4767 resultaten.
Peinzensmoede
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.509 Na vuur en stormwind
Zweefde ook soms mij
Schoon geen Elia –
De Heer voorbij...
Uw sterrenhemel,
Hij trekt mijn oog, –
Als ’t woord des Heilgen
Mijn hart omhoog!
Ik smacht, vermoeide
Van ’s levens loop –
Mijn hope is weemoed,
Mijn weemoed hoop!…
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 knal van zeer nabij is oorverdovend
Zo moet in theorie de aarde zijn ontstaan
Je voelt je bij zo’n klap zwaar overdonderd
Over de megaflitsen toch al verwonderd
Barneville-Carteret een smalle tong in zee
Een atoomcentrale schoot door ons heen
Dit spektakel van geluid en licht is geen natuur
De centrale moet ontploft zijn waar blijft het vuur…
Theatertrilogie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
717 muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van
wolken gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat
de zon nooit meer onder is
aarde decor met onweergezicht
jij vormt mijn beeld
ik voel met jouw handen mijn lijf
zie in je ogen het vuur…
LENTESTOET
poëzie
1.9 met 7 stemmen
1.753 Maar achter 't vreugdig spelen treedt zij aan,
Festoen-omhuld, in gouden pracht van haar,
Dat in een glanscascade nederrilt
Langs rug en schouders; en op 't schone hoofd
Blinkt vonkeldiadeem van dauwbesprenkt,
Door zon tot vuur geslagen bloemcnpraal.…
Waar heeft het me toe gebracht?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
673 Stuur mij het Licht want deze duisternis
Is leeg, koud,maar vol vuur van groot gemis.
Red me Heer dat ik dat ooit nog zeggen zou,
Wist ik dan niet wat het betekend, dat Help me nou?
Waarschijnlijk is dat hetgeen ik moest ervaren.
Veel te veel voor niks gehad, niks hoeven te versmaden.…
Rare wereld
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
729 De-escalatie schijnt het toverwoord te zijn,
maar de wereld is allang in vuur en vlam
en ze kunnen beter zorgen dat die IS-ers wel
met flinke escalatie te maken krijgen en dan
bedoel ik niet het halve werk wat ze nu doen,
maar grote troepenmachten daar naartoe
en eventueel een atoombommetje op Raqqa,
want Hiroshima en Nagasaki waren vele malen…
AAN MIJN VADER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.881 't Bloed vooral, dat in mijn aderen
met een deel uws aanzijns vloeit;
kostbaar erfdeel onzer Vaderen,
die, met Oosters vuur doorgloeid,
daar, waar Taag en Ibex vlieten,
eenmaal schitterden op de aard,
en wier grootheên ons verlieten;
doch - hun eer bleef nog bewaard!
God beschouwt het uit den hogen,
wat Gij voor mij waart en zijt!…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 Drinkt ook een met volle nap
moedig voort, de teug blijft zuur,
maakt nooit dronken, schenkt geen vuur,
bittre Wetenschap!
O, laat mij aan smaaklijker vochten mij lessen,
die 't hart en de hersens doen gloeien.
Kom, 't schuimende bier, dat het strome uit de flessen!
de paarlende wijn, laat hem vloeien!…
FAMILIE, het blijft moeilijk!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 maar uitdagend met mijn sensitieve zekerheid
toch heel maximaal van de familie te blijven houden
en als het kan voor hen en de hunnen klaar te staan
maar bovenal rustig te blijven onder het motto
“zwijgen is goud” en droom maar van lekkere dingen
dat is al een taak op zich met mijn unieke karakter
opvliegend, sprekend als een waterval, vuur…
Bevrijding 75
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
467 muilperen net zolang
tot ze wederom broodnuchter zijn
Ze worden acuut ondervraagd
carbure-lampen in hun gezicht
derdegraads ondervraging, ami,
gij liever dan ik, wat u zegt
Beleefd antwoorden de officieren
maar ineens springt die Duitse majoor
overeind, smijt een bundel papieren
die hij droeg op z'n hart plotseling
in het vuur…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Het raakt de rivier aan, maakt ‘t water tot een spiegel van vuur,
en weerspiegelt wolken die verdwijnen als vergeten dromen.
De bloemen openen zich traag, hun kelken vol van nachtdauw,
en drinken gulzig ‘t goud dat valt, als was het levenssap.…
ENRICO
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 De meester-zanger verliest zijn theater,
gaat met zingende zeelui naar de kust,
reist op een zeilschip, dat eeuwen heeft gerust,
als kaper over het wijde water.
De ruige binken begaan een flater:
voor een grote stomer galmen ze vol lust,
maar verzuimen beroving onbewust.
Orkaan raast, duwt hen voort met woest geklater.
Schipbreuk bij een…
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 De zon, vast meer en meer aan ’t klimmen,
Bestraalt het aardrijk met haar gloed,
En, daar ze onze ogen scheemren doet,
Verlaat zij spoedig de oosterkimmen.
Zij rijst, terwijl ze alom natuur
Verheugt, verkwikt met heldre stralen:
Zij koestert de aarde uit ’s hemels zalen
In een doordringend zonnevuur.…
Of ik bloemen ... ? / Flowers ?
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.261 plukken in de duinen
en denk hoe tijd door onze vingers gleed
Wellicht ook dat ik dan gebogen
over boerenvelden loop
en tussen vlas-en korenbloemen
op blauw als van je ogen hoop
Het is haast zeker dat ik dan
in een klaverbed zal dromen
van geluk als zeldzaamheid
schim zal zijn die tussen bomen
langzaam het moeras inglijdt
Je krijgt het vuur…
Nóg een keer !
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
641 nog een slok
uit de halflege whiskyfles
dan hoor ik de deur zachtjes open gaan
en vervolgens hoe de insluiper
een romantisch muziekje opzet
als zacht bespelende achtergrondklank
verraadt van haar binnenpret
haar baldadige plannen
want ik ken dit deuntje
en wacht gespannen
daar grist ze het dichtbundeltje
al uit m’n handen
ik zie het vuur…
LIEDEKEN
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.499 Vrij ik een jeugdig wakker dier,
Die ben ik schier te oud,
Want die waant in haar zinnen schier,
Dat in mij al het minnen-vuur
Is uitgedoofd en koud.…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Kom, de kameren gaan open
van de wachtende natuur:
alles staat van licht bedropen
in dit zondoorzonken uur,
en de paden zijn doorslopen
overal van trillend vuur.
Langzaam, van de voet gestegen,
windt de wagen zich omhoog.
Hellingen terzij bewegen
voor het ruimtedronken oog.
Donker staan de wouden tegen
de verheven hemelboog.…
- Mijn laatste dans met jou -
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.110 Je ingehouden adem, hij heeft mijn kloppend hart geraakt
mijn vuur is vlammend toen in deze ene nacht ontwaakt.
Mijn haar, het raakt je, jij kust mijn zachte rode mond
houd mij goed vast mijn heldenprins en draai mij rond.
Je buigt zacht jouw hoofd en ik voel mij zwevend licht
mijn donkere grote ogen sluitend doe ik ze teder dicht.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Zie het gloren van de toren, vuur en fier rechtop
zoals wanneer het verlangen begint te ontbranden,
mijn verteerd hart dat branden zal, nachten lang
zoete bitterheid, wakkerend 't nakend laatste uur.…
Lina
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.104 'k Geloof, het was meer dan een grap of een gril;
Maar 't oog staat vol vuur, is het hart nog niet rustig?
Ja, 'k zie u weer lustig!
Verban nu de zorgen; thans hebt gij uw wil;
Maar, Lina, wees nooit meer zo somber en stil.
1842.…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.439 laat haar heelhuids in een kistje slapen
mooier dan de open kooi waarin
zij sterven moest en lichter dan
het laatste uur van nooit meer dood
laat haar huizen in de warme schoot
van keukens vol potten op het vuur
kamers wemelend van verkleedpartijen
kelders gevuld met aardbeienconfituur
laat haar koekendesem kneden
uit de kleiput van haar…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Schoon de dag nog marre
Schittert door 't azuur
Vast der avondstarre
Rozenkwistend vuur:
Hoe zij liefdes wassen,
In 't ontwaakt gemoed,
Ons door haar verrassen
Laai aanschouwen doet!…
't Lied der Minne
poëzie
3.3 met 10 stemmen
1.768 Maar eer zij kon verhind'ren,
Schuw over 't kind gebukt,
Had hij op hare lippen
Een vuur'ge zoen gedrukt.…
VERSTILDE HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.464 benadrukte de hoogst mogelijk
stilte, de stilste stilte
Hij was op aanwijzing gevonden en
dood bevonden en opgehaald in
afwachting van zijn voorgeschreven crematie
Alleen de voetstappen, het grindknarsen
van de banden van de lijkwagen, het schuifelen
van de schoenen naast de baar, de lift-knop,
de ovendeur en ter afsluiting 't opvlammende
vuur…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 Angst glipt door de zwarte poort
van de pupillen naar binnen, er smeulen resten
van een droom met overal vuur. As haar gezicht
als zij zich omdraait naar het wolkeloze westen.
-------------------------------
uit: 'Tijdgenoten', 1994.…
Een hemels cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Kijk er door heen, mijn intentie is puur, o kon ik dat maar bewijzen, al moest ik door het vuur.
Oneindige werelden vol verdriet tollen rondom mij heen. Jou weeklagen klonk alsof het hart de Schoonste maagden in de verhevenste verblijven werd door gezaagd. De zuiverheid van je bedoeling schijnt helder als een hemellicht.…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 Trekvogel
Voor jou de volgende
Mijn schuld is het niet
Dat het plein open is
De wegomlegging is een hel
Hels
Hel vuur licht op
Dus zo zien verbrande lichamen eruit
Ik ging eigenlijk naar de groenteboer
Kom thuis met een paspoort
Koude burger
Mjah het is niet hoogstaand
Even schransen
Tussendoortje
Straks is er thuis
Een warm bad…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Maar U heugt, dertig eeuwen door,
Dat u Jehova uitverkoor;
Dat, als 't geweld u vluchten deed,
Een reddend spoor het diep doorsneed;
Dat, zonder huisdak, levenslang,
Uw schaar zwierf, op haar kronkelgang;
Waar Vuur- en Rook-zuil voor haar toog,
En 't Man haar spijsde van omhoog.…
groter groeien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.353 eigen boeken
en speelt – binnen of buiten
jouw eigen spelletjes
op het veld, de tablet of computer
vriendinnetjes maak je
net als vriendjes
op wie je zegt - soms
verliefd te zijn
jij viert het leven
door de jaren heen
maakt jouw wereld groter
verleidelijker ook - en uitdagender
een schattig draakje ben je
met - soms – te veel vuur…
herfstsprookje...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
729 zo eenzaam, vond dit niet erg leuk
hij klaagde van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
nu de herfst kwam vroegtijdig in het land
ook dit vond hij niet geweldig plezant
hield niet zo van dit overgangsklimaat
maar dan gebeurde er iets die avond
een storm brak los en was niet min
er was donder, de bliksem sloeg in
het bos vatte vuur…