618 resultaten.
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Waarom geloven
als zelfs de zon ooit besluit te doven?
De leegte applaudisseert zacht.
Ik knik.
Het verandert niets.
Als de stilte komt,
komt ze niet zacht.
Ze hakt, ze scheurt,
laat alleen de waarheid achter.
Uiteindelijk blijf ik alleen.
Terwijl hun woorden roesten
en hun beloften in as vallen.…
Neergelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 Ik probeer het vuur niet te doven.
Omdat het zo blijft branden
achter mijn ogen.
Je bent er nog.
Dichtbij.
Iets dat blijft terugkomen.
Maar diep in mij—
in een kamer zonder licht—
heb ik je neergelegd.
En de deur
voorzichtig opengedaan.…
Kerstwensen voor de Mooiste
netgedicht
2.2 met 985 stemmen
99.668 Ze zullen moeten dansen,
en blij zijn,
en schreeuwen naar de doven
En geladen zullen ze moeten zijn
vol superlatieven
over het effect op mijn ik
als jij nog maar lacht
In goud zou ik ze kerven
of kalligraferen met mijn bloed
gebruik mijn huid dan wel als blad
En dan, met lijnen en krullen,
met heel mijn klein verstand
schrijf ik hoe ik…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 En daarmee is jouw belofte
geen belofte, maar een hoop
die als kaars in de wind tijdelijk mijn pad verlichtte
maar met de storm tot doven kwam.…
LOOP GERUST VERDER
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.286 U hoeft echt niet bang te zijn,
Dat Hij het Licht in u zal doven.
U en God lopen over één lijn,
Blijf gerust in Hem geloven.
Loop gerust verder door uw leven,
Want Hij waakt over u, alle dagen.
Hij zal uw leven telkens zeven,
Zodat u rein het geloof kan dragen.
Met God zijn uw wegen bekend,
Waarheen Hij u ook zal leiden.…
en nooit gevonden willen worden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.633 zonnestralen
te bereiken en waar de lente jou begroet
met vuurwerk van wel duizend kleuren
gereed de zomer in te halen
’k zou willen nooit gevonden worden
en altijd daar te mogen blijven
enkel wat liefde op jouw lijf te schrijven
en warmte tederheid en wat jij nodig hebt
al trekt ons elke morgen weer
’t dagdagelijks leven uit de warme aarde
en doven…
- Regendagen -
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
946 Soms verschijnen kanten biezen,
omzomen onduidelijke schakeringen
die de dag van een betoverende glimlach beroven,
mij mijn hartslag stelen, onze ogenblikken doven
totdat je opstapt en stopt met struikelen,
doorgaat op de stippellijn van felle kleuren,
terecht komt, op dit evenwijdige lichtbundel,
dit smalle verlatene schiereilandje..…
IK DENK AAN U
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.824 De hals, een blanke zuil,
gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil
die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven:
Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat,
wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat,
de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 kinderen, klein- en achterkleinkinderen;
euforie heeft plaats gemaakt
voor rijpheid en het besef
écht bij elkaar te horen
de vlammetjes
van onze oude levenskaars
flakkeren soms verontrustend snel,
terwijl wij weten dat ze eerdaags zeker
en voor elkaar en derden toch nog onverwacht,
voorgoed en diepe rouw en gemis
achterlatend, zullen doven…
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Lief, ontwaak: de late sterren doven
In de koele morgenzucht,
En de leeuwrik uit onzichtbre hoven
Voer al door de lage lucht.
Met het binnenstuwend water rijzen
We in de alomme klaart:
Al de tekenen der heemlen wijzen
Op een gunstge vaart.…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 Ik bewaarde het mooiste tot het laatste
voor al mijn beminden, gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
mij om het even, overstemt het geluid
de bloeiwijze van de linde, moment van
twijfel, z’n geur gelost in spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 Zon weegt op takken
de dag vouwt zich langzaam dicht
stilte spreekt nu luid
Als lichtjes doven
in het huis, waar schaduwen
blijven na stemmen en warmte, voel ik hoe de
dag zich vouwt tot een stille aanwezigheid die meer zegt dan geluid.…
Waarheid delen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
293 Zoveel vuren branden wereldwijd
die ik alle helaas niet kan doven
mij ontbreekt die vaardigheid
maar je kunt mij echt geloven
want wanneer ik onraad ruik
ik dat luidkeels zal proclameren
vooral in ’t geval van machtsmisbruik
opdat ieder hopelijk zal leren
hoe vuur en vlammen te beheren
die door een schreeuwer zijn ontstoken
als hij…
SNACHTS RUSTEN MEEST DE DIEREN
poëzie
4.2 met 26 stemmen
7.061 Wat baat mij dan mijn klagen,
Nu gij de doven slacht*:
Ik zal 't geduldig dragen,
Ik wens u goede nacht.…
Gehandicapt
gedicht
4.0 met 260 stemmen
48.043 Je hebt horenden en doven,
daar zit heus niet half-doof tussen.
Zeg mij na, ik test het even.
'Veertien', liet hij zachtjes horen.
Willem spitste beide oren
en zei vastberaden: 'Zeven!…
Jij bent een vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.103 Vlieg nog eenmaal in je leven, door het laatste uur,
vergeefs vechtend tegen het doven van je laatste levensvuur.
Vlinder nooit zal ik jou vergeten;
tijd en wind zullen je pracht en schoonheid
voor altijd uitwissen, en ik;
ik zal je immer blijven missen.…
Het speenvarken
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.382 "Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven."
Want als men maar even op zijn eksteroog treedt,
Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet.
En als men hem van de borst durft tillen,
Dan maakt hij een lawaai, als ging men hem villen.…
Blauwbaard
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.189 hoe er de Blauwbaard
in het donkerste geniep
er van de kansel soms een Hansje
soms een Grietje had genoten
Niemand wou zijn daad geloven
want Klein Duimpje had gelogen
met zijn kruimeltjes vooruit
was hij het zeker in hun ogen
want het goede kwam van boven
als men hem er zou beloven
dat de pot die er voor stond
men met een centje wilde doven…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 zwiepen en zwaaien
buigen door onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken vreemd gebroken
dat valt niet te rijmen, dat zou ongerijmd zijn
als je tegenwind krijgt
de wind waait waarheen hij wil
overdonderend
de vogels zingen schor
hun geluiden doven…
Binnen de krijtlijn ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
537 Schrijven over geloof
en waarheden, dichters
nemen het brein in eigen
hand, woorden kaarsvet
lekken op geschreven
tafels, waarmee papier is
bevlekt, in de kantlijn van
een verstilde melancholie
omfloerst de glorie als
zij de nacht weer doven,
tevreden achterover leunen,
om daarin zelf te geloven ,
steunt op een onvolprezen
goed…
GEDAANTE (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 doel; nummer een
De derde was die van poëet
Die zij lange tijd adoreerde
De vierde persoon, vagebond
Die daarna al snel overleed
Omdat hij zichzelf liquideerde
Doolt nog in haar innerlijk rond
GEDAANTE (2)
De vijfde was toegift van Boven
Ze werd er totaal door verrast
Zijn diepgang stond direct al vast
Haar geestdrift was amper te doven…
Ganzenbord
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.741 ‘Dat is voor doven, schat!’
‘Ik hoor je niet.’
Was het maar zo makkelijk om irritante zinnen
weg te knippen.
Gooi twee voor de volgende gans.
Hoe meer ogen je naar me gooit,
Hoe minder ik vooruit kom.
Straffeloos knip je mijn zinnen weg.
Ik heb zin om jouw pion te slaan.
Dan doe ik alsof ik je niet heb gehoord.…
Vrijheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.655 Een lokaas, dat het zwak gemoed verleidt,
Een woestaardskreet, die angst en wee verspreidt,
Een schaterlach van listige sirenen,
Een zwijmeldrank tot doven of verstenen.
O vrijheid, manna, - dat ons laaft en voedt,
Wat klinkt gij schoon, wat is uw voorsmaak zoet!…
Crisis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
551 Proberen mijn
goddelijke lichtvlam te doven. Een blinde
haat doemt meedogenloos op.
Ik ben als zand, dat uit hun wurgvingers glipt.
Vrienden blijken wurgslangen.…
Baudet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
669 voor me
Met eeuwig dansende ballerina's
Het is een Europees toneel
Van hoogdravendheid
Het imperfecte
Is mij teveel
Ik ben een muzikant
Ik lees boeken
Kom uit een goede familie
Geef mij de hand
Want ik wil wat doen voor dit land
Ik heb een visie
doorgeleerd
Over verschillende denkers, filosofen
Die de intellectuele vlam niet willen doven…
Stof waarvan we zijn gemaakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Woorden zijn als sporen
in de sneeuw of vervliegen
of in de rukwinden van de wind
bedekt of verwaaien, raken
verloren onder het laagje stof van
geluk en verdriet, voortgedreven
op goed en slecht van twijfels
van alles wat krom is en uiteindelijk
toch weer recht, te geloven dat
elke smoorde voetstap wordt gehoord
door de ziende en de doven…
Koppeltje duikelend kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Soms toon ik vruchten van nachten sloven
zielgedachten die nog maar niet willen doven.
Dan worden letters woorden en woorden zinnen
als nakomelingen van de nacht die ze bracht.
Neem dan gerust beelden vrij mee naar huis
vraag knagend aan getoonde kaas als muis
mij echter geen verklaarbare handleiding hier.…
Overspel
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.409 Na het boerenbedrog
Een toverspel zonder grenzen
Een zuinige zege op zak
Doven de sintels in zijn lies
Dompelt hij het jeukende vel in de zon
De gulle hand zaait haar stofgoud in zijn nek
Maar na het vermaak
Laat het gewelf haar volle damp los.…
Fruit is gezond toch?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
626 Dan begint het vreemde scenario, een dove tong,
alsof ik bij de tandarts zat.
Het gevoel verdwijnt niet, duurt de hele avond,
ik mail de fabrikant, de volgende dag word ik al gebeld,
of ik zo snel als kan met de rest van de bakjes terug komen kan?…
Weerzien
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.363 Zijn dove schreeuwstem vroeg aan het loket:
'Wat kost een brief? Een brief naar Engeland?'-
----------------------------------------------
uit: Aandachtige liederen (1977 - 1982)…