10902 resultaten.
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 trompetmuziek schalt
hartverscheurende corridas
over de begraafplaats
de hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg…
blauwe regen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
580 schilderachtig mooi is nu mijn oude huis
s' avonds in het licht van de maan
en vooral met die blauwe regen zo struis
mag van mij... de gehele wereld vergaan!…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Mijn vader,oude grijze wolf,
Kijkt mij meewarig aan.
Hij poetst zijn sleetse standen
en zal me niet meer slaan.…
Groot in het kleine
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Wat is een mens nog waard
wanneer hij oud geworden is?
Dan zijn we eindelijk geworden
wie we altijd al waren.
Dan kunnen we eindelijk zien
dat we op de bodem van onze ziel
kwetsbare kinderen gebleven zijn.
Grootmoedig en bang.
Groot in het kleine.…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
Viool
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 Meisje met de frivole viool
gevoelige snaren stemmen late avond
muzikaal als in echte waarheden geboren
heldere gedachten gaan mee in de droom
fragiele bloemen op de warme aarde
ze dwaalt langs aangespoelde droefheid
wij zijn onze stemmingen
lichtgevende sterrenstelsels
diepe dromen in de oude stad
dit land wil een lied vol romantiek…
LAIS CCXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank,
kots mijn denken uit in 't hopeloze,
breek de oude ketting van het boze,
verzet mijn hart tot slag in het gelid.
Mijn lijf is offerande, verkozen
word ik straks tot blauwe vlam verhit.…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
Nu. Hier. Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Zoals oude kranten overlijden,
in een overvolle krantenbak.
Gestorven schelpen leven,
op het stille strand.
Zwaarmoedig leef ik naar heden,
waar gisteren en ook morgen,
ontspannen samenkomen.
In tuinen van Eden ontspan ik.
Zie ik gedachten verdampen.
Wanneer?
Nu. Hier. Vandaag.…
ALTIJD WAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
648 Een mooi glas oude wijn,
blijkt het azijn te zijn.
Naar de dokter voor een piepje,
is het zo'n gevaarlijk griepje.
Wat je ook doet,
het is nooit goed.…
WITTE TULPEN
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
830 Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
En nog door het oude zomervuur gewekt.
Zo maagdelijk rein en onbevlekt
Hebben zij een ware herrijzenis in mij verwekt!…
001: een bitterzoete introductie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 ik wil je alleen maar slaan
je vastbinden aan een stoel
desnoods doe ik je pijn als ik
in godsnaam maar begrijp
wat ik lees
de meester in de poëzie
laat me begaan
hij glimlacht sereen als
een oude wijze monnik
geduld en liefde is genoeg
hij neemt me bij de hand
naar een donker huis
ik zoek op de tast een
lichtschakelaar hij laat…
Geur van eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
460 nog loop ik
weleens voor gek
in een oude trui
met mijn lange
haren terug naar
de plek waar wij
als kind altijd waren
het stenen muurtje
de kapotte bank
zonder leuning
altijd kletsen vaak
met stem verhef over
de voor ons belangrijke
dingen van de dag
wie met wie was
en hoever of
haar ouders dat
al wisten en zoals
wij ook naar…
Noem mijn naam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 noem me
bij mijn naam
zeg me
dat ik besta
vertel me alles
wat ik niet wil vergeten
vertel me niets
als ik het niet meer wil weten
noem me
bij mijn naam
ik zal je zeggen
waar ik ben
laat me vertellen
over mijn nieuwe wereld
laat me vertellen
hoe fijn het daar is
laat me vertellen
dat ik mijn oude wereld
niet meer mis…
Emzara's klacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Zwijgen was het beste
Cham is sterk en hij dreigde me
met een noodlottig ongeval
Er kwam een kind van
O, mijn lieve man
de onvermoeibare
vorser van het gegiste sap
van zoete druiven
Zijn oude dag bezoedeld
door die verzonnen anekdote
die de verkrachtingen verborg
onder een moment van schaamteloosheid
Maar de straf verraadt het
toch…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 vredig in een kalme wijk
ontwaart zich onze oude school
statig maar ook glorierijk
sereen monumentaal symbool
is de klok zo snel gegaan?…
Slapeloosheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 oude films laten zich tonen
ik heb ze nu wel gezien
ook al verschillen ze
altijd wel iets van elkaar
soms willen ze echter
niet op komen dagen
juist op die momenten
waarop ik er zo naar
verlang misschien
ook al blijf ik ze vragen
om de stille kille eenzame
lange nachten te helpen verjagen
nee ze willen niet verschijnen
en als de…
Grafmonumentenstraten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
372 Het Breinaaldenmuseum
heeft een preutse naam
die de schoolkinderen schrik aanjaagt
en de onderdrukking van wanhopige
en verkrachte vrouwen verdoezelt
Ook het foltermuseum
en het oorlogsmuseum
ontberen de inspiratie
door een muze
Ze zijn grafmonumenten
en zouden zo moeten heten
Naast de ongebouwde musea
van vernietigde kunst en
oude…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
Open eindes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Niet uit elkaar
gegroeid
nog even vertrouwd, veranderd
/door elkaars aandacht
Meegegroeid
in de ander
in wie we zijn
Voor alles
kan er een tijd zijn
Voor langzame dagen
/Voor dichter bij huis
Voor steeds weer orde scheppen
Voor nieuwe projecten
en oude vrienden
Af en toe
een bericht
zonder houvast
/of het past
in het moment
en…
Albino
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 slechts een enkele keer
ik weet nog dat het zo
een van die avonden was
die de zomer samenvat
ik weet nog waar je zat
dichter bij mij dan je ooit
was geweest maar toen
daar zat je dan langs me
op de oude stenen tuinmuur
je haalde je neus op voor de
vogels voor de vleermuizen
voor elk zoemende beest
je keek alleen de nacht in
ik…
zee in zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 nieuwe dag
één druppel voor
grensverleggend
nieuw leven
één druppel slechts
draait
een leven om
één druppel
in de woeste zee
en
ik hoor hier en nu
de druppel vallen
en zie
de zee zoals ik
die nooit eerder
zag
maan verbleekt, blijft wel
tussen de wolken staan,
maar toch
één druppel
woordenloze zon
verzacht de oude…
Kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
550 Ik knapte - onlangs
mijn kamer op
Veegde het stof
van de plinten
Witte de vale muren
grijs van vele winters
Boende de oude
planken vloer
Deed alles in de was
Tooide mijn bed met
nieuw bloemig beddengoed
dat ik zag in een brochure
Hing een reproductie op
van Gauguin, om het sfeer
te geven - iets met kleuren
iets met vrolijke dames…
Winterklaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
700 Hing
het slot eromheen
Het metaal schuurde
Een oud bekend geluid,
dit piepen en dit kraken
Het deed me denken aan al
die vorige winters en aan
het knarsen van ijs. De lucht
is zwaar en kil. Stil, alsof het
de zomer wil bewaren -
conserveren…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal op een geblokt plein
een duif op een bankje
een oude…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen van oude…
Nobele echo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
533 Er klinkt een nobele echo
van onbezonnen jeugdige adoratie
het idool van de vitale liefde
is als een oude totempaal verzadigd
de zon daalt
in mijmeringen
over het idee
van het diep verbinden
van onze zielen
en het bevredigen
van onze menselijke verlangens
veroorzaakt opwinding
die moeilijk te beschrijven is
omdat liefde ons…
NIEUW GELUK
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
718 Dansend door het leven
Vind het leven goed
Ben vrolijk van binnen
Kijk uit naar wat komen gaat
Heb geen ruimte voor depressies
Of ravenzwarte gedachten
Wil zo wel oud worden
Zing een positief lied
Huil tranen van geluk
Heb veel sores overleefd
Eigenlijk ben ik een winnaar
Blijf niet steken in verlies
De horizon is helder
Als een mooie…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt.
De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…