Alle inzendingen over aders

615 resultaten.

Sorteren op:

Tuindaken pezen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 533
het luchtruim vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend een grijnzende inplanting als een enorm verticaal gebit met een massief torso ter platten van het panorama, het wil wel eens krommen de wereld verkleinen brengt het tot dimensies van geborgenheid belichaming van ontgrendelen van het willen kunnen het fiere zwellen van aderen…

Verklärte nacht

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.204
Hun doorzichtige aders verbergen de loop van mijn lot, de vlucht Van ons bloed dat het wit van je wangen verandert in vlekkend verlangen. De tuindeur waait open. Beginnende regen doorritselt de bomen, Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken, Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn.…

Harlekijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Wandelend in 't licht voorwaarts onder zon storm en regen door 't geteisem van 't universum uitgeschreven ze mocht niet wenen terwijl men haar uitbeende al die lange jaren lang vel over bot haar aderen naar believen omgeleid haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester, haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe…

Klokken luiden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Wat mij raakt krijgt respons en soms gonst er verleden door mijn meevoerende aderen voel ik de moeders en voorvaderen in hun gevechten voor beter zich gevend voor de toekomst van het verdere leven.…
Ludy Bührs16 december 2017Lees meer >

Lieve Lieve

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
in het vroege zonlicht, dat verwarmt Wakkere vogels zingen en strelen het oor met een vrolijk fladderend ochtendlied een kat sluipt tergend langzaam dichterbij Het is verlangen naar jou, vervlochten raken met verlies, eens ons voorgoed beroerd, maakt los om te behouden Zonnestralen wriemelen op de huid kruipen als rode mieren door aderen…

Ik ben...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
Mijn bloed stroomt door mijn aderen. Ik voel, ik leef en voel me wel daarbij. Mijn tong proeft wat ik eet en vult mijn maag. die zoekt naar voedingsstoffen, gebruikt daarbij wat gal. Zorgt zo voor spijsvertering. Daaraan doe ik niemendal. Dan zijn er nog mijn darmen. Die ruimen alles op wat achter is gebleven.…
Antje23 december 2024Lees meer >

Totale Revisie

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 577
wegen langs heuvels en dalen dient sluipenderwijs bij tijd en wijle de noodzaak tot inzicht in eigen beweging van introspectie tot zelfreflectie zich vroeg of laat hoe dan ook aan ter voorkoming ener nakende niet uitgesproken doch wel voorvoelde winterdepressie cerebrale regressie door minder doorspoeling van bloedvaten aderen…

Jouw wijze

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Mijn brein ontzet Door jouw reflex Buigzaam verleid Voorgoed bevrijd Verliefd door één nacht betoverd door jouw macht (jouw macht) het bloed bleef stromen door gezwollen aderen Dat alleen past stolt met klokslag in de nacht (de nacht) het is jouw passie die jij deelde op eigenwijze Jouw wijze die mij verstijfde jouw aanpak, in en…

Kinderwens

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.513
Als zij vertrekt wil ik woestijnzand horen Zij wordt de zon die mijn vleugels smelt, druipend in de aders van pijn. Elke adem, stromende wind, gaat van hier naar haar. Ooit keek een mens fataal door mij, een druppel die mij uitsleep in één val.…
Wimper15 november 2002Lees meer >

Meester

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.549
En ik voel de slagen van een hamer dreunen door mijn hoofd Jouw lichaam perst zich op de mijne je aderen spannen in je hoofd. Nu zou ik willen dat dit nooit meer stopt ...…
Mirthe2 augustus 2005Lees meer >

KWAAD

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.958
gemist die de lucht herbergt, en waar vogels vliegen opzettelijk speel je letterlijk je spelletjes je speelt in op wat anderen raken die zielen die je wilt beroeren is je ziekte je verdient niet meer, je verdient niets meer de hoop is dat jij terug gaat en gaat leven zodat er niets van onzin meer wordt geschreven pijnlijk diep snij ik je aderen…

Christus in ’t hofke

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.252
een purperen ader springt? Maar hebt gij eertijds, Heer, uit teder mededogen Twee waterstromen uit twee zielbeminnende ogen, Om een Jerusalem, die gruwelstad, verspreid, Is ‘t wonder dat gij dan, in onze schuld getreden Om zoveel gruwelen van zoveel duizend steden, Nu duizend stromen bloeds uit duizend ogen schreit?…

Woluwe-Dal

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.985
Van alle verre kruinen wellen wateren, die speels in spiegelklare beken klateren, saamborlend in de lage kom, als krachten, die het zwellend hart doorstromen, uit diepte en uiteinde aderend aangekomen, en alle kracht opslurpend van rondom. De vormen lijnen af de kalme krachten.…

Hart in het zand

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Bloed stormt door onze aderen,ramen beslaan,energieën versmelten. Verstrengeld tot een lichaam. Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht. Hand op de klink, ieder zijn weg, maar voor eeuwig verbonden.…
Talita27 december 2009Lees meer >

Een ware nachtmerrie (II)

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
Zijn ze niet meer schoon uw aderen de armen en uw keel. U sprak ooit over het purper van de avond het naamloze en al wat droef. Hoe nu te blijven staan, het haken in de haag te benoemen, lieve vogels vallen net als de dag stil waar het onuitsprekelijke steeds het spreken zocht.…

PAPA

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
met trots draag ik jouw naam als eerst geborene en zolang ik leef leef jij in mij en is de dood slechts een begrip zie ik jouw ogen elke dag want jouw bloed stroomt immers door de aderen van mijn kinderen maar blijft je stem in de eeuwigheid verloren...…
Elinora7 december 2011Lees meer >

het ras van mensen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Het ras van aardbewoners heerst tot achter iedere horizon waar rotsen onverdund door de aderen stromen en de aarde verdrinkt in een zee van bloed, want hardheid kent geen grenzen. Dit ras, deze primatensoort leeft binnen zelfgebouwde muren van beton, opgetrokken rond ieder deel van het eigen ik.…
chris rockan10 februari 2014Lees meer >

Het Italiaans

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Maar meer nog u, o vaderlandse tonen, Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen; Die met de zang van Po en Tiber vliet, En godenlust door hart en aders giet, Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen, Met godenwil op 't menslijk hart bevelen, Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet, En donders voert, en bliksemend verplet.…

Die mooie plek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 384
Dan bonst er soms iets in mijn aderen en bloed dan proef ik al de geuren om mij heen en wat dat doet. Dan voel ik soms de verbijstering en prijs de koestering waar bladeren al weer willen komen om de kruin te kronen. De lantaarn staat daar nog steeds dag en nacht, die menige passant ook al haar schijnsel bracht.…

Adventus est

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Spiritualiteit vernieuwt onze aderen, weggeworpen illusies worden toekomstmuziek! Haak asjeblieft niet af. Vele slangenkuilen zullen je ontvangen. Waaronder Algehele Onverschilligheid. Sla mijn advies niet in de wind. Blijf me tenminste aanhoren: de Belofte is komende! Het verleden voltooit.…
K.Bladzij6 december 2018Lees meer >

Feuillemorte rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Hoe wij de slingerpaden van de kommerkwel bewandelen, mistig en halfschaars verlicht in okergele najaarszon bloed rood door de aderen als feuillemorte bladeren...…

Fluisteringen van een Empaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
Dat de wreedheid van de mens in je aderen brandt. Jij bent de echo van wat de wereld vergeet, een vlam in de vorst, een bewaarder van pijn, en van schoonheid verborgen in wanhoop. Zelfs als de duisternis nadert. Zelfs als de rivieren tranen dragen, die niet alleen van jou zijn.…

Late herfst

poëzie
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.041
Maar angstig is mijn hart, want in mijn aderen Voel 'k 't leven leven, wetend dat ik weg Eens moet, en dat ik mee-weg-dorrend leg Onder de grond, - weg, al die lichte bladeren.…
Hein Boeken23 november 2018Lees meer >

CARPE DIEM

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
pijn al is dit soms niet te vermijden denk dan toch positief het zal je verblijden houd de deuren niet gesloten in je hoofd gooi ze open en zeg "hier ben ik" omdat je in jezelf gelooft speel met de kleuren van de regenboog in je hart laat zelden de kleur wit zien maar ook geen zwart veranker de wortels in jezelf en laat liefde door je aderen…
ria19 juli 2007Lees meer >

Het Italiaans

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.704
Maar meer nog u, o vaderlandse tonen, Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen; Die met de zang van Po en Tiber vliet, En Godenlust door hart en aders giet, Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen, Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen, Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet, En donders voert, en bliksemend verplet. -------…

Meester Mollenman

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Morgenstimmung in een lied gezamenlijk kon eren en dus zwaaide ik beleefd mijn beide stokjes zeer doorleefd hoog in de lucht - steeds met een flair alsof het mij maar iets kon schelen maar hij zag dat ik alsof deed en ik nooit een noot zou spelen En ik ademde maar stikte zag zijn voorhoofd dat hij knikte met een blik die maar bleef rollen als die ader…
jan haak2 augustus 2009Lees meer >

Zeven joosten

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 9.437
Mijn romp speelde sjamaan in bed, de halsrib rond en roodbeknoest, doorzinderd vlees met aderen die schreeuwden. Mijn zeven mooie hoofden in rust op rij. Ik verzorgde mij zoals mijn moeder vroeger plantjes water gaf. Alles wat ze zeggen over mij is altijd waar en samen zijn we alle zeven niemandsland.…

Ego

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land, mijn man, mijn kind, mijn vader, die held’re ster zo ver, die schijnt op mijn verstand, mijn ader. Maar van wie de lucht, die zich met bloed verbindt, van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt, van wie de woorden uit mijn mond, van wie het helen van een wond?…

Aan de lezer

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.456
En zij verstuiven hun meel langs de lengtegraden pril als de doorluchte schermen van de bloem der paarden, Pegasus, lichtvoetig zo hun zwermen hem heffen zijn zwaarte te boven, Diepgravend waar hij aanzet om zijn vlucht te nemen, zijn hoefslag de bron slaat in de ader, Het hart ontdooit aan de vonk als Aganippe zijn hiel ketst En de…
Kees Ouwens23 september 2014Lees meer >

vrede in oorlogstijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
die vechten moest weten wij van moeders met pijn die uit liefde doorgegeven leven meedogenloos vernietigd zagen horen wij het smartelijke krijten van allen die er hun lief verliezen waar wij de vrede vieren mogen verwoesten bommen er dromen verbrijzelen zij hoop en toekomst met kogels van nutteloos geweld stroomt er bloed uit vele aderen…