar dromen en onder het mos waarmee
de onschuld van de tijden zijn begroeid.…
Jij draaide sierlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 samen wiegden wij
hoger en hoger
in een ultieme strijd
naar de zon
jij hoopte
met vorm en kleur
meer licht te vangen
ik groeide snel in verlangen
wij wortelden
in verschillende grond
ik groef dieper waardoor
mijn steel rechter stond
jij draaide sierlijk
naar steun en vertrouwen
om ook met storm
een hechte basis te houden
herfst…
Dreef te Korsendonk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 De grond lag vol blaren.
Wij stapten daarin
majestatisch en speels.
Het geritsel drong door
tot de wortel van
al onze zintuigen.
Links was het blinkend water
en statige zwanen staarden
volkomen bewegingloos
naar hun spiegelbeeld.
Rechts lag het vierkante groenvlak
van een wei omzoomd door eik
intens op weemoedige koeien te wachten.…
Nocturne
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.858 En ik, geslachtenlang hiermee verbonden,
toch tot geen vereenzelviging in staat,
ga langzaam aan die somberheid te gronde
en aan een pijn, waarvoor geen naam bestaat.
-------------------------------
uit: Millennium (1946)…
Bargoens
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
575 :
’t heeft alle twee van doen met ~zwart en grond~.…