798 resultaten.
De hitte weegt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 De hitte weegt, de vogels vallen stil
maar onze ziel blijft zingen tot de dageraad
opnieuw weer wat verfrissing brengt.
De hitte weegt en mensen sterven
omdat hun tijd gekomen is om weg te gaan.
Hun ziel zingt al van een nieuwer leven.
De hitte weegt en schildert wolken
die even wat verkoeling brengen
doorheen de drukte van de tijd.…
Ontmoeting
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
563 plagerige beroeringen
Boven de winterharde heg piept
als uitkijkpost een schaars takje uit
aardmannetje op wacht
Aaneengesloten bruine rijen
golvend in dichte vertakking
deinen in saamhorigheid
In onvoorspelbare maat
zwaaien ze van links naar voren
zwiepen van rechts naar links
Blad en storm doven uit
in benevelde verbondenheid
de dageraad…
archivaris
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 een lusthof vol vertier
z’n godentuin kent geen erfdienstbaarheden
het later komt aan hem voorbijgeschreden
in teksten nog geschreven met de hand
wat vroeger was herhaalt zich haast gênant
de nieuwste paden zijn reeds lang betreden
wat is het leven meer dan eb en vloed
hij heeft de golven vaak zien gaan en komen
doch telkens weer de dageraad…
Rozenblaadjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
897 pad
gestrooid met zachte hand
in de leegte van de nacht
steelt gevoel even verstand
De paarse tint warm en frele
laat dromen verzwinden
tiptenig raken kleuren
ook hen die mij beminden
Voorzichtig loop jij uit mijn droom
verblind door kleurrijk weten
fluweelzacht heb jij mij geraakt
nooit wil ik die paarstint vergeten
Eenmaal de dageraad…
Lancelot
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.959 Hoor
De ruige ridder nadert
Zijn volbloedhengst dampt bij dageraad
Ik wil ook zo worden
Ik doe alsof
Wijdbeens zit ik
Strak en statig in het fietszadel
Ik smeer de ratelende ketting
Voor een dolle galop
Naar de herberg, de hooizolder
Waar een blonde boeredochter popelt
Hoor
De wolken barsten
Druppels geselen het koren
Hoefgetrappel…
Dodencel, Houston, 1982
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
781 Electriserend vlamt de stilte
tegen vier muren op
herinneringen cirkelen
rond het lamplicht
deze nacht houdt hij
over zichzelf gericht
hij pleit voor en tegen,
keert rollen om en om
en tegen beter weten in
verzint hij vluchtwegen
voor de dageraad
maar er is geen omkomen aan
CBS verslaat straks life
hoe hij siddert…
Het park
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
725 een zilveren meisjeslach
kinderen spelen
tikkertje in het park, de
schemering voorbij
tot zij roodgeblost
berispt door tijd en moeder
heerlijk slapen gaan
vader leest een sprookje voor
over wat er ooit eens was
door het open raam
waait een koele zomerbries
dromen naar het park
dat vult 's nachts z'n longen
voor een nieuwe dageraad…
Haar armen omhelzen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.621 Morgendauw streelt
haar ogen wakker
als een zachte kus
de dageraad ontrolt zich
vol gouden belofte
aan haar voeten
ze laat zich bekoren
een warme glimlach
krult haar lippen
terwijl de wind
speelt met
koningwinter en de lente melodie
die beiden een duet fluisteren
alle twee aanlokkelijk
sneeuwvlokken
en roodblozende wangen
witte…
Zoekende tocht
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 te zoeken naar zichzelf
in stormen en regen met pijn en alleen
Hoe vaak moet je jezelf tegenkomen
voor je ik gewoon een bekende is
die je begroet zoals de morgen
wanneer de nacht niet verzwaard was
met de dag die niet verwerkte
wat verdronk in de grote zee
van meer dan alledaagse dingen
twijfel niet de keuze bepaalde
Goede morgen dageraad…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets rozenvingerigs
aan de dageraad…
ZONDER ZONSOPGANG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
563 dag
naar de nacht
er zal weer rust ontbreken
denken over
zijn leven intensief
is wanordelijk
terug naar het bewuste ik
intreden in zijn diepste binnenste
slaaf zijn in weten
nooit te doorgronden
doe maar en blijf
verstokt doorleven
onbegrensde werkelijkheid
faalangst ten top
treurig gegeven
zonder oplossing terug
naar de dageraad…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wanneer de mistige ochtend
de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen,…
Ademloos....
hartenkreet
4.4 met 44 stemmen
2.791 Hoe anders dan het verwrongen en
door innerlijke strijd afgedwongen gelaat
waarop straks bij verdere dageraad
jouw ontreddering getekend staat.…
Hoe te zoenen op straathoeken
gedicht
2.8 met 5 stemmen
17.434 Laat op de avond laat het zijn of vroeg
in nanacht, licht liefst ver –
al leent ook paarlemoeren dageraad
aan dit publieke werk subliem cachet.
Het zij een zwijgen van koralen
vergaan van dorst in lafenis –
van wakend ontslapen bevinding wellicht
doe dus vooral de ogen dicht.…
ontluikende liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.479 Zacht ontwaken en
bij dageraad elkaar
weer raken
en onvoorstelbare Liefde maken,
nooit meer loslaten en slechts omarmen
dat wat je hart en ziel zal verwarmen.…
Nuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 We zijn nu belangeloos nuchter
er valt een schaduw op jouw huid
een insect danst op de maan
bij dageraad begint de therapie
die maakt alle dichters sober
zoals het gras dat welig geilt
dit is het topje van de ijsberg
jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig
op het hoogtepunt glijd je naar beneden
in het glibberige doen we niet moeilijk
alsof…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Een vroege kamer in maart
aan het tapijt kleven de resten van slaap
op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt…
Stille kracht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.405 vermoordend
een lied dat in minuten
jou mijn hele leven vertelt
van het begin tot het eind
en omgekeerd weer terug
couplet na couplet zing ik
voor jou als beste vriend
die ik mijn duisternis noem
in stilte waarheden
die me hebben gesmoord
welke kracht er uitgaat
van dit ingetogen lied
dat wegsterft en oplost in nevels
van een nieuwe dageraad…
Dodendans
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.436 En is 't nu dat ik niet meer van streek raak
van 't geen de dageraad weer heeft verdreven,
kies ik - als 't aan mij ligt - toch 't aards vermaak.…
madonna in Brugge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 ach oude stad, je ademt nog
er ligt een zonnevlek rond waar
de tranen van de dageraad het kwaad
wegwassen
elke straathoek lijkt te passen
in een kleine schrijn vol eer
vergeten soms, maar lief
staat links en rechts een kleine vrouw
het daglicht op te vangen
in haar haren hangen trouw
tienduizend wensen,
uitgedragen leed van mensen en…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 Ver na de allerlaatste kleine uurtjes
Heerst doodse stilte in engelenbak
Gespeend van hemelrijk en merelzang
Nog voor het vroegste krieken van de dag
Nog voor de allereerste zonnestralen
Reik ik hals uit naar goud der dageraad
En doe ik kond in 't uur der morgenstond
Van 't rijk der chaos die mij zal belagen
En mijn gemoed zal kwellen…
Het blijft bestaan
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
629 tot de maagdelijke dageraad.…
Medusa
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
570 ik zag twee beren aan de hemel
vager en verdwijnend in de
rozevingerige dageraad die aan de ware
stralende zonsopkomst voorafgaat
de sterren waren na-ijverig van dat licht
geluiden klonken om ons heen
tsjiep
tsjiep
tsjiep
meh
meh
meh
een lentebries maakte je gouden haren
door de war het was die wind die je gouden haren
door de…
Verloren liefde
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.728 ,
naar de blanke bloem
in het zilver maanzand,
naar de zomerwind
die zong van een ontvlamd hart,
een verrukte ziel,
naar de schoonheid
van het wintermeisje,
met een sneeuwvlaag in haar lokken
naar de bloeiende kracht
van het volle leven,
naar de poort zonder sleutel,
het verborgen paradijs
die liefde,
stralend als een wonderbare dageraad…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur van de dageraad…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 waar de bomen
weemoedig aan de heimwee knaagden
de kruinen hoofdschuddend
zichzelf miskenden
en de bladeren
- veel te vroeg -
hun laatste greep verloren
ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder water
waar het licht opnieuw geboren werd
de dageraad…
Het spel der ironie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
595 zonderlinge angst
met bevrijding van geweten
en op de dunne lijn
waar ik je terugvind, koorddanser
beweeg je mij tot eenzaamheid
eenzelvig achter gesloten muren
soms ben je daar die blonde nimf
die met me speelt in gedrogeerde kastelen
vaak ben je een vinvis die log wegdraait
uit verveling van intieme spelonken
vandaag is de ultieme dageraad…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Maar iemand
maakt zoek, verlegt wat, en bij dageraad
staat opa's hoofd te schreien
aangebrand van ochtenddauw,
zo eenzaam op de schoorsteenmantel.
--------------------------
uit: 'Honingtuin', 1991.…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 En 'k naai mijn eigen weifel-kleed,
zorgvuldig zo't mijn vrezen sneed,
volhardend: tot gelaten leed
ten zoom gerake,
of achterwarend-zoet gelaat
bij onbegrepen dageraad,
met onverwacht en blij gewaad
de Liefde nake…