8759 resultaten.
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 (waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste…
In het stilstaande uur ..
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Oneindig stil
draag ik je op handen
en grif jouw naam
"mijn lieve lief"
in het dolen
van mijn nachtelijk bestaan
en leg mijn dromen
tussen de dagelijkse dingen
in vertroostend verlangen...!…
Op de rails
gedicht
4.8 met 5 stemmen
6.927 Zo worden wij wel meer bedrogen:
Wij zijn op reis, zo menen wij
en maken voortgang zienderogen,
doch richten wij de blik opzij
dan staan wij stil en onbewogen.
Het leven gaat aan ons voorbij.…
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht;
stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen,
dat donker geloop naast, er over henen,
dof het hoofd, laagdof, slaapdof, maar heerlijk de lucht
in de stad langs, op het water over, van omhoog door de blauwe lucht…
Pluizenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 op zachte voetjes ga je door het huis
gezwind als de wind
en zo stil als een muis
Warrig, narrig wonderkind!
jengelen kan je eindeloos
maar als je zachtjes spint
weet ik weer dat ik jou uitkoos
Hongerig, brommerig drommelskind!…
Blues uit de vergeetput
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 tussen kerst en nieuwjaar
bleven zijn telefoons
oorverdovend stil
spam en andere rommel
vulden zijn prullenbak,
maar zijn inbox bleef leeg
zo is het nu altijd
tussen kerst en nieuwjaar
en tussen nieuwjaar en kerst
hij gooit vruchteloos flessen in zee
een schreeuwt zich schor
in de woestijn
alleen de galm antwoordt
soms
zou hem…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht
het oog reikt niet ver
het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de…
Mijn diepste verlangen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
857 Er ontspruit een stil verlangen
vanuit de diepte waar jij mij raakt
het gevoel waarmee ik word behangen
is puur intens in schoonheid naakt
Jouw zijde zachte huidige moment
klopt in mijn hart zo liefdevol en warm
het is iets wat ik lang niet heb gekend
dit fijn signaal geeft licht alarm
Mijn spiegelbeeld in helder water
kijkt verlangend…
De vijver bewaart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 De vijver sluit zich af
in een week een laag van
twintig centimeter ijs
Het water wiegt stil
het ingeslapen leven
dekt zorgzaam wat kikkers toe
diep in de modder weggekropen
Tussen jouw borsten en billen
ontdek ik sporen van nieuw leven
geknakt, geplet door luchtigheid
scheppen dat is ernstig leven
vlees en wil in evenwicht
even zwak,…
SINKSEN IN LA ROCHE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Op de Ourthe peddelt spreken
Mensentongen storten klanken
Uit over de houten banken
Vanwaar stil wordt uitgekeken
Naar het ooit gegeven teken
Waarvoor velen God nog danken
Kerkgang begon af te slanken
Dogma wist zich los te weken
Pinksteren, vuur op mijn hoofd
Felle zon op huid en haren
Vlammen dansend op mijn kruin
Heilig was de Geest…
UFO
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Zat in de zon, op m'n balkon,
zag in m'n ooghoek een vreemd object
Was het een schittering
een luchtballon
Het hing stil warempel was net,
een bord, een schotel,
een UFO misschien?
Zou de zon rare dingen uithalen,
of heb ik het goed gezien?…
Wat?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
823 En mindert dan vaart
De vrouw is nu dichtbij, schuw en stil
Donker verlangen op haar gezicht
Ze beseft, hij is alles wat ik voelen wil.
Wat moet zij doen?
Als zij naast hem ligt
Hij
Deze man met groen en felblauw,
Maakt Liefde zoals zij niet kent
pure oerkracht en rauw
Wat is te doen?
Hij laat haar voelen, jij bent...
Van mij…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren moe gestreden
en snakken stil…
Audiospoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 in de spiegeling van
het brakke water
droomt ze en
ligt ze stil in de zon
zij wier zoute huid
nog zoeter smaakt
dan suikerspinnen
op de Haagse kermis
waar onverhoeds
geluid verdwijnt
alsof we samen
verstoppertje spelen
en ik mij schuilhoud
in een stomme film
en Charlie Chaplin
grappig zie flaneren
over haar borsten
tussen…
Heimwee naar de toekomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.123 Hoe ook - het meubilair verdween van wat
toekomstig huis wou zijn in haar: geen
kamer meer met zon en zang, geen
schaapjes die op het behang een kindje
tellen zou, geen toegekend belang aan elk
gebaar tot aan de afwas toe die neuriënd
van simpel stil geluk en liefde voor elkaar,
ach laat ook maar, die aandacht voor elk ding.
--------------…
Prediker 1:8
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.077 Wees stil, 't is op.…
Nagedachtenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.268 Op 68-jarige leeftijd was het al "volbracht"
Ieder jaar rond deze tijd komen wij tezamen
We staan dan stil en luisteren naar het noemen van de namen
De naam van deze mens, dankbaar voor zijn leven
Door liefde verbonden, met ons verweven
De herinnering die blijft, het zekere weten
Voor altijd in ons hart, nooit vergeten…
Judas Iskariot (Matheus 27:1-10)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 gekust
voelt nu geen grond
en ook geen rust
Dienend het beest
schijnheilig geweest
en vastberaden
de Liefde verraden
Schuldig branden
dertig in getal
in zijn handen
't werd zijn val
Berouw gekomen
't zilver gegooid
zijn leven ontnomen
arm en berooid
'k Zal hem niet verraden
altijd met Hem gaan
zijn Naam niet schaden
stil…
Nazomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 De overgang van heet en buiten
naar rust en stil en binnen
de plek wordt weer van ons,
we nemen weer de tijd
terwijl de laatste vijgen rijpen.…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 Het is schemerig
stil en koud
op de heide waar
een eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden…
de zachte dagen van Kerstmis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 waar de wind ook gaat,
gedachten waaien mee
naar ooit en het verheugen op
een witte wens
elk mens is klein in dit geheel
we zetten bomen op
verlichten weer die oude stal (de interval van nu)
ook als het kindje huilt
hij maakt wat harten zachter
waar nog hardheid rond de dagen schuilt
de bombe van toen
sluit stil onze maal - tijd…
Toen ik dat vergat
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
573 hoor mezelf sloffen
maar weet niet meer
waarvan en wanneer
ik ben vertrokken
voel warm hout
mijn vingers kennen
nog de nerven in
jaarringen gebouwd
zij volgen hun lijnen
ooit heb ik geweten
hoe alle soorten
toen hebben geheten
ik lach stil
zonder herinnering
mijn handen weten
hoe vroeger alles ging
ik mag niet pluizen
zeggen…
herinner morgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 herinner je morgen
niet vandaag
niet gisteren
herinner je morgen
wat kan komen
door te kijken
naar wat geweest is
herinner je morgen
met stil luisteren
wat vandaag niet weet
dat gisteren vergat
in achteloos voorbijgaan
van wat destijds leerde
herinner je morgen
het geluk van vandaag
dat verankerd in verleden
voor jou en mij
in gisteren…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 Ik staar voor me uit
Donker waar ik naar tuur
Nevel op het veld
Het nachtelijk uur
In het zwerk zowaar
Een uil stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Wat is verjaren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.296 Wat is verjaren anders
dan dankbaar stil te staan
bij weer een jaartje verder
op onze levensbaan.
Wat is verjaren anders
dan met een helder oog
de kleine mooie dingen
zien en de regenboog.
Wat is verjaren anders
dan met een open hart
je aan de stilte laven
bij vreugde en bij smart.…
Rouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 ben woedend
Maar heb ik het recht
Om boos te zijn
Ik kwel mezelf
Met de gedachte
Dat ik moet leven
Met deze pijn
Ik heb verdriet
wel of geen tranen
Het maakt het gemis
Er niet minder door
Ik roep je naam
Maar krijg geen antwoord
Het is enkel de stilte
Die ik nu hoor
De aarde draait nog steeds
Maar voor mij staat hij soms stil…
Want hij is de man van de zee die woont onder zijn huid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 en bossen en dalen
en vreemde landen
met woestijnen van droogte
maar niets kan het halen
zegt hij, bij de zee
zij is woest en wild
vurig en ontvankelijk
en vooral altijd anders
hij is de man van de zee
die woont onder zijn huid
zelfs wanneer hij over het mulle zand
tegen een schrale wind opklimt
staat hij regelmatig bij haar stil…