27292 resultaten.
Meer dan stof alleen.….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist,
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt het zout in een vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en maan,
naar gelang we dichter bij het licht
gaan staan, de belichaming van
troost, stuwt levenskracht van…
Kompas van teksten?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
506 Hier huist een uniek ontwerp,
te lijden door te lange zinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon verheffen ,werd zij door
overmacht gekooid, verving
haar kracht in een nieuwe wind
die zijzelf had gesticht als
welving van een aards gazon, die
ik in elk voorjaar opnieuw beween,…
Gevecht na het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Vrij
man van de wereld wil jij zijn
Jouw wilde ogen dreigen
mijn vaderhand, ach, stuur
een engel, licht, een vrouw
een gunstige wind, zoete dromen
iemand, iets dat jou helpt
desnoods onbreekbare spiegels
Vader, moeder, aarde, heelal
laat iets gebeuren, natuurlijk
wie alles ziet, weet niet waarom
in te grijpen
vrijheid zou zinloos zijn…
waslijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 ingelijfd
naar de beschuttende aarde afglijdend
hoe zo’n hollands paneeltje
wedijvert met filosofische stellingen
die lukraak maar pretenderen
nooit zullen zij vatten
wat een open wolkendag van
de eeuwige tweespalt bevat.…
Weerbericht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
323 Je wilt met mij kletsen
over het weer, deze keer
over wolken, regen, wind
en dat er weer een herfststorm komt
meedogenloos voor zwakke bomen
de winter is geen witte winter meer
en de zomers te warm voor dromen
je maakt je zorgen
over het klimaat
het laat mij eerlijk gezegd
ook niet koud
ach het waait wel over
zeg je tot mijn verbazing…
Wat homo sapiens
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
215 gelijkwaardig vindt
is de aarde niet van ons allemaal
die haar oppervlak bewonen
delen we ons leven niet totaal
moeten we niet ieder gelijk belonen
wat gaat het worden homo sapiens
denk eens goed na over elke wens
als je over het recht van anderen wandelt
wanneer je weer willekeurig handelt…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.
Geen boek bouwt een brug naar gisteren.
De wind brengt de dromen, rauw en ongetemd.…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 Bladeren van inkt groeiden;
Papier dat de wind ving.
Ik zocht in oude aarde naar de lijnen van mijn stam.
Nu de avondzon mijn randen verzacht,
blijft de afgrond tastbaar dichtbij.
Maar mijn bloei bleef, wild en levend,
met mijn blik nog altijd gericht op de horizon van morgen.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.
Maar als uw gouden glans
van het land vergaat,
blijft uw licht mij bij,
als in een droom:
een gloed
die sluimert
diep in hart en hand.…
De eik en het gras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
86 Geworteld in de natte aarde.
Geen vallende man meer.
Maar de adem van het moeras.
De geur van dennen in de wind.
Laat de schaduwen maar dwalen.
Niets gaat hier werkelijk verloren.
Elk sprietje gras zingt een lied.
Ik loop vooruit.
Open en vrij.
Ik leef in het volle licht.…
Onder het licht van de maan
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
487 Een connectie die de aarde
goed is gezind. Een nachtelijke
representatie van de zonnekoningin
die de lichtstralen ook in de
duisternis aan de warmende energieke
moeder van de aarde verbindt.
Een nachtelijk universeel minnekozen.
Een nachtelijk verpozen voor alle
aardse slapelozen.…
Over bruggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Lopend langs de IJssel
kwamen eerst herinneringen
ik liep er ooit met R tot Zwolle
toen fietste ik met P in de wind
tot de brug er overheen en terug
Nu met jou,
beiden met een hoedje in de zon
De wind verwaait de klamme lucht
Bedrijfspanden voorbij
blijven we tussen wuivend groen
en de rivier
Als gindse overkant mooier lonkt
en er…
Zoals ik eenmaal beminde (immortelle C)
poëzie
3.9 met 22 stemmen
7.414 Zo somber en bitter als ik zong,
Zo zong er op aarde nooit een.
Verveeld heeft mij eindelijk dat haten,
Dat eeuwig gezang en geween.
Ik zweeg, en zoals ik nu zwijg,
Zo zweeg er op aarde nooit een.
-----------------------------------------------
uit: Snikken & grimlachjes (1867)…
De gemeenschaplijke arbeid schiep de stammen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.579 De gemeenschaplijke arbeid schiep de stammen,
En doet de strijd tussen die stamme' opvlammen
Rondom de hele aarde. Een woest gebeuren
Waarin de stammen elkander verscheuren.
Grotere samenarbeid schept de volken
Uit de stammen, en doet ze in grote wolken
De aard bewonen.…
Woorden (ooit) en daden (daarna)
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
744 Verbeterschap beloofden zij ooit grif,
de tuinders zorgden graag voor schoner water.
Het is nog even smerig tien jaar later,
waar komt het dan vandaan, dat landbouwgif?
Ze snappen niet hoe dit steeds mis kan gaan.
Ik wel. Ik voel het op mijn klompen aan.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 O kleine karekiet, zo vluchtig,
zo trouw aan riet en zonneschijn,
jouw lied laat water zacht weer ademen,
en maakt de wereld even klein.…
Een grote vierkante wasbak
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.944 Het is een wonder dat hij het toelaat
hij die altijd alles heeft bepaald
de kapitein van een wrakke boot
in vreemde wateren.
Nu zwemt hij in die wasbak.
En hoe meer water er stroomt
hoe meer verwonde kinderlijfjes
erbij komen, ze drijven om hem heen
draaiend van rechts naar links
het water kleurt steeds roder.…
Evolutie einde
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
455 Op de kade
In de grijze ochtendzon
Staart hij in het water
Waaruit al het leven ontstond
Eenzame cel
Die zich evolueert
Tot hij al kruipend
Het strand betreedt
Een zware steen
Strak aan zijn voet
Het is het water
Dat zich ook van leven ontdoet…
Glas
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.452 Ik gooi scherven in het water.
Als ik later
verhaal
dat ik aan het water stond
blijkt mijn mond verstomd.
Alleen stukjes glas
spuw ik in 't rond.…
Een witte raaf
gedicht
3.5 met 6 stemmen
4.685 op een witte walvis;
een waarnemend subject,
(gepostuleerd); geen water,
laat staan zout water -. Elkaar
voortdurend bijsturend, feed-
back, moeten zij maar zien
hoe zich uit deze tekst
te verwijderen
------------------------
uit: 'Gedichten', 1968.…
Volharding 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
695 Daar lig ik in het water.
Volharding 2
Daar lag ik in het water.
Het werd later en later.
Op de Volharding 8
heb ik maar niet gewacht.…
zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 het was een
smeulende
dag toen
de bruine
moeraskrokodil
met opengesperde
bek het zoete
water inschoof
insecten
krioelden boven
het water
geen mug
prikte een
gaatje door de
oorverdovende
stilte niemand
vroeg zich af
wie hij was…
Molen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
496 Verliefd was je molen
ontken het maar niet
verliefd op de wind...
je liet met je sollen
kreunen deed je, tollen
reikhalzend naar nieuwe vlagen
waai dronken,
pronken met je volle wieken
maar,...jonge wind wichten
worden ook oud,
alleen de wind heeft het
eeuwige leven.…
Storm doet moeder 'herleven'!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Soms doemen doden op
zoals gisteren mijn moeder (1913-2009)
toen geen vliegtuig vloog
geen trein noch tram reed
vrachtwagens omwaaiden
voetgangers vleugels kregen
bomen auto’s vermorzelden
sommigen een engeltje droegen
op het nippertje uitwijkend
voor vallende brokstukken
van daken, gevels en muren
Mijn moeder zou niet wijken
zij zou met…
branding( of op strand bij nacht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.016 rul zand, korrels als mieren
in grijzend lang haar
schurende wind, zilte smaak
angstwekkende langgerekte
zwarte keistenen pieren
langs vlakten, aardedonker
schuimend zingende waterslag
suizend door oren, flitsende
reflectie op mijn brilglazen
hangend tegen onzichtbaar
tastende straffe tegenwind
soms kerend op mijn weg
die ik schoorvoetend…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Ontbering kerft m’n leven
Door misoogst, honger en dood
ben ik naar Amsterdam gedreven
Daar is werk, daar is brood
Los de trossen, licht het anker
Hijs de zeilen, kom we gaan
De wind zit in de noordhoek
Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks…
Waterwerken
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
427 Water werkt waar wonderen
soms gezocht worden.
Water geneest soms met
medicinale kracht.
Transparant blijkt de
vloeistof soms helend te werken;
druppelsgewijs of wanneer
het stromen kan met meer macht.
Water gunt een mens soms een
zegen. Wanneer het lichaam om
hulp roept in een bui met regen.…
Ieder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Iedere dag leef ik,
alsof het mijn laatste dag
op aarde zal zijn
en geef ik
alles
wat verdrijft de pijn.
En alsof
Al
van mij afhangt:
het voortbestaan van de aarde,
de mensen
de grootste angst van ieder is teloorgang.…
ontwaakt, verzorgenden der aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.480 Ontwaakt, verzorgenden der aarde
De macht van het management is voorbij
Zorgen voor zieken heeft weer waarde
Er komt een einde aan de bureauheerschappij
Ontwaakt, verzorgenden der aarde
Gooi uw zorgplannen in het open vuur
Of vouw er hoedjes van of vliegers met staarten
Er komt een einde aan de klerkencultuur
Ontwaakt, verzorgenden der aarde…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je in mijn handen hebt gerust
je was apart in geur en kleur
ik moest je even zoenen, heb je
begraven op de binnenplaats
in zwarte aarde…