15539 resultaten.
Wandeling
gedicht
3.2 met 26 stemmen
16.879 's Zomers sta ik soms onder dat open raam
In februari, maan en sterren schaatsen langzaam
Door de bocht van de rivier, het blauwe ijs
In brand weerkaatst de kus, het huis, de winterreis
Van twee wier levens aan elkaar zijn vastgevroren.
Het is ondraaglijk heet.…
De toekomst
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
774 Waaronder verdronken lichamen
Ademloos de diepte in verdwijnend
Uitzichtloos verdooft gedwongen
Tolgeld bijeen geraapt over zee
Het wrak zou de overtocht wel halen
De dood voer met hen mee
De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos
Aan de snelle boot langszij
Een lint van verdronken hoop in bollende Jeans
Vormen een gruwelijke blauwe…
Nog eens een sonnet
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
585 Dat vers zou moeten zingen in de morgen,
door niets zich laten storen in zijn vlucht;
maar ja, volwassenen zijn vol van zorgen
en zien vaak niet het blauwe van de lucht.…
Wolkbreuk
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.764 Neergegeseld ligt smaragden klaver,
Platgeslagen 't blauw en 't fladderend rood
Van de koornbloem tegen de papaver
Door de rogge, als lijkkleed langs de sloot,
Maar de wilde, kleine gele klaver
Tart van 't heftig straalgevlaag de stoot.
------------------------------
uit: Gedichten (1910)…
stadsjutter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 laagje
lak aan antiek, de toekomst
is aan de jeugd, vers hout
de zwoegende man vloekt
op het weerbarstig hout
dat gebarsten wielen blokkeert
en zijn geleende schoenen spuwen
op zijn verweerde blaren
eigen vocht eerst schreeuwt hij
en ploetert verder door de dapperte
onbekeken zon schroeit
op van haar ontdane kruinen
en raakt waar blauw…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 - We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van -
Sterren in de duisternis
van blauw tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd…
Tafel (2)
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.387 En ik voel alleen aan de dingen die
hier blijven:
de messen met hoornen heft, de
tinnen schotels,
het blauwe porselein, sterk hoewel
breekbaar,
en, als een wachter-rots tussen
troebele golven,
glimmend gepolijst, deze zware
tafel van hout.…
Bizons
gedicht
3.6 met 57 stemmen
16.712 De stieren zijn het mooist, met saterkop
en blauwe tong, waarmee ze bronstig kwijlen
terwijl ze ruiken aan een bizonmeid.
Een kalf kijkt vragend naar zijn moeder op
- met hertenogen, oren groot als zeilen -
of die zijn truitje al heeft afgebreid.
---------------------------------------
uit: 'Bizonvoeten', 2004.…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.446 Ik zag een meisje
Zittend op straat
En zie hoe een traan
Haar oog verlaat
En ik kan het zien
Haar huilende ogen
Ze zullen nooit
Voorgoed opdrogen
En ik zie
De blauwe plekken
En al haar pijn
Die haar zal nekken
Maar ik ben bang
ik durf het niet
En loop weer weg
Van haar verdriet
En de dag erna
Dezelfde straat
Hoor ik het geluid…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 lied de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe…
de vriend van m'n moeder.
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.072 Dat kan niet met blauwe plekken
En als hij aan m'n armen en kleren blijft trekken.
Laat mij gewoon gaan
En blijf van kinderen af.
Ga ze niet slaan.
Daar zijn ze niet voor bedoeld.
Jij weet niet hoe zij zich voelt.
Het ergste is nog
Dat andere lelijke gedrocht
Wat mijn moeder moet zijn.
Maar zij doet mij ook alleen maar pijn.…
De zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
760 De zomer heeft
alle registers geopend
met overtreffende trap
in uitbundig groen
waar de kleurrijkheid
groeit en bloeit en
overweldigd bij iedere stap
wat een verademing om
te genieten
van dit mooie seizoen
om even niets te moeten
of iets te doen
alleen maar kijken naar de blauwe lucht
je te warmen aan de zon
of je te nestelen in het…
niet dat 't mij koud is
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.530 jij zwijgt
alsof je nooit wil weten:
goud is mijn blik
groen blauw en niets
zal dit ooit stoppen
- want in je leegte zweven dromen
alleen: meer nog dan duizend keren
ach kon je het toch zeggen
dat simpel ‘k hou van jou
wijl ik mijn handen warm blaas
- je lied, mijn kind …
niet dat ’t mij koud is.…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden
strekt zich en lacht met de uitdove weelde
verflauwend tot het niet veel meer verscheelde
van warmte en wolken die het maken heden.…
het maanvogelke
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
659 seffens als het voorjaar klinkt
in kragen van riet en dotters
hoort ge hem zingen en ziet ge
hem staan boven de stengels
zijn witte borst in het blauw
maakt u bekanst bijzichtig, hij
lokt u van verre als ge u ogen
open doet wanneer fietsend door
het Meetjesland langs ons kreken
dit parelke zich aan u wil tonen
kijkt nen keer, wie schildert…
Ritme van warmte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.193 Laat zon schijnen op rivieren
water warm bruisend tussen oevers gaan
nevels door licht en ochtendkoelte
waaierend over vlakke veld
als sluiers van tule en zijde
met frêle handen die dorstend strelen
groen naar blauw gestrekt.…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Een fladderende val,
het roemloze einde van een vogel
die in het hoge blauwe ruim
nooit meer triomferen zal
door de vernielingskracht
van een zinloos moordende kogel.
Hoog, sierlijk, vrij.
Vogelvrij!…
Ballade van de man
gedicht
2.3 met 147 stemmen
30.595 Zijn dood een blauwe waterval
van grauwe staar, zijn einde zoek,
een druppel in een cataract.
Spijt hangt in de plooien
om zijn navel, tochtend stopcontact.
ontkoppeld met een koude knip -
sindsdien een satelliet op drift,
vervloekt en vloekend eeuwig zoekend
naar het moederschip.
------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Tegen het strakke blauw,
scherp zichtbaar, was van waterdam en dauw
een groots, stram woud van beelden ingevroren.
Verstijfde arenden, met kop en klauw,
gedrochten, vlerken, hertshoorn, duivelsoren.
Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren
en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een vrouw.…
De vrede
gedicht
2.6 met 55 stemmen
32.157 In die blauwe jas!
Ze drukken hun neus tegen het raam,
leunen op elkaars schouders.
Hij is heel klein.
Ze hebben hem nog nooit gezien.
Ze roepen: vrede! vrede!
Hij hoort hen niet,
verdwijnt uit hun gezicht.
Ze voelen hun hart bonzen
en gaan weer naar binnen, grijpen elkaar beet
en aarzelen.…
RÊVERIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Omdat ik je nog lange niet verliet
Vandaar dat beeld daar bij de waterkant
Je droeg een rode, wollen wintertrui
Met aan de linkerkant een zwarte streep
Je praatte tegen mij, het was een wonder
Jij viel onder de noemer jongelui
Dat was iets wat ik niet zo goed begreep
Ik zag ons samen, dat was heel bijzonder
Weerspiegeld worden in de blauwe…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken als donkere ogen, als een koud weerzien
die rond kinderballonnen krioelden
en alle kleuren hoonden
nergens heen
ik verzonk in doorzichtige lijfjes
toen het watervlak
brak
moeizaam
boven het blauwe…
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 Een
koude nacht deed onze
lijven samen komen
We dansten een oorlog
In landen van heel ver
Zon en maan bekeken
Onze passen van toen
Wij snel signaleerden
Klaprozen in wildgroei
Rotsformaties in stijl
Dagen vlogen in blauw
Voorbij aan de tijd die
Ons restte in 't Kanaal
(Guernsey, 1990)…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
791 Het kind komt
als vanzelf
tevoorschijn
opgeroepen door
een eenheid
waarvan ik het bestaan
slechts mocht hopen
het neemt ons mee
naar waar wij weten
de komende en de gaande
de krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden…
lokkende lenteschoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In wolkenloos blauw
opent de dag met
zonnelicht en morgendauw
zingen de vogels hun liefdeslied
en eendjes nog even soezen
in het veilige riet
Onzichtbare wind maakt
rimpelingen in het meer
waarop zonnestralen schitteren
en als vuurvliegjes dansen
op en neer
Bomen beginnen al te kleuren
in tere tinten groen
Narcissen staan te geuren
in…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal grijs en grauw
Gestreken zijn rood, wit en blauw…
AFSCHEID VAN HAAR
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.604 sneeuwtapijt
Niemand had behoefte aan een preek
aan ‘t einde van haar zwaarste strijd
Haar haar bestond uit zacht schoon
als van de prachtigste droomprinses
En omlijstte ’t gelaat, natuurgewoon
van ‘t kleine meisje van al bijna zes
Haar hemd bestond uit zacht satijn
als het diepblauw van een zomerzee
Nu zweeft ze eeuwig in zonneschijn
in haar blauw…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 Een fijne geur ontstijgt de verse gronden;
De luchten worden willig voor geluid;
Er breken kleine blauwe kreetjes uit,
Geritsel als uit duizenderlei monden.
Een malse vleug van lente wordt gezonden;
Zijn adem is bewaaierd van het kruid
Dat uit de omgeworpen voren spruit,
Onmetelijk, en dampend in de ronde.…
Achterhuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 plafonds
ademtochten wasemen
langs geblindeerde ramen
schaduwen passeren
kapot getrapte deuren
er schrijft een meisje
met gesloten ogen:
dat haar dagboek lief is
blaast zichzelf denkbeeldig
vluchtig zwevend van de prille hand
door een kier naar buiten
er staan lange rijen mensen
voor het achterhuis
een vinger wijst naar blauwe…
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Acryl blauw water,
zijn huid is transparant,
zie de bodem niet.…