7647 resultaten.
De voordracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 Zoals ze daar stond
fier en rechtop
beweginkjes
in haar benen
geen enkele schroom
puur uit het hoofd
concentratie
tot in de tenen.
Hoe ver ze al was
in haar nevelige geest,
bij voordrachten
leek ze aanwezig.…
inzicht
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.492 radeloosheid
tot wartaal verworden
jouw zwijgen
maakt mij klein
alsof ik onzichtbaar ben
dus geef ik grotere porties
van mijzelf
en word zo de dramaqueen
die jij steeds al dacht te zien
jouw zwijgen
geeft mij inzicht
alsof stilte mij dwingt onder ogen te zien
dat wij nooit wij zullen zijn
en nu die wetenschap
eindelijk
vanuit mijn hoofd…
Bij een beekje
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.882 Terwijl ik staar in ’t spiegelglad
Van ’t zilvren nat,
schud ik mijn hoofd; wie ben ik?
Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat?
Wat wil, wat weet, wat ken ik?
Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit,
Die lelijkerd in ’t water:
Mijn help! mij–zelve lach ik uit
Met wonderlijk geschater.…
- De Strijd van Kracht als Vrede -
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
782 Sjalom..je smeekt als kracht om vrede
in mijn hoofd daar zag ik jouw zang,
deze gigantische muur..
de allerheiligste oude inscriptie
symboliseert eeuwenoud verlangen,
een zang des strijds waarin jij leeft..
Ooh Sjalom..
hebreeuws hart, dat bloedend spreekt..…
Onvoltooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Zij doet mij denken aan jou
de Hurkende vrouw*
Een onvoltooid werk
van Auguste Rodin
Uit de tweede helft
Negentiende eeuw
'k Zie in jou haar dwaling hier
Terwijl mijn hand jouw
Mooie borst beroert
Moe, doch niet echt voldaan
Glijdt haar hoofd heel zacht
Totaal onverwacht
Langzaam op haar rechterknie
Terwijl de schaduw
In volle glorie…
eindelijk daar was je dan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.226 Deze geeft geen kopjes.Maar schreeuwt wel in mijn hoofd!
Had ik eerder maar geloofd ,dat jij een valse profeet was!
Ook ik, zoals zo velen moeten de shit weer delen, en blijf achter met vlooien en haar.
Zo zie je maar, niet altijd is een goed begin het halve werk!
Ik mis je...…
een schijnbeweging demonstreren
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.217 terwijl je op de reservebank zit
raken je voeten amper de grasmat
tóch maak je een onnavolgbare
beweging waarmee je 22 man
plus alle reservespelers
op het verkeerde been zet
als de bal vervolgens luchtledig
als een pannenkoek op het hoofd
van de scheidsrechter terechtkomt
verwijst hij je resoluut naar een plek
op de tribune alwaar jij…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 En zoals het kind groeit in zijn moeders schoot,
Gelijk zo groeit het woord op in mijn hoofd,
Het graaft van meet af aan zijn eigen graf
Stevent als een wilde op zijn einde af,
En zie dan, de pijn bleef langer onverdoofd
Als ik mijzelf het slapen niet verbood.…
Als de nacht weer knaagt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
706 Dan breekt het kleine lichaam los
alles van de dag scheurt open
in gegil van ja en nee
rook onthult het angstsyndroom
dat telkens slaapt en wakker wordt
door steeds hetzelfde beeld
dat stampend in het hoofd
ontploft en puinhoop achterlaat
in overspannen geest zonder eigen wil
verlamd door flitsen van herinnering
die zich oogverblindend…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd.
Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd.
Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.
Door het gebrek aan jou, zie ik nu het heldere contrast.
Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 Over mijn hoofd
Rollen de blâren!
---------------------------
Eerste oogst (1912)…
Een mannetje alleen
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.718 'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Dat goor is met die gloor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'n stille straat.
Waar niet één lamp te branden staat.…
11=12
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
771 voelen
alsof
als tijd verstilt
en jij en ik
vervreemd
in elkaars ogen
zien
alsof
het onmogelijke
echt bestaat
beslaat
onze blik
zoemen de
rozen
rode
in ons hoofd
alsof
tijd
tussen ons
niet was
en wij alleen
maar zijn
omdat
ik denk
dat ik
bij jou ben
en jij
bij mij
als wij
eigenlijk
als vreemden
bij elkaar zijn…
IK MOET JOU NIET MEER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 Sterren schitterden in deze nacht
en het donker deed mij zo’n zeer
Deelnemend had zij geglimlacht
vertrek nu, ik moet jou niet meer
Bladeren ritselden de stilte weg
edoch waarom ontbrak de stem
Die mij vrede gaf door een uitleg
waarom ik vast zat in haar klem
Regen druppelde op mijn hoofd
ach, wat deed die nacht mij pijn
Mij voelde het…
Kringloop
gedicht
2.2 met 49 stemmen
17.793 Wij hebben ook vannacht weer niet geslapen,
wij hadden wel wat anders aan ons hoofd:
we leken even voor elkaar geschapen,
en alle leugens werden weer geloofd.
Toch hebben we zeer van elkaar gehouden,
het is gekomen als het is gegaan;
verder blijft alles altijd bij het oude:
de Moor kan gaan hij heeft zijn plicht gedaan.…
Hellingproef*
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.168 Heb ik gevonden wat ik zo lang zocht,
terstond start in mijn hoofd een offensief
en stil kerm ik van pijn en ongerief:
is zij echt het einde van mijn zoektocht?
Zij trok mij op de top van de helling,
voorbij is deze Sisypluskwelling.…
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 ik vertoef op de grens
van twee werelden
de luwte van de zomer
nog duidelijk in het hoofd
zo voelbaar de tierige herfst
met zijn troosteloze
hangende mistdruppels
aan de berkentakken
toch,
ik zie de vogels genieten
van de noten langs de bosrand
de laatste bessen geurig en zoet
en ik sprokkel de goesting
een aanvuring, de moed…
Verslaafd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
867 Chaos in je hoofd en hart
Geen uitweg meer te zien
Je lijf zo zeer, je angst zo groot
Geen liefde bovendien
Je hebt een doel, een streven....…
Verdwaald verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
833 Wanneer het in
Het hoofd altijd
Vandaag is, en er
Geen gisteren meer bestaat
En morgen al lang uit
Het zicht is verdwenen -
De mist slechts
Bij tijd en wijle
Op wil trekken
En de mens, hoewel
Slechts even dan, een
Glimp opvangt van
Wie hij was of misschien
Nog steeds wel is -
Wanneer zelfs die ene
Naam die uitsluitend…
Kleine meid*
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
4.013 Haar heb ik nog niet uit mijn hoofd gezet
en wat mensen ook van mij mogen denken:
voor mij is ze niet dood, maar nog in leven.
Ik sta op en ga er weer mee naar bed.
De aandacht die ik haar zal blijven schenken,
duurt eeuwig, al leefde ze zelf maar even.…
ZON in transformatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
831 Zon gaat ondergronds
door kabels van glasvezel
De subjectieve beschrijving
van die ene zonsondergang
verschijnt na een aantal klikken
fingerspitzengefühl
in meerdere huiskamers
geregistreerd door
nog meer retina’s
waarvan woorden
via zenuwbanen
in vele hoofden
De zon op laten komen
als het buiten schemert.…
Weldaad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Ik voel een koud en klein verlangen
Om juist nu bij u te zijn
En te knuffelen en haten
Onze hoofden zonder doel
Waarom heeft u mij verlaten?…
AAN C.TER LINDEN (05)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 U zit mijns inziens teveel in uw hoofd
Meer is ondoenlijk zegt daarbij uw hart
Ja, ik weet alles van het nachtelijk zwart
Waar twijfel toeslaat en je wordt beroofd
Van liefde en vertrouwen in een Wezen
Dat voor ons mensen niet te vatten valt
Dat zwijgt en niet meer van de kansel bralt
Gestorven is en naar het schijnt verrezen
Natuurlijk…
ontbrekende bloei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 wel vaker slaan stille buien toe
na urenlang rechtop te staan
in de zon
het gegons in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting
en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden
wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven
dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken
uit deze verwilderde muurverzen
ik zie het wel…
KINDERBOEKENWEEK Sonnet 38
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 Wijze ouders, hun kinderen lezen
dag met het handje naar het mobieltje
nog lang niet rijp voor het kleine zieltje
hierover kun je best eerlijk wezen
het hoofd raakt ook telkens meer gebogen
naar beneden en niet meer op of om
maakt niets wijzer doch eerder krom en dom
afgod die geld kost, niet te geloven
stel dat zo’n ding vastgroeit aan…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig het ritme
van de akkoorden van het leven
uw vingers het klavier bespelend
Wat een moed om
uw handen in bevroren jaszakken te steken
zinderend van verdriet
toch het levenspad te blijven bewandelen
met opgeheven hoofd…
Van klein tot harig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 bloemen, hoe diep
wortelt mijn aarde in het
bodemloze, het bodemloze
van het hart de liefde en trouw
in kannen en kruiken, dit komt
nu zo maar in me op terwijl er net
andere woorden vloeiden die
meer aan scherven en dalen deden
smeden…
het smeden van het heren akkoord,
pionnen op het verkeerde bord, smakeloos
eten en de hond haar hoofd…
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 met één oog
kijkt het opgesloten
kind vanuit de hoogte
naar de wereld buiten
in de binnenkant
van het breekbare
hoofd nestelt zich
het versmalde leven
het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Ze bestonden enkel in mijn hoofd.
Niets dwong. Takken vergroeiden
met de dagen die in me dreven.
Pluimen rekten zich uit, sliepen
en werden weer wakker in de golfslag
van vruchtwater.
Uit de wolken vielen sporen,
bonte bloemen langs mijn raam.…
Stille kracht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.405 vertelt
van het begin tot het eind
en omgekeerd weer terug
couplet na couplet zing ik
voor jou als beste vriend
die ik mijn duisternis noem
in stilte waarheden
die me hebben gesmoord
welke kracht er uitgaat
van dit ingetogen lied
dat wegsterft en oplost in nevels
van een nieuwe dageraad
dat weet ik niet
met ’t refrein malend in mijn hoofd…