6320 resultaten.
Deemoedig?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 verlicht door de
vleugels van de tijd
koestert het de contouren
van het lichaam, gouden randen
aan een moegestreden horizon,
de diepste nerf
van een zwijgende nacht
de zwakste lichtjes
feller stromen
op de gespiegelde achterzijde
van de dromen om
aan de schaduwen
ontkomen,
de zingeving
gewogen in gewichtloosheid
in alles…
wat moet ik doen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 er zijn heerlijke martelingen
om je aan bloot te stellen
en vast en zeker inspireer je me
er is de zon
die ongenadig kan schijnen
als ik brandglazen
op je ogen leg
er is de kou
die in je lichaam kruipt
en bij je blijft
je hele leven lang
er is de hitte
die je doet gillen
je hebt een mooie stem
je bent leuk speelgoed
en als ik me verveel…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 weten van
de immense schoonheid
van het bestaan
hij schreef haar: het weten van
liefde dát is geluk
er is het herhaalde weten
van meeslepende draaikolken
in verlies en verraad
er is het onverdraaglijke van de
opsluiting van gekooide vogels
op die winterse dag
liep ze blootsvoets
de ijskoude zee in
kort na zonsondergang
lag haar lichaam…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
594 Nu weet ik dat het leven door
mij heen is gegaan en dat het
lichaam de sporen toont.
Mijn weggezakte, eens zo heldere
blauwe ogen, worden nog eens
extra weggestopt door de ruige
ragebollen, mijn wenkbrauwen,
die alle kanten op springen.…
Je redt me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 elke streling
elke zucht op mijn huid
elk hoofdhaar dat me toewuift in de wind
je redt me
met iedere mondhoek die opkrult
elke hand die je aanreikt
elke borst die zich wegdrukt tegen de mijne
je redt me
in ons mond- en navelzoenen
in ons neusvleugel- en wimperaaien
in ons handen- en voetenvoelen
je redt me
je redt me met geest en lichaam…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Als het mist, zie ik haar kop boven de mist,
als het regent, glimt ze alsof haar hele
lichaam huilt, als de zon schijnt,
schommelt ze met haar kont. Allemaal
voor mij, dat zie ik wel.
--------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
Houd van het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Laat de hemel door je lichaam tollen
ik ben echt jouw ridder
knuffel me nu
zonder jouw liefde ben ik nergens
haast je maar niet
als het hier niet lukt
boven zijn we ook weer samen
ik ben trots op jouw leven
toen ik vanmorgen opstond
ging ik op zoek naar een wens
ik ga me nu totaal leegmaken
in adoratie voor jouw charme
het is een…
Bij dag slaagt men erin om te vergeten
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.659 En elke nacht opnieuw, zonder erbarmen,
doorvlijmt het lichaam, weerloos uitgestrekt,
hetzelfde heimwee naar dezelfde armen.…
vrijheid weet je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 vrijheid weet je
die neem je niet
je krijgt of geeft hem
van of aan de ander
om dat te zeggen
wat je meent
zonder onderscheid
te zijn wie je bent
vrijheid weet je
is de mogelijkheid
je echte zelf te zijn
zonder grenzen
van geloof hoop of liefde
te doen en te laten
lichamelijk en geestelijk
wat jou bewegen laat
vrijheid weet je…
Blauw bleek groen geel roze en rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Oude zelfkennis, oude angst
voor bloedverlies, pas op
voor roofdieren
en droom van vampiers
droom van heksen
die het bloed drinken
van ongeboren kinderen
die het bloed drinken
van hun moeders
het zoete bloed
dat ook steekmugeitjes voedt
het bloed dat leven geeft
aan alle dieren, een lichaam
is een koffer vol bloed
blauw bleek groen…
Slijtende liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Ik mag me vlijen tegen je lichaam,
een arm om je heenslaan,
maar als m’n hand je borst omsluit,
m’n vinger het gleufje van je poes besluipt,
dan ga ik te ver.
Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou
als ik je blote schouder zoen,
maar niet dat ik met je vrijen wil
terwijl mijn lippen je hals beroeren,
dan kom ik te dichtbij.…
Vliegen in jouw aandacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 beroemd, zo'n zonnebril
tegen de radende en hopende ogen
die je verwarmen met aandacht
Ja, wij kijken, omdat we weten
door jou gezien te worden
we rechten onze rug en lachen
We horen je, jij praat graag
over liefde, over verlangens
en over mij
dat ik er klaar voor lijk te zijn
Ja, ik wilde het graag
heel graag geloven
en mijn lichaam…
Zilte adem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
414 Op mijn zwarte hengst
over de stille landwegen
naar de eindeloze kust
aan zee waar zilte adem
uit jouw lichaam ontsnapt
op de vleugels van een zwaluw
verder mee de zomer in
en je spreidt jouw benen
als een rivierenlandschap
laat mijn beekje binnen
aan de buitenkant
op mijn donkere paard
door de kalme bossen
naar de groene heuvels…
Person alert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Vertel geen gebeurtenissen
die ik niet wil weten
vergeet verschil tussen dag en nacht
in het licht kan ik niet waken
slapen doe ik niet des ’s nachts
mijn verdriet zal ik niet langer dragen
dan mijn passen normaal zijn
om meelijden wil ik niemand vragen
verdrink mijn pijn in donker rode wijn
mijn lichaam pijnig ik tot bloedens
mijn hart…
zoals fietsen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 en als we nu eens
zouden zwijgen de
armen stil naast ons
lichaam de handen
open en als we
dan langer dan een
minuut naar elkaar
zouden kijken wat
zou er gebeuren
als we dan een keer
per dag om mee te
beginnen minstens
één minuut stil zijn
kijken en zwijgen
naar een ander die
toevallig voorbij
loopt of naast je zit
een mooi wonder…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken in de leegte die mijn
hart vervulden met fantasieën, al
ontlokte een enkele snaar
een hapering bijtijds een valse
noot om mij dan tóch het geluk
te ontnemen dewelke ik
net had gezaaid op de harde
bodem die mijn geest per
gewijde gedachten deed
splijten van mijn lichaam…
de goede wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 testament dat ik
nimmer zal schrijven
is de leegte onherkenbaar
aanwezig in het grote niets
woorden ontbreken, zelfs
het vel met die kleine lijntjes
die je schoonschrift bepalen
zetten de kantlijn buitenspoor
ik heb niets weg te geven, al wat
mij bezit zijn slechts koude
harteloze dingen, mocht mijn
eind aan de orde zijn
leg mijn lichaam…
Ik ben er voor je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
774 Als je je depressief voelt en je wil alleen maar wenen en alles vergeten en je lichaam als 1 grote leegte aanvoelt,
Weet dan dat ik er voor je zal staan.
Ik zal je troosten, bemoedigende woorden toefluisteren, ik zal je steunen door dik en dun, op eender welk moment,
Weet dus dat ik er voor je blijf staan.…
Dank je…
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Langzaam voel ik de warmte
Stromen over mijn gezicht
Mijn huidtemperatuur stijgt
De bron draait aan het firmament
Mijn hele lichaam in het felle licht
Zinderende hitte is overal
Ik voel de warmte stijgen, kringelen
Mijn eigen kleine thermiek
Ergens intern
Slaat de koeling aan
Maar ze helpt geen fluit
Mijn poriën openen zich langzaam…
De herfstmelodie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 het aroma van
volle slagen
die de bundels
langs zijn pad
lijnrecht formeren
verder verschrikken
vogels vliegen op
uit hun verborgen
schaduwplek
op weg naar
verbondenheid
weg uit zon
en het gebrom
van prikkende
en gemeen
stekende insecten
mensen kiezen het
donkergroene loof
dat koel gehouden
wordt met schaduw
voor rust en
lichaam…
Siobhan uit Galway, zomer 1973
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
601 Meer dan vijftig zomers verder
wil ik weer samen met jouw
intens witte lichaam komen in
Best Western Ennis. Jij op weg met je broer
naar Amerika, ik een tussenstop
naar Clifden,
alleen.
Je junkbleke broer trok mijn aandacht,
op Ierse folk danste ik met jou.…
Verhalen van stof en schijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
325 Het klosje dat mijn trage pas bezit;
het kostuum trekt zich aan, is goed van snit;
mijn slanke lichaam buigt alleen voor rouw.
Elk stoel of tafel ademt als mijn vriend;
ik pak stof, een heerlijke dialoog,
hou van het verdiende applaus, het betoog;
mijn meester die mij avonden bedient.…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 Waar kussen de zilte golven
van de zee jouw trouwe lichaam
door tijd en tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen opengegooid
waardoor zij niks komen voelt
en zij zwijgt: of nee, misschien
als zij het vooraf niet voelde
was dat dom geweest
Zij heeft geen verlangen
naar dat toen
als haar lichaam…
WAT DACHT IK, WAT VOELDE IK; verslag van Open Podium Zang en Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
178 Mijn geest werd lustig kunstig gelouterd
mijn geest zweefde in het rond
soms feestelijk liefelijk zwierend maar
nooit zwabberend aan de grond
doch mijn lichaam zakte wel wat
onderuit in de te harde stoel
zodoende zo verlangend naar 't strand
niet de zee, die zweefde wel golvend met me mee
maar naar een heerlijke strandstoel
lekker…
ik zag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
151 Ik zag de liefde in zijn ogen
heb hem gevoeld hoe ik het wilde
hij heeft geluisterd en mijn honger
smaakvol gestild;
het verdriet als hij neerkeek
gestreeld als hij dat aankon
samen keken we naar de hoogte
van zwaluwen
zijn lichaam in het water
gezoend zoals wij dat doen
verstrengeld en al de dagen samen
doorgebracht
het lijden…
Geen jij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
149 Toen haar blik de mijne kruiste,
Wist ik meteen, zij is het,
'n Gevoel van top tot teen,
Alsof ze in m’n lichaam huisde.
Ze reageerde zonder woorden,
Wat ze zei, sprak uit haar blik,
We hoefden het niet te zeggen,
Onze ikken werden één.…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…