Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

de zomer voorbij

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Zwarte wolken zie ik vluchten ijlings, langs muisgrijze luchten als in een spel, jubelend en glorieus dat wel maar ook somber, koud en soms met vernietigende kracht. De bladeren van de bomen kleuren in bonte pracht en kruidige geuren maken je verlangend naar de intimiteit van de nacht en de warmte van het binnen zijn.…

Sonnet

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.519
Krachtige balsemgeur uit kreupelhout Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.…

Hun lach.

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.212
De wolken beginnen te varen, De bomen in wiegeling Hebben gezang van blaren, En alles - Herinnering, Het Heden nú, en het Verwachten, Het nóóit moede licht van de zon, Het korengeel, het smaragd en Het bloemenrood bij de bron, Het geluid van een vogel jeugdig Vol uitgelaten genot, En hun eigen stemmen, vreugdig, Als een levens-danklied…

SCHEETJE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 976
Wat ruik ik hier, wat geurt hier toch er hangt een lucht en niet zo’n beetje Ik verdenk nog niemand, vooralsnog edoch het heeft iets van een scheetje Ik kijk maar eventjes de kamer rond om de dader van dat kwaad te vatten Ja, het ruikt zelfs absoluut naar stront mijn neus moet je niet onderschatten Wolken overvol met bedorven lucht en om…
Ton Rijkers7 december 2011Lees meer >

Geen tranen zullen op mijn graf-stee vallen

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.078
O 't Leven is één Melancholie Van veel verlangen en veel krijgen, om weer Te grijpen naar het aller-onverkrijgbaarst, Hoog in de wolken zwemend, onbereikbaarst Geluk. Geluk? O Mens, wat zijt gij dom weer: Heel 't Leven is Eén reine Melodie.…

STAPPEN TOT DE DOOD

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Winter heerst er in mijn hart ‘t is er snijdend koud en guur Wolken zijn er grauwig zwart wat ik mis, is het levensvuur Stilte heerst in mijn innerlijk alleen de nacht is deelgenoot Duisternis schijnt onsterfelijk even onsterfelijk als de dood Smart beheerst de lange weg waar de zon het schijnen laat De verlaten weg, die ik afleg voert…
Ton Rijkers11 februari 2012Lees meer >

Lodeizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 991
Hij ging naar buiten om de wereld te zien, want hij wilde op reis gaan met die ene wolk die over de horizon holde. Maar zag dat het te laat was. Men zei dat hij witte kleren droeg en een jacht bezat waarmee hij zeilde op een Zwitsers meer.…

Twee knieën knielden in het gras

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
ZONDERLAND maar boeiden mij zo, dat doorgaan een noodzaak werd TWEE KNIEËN KNIELDEN IN HET GRAS OMDAT HUN BAAS AAN HET BIDDEN WAS "oh lieve Vrouwe, vergeef het mij 't komt door het gras hierin Uw wei dat ik geknield zo voor u zit en stiekem in Uw gras wat bid" "oh Maria, Maagd en Moedermijn wat moet het voor U zalig zijn om in zo'n witte wolk…

Rembrandt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Rembrandt Innemend voorspelbaar zoals jij je haren afvuurt op wolken zo grauw voor altijd kwetsbaar in toedracht opent de hemel zich breekbaar blauw in linnen gesponnen gedachten die nooit echt ervaring opdoen als een kleur die niet huilt daar de traan van je penseel gedropen geruisloos en nat in druppel verf tot stand kwam…

Kraaien

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Een donder-wolk van vlugge vogel-vlokken Die kraaiend zeilen door de dompe luchten: Eén lijn uit, of ze elkaar met grappen lokken, Eén lijn uit, of ze speels elkaar ontvluchten, Tot, plots, ze zitten, en de bomen zuchten En schudden klagend hun bemoste knokken. ------------------------- uit: Verzen (1901)…

Het applaus van de klaprozen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Van een vluchtende stern boven woelige wateren onder jagende wolken, slechts kort gevangen in een schijnwerper van de zon. Een exotische, warme merengue bracht zij aan een hongerig extatisch gehoor.…
Wouter24 juli 2013Lees meer >

De regenachtige dag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
En hou op met klagen; Achter de wolken is er nog steeds de zon; Uw lot is het gemeenschappelijk lot van allemaal, In elk leven moet wat regen vallen, En moeten er sommige dagen donker en somber zijn.…

Aanbidding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
dan aanbid ik 't wonder van water, en drijf op mijn rug en zie wolken drijven. Meerkoeten dobberen op veilige afstand van deze vreemde eend. En als het zonnig is, er sterren schijnen op het water, zwem ik er naar één, om er in op te gaan.…
Ralameimaar8 november 2013Lees meer >

't Begon zo goed

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.985
Achter een wolk? Hoe moet dat nu? Of smolt dat zonnestraaltje soms? Ik schud mijn hoofd om zoveel doms. Dat zonestraaltje haakte af omdat het stof tot vreugde gaf. Want vreugde is voor een poëet niet weggelegd zoals u weet. ------------------------------- uit: 'Een loden hart', 1978.…
J. Blaauw1 januari 2014Lees meer >

AVOND-MIST.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.759
De zwarte en witte wegen die lagen stil gespreid, de witte wolken zegen om haar, die, als gewijd, daar zongen door de avond daar zongen door de nacht; de waden hen omvamend doften hen henen, zacht. De avond was gerezen, de dag zacht uitgegaan, de maan en sterren rezen aan hoge, stille baan.…

Teder zwijgen?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
als de tijd zijn getijden stopt en geen einde kent in de wateren die er waren in den beginne hoor je de avondklok zijn toekomst ontrafelt en gestemd door een aanzwellend geluid van wolken waar het licht doorbreekt in een laatste avondmaal, er woont brood en wijn in alle woorden van het teder zwijgen in ieder verzonnen verhaal.…
Pama18 juni 2014Lees meer >

Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.616
Waar éens de vlammenbrand deed daavren 't zwaar gevaarte, Gapen met brede wond de bergwand in zijn flank Ligt thans het rustig meer, dat spiegelt in zijn klaarte De eeuw'ge loop der zon, der wolken vluchtig blank.…

L E N T E K I N D

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
En ik zie alles weer in bloei rondom het huis waarin ik werd geboren de wolken nog steeds mijn dromen in de wind het kind nooit verloren ieder jaargetijde meegenomen beweeg ik de bomen en hun stam houdt mij recht de bladeren gegaan en opnieuw gekomen loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd de bloemen te plukken uit het groene gras denk…

Overal zag ik je

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.979
in de lucht tussen langzaam dansende wolken in een bos achter de bomen met hun zwarte lover in het plasje met de salamanders naakt op het gras zo stralend als een maan maar stralen kan alles had je afgelegd alle antwoorden slechts in vragen gekleed deelden we alles wat we hadden tot we niets meer konden en niets meer bezaten.…
Wim Hofman22 december 2014Lees meer >

Botsing met een vlinder

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
door ruïnes van mijn dromen waar alles donker is, verdord en stukgemaakt haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot ze danst door alle kamers, in regen en in wind ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood 'ik ga je strelen', zegt ze, 'lief beschadigd kind' ze tekent met haar vingers figuren op mijn huid: zon, bloemen, wolken…

Lastige zaak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
(Lijnen van vloed (II)) 't Weer daarentegen liet niet te wensen over echter toch vaak een professie waarbij schijn bedriegt Voorspelling is net zo zeker als de wolken heel vaak aanwezig op momenten dat zij niet zijn gewenst Onze liefde daarentegen honderd procent stabiel jij twijfelt toch weer; zinvol of totaal onzinnig...…

WEEN MAAR LIEVELING

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
Ween maar lieveling, ween nu maar kom toch en schrei gerust maar even Donkere wolken maakten je ’t zwaar laat je vreugde echter weer herleven Ween nu maar lieveling, huil gerust laat al die tranen gerust maar vloeien Schei maar tot je in slaap bent gekust laat de liefde in je hart maar bloeien Ween maar lieveling, doe ’t nu maar ik ga die…
Ton Rijkers7 februari 2015Lees meer >

Als wij oud worden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 866
Kijk toch, zegt zij, hoe mijn lichaam trilt, hoe mijn tranen vallen, kijk naar de wolken, het gaat regenen, op aarde, op twee levende doden.…
Akbar Ilbegi23 februari 2015Lees meer >

Het Vrije Veld

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 574
Door bloesemgeur en lusten aangezwengeld bevonden wij ons weldra in de wei De fietsen aan het hek, intiem verstrengeld, kwam over ons een eeuwig jong gevrij Half dronken van de passie, dij aan dij naakt in het malse gras, zacht, hoogomstengeld Het leek een dag waarop men zwemt of hengelt wij in extase, de remmingen voorbij, gehuld in wolken…

Twinkeltjes

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
En striemen buiten sneeuw of regenvlagen en is het door de ijzel spiegelglad, of hoor ik donder door de wolken jagen, als jij vraagt: ~wil je koffie lieve schat,~ dan is ‘t dat mijn chagrijn voor blijdschap wijkt: omdat je dan zo lief en olijk kijkt.…

Driekoningen - Epifanie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 897
De lucht kneedt winterharde wolken, dicht beplant. Een toverhazelaar pakt uit. Berucht bericht van kale klauwen waar als vaan een gele sjerp in hangt. Zo schel als goud van ver. Van dichtbij zie je sterren staan, van bloemblad, warm gekruld. Het hout blijft koud.…

NIJMEGEN.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Hoog rijst de hemelwelving, blauwig-teer, Die wolk'loos toont haar ganse sterrenschat, En 't water kaatst hen alle lief'lijk weer.…

I.O.K.-vergadering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
-vergadering betrap ik me erop dat ik tegen het weer zit aan te kijken ik bedoel de wolken de regen donder en bliksem van deze weken in mei en juni dat wekt in mij dat weer bedoel ik een vage treurnis om wat reeds bijna onherroepelijk voorbij is want nog enkele dagen en het jaar is over zijn hoogtepunt heen de dagen korten het begin van…

Aan het bed van de dichter

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
bedeesd, in korte zinnen klinken zijn woorden, en ik luister aandachtig naar wat hij te vertellen heeft hij vraagt me naar de zee ik vertel hem over golven meeuwen boven de einder en spelende gedachten ik laat hem foto’s zien hij pakt mijn hand in de zijne die uit een korte stilte komt land met de stenen horizon waar verhalende wolken…
mobar5 augustus 2016Lees meer >