5489 resultaten.
onberispelijk iets met wiskunde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 de slaap was vannacht onberispelijk
aanwezig, zelfs de taart hing aan de klok
die grijnzend naar me keek, vele dromen
brachten de kers terug en werd gelegen
in een toef van een zoet roomhartig verlangen
de bochten in de weg werden verlegd
tot wijde hoepels met een enkele
strook die het vluchten bleef behoeden
daar de omtrek van de nacht zich…
Ze is eindelijk vrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Soms mis ik nu die handen, haar amber geuren
wil ook ik enkel met dat ene lieflijke gezicht
in alle rust nog even een gesprek beginnen.
Vragen hoe deze toch zonnige dag nu echt was,
leven zonder 'n gevecht haar wel weer inspireerde,
de kans gaf te kiezen hoe zij zelf leven regisseerde.…
God oh God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 voor het gemak van het zitten
want de kerkbanken zijn keihard
niet om mij even of langer op te warmen
want de meeste van uw tempels zijn steenkoud
niet voor de graven van de doden
want ik gedenk vooral te leven
maar wel voor de emotie van de herinnering
aan het orgelspel, de gemeentezang, de koren met of zonder solisten, orkest
en een enkele…
Lieve zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Nu is het alweer enkele jaren geleden,
dat je overleed.
Wij denken en dragen je mee,
voor altijd lieve zoon.
Je hebt je hart en andere organen
gedoneerd.
Heel mooi is het dat je dit op jonge
leeftijd vast hebt laten
leggen.
Lieve zoon, rust zacht.
We nemen je mee met
alle mooie herinneringen
die je ons hebt gegeven.…
Kijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
702 De volgende dag was ik aan zee
in de mist
geen horizon
een kijken in niets
Dan bij Kijkduin ligt dat in puin
Terug in het duin veel zwarte struiken
een enkele rode bes nog
daarachter zwarte koeien met horens
erboven vage contouren van flats
op de plek waar 'k geboren
Bij de haven op een muurtje
staat er een vader met voor zich baby…
Ciara
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 Ze was best wel enorm
niet alleen qua formaat
ze stond ook paraat
met windsnelheden van boven de 100 km. per uur
dat maakte het voor sommigen extra zuur;
bomen vielen om, daken raakten los
enkele ondernemers, zelfs woningen waren de 'klos'
imiddels is storm Ciara zo goed als gevlogen
De wind is nog stevig, af en toe een bui met veel vermogen…
MENSEN ZIJN ALS BOMEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 hun stille dromen
bij ons gaat de vervulling soms veel te snel
maar een boom heeft tijd
en gebruikt haar wonderwel
om daar waar ze wil te komen
en haar geduld raakt ze zelden kwijt
lopend over het brede bospad
zie ik hun takken naar elkaar reiken
o zo menselijk als wat
het proberen een overbrugging
van een afstand te bereiken
en die enkele…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Leefde er even geen volgster, laat staan vriendin in haar
resteerde er enkel nog het gebaar van er zijn zo waar.
Ken je dat gevoel dwars doormidden breken als riet,
dat gevoel van even zie jij sterk als je bent toekomt niet.…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 Maar op een dag die pauw zich
schreeuwend meldt, mij voor de
keuze stelt het doodlopende pad
te verleggen naar zijn believen en
terug te brengen naar mijn roots,
bleek de ultieme toets, overleving
door het hoofd te buigen, naar een
wereld vol bestendige madelieven,enkel
die kreet bleek mij te overtuigen.…
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Ongenadige, je scharrelt weer schor in mijn hoofd,
jouw inferno slaat mij om de enkels, de oren.
Je steekt mij de ogen en ik schilder de ziel.
Ik voel je vlindervleugels heet van genot
in mijn wrede roepzinnen kraken.…
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 De ziel van het geluid loopt verdwaald rond
Een nacht waarin de lichtpuntjes gefilterd worden
Levendig en vrij, maar ook ieder op zijn of haar manier
Enkel de flarden van herinneringen vangen om over te blijven.…
BELOOFDE LAND
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Want U ant woordt niet, geen enkel woord
Het is alsof U van mij niet weet
alsof U elk gebed van mij vergeet
want naakt en eenzaam ben ik, zonder kleed
U weet helemaal niet hoe ik heet
Ik deed mijn best en ben't die U steeds beleed
en nog, terwijl ik voor U in het strijdperk treed
Het is alsof U van mij niets moet
geen roep om hulp, geen…
Een vers, breng ik voor u.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 niet dat ik een lied ten gehore breng
zeker het is tussen het dansen door
met het kleine zwart en de lange witten
alwaar ik de passen kort hou of aanleng
zo de melodie mijn koten laat vibreren
op tastbare ivoor, waarvan ik een enkele negeer,
die zitten, de handen dirigeren,
maar nooit het hele koor,
mijn armen reiken soms niet al te ver…
zo hij is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 de man, oud doch jong van hart
spit in zijn dag met een geleefde lach
omwille ongewenst groen in d'aard
om jonkheid een morgen te geven
op zijn wijze, een eigen trage vaart
zijn gedachten, die ken ik niet
misschien gevuld met verwachten
hij enkel voelt wat hij ziet
in de hartslag van dit moment
en zucht, dat wel, en verdraagt pijn aan zijn…
Fifantino
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
425 Pijnig mij
verneder mij
hang mij op
en kruisig mij
doe met mij
wat je wilt
stenig mij,
Fifantino
Gaan we door
met schelden
en anderen beschimpen
enkel daar
ze anders zijn
er anders uitzien
anders voelen?
One love one world
is hier en nu!…
Zomergenoegens uit het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Blad na blad sla ik om en met een blijde blik koester ik dit verleden, en hoor ik de roep der meeuwen, en voel het klotsen van de zee tegen mijn gebruinde enkels.
Nog even snuif ik diep de zilte lucht van dit zomergenot tot mij, tot dat mijn voeten badje en met een heerlijk drankje door zuster Anne weer heerlijk wordt aangevuld.…
een volgende dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 in het verleden geen steg
noch het wenen wat ooit werd gedeeld
ik ben een vreemde hier, zal dat ook blijven
(mijn aard kan zelden ergens beklijven)
niet dat men mij niet ziet of groet
het is meer zo dat men mijn ziel niet ontmoet
in de verte zie ik mijn geliefde boom
raak haar dagelijks aan, doch nu van opzij
ik noch zij kennen geen enkele…
Totale verbijstering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 met een
merkwaardige
klik schuift mijn
werkelijkheid
naar een andere ik
alsof de hologrammen
niet meer passen
of dat de tijd bezig
is het fotografisch
geheugen aan te tasten
wij zijn de straat
opgegaan maar met
geen mens te bekennen
zijn wij naar vreemde
verdiepingen afgedaald
waar ze enkel kunstlicht
kennen in hun wit
fluorescerende…
Reddingszaad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
538 In het onkruid van mijn geweten
Staat een bloem die ik niet ken
Hoe is zij hier gekomen
In mijn verwarde dromen
Misschien, misschien een keer
Toen de weerwolf wegbleef
En de maan verstopt
Achter wolkenstruiken
Mij begluurde en zo meer
Mij niet wekte maar mij dood
Liet voor een enkele keer
Bloem, jij hoort hier niet
Veel te mooi voor wat…
Nog één keer boppe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
571 Ik maak straks weer een tocht in andere tijden
met mijn vergeten lieveling van toen
wat kostte het een moeite voor ons beiden
hem eerste te zien worden - kampioen
zij wil dat wij langs ieder water rijden
Ik zei mij best, maar niet voor dag en dauw
dat heeft in 't holst der nacht geen enkele zin
nooit zal het hier nog vriezen van de kou
nooit…
Grabbelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 hoeft niet fataal te zijn
ook niet voor wie die hersenstoornis kent
Dus kun je aan het snaaien zelf niks doen
beweegt je hand zich los van eigen wil
maar graait hij naar een buik, een borst of bil
dan overspeelt hij onbedoeld zijn hand
en jij je eigen grenzen van
fatsoen
Wie ik hier waarschuw doet
niet echt ter zake
maar ik zeg enkel…
kleuters met macht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
482 ze zwaaien met woorden als wapens van trots
een plots dreigement hier, een scheldwoord daar
kleuters in pakken, met stropdas en macht
achter hun blik schuilt enkel domme kracht
ze retweeten hun roem, zoeken applaus
bouwen hun ego met blokken van drijfzand
rede en verstand liggen buiten hun bereik
waar kinderen leren van fouten falen zij…
Wereldleider
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
396 Je voelt je groot, je voelt je sterk
toch ben je maar een zielig mens
tweedracht zaaien is jouw werk
enkel bezit vermeerdering is jouw wens.
Stop jouw waan je ijdelheid
je bent een mens geen god
jij toont alleen jouw nietigheid
en bepaald eens jouw eigen droevig lot.…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 alleen staat een jongen - op steen
waaronder gestaag water stroomt
zijn blik een vraag - zonder stem
die voorzichtig van toekomst droomt
de brug - gespannen tussen toen
en wat later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft…
Het gedenken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 Al die woorden over grote liefde;
vergeven kunnen wij enkel zelf,
als een liedje zingen voor een ander.
Elk verlangen in de nacht vol verrukking;
duisternis zingt als de maan ons kust,
en ik toekijk hoe zij het licht blust.
‘- de nacht gaat aan...’…
Naakte haver
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
572 Zij eet biodynamisch
soms servo-kroatisch
soms herzegowinisch
en een enkele keer
eet ze bosni-albanisch
Bij hoge uitzondering
azerbeidjaans
met spaghetti of pasta
op z'n italiaans
Maar nu ben ik benieuwd
of haar geest wel stilstaat
bij de cruciale vraag:
geeft zij de voorkeur
aan Zweedse of Finse
dan wel Lybische
linzen die…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 Langs sloten gele dotters en lissen,
Van de laatste ook enk’le blauwe,
Enkele bruingekleurde rietsigaren,
En bladen om fluitjes te vouwen.
Tafereel je steeds minder ziet,
Wijl ’t platteland stilaan zwicht
Voor stedelijk oprukkend zicht
Op steen, wat mij zeer verdriet.…
onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
375 iedere waarneming van welke aard ook wordt door mij beschouwd
als een puzzelstuk van die ik ben en leg met zelfkennis als doel
hoe meer mij dat lukt, ze overweeg ik, is iedere medemens
een karikatuur van mijn wezen in de groei
en als ik dat alles teneinde heb verzameld, zo is mijn wens
worden mijn innerlijke beelden bijeengehouden
in een enkele…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 en jij
ja jij
[de focus verstijft]
jij tekent de werkelijkheid
waarheidsgetrouw in
alle zwart-wit-tinten
ik schilder met klei, zand
leem, veen en als ‘t moet
zavel, want ik weet goed
wat ik niet missen kan
[voor míj timmeren voorgaande
subjecten en enkele
persoonsvormen ‘t dicht]
vóór mij ligt ‘t leven
nog even onbeschreven…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.
Een lage toon trilt in de kamer,
een zoemend ritme
dat meebeweegt met gedachten—
onhoorbaar voor de ander,
maar deel van mijn werkelijkheid.…