Alle inzendingen over liefdes einde

6209 resultaten.

Sorteren op:

Adel

netgedicht
2.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.816
Ze kunnen zich behangen met allerlei moois Maar op ’t eind van de dag zijn ze net zo bloot en ontsmukt als jij en ik. Dus rijkdom of niet, ’t gaat juist om de dingen die je niet ziet. De stille rijkdom is de mooiste rijkdom.…
Johanna19 december 2008Lees meer >

Ontwaking

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.495
verband mocht eraf en nu de huid schoon is kan het licht alleen maar raken II een vlinder heeft het gegeven het jawoord mocht er zijn een gekleurde lach tekende mandala’s in de lucht de groei was wonderlijk licht zoals hemelwater is en bedekken kan III lichtluchtig is de dans van zwijgzaamheid de proeve van geluk ten einde…

Ik walg nu van die dagen vol van zon

poëzie
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.196
Dan zou ons zijn een zoet verkeer van leed, Zeer innig, als van zielen, nu ontdaan Van trots en ijdelheid en klein belang; - En elk van ons zou 't zijn of naast hem schreed Zijn eigen ziel, op 't eind geheel verstaan, Naakt en een glorie, van éénzelfde rang. ----------------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten (1889…

Nachten

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Nachten rijgen zich aaneen worden uren, minuten in voorbij gaan seconden tellen zich heen, één voor één de slaap is ten einde gegaan Nachten waarin dromen niet bestaan gedachten vol en soms verdrietig zijn weer een nacht die is heen gegaan waarin geen rust mocht zijn Nachten lang wakend lijden waarin vreemde hersenspinsels ontstaan die…

Verliefd op mijn imago

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 745
Hoewel “wel moeilijk“ Men heeft daar nu een eind aan gemaakt. En heeft mijn imago In duizend stukken laten vallen. Ik krijg die nooit meer samen want ... Ik zat als een ijskoningin gevangen tussen wit en zwart waaruit geen ontsnappen mogelijk was. En hield de sleutel van mezelf in onzichtbare tralies vast.…
marina25 augustus 2006Lees meer >

"Pijnstillers verboden"

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Nu is het dus einde verdoving, het kan niet meer, geen keuze wordt gelaten, ik leg me er bij neer. Het pijnmonster ziet de kans schoon, en scherpt zijn mes aan een steen, dan gaat hij op pad en prikt in spier en been. Met de rug tegen de muur, daar sta je dan, maar wat moet je, als het niet anders kan.…
Atie Wegh28 augustus 2006Lees meer >

gesnoven tot vergetelheid

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 999
verhaal van spuugzat dwalen zonder doel een zinloos leven in het zicht doodgaan weten als een plicht hunkering naar morgen door de honger van vandaag de tijd passeren met herinnering en dromend door ruïnes struinen van een toekomst in verval het ongeweten ogenblik van liefde in zweet genomen zacht gekomen triomferend heersen tot het eind…
wil melker13 september 2006Lees meer >

en over ons

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
, zucht het leven terug naar waar wij ooit begonnen en breek me (niet weer) zo lief als je me had of zing voor mij de teksten die nog niet gekend zijn en blijf, blijf hier en daar – vertel me de laatste zinnen spreek ons samenzijn aan snippers, smelt de inkt tot grote vlekken eenheid – geef dromen lucht om te vliegen en zoek met mij het einde…

Aan vlijt ten onder

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Er zijn zaken in het leven, waar teveel tijd aan wordt gegeven, heel lang werkte men tot het einde toe, dan stierf men uitgeput en levensmoe. Toen het pensioen werd ingesteld, had men de jaren wel geteld, met vijfenzestig was je blij, een enkeling kreeg er een jaartje bij.…

jong hoofd oud woord en het komaf maken

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 608
niet kan bezwangeren en mijn stem zal voorbij mijn huig schieten mijn borstkas schoot toch al vol kalebas zegt het in een woord loden beginselen van een vers sprieten dat geen begin met zichzelf kon maken schoonheid op de vlucht voor lelijkheid en om of-gekeerd zo ik om een mensheid liep in het midden daarvan begrensdheid op het eind…

jij dronk het tegenlicht

netgedicht
2.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.204
versmald en turend raken je ogen de oever die de vergetelheid omheinen en jij naar ‘t einde staart waar de zon herleeft in haar compassie, doch het late maanlicht schrobt de nacht voor zich uit en stapelt hoop op afvalbergen woordenhoog jij lijnde de grenzen op je kaart en scheurde de evenaar in twee, jij kan niet houden van een wereld waar…
elze2 mei 2009Lees meer >

Een zielsverwant

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
Opgebrand in de duisternis, in een droevig gevecht met het einde, maar net zo slecht met het begin, als kind, toen je waardering zocht en hardheid vond, geselingen van de ziel, die voortduren, verworden, terugslaan.…

De zachte krachten zullen zeker winnen

poëzie
4.1 met 52 stemmen aantal keer bekeken 29.198
De zachte krachten zullen zeker winnen in 't eind - dit hoor ik als een innig fluistren in mij: zo 't zweeg zou alle licht verduistren alle warmte zou verstarren van binnen.…

gedichten.nl

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 780
raakt verwondert en overweldigt zijn de gedichten en hartenkreten met passie gemaakt en vanuit gevoel geschreven over de liefde, verdriet en emoties waarin we troost vinden maar ook zo'n plezier aan beleven zij raken je hart en scoren hoog en schitteren in het virtuele vlak als een regenboog in kleurrijk prachtige zinnen waar geen einde…

de Bergen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Maar loopt het jaar wat op zijn eind zodat ook de zon wat meer verdwijnt en zet alles zich in wintertooi, dan is wel de alpenroos en de madelief het dal en ook het bergmassief, bedekt met sneeuw, maar ook dan nog wonderschoon.…

Voor een natuurdichter

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen, Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan, Het weet de pracht dier zuilengang en bogen En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.…

Een bijn-dood ervaring...

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.621
Hoe wonderlijk is haar verhaal Een vrouw die zó bang voor de dood was Beleefde die echt en heeft een moraal Haar geest voelde ze uit haar Lichaam getrokken Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal Zweefde momenten boven haar lichaam Geleid door het licht is De titel van haar verhaal Sereen de sfeer die haar omkleedde De tunnel met aan't eind…

Sonetten II

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.279
dat gij goed waart, eind'loos goed, Dat gij uw vijanden vergaaft en bad Voor wie u kwaad doen, dat ge een wet bezat, Die zei, dat ge al wie lijdt, beminnen moet. Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat, Of gij u zélf vergat, want, ziel!…
Albert Verwey30 november 2009Lees meer >

Stilte en eenvoud

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Een maandje van stilte, tot eind januari, een maandje van eenvoud; en wat ik voorspel: het draagt zeker bij aan een spoedig herstel!…
Hans Duiser6 december 2009Lees meer >

- Het Hogere -

netgedicht
4.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 527
Waar is het einde, waar het begin waar is de rest van het nebula, vage verzameling, gouden bestemming kijkt edel terug. Welk safieren weg die men ooit moedig bereid heeft, volhard geleeft heeft, om te leren, vrije keuze van gelijktijdig bestaan.…

Voor vrienden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 652
felheid bestreden in klare zinnen van een oogopslag aan de waterkant, waar dove netels - in hun soort - zijn vertaald en op de blaren werden terugbetaald in geboorte en de dood, een levenslicht zag in een broos geheel, waarin de essentie werd gevouwen, verval gekozen uit de diepste pijn zonder daarover te moeten rouwen, maakt een einde…
pama2 mei 2010Lees meer >

De appel en het paradijs

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Er komt een eind aan de schuld van appels (en slangen), gegeten (en gevreesd) door dames en heren, die compost verwarren met het composteren van de geest De dichter plant een pit van de Adams appel en Eva verzoekt hem herhaaldelijk Maar de Godheid laat het zaad groeien tot onmetelijke hoogten die de appel doet verbleken Tot in verre…

Mijn broer

gedicht
2.3 met 177 stemmen aantal keer bekeken 37.803
Mijn broer, gij leedt Een einde, waar geen mens van weet. Vaak ligt gij naast mij, en ik Begrijp het slecht, en tast en schrik. De weg met iepen liept gij langs. De vogels riepen laat. Iets bangs Vervolgde ons beiden. Toch woudt gij Alleen gaan door de woestenij. Wij sliepen deze nacht weer saam. Uw hart sloeg naast mij.…

Bewaarschool

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.850
Daar staat - de voet op de slang - nog het blauwe Mariabeeld; voor de deur aan het eind van den gang houdt een non de sleutels gereed. Zit daar op de achterste rij bij de trommel met koek en brood nog de knaap, die het huis op de lei voor mijn blik met zijn hand afsloot?…
Ed Hoornik25 december 2010Lees meer >

Mijn vriend, de blonde dood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Ik keek in de ogen van de dood, en kende geen vrees, witte, bekorste lippen, een raam als een spiegel, vervormt geen waarheid, geeft geen kijk in de ziel, slechts een blik op het sterven, geen angst aan een eind, in de vallei in mijn mond, waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen, resteert een slechte smaak, opborrelende woorden kruipen…

de gevallenen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
bonte kleuren: geel en donkerrood en bruin, met her en der een vleugje groen elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend en stil, van leven, dood en mij vervreemd, bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen ze vielen toen hun energie verdween hun kleuren zeggen dit: de zonneschijn betekent niets voor ons, dus maken wij aan alle kleur een eind…

9/4 drama Ridderhof

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 864
Ik krijg een sms maar dat kan toch niet iemand die in de Ridderhof in het wilde weg schiet een verloren ziel kan het leven niet aan en maakt publiekelijk een einde aan zijn bestaan eenzaam in het leven, samen naar de dood is wat hij gedacht moet hebben in zijn nood het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd geknal, ongeloof, paniek…

Magus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
wij samen praten teveel uren voorbij tot het eind van een zomer vrij zijn bestaan luchtig staan bloemen in dit veld had ik dat u al eerder vertelt?…

De beminden

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.692
Verlangen deed hen gaan met sneller schreden, Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom Het vage pad samen zo vaak betreden Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…

De avond

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Hoe heeft hij mij gelokt, belogen, Hoe achter wolken week zijn grens, Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen, Die dorde, en 't eind werd van een wens.…