6209 resultaten.
Adel
netgedicht
2.8 met 32 stemmen
2.816 Ze kunnen zich behangen met allerlei moois
Maar op ’t eind van de dag zijn ze net zo bloot en ontsmukt als jij en ik.
Dus rijkdom of niet, ’t gaat juist om de dingen die je niet ziet.
De stille rijkdom is de mooiste rijkdom.…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde lach tekende
mandala’s in de lucht
de groei was wonderlijk licht
zoals hemelwater is
en bedekken kan
III
lichtluchtig is de dans
van zwijgzaamheid
de proeve van geluk
ten einde…
Ik walg nu van die dagen vol van zon
poëzie
2.7 met 17 stemmen
5.196 Dan zou ons zijn een zoet verkeer van leed,
Zeer innig, als van zielen, nu ontdaan
Van trots en ijdelheid en klein belang; -
En elk van ons zou 't zijn of naast hem schreed
Zijn eigen ziel, op 't eind geheel verstaan,
Naakt en een glorie, van éénzelfde rang.
-----------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1889…
Nachten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.509 Nachten rijgen zich aaneen
worden uren, minuten in voorbij gaan
seconden tellen zich heen, één voor één
de slaap is ten einde gegaan
Nachten waarin dromen niet bestaan
gedachten vol en soms verdrietig zijn
weer een nacht die is heen gegaan
waarin geen rust mocht zijn
Nachten lang wakend lijden
waarin vreemde hersenspinsels ontstaan
die…
Verliefd op mijn imago
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 Hoewel “wel moeilijk“
Men heeft daar nu een
eind aan gemaakt.
En heeft mijn imago
In duizend stukken laten vallen.
Ik krijg die nooit meer
samen want ...
Ik zat als een ijskoningin
gevangen tussen wit en zwart
waaruit geen ontsnappen mogelijk was.
En hield de sleutel van mezelf
in onzichtbare tralies vast.…
"Pijnstillers verboden"
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.233 Nu is het dus einde verdoving,
het kan niet meer,
geen keuze wordt gelaten,
ik leg me er bij neer.
Het pijnmonster ziet de kans schoon,
en scherpt zijn mes aan een steen,
dan gaat hij op pad
en prikt in spier en been.
Met de rug tegen de muur,
daar sta je dan,
maar wat moet je,
als het niet anders kan.…
gesnoven tot vergetelheid
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
999 verhaal
van spuugzat dwalen zonder doel
een zinloos leven in het zicht
doodgaan weten als een plicht
hunkering naar morgen
door de honger van vandaag
de tijd passeren met herinnering
en dromend door ruïnes struinen
van een toekomst in verval
het ongeweten ogenblik van liefde
in zweet genomen zacht gekomen
triomferend heersen tot het eind…
en over ons
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
736 , zucht het leven
terug naar waar wij ooit begonnen en breek me
(niet weer) zo lief als je me had of zing voor mij
de teksten die nog niet gekend zijn en blijf,
blijf hier en daar – vertel me de laatste zinnen
spreek ons samenzijn aan snippers, smelt de inkt
tot grote vlekken eenheid – geef dromen lucht
om te vliegen en zoek met mij het einde…
Aan vlijt ten onder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.069 Er zijn zaken in het leven,
waar teveel tijd aan wordt gegeven,
heel lang werkte men tot het einde toe,
dan stierf men uitgeput en levensmoe.
Toen het pensioen werd ingesteld,
had men de jaren wel geteld,
met vijfenzestig was je blij,
een enkeling kreeg er een jaartje bij.…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten
mijn borstkas schoot toch al vol
kalebas zegt het in een woord
loden beginselen
van een vers sprieten
dat geen begin met zichzelf
kon maken
schoonheid op de vlucht
voor lelijkheid en om of-gekeerd
zo ik om een mensheid
liep in het midden daarvan
begrensdheid op het eind…
jij dronk het tegenlicht
netgedicht
2.6 met 36 stemmen
2.204 versmald en turend raken je ogen
de oever die de vergetelheid omheinen
en jij naar ‘t einde staart waar de zon
herleeft in haar compassie, doch het late
maanlicht schrobt de nacht voor zich uit
en stapelt hoop op afvalbergen woordenhoog
jij lijnde de grenzen op je kaart
en scheurde de evenaar in twee, jij kan
niet houden van een wereld waar…
Een zielsverwant
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Opgebrand in de duisternis,
in een droevig gevecht met het einde,
maar net zo slecht met het begin,
als kind, toen je waardering zocht
en hardheid vond, geselingen
van de ziel, die voortduren,
verworden, terugslaan.…
De zachte krachten zullen zeker winnen
poëzie
4.1 met 52 stemmen
29.198 De zachte krachten zullen zeker winnen
in 't eind - dit hoor ik als een innig fluistren
in mij: zo 't zweeg zou alle licht verduistren
alle warmte zou verstarren van binnen.…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 raakt
verwondert en
overweldigt
zijn de gedichten en hartenkreten
met passie gemaakt
en vanuit gevoel geschreven
over de liefde, verdriet en emoties
waarin we troost vinden
maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen
waar geen einde…
de Bergen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
623 Maar loopt het jaar wat op zijn eind
zodat ook de zon wat meer verdwijnt
en zet alles zich in wintertooi,
dan is wel de alpenroos en de madelief
het dal en ook het bergmassief,
bedekt met sneeuw, maar ook dan nog wonderschoon.…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.…
Een bijn-dood ervaring...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.621 Hoe wonderlijk is haar verhaal
Een vrouw die zó bang voor de dood was
Beleefde die echt en heeft een moraal
Haar geest voelde ze uit haar
Lichaam getrokken
Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal
Zweefde momenten boven haar lichaam
Geleid door het licht is
De titel van haar verhaal
Sereen de sfeer die haar omkleedde
De tunnel met aan't eind…
Sonetten II
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.279 dat gij goed waart, eind'loos goed,
Dat gij uw vijanden vergaaft en bad
Voor wie u kwaad doen, dat ge een wet bezat,
Die zei, dat ge al wie lijdt, beminnen moet.
Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet
Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat,
Of gij u zélf vergat, want, ziel!…
Stilte en eenvoud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.138 Een maandje van stilte, tot eind januari,
een maandje van eenvoud; en wat ik voorspel:
het draagt zeker bij aan een spoedig herstel!…
- Het Hogere -
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
527 Waar is het einde, waar het begin
waar is de rest van het nebula,
vage verzameling,
gouden bestemming kijkt edel terug.
Welk safieren weg die men
ooit moedig bereid heeft,
volhard geleeft heeft, om te leren,
vrije keuze van gelijktijdig bestaan.…
Voor vrienden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
652 felheid bestreden
in klare zinnen van een oogopslag
aan de waterkant, waar dove netels
- in hun soort - zijn vertaald en
op de blaren werden terugbetaald in
geboorte en de dood, een levenslicht
zag in een broos geheel, waarin de
essentie werd gevouwen, verval
gekozen uit de diepste pijn zonder
daarover te moeten rouwen, maakt
een einde…
De appel en het paradijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Er komt een eind aan
de schuld van appels (en slangen),
gegeten (en gevreesd) door dames en heren,
die compost verwarren met
het composteren van de geest
De dichter plant een pit
van de Adams appel
en Eva verzoekt hem
herhaaldelijk
Maar de Godheid laat het zaad
groeien tot onmetelijke hoogten
die de appel doet verbleken
Tot in verre…
Mijn broer
gedicht
2.3 met 177 stemmen
37.803 Mijn broer, gij leedt
Een einde, waar geen mens van weet.
Vaak ligt gij naast mij, en ik
Begrijp het slecht, en tast en schrik.
De weg met iepen liept gij langs.
De vogels riepen laat. Iets bangs
Vervolgde ons beiden. Toch woudt gij
Alleen gaan door de woestenij.
Wij sliepen deze nacht weer saam.
Uw hart sloeg naast mij.…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Daar staat - de voet op de slang -
nog het blauwe Mariabeeld;
voor de deur aan het eind van den gang
houdt een non de sleutels gereed.
Zit daar op de achterste rij
bij de trommel met koek en brood
nog de knaap, die het huis op de lei
voor mijn blik met zijn hand afsloot?…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Ik keek in de ogen van de dood,
en kende geen vrees,
witte, bekorste lippen,
een raam als een spiegel,
vervormt geen waarheid,
geeft geen kijk in de ziel,
slechts een blik op het sterven,
geen angst aan een eind,
in de vallei in mijn mond,
waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen,
resteert een slechte smaak,
opborrelende woorden kruipen…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen hun energie verdween
hun kleuren zeggen dit: de zonneschijn
betekent niets voor ons, dus maken wij
aan alle kleur een eind…
9/4 drama Ridderhof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
864 Ik krijg een sms maar dat kan toch niet
iemand die in de Ridderhof in het wilde weg schiet
een verloren ziel kan het leven niet aan
en maakt publiekelijk een einde aan zijn bestaan
eenzaam in het leven, samen naar de dood
is wat hij gedacht moet hebben in zijn nood
het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd
geknal, ongeloof, paniek…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 wij
samen praten teveel uren
voorbij tot het eind van een zomer
vrij
zijn
bestaan
luchtig staan
bloemen in dit veld
had ik dat u al eerder vertelt?…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Verlangen deed hen gaan met sneller schreden,
Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom
Het vage pad samen zo vaak betreden
Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Hoe heeft hij mij gelokt, belogen,
Hoe achter wolken week zijn grens,
Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen,
Die dorde, en 't eind werd van een wens.…