615 resultaten.
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 het luchtruim
vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend
een grijnzende inplanting als een enorm verticaal gebit
met een massief torso ter platten van het panorama, het wil wel eens krommen
de wereld verkleinen brengt het tot dimensies van geborgenheid
belichaming van ontgrendelen van het willen kunnen
het fiere zwellen van aderen…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.204 Hun doorzichtige aders verbergen de loop van mijn lot, de vlucht
Van ons bloed dat het wit van je wangen verandert in vlekkend verlangen.
De tuindeur waait open. Beginnende regen doorritselt de bomen,
Besproeit het rukkende raam waarin jij zit te blinken,
Licht waarin ik me zie, in wie ik misschien verdwijn.…
Harlekijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Wandelend in 't licht
voorwaarts onder zon storm en regen
door 't geteisem van 't universum uitgeschreven
ze mocht niet wenen terwijl men haar uitbeende
al die lange jaren
lang vel over bot
haar aderen naar believen omgeleid
haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester,
haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe…
Klokken luiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Wat mij raakt krijgt respons
en soms gonst er verleden
door mijn meevoerende aderen
voel ik de moeders en voorvaderen
in hun gevechten voor beter
zich gevend voor de toekomst
van het verdere leven.…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om te behouden
Zonnestralen wriemelen op de huid
kruipen als rode mieren door aderen…
Ik ben...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
796 Mijn bloed stroomt door mijn aderen.
Ik voel, ik leef en
voel me wel daarbij.
Mijn tong proeft wat ik eet
en vult mijn maag.
die zoekt naar voedingsstoffen,
gebruikt daarbij wat gal.
Zorgt zo voor spijsvertering.
Daaraan doe ik niemendal.
Dan zijn er nog mijn darmen.
Die ruimen alles op
wat achter is gebleven.…
Totale Revisie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
577 wegen
langs heuvels en dalen
dient sluipenderwijs
bij tijd en wijle
de noodzaak tot inzicht
in eigen beweging
van introspectie
tot zelfreflectie
zich vroeg of laat
hoe dan ook aan
ter voorkoming
ener nakende
niet uitgesproken
doch wel voorvoelde
winterdepressie
cerebrale regressie
door minder doorspoeling
van bloedvaten aderen…
Jouw wijze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
532 Mijn brein ontzet
Door jouw reflex
Buigzaam verleid
Voorgoed bevrijd
Verliefd door één nacht betoverd door jouw macht (jouw macht)
het bloed bleef stromen door gezwollen aderen
Dat alleen past stolt met klokslag in de nacht (de nacht)
het is jouw passie die jij deelde op eigenwijze
Jouw wijze die mij verstijfde
jouw aanpak, in en…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Als zij vertrekt wil ik woestijnzand horen
Zij wordt de zon die mijn vleugels smelt,
druipend in de aders van pijn.
Elke adem, stromende wind, gaat van hier naar haar.
Ooit keek een mens fataal door mij,
een druppel die mij uitsleep in één val.…
Meester
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.549 En ik voel de slagen van een hamer
dreunen door mijn hoofd
Jouw lichaam perst zich op de mijne
je aderen spannen in je hoofd.
Nu zou ik willen dat dit nooit meer stopt
...…
KWAAD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.958 gemist
die de lucht herbergt, en waar vogels vliegen
opzettelijk speel je letterlijk je spelletjes
je speelt in op wat anderen raken
die zielen die je wilt beroeren is je ziekte
je verdient niet meer, je verdient niets meer
de hoop is dat jij terug gaat en gaat leven
zodat er niets van onzin meer wordt geschreven
pijnlijk diep snij ik je aderen…
Christus in ’t hofke
poëzie
3.9 met 15 stemmen
6.252 een purperen ader springt?
Maar hebt gij eertijds, Heer, uit teder mededogen
Twee waterstromen uit twee zielbeminnende ogen,
Om een Jerusalem, die gruwelstad, verspreid,
Is ‘t wonder dat gij dan, in onze schuld getreden
Om zoveel gruwelen van zoveel duizend steden,
Nu duizend stromen bloeds uit duizend ogen schreit?…
Woluwe-Dal
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.985 Van alle verre kruinen wellen wateren,
die speels in spiegelklare beken klateren,
saamborlend in de lage kom,
als krachten, die het zwellend hart doorstromen,
uit diepte en uiteinde aderend aangekomen,
en alle kracht opslurpend van rondom.
De vormen lijnen af de kalme krachten.…
Hart in het zand
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
1.271 Bloed stormt door onze aderen,ramen beslaan,energieën versmelten.
Verstrengeld tot een lichaam.
Hart in het zand wachtend op het zilte water met haar zoute vacht.
Hand op de klink, ieder zijn weg, maar voor eeuwig verbonden.…
Een ware nachtmerrie (II)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Zijn ze niet meer schoon
uw aderen de armen en uw keel.
U sprak ooit over het purper van de avond
het naamloze en al wat droef.
Hoe nu te blijven staan,
het haken in de haag te benoemen,
lieve vogels vallen net als de dag stil
waar het onuitsprekelijke steeds het spreken zocht.…
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 met trots draag ik jouw naam
als eerst geborene
en zolang ik leef
leef jij in mij
en is de dood slechts een begrip
zie ik jouw ogen elke dag
want jouw bloed stroomt immers
door de aderen van mijn kinderen
maar blijft je stem in de eeuwigheid verloren...…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het ras van aardbewoners heerst
tot achter iedere horizon
waar rotsen onverdund
door de aderen stromen
en de aarde
verdrinkt in een zee van bloed,
want hardheid kent geen grenzen.
Dit ras, deze primatensoort
leeft binnen zelfgebouwde
muren van beton, opgetrokken
rond ieder deel van het eigen ik.…
Het Italiaans
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.487 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.…
Die mooie plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
384 Dan bonst er soms iets in mijn aderen en bloed
dan proef ik al de geuren om mij heen en wat dat doet.
Dan voel ik soms de verbijstering en prijs de koestering
waar bladeren al weer willen komen om de kruin te kronen.
De lantaarn staat daar nog steeds dag en nacht,
die menige passant ook al haar schijnsel bracht.…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 Spiritualiteit vernieuwt onze aderen,
weggeworpen illusies worden toekomstmuziek!
Haak asjeblieft niet af.
Vele slangenkuilen zullen je ontvangen.
Waaronder Algehele Onverschilligheid.
Sla mijn advies niet in de wind.
Blijf me tenminste aanhoren:
de Belofte is komende!
Het verleden voltooit.…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 Hoe wij de slingerpaden
van de kommerkwel bewandelen, mistig en halfschaars verlicht
in okergele najaarszon
bloed rood door de aderen
als feuillemorte bladeren...…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Dat de wreedheid van de mens in je aderen brandt.
Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 Maar angstig is mijn hart, want in mijn aderen
Voel 'k 't leven leven, wetend dat ik weg
Eens moet, en dat ik mee-weg-dorrend leg
Onder de grond, - weg, al die lichte bladeren.…
CARPE DIEM
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
756 pijn
al is dit soms niet te vermijden
denk dan toch positief
het zal je verblijden
houd de deuren niet gesloten in je hoofd
gooi ze open en zeg "hier ben ik"
omdat je in jezelf gelooft
speel met de kleuren van de regenboog
in je hart
laat zelden de kleur wit zien
maar ook geen zwart
veranker de wortels in jezelf
en laat liefde door je aderen…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen;
Die met de zang van Po en Tiber vliet,
En Godenlust door hart en aders giet,
Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen,
Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
En donders voert, en bliksemend verplet.
-------…
Meester Mollenman
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.329 Morgenstimmung
in een lied gezamenlijk kon eren
en dus zwaaide ik beleefd
mijn beide stokjes zeer doorleefd
hoog in de lucht - steeds met een flair
alsof het mij maar iets kon schelen
maar hij zag dat ik alsof deed
en ik nooit een noot zou spelen
En ik ademde maar stikte
zag zijn voorhoofd dat hij knikte
met een blik die maar bleef rollen
als die ader…
Zeven joosten
gedicht
2.6 met 9 stemmen
9.437 Mijn romp speelde sjamaan in bed, de halsrib
rond en roodbeknoest, doorzinderd vlees
met aderen die schreeuwden. Mijn zeven mooie
hoofden in rust op rij. Ik verzorgde mij
zoals mijn moeder vroeger plantjes water gaf.
Alles wat ze zeggen over mij is altijd waar
en samen zijn we alle zeven niemandsland.…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?…
Aan de lezer
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.456 En zij verstuiven hun meel langs de lengtegraden pril
als de doorluchte schermen van de bloem der paarden,
Pegasus, lichtvoetig zo hun zwermen hem heffen
zijn zwaarte te boven,
Diepgravend waar hij aanzet om zijn vlucht te nemen,
zijn hoefslag de bron slaat in de ader,
Het hart ontdooit aan de vonk als Aganippe
zijn hiel ketst
En de…
vrede in oorlogstijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 die vechten moest
weten wij van moeders met pijn
die uit liefde doorgegeven leven
meedogenloos vernietigd zagen
horen wij het smartelijke krijten
van allen die er hun lief verliezen
waar wij de vrede vieren mogen
verwoesten bommen er dromen
verbrijzelen zij hoop en toekomst
met kogels van nutteloos geweld
stroomt er bloed uit vele aderen…