11458 resultaten.
Nooit meer hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 Zo begon 't: 'Wij spreken de waarheid'
Ik kon beweren wat ik ook wilde
'Wij zijn met z'n drieën, jij staat slechts alleen'
Ook Vakbond bereikte niet mijn doel
Leugenaars moet je inpakken
Voor 'n enkele reis richting
NOOIT MEER HIER
Als iedereen leugenvrij zou zijn
De waarheid immer zegevierde
Dat zou de mensheid echt recht…
Putjesschepper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Een putjesschepper uit Zaltbommel
Die schepte uit veel putjes rommel
Maar ja het was zijn vak zodat
Hij met zijn scheppen vrede had
Maar soms kreeg hij toch tegenzin
Want men vond wat hij deed maar min
Dan wilde hij graag een verzetje
Iets anders scheppen met een netje
Dus vissen in de Waal misschien
Bij Bommel om de brug te zien
Dus de…
Over een nieuw begin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
495 Verlangen sloeg neer in weke aarde
toen hij ging langs het smalle pad
een vlucht van wilde ganzen
zocht verre overzijden.
Ruimte zon en wind in korte vlagen
schreven een nieuw begin in hem.…
laten liggen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
551 ze hadden zoveel
plaats om te zwerven
waar ze maar wilden
maar ze stapten niet
uit hun verlatenheid
noch uit hun woorden
ze hadden zoveel
armen om de stilte
van de zee te vangen
maar ze hielden
de handen met gebalde
vuisten op de rug
ze hadden zoveel
laten liggen tot ze elkaar
niet meer konden zien
ze hadden alles
laten…
Verslavends
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 De deur had ik open
want wilde hem nog iets vergetens mee geven
Toen kwam hij met een halve koek
van de winkel en stopte ‘t me toe
Ik brak er de helft van, want verslavend en zoet
Dan nog een zoen die we twee nachten lang hadden gegeven
Gevaarlijk, ons experiment
had ik gezegd
want nooit weet je hoeveel
je je daarna aan elkaar hecht…
Stilte
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
254 de stilte was
geladen met
plakkerige
spinragdraden
een net als
spinnenweb
met de spin
er midden in
geen onzichtbare
trekdraad die
verraadt dat
de spin even
ander leven eet
zoals vliegende
soortgenoten
die ongenood
wat wilden rusten
na lange vluchten
zij zagen hun
gastheer naderen
die soepel lege
tafeltjes vermeed…
Haar kussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
296 Ik evenmin,
Al vanaf ’t allereerste begin,
Wilde ’k het eeuwig zou blijven duren.
Het gemis is onverdraaglijk,
Ik mis haar kussen zo,
Alleen in mijn dromen,
Daar, blijven ze nog komen.…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.602 Ons Here wilde ‘t zo,
gelukkig zijt gij, beiden:
en die u heeft gescheept,
zal zelve uw reis geleiden.
Voorspoedig zij de reis
het weder en de winden;
en moge uw vrouwe, en gij,
de goede haven vinden!
Dat wense ik u, van harte
en ziele toegenegen,
daarbij een volle vracht
van zoete kinderzegen.…
Verloren geluk
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.239 Van opgeven toen wilde ik echter niet horen.
Ik bleef op een goede afloop hopen.
Echter, tegen beter weten in.
Ik moest nu voor mezelf kiezen.
En koos dus voor een nieuw begin;
ik wilde mezelf niet nog meer gaan verliezen.
Veel verdriet heeft dit gebracht
voor jou, de kinderen, maar ook voor mij.…
Jouw water bij mijn wijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.240 waren moe
wij leefden in elkaar voort
maar gaven het nooit toe
Allebei een leven apart
verlangen en lust passeerden
uit het oog maar niet uit het hart
wat wij ook probeerden
Net toen ik jou bijna vergat
en ik bijna opnieuw verliefd werd
kwam jij weer op mijn pad
en hebt mij de weg versperd
Eindelijk liet jij jouw hart spreken
jij wilde…
Snoeper
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.256 Hij blies dan ook spoedig de aftocht,
omdat ze niks wilde.
Een snoepje was Hilde,
waarvan het papiertje niet af mocht.…
Ware liefde
gedicht
3.3 met 43 stemmen
29.502 Het had altijd zo'n gevaarlijke haast
van mijn liefde wilde het niets weten
van mijn cornflake wilde het niet eten
van alles leek het meer en meer verbaasd.
Na drie dagen kwam de vierde dag
als eerste dat ik haar niet zag.
De verwarmingwas aan. De kamer heet.
De vijfde had ik haar weer niet gezien.…
Mijn kleine trots
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.284 Een pappa zou je niet hebben,
die wilde het niet.
Je had alleen je mamma
en die durfde dit niet.
In zo'n harde wereld
met een kleintje, alleen
Zo'n moeder wilde ik niet worden,
waar moesten wij dan heen?
Dertien weekjes,
ouder zou jij niet worden.
Want mamma koos ervoor
om jouw rust te verstoren.…
Een droom
gedicht
2.5 met 108 stemmen
31.775 Om wat verdween
wilde ik wel verder zoeken. Maar hoe muziek te
tillen over de doden heen die slechts in dromen nog
elkaar begroeten? Ook als je gaat verdwijn je niet
meteen maar blijft een beetje thuis.…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Wild, schoon woestmooi
Minnaar, doet je hart bonken
Als de wind je oppervlak verstoort
Draag me mee tot het einde
begraaf me aan je oever
opdat ik je altijd kan voelen.…
Moeders van Syrië
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.026 en plots was er oorlog
Moeders schreeuwden
om wraak en vergelding
- bloed wilden ze zien –
wetende dat ze daarmee
oorlogen in stand hielden
zij dachten aan hun kinderen
die het leven hadden gelaten
aan man en familieleden
toen de pijn binnen drong
wilden ze genoegdoening
men vocht in feite tegen zichzelf
goede mensen voelen opeens…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
4.6 met 7 stemmen
5.302 Beminde echtgenoten
De wereld is een zee
vol wilde en woeste baren,
daarop eenieder zal
te schepe gaan en varen.
Daar zijnder die alleen
die zee bevaren moeten;
daar zijnder die de vaart
door meegezelschap zoeten.
Gij lieden zijt, getweên
in ‘t Sacrament gebonden;
zij heeft de bruidegom
en gij de bruid gevonden.…
Los
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Ze verlangde naar een rails
Die haar kon brengen waar ze wilde.
Maar ze wilde niks meer nu.
Dus stiekem ook geen rails.
Laat mij maar lekker dwalen
Riep zij haar leven tegemoet.
En haar leven liet haar dwalen
Liet haar zien hoe dwalen voelt
Weemoedig en verdrietig
Riep zij vol verbazing uit.…
Soorten thuiskomst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.228 Wii wilden huiswaarts
om te kunnen zeggen. Om eindelijk te kunnen
zeggen aan de liefste: hierop heb ik gewacht.
-------------------------------
uit: 'De Eindelozen', 2016.…
Verlatenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
686 Ik wilde wel bijna met je meegaan,
wilde het onbestaande wel anders bovendien
Zag toen onze kinderen hier samen staan,
want ook zij laten mij altijd de zonzijde zien.
Ik laat de zon mij nu maar warmen elke dag weer
hier zijn allen wel golven van intens ik mis je gevoel.…
Flierefluiter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Dorian, baron van westerflyr
toog met zijn makkermaat arnoldus rufus
naar het mariekenwoud van heumens oord
contrei der wilde slingerende wingerds
Ongestoord ligt valkuil in een valkuil
Een oehoe vliegt plots uit zijn middagslaap
in zonderlinge solovluchtformatie
zoekt hij in allerijl heil in het amber
der deemsterende schaduw
van haar…
Gisteren mijn dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
146 Het was gisteren mijn dag
Dat ik de zonzijde echt zag
Vrolijk spelend ging ik los
Als een jonge hond in het bos
Ik wilde vaak, ik wilde veel
Groot geluk dat was mijn deel
Was energiek, ging uit mijn bol
Zelfs een rotklus gaf mij lol
Zorgen gingen aan de kant
Ik woonde in een prachtig land
De olifant die werd een mug
Die sla ik plat,…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 En een wolvin met een jurk aan vroeg mij bloemen te plukken voor haar.
Zij smeekte mij bloemen te plukken.
Want dat kon ze niet meer.
Maar ik voorvoelde al dat ze met haar slagtanden mij wenste te verslinden.
De boombasten bulderden.
En van heel hoog spraken de monden in de bomen.
De iepen zongen achter een zilveren blad.…
Gewone woorden
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.334 " zeg je, of: " 't is koud" -
zo heel gewone woorden
van hem of haar die van je houdt
en die je vaak reeds hoorde,
maar onderhuids is 't lente dan
en bloeien lieve bloemen
voor haar of hem die klanken van
je diepste naam kan noemen.
De bron vanbinnen stroomt weer uit
en drenkt het hart van velen.…
jouw stilte kust zo apart
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
802 vlinders en vleugels
ontsnappen de dag
dragen de lach
in het blauw
over velden
zoeken thermiek
en drijven
in kleur
langs wolken
als helden
ik heb je gezien
handenvol bloemen
ogen vol geur
ze glansden verliefd
zonder namen te noemen
ik kijk naar
de blik in je ogen
dans zonder vloer
de muziek van je hart
jouw stilte kust zo…
houden van
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
3.908 ik houd van de
vroege ochtendstilte
van een nacht
met volle maan
ik houd van dieren
en van bloemen
kortom teveel
om bij stil te staan
ik houd echter
veel van mensen
van groot en klein
van jong en oud
soms is er
een wisselwerking
en dat is
waar ik zo van houd
je kunt het niet
in één woord vangen
dat gevoel
wat je soms krijgt…
De voeten van Elgar
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.906 Zijn handen op z'n buik
ruikt hij aan bloemen
neemt een verfrissende duik
in nog niet te benoemen.…
liefste gaatje in mijn schaduw
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.064 Liefste nog levend gaatje zelfs als
Het licht de kamer ontvlucht
En lamp die het gooien
Dat men mij in de mond wekt
Blijft doorstaan
Bloempje in mijn weide
Dat zelfs als een dode zon
De vruchtbaarheid ontrooft
Die liefde blijft bloeien
Luisterend, oor in een bloem
Dat ik zelfs wat onder de tong
Ligt te sterven of te glanzen
Geheel…
zilvergrijs
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.072 als het zilvergrijs van parelende tranen
waarin zich de kleur van liefde bevind
je laat vergeten wat is geweest
en doet verlangen naar het zijn
zal de wereld in vreugde ontwaken
de dag je groeten met een lach
waar vlinder en bloem elkaar raken
in een dans om rozen heen
zo wil ik verglijden in dromen
een wereld niet enkel grijs
waar het…
wit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.073 Maar je metalen woorden
kunnen de kilte niet klaren
- in mijn handen, de bloem, die ik reiken wou -
Ik proef op m'n lippen
het vergrendelde woord.
Onschuld sterft weer in mijn mond.
Ogen neergeslagen,
warmte wordt niet gehoord
- witte blaadjes vallen luid op de grond -…