Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Ary Storm 1953

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
meer dan vijftig jaar nu geleden dat wij naast elkaar op onze knieën aldoor rozenhoedjes hebben gebeden mijn vader stond op de Slapersdijk in de wacht met kijk op Ter Heijde achter de duinen Ary Storm stoere heyenaar ging later weer rijden altijd veilingvers zijn groentenwaar met naar men zei voor de reclame in helrood gerijmd…

Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 831
Bijen zoemen in gouden vluchten boven het avondlijke duin, de zee draagt een mand vol rode vruchten het zand is een geurige bloementuin. Over de golven klinken zuchten: zacht spoelt het water om de kruin van de zon, nu baden de luchten in een gloed van kastanjebruin.…

tot aan de horizon

netgedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.598
morgen sterven of overmorgen jouw zucht jouw zucht alleen zal mijn gedachten omsluiten als een zorgeloos gebed wanneer vogels uit mijn ogen zullen voorbijtrekken naar het water uit de zee de zee die steeds kleiner wordt om mijn handen te wiegen zal zacht in een ademtocht langs mijn borsten glijden en wanneer een duin…

woorden van licht

netgedicht
3.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 879
de zee droomt het landschap het neerleggen op mij de rust, het keren de kleine verzen dwalen mag ik licht boven licht op blote voeten het zachte praten op en neer van volmaakte ogen het zuiden, jouw ziel teder het voelen de warme buik van duinen en gras de zon spoelt aan in ’t stijgende water zo onvertaalbaar heb ik je lief…

de warmte van jouw zuiden

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.110
vannacht droeg jij mij in luwte van je duinen het zoete zand van het verlangen omarmde ons lijf toen jij me bedde in het glinsteren van jouw schaduw die maanomspoeld de wereld daar herschreef jij sierde mij de huid met ’t strelen van de golven totdat jouw vloed zich op mijn stranden brak jij roesde mij met lippenzout en op de vleugels…
sunset27 november 2007Lees meer >

'De wind nam hem mee'

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 748
Ik tobber, dobber stuurloos, niet richting brug, niet naar enen kant, mij rest niets dan dit gedobber, tot ik dobberend ergens strand, maar waar ik vaste grond en duin vind, zal ik rechtop in de wind, mijn wereld in eigen woorden zeggen, wat ik van 't leven vind!…

Meditatie aan zee

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
Aan zee in luwte van de duinen raak ik in vervoering door 't ruisen der branding, tijdloze dans der golven in ritme van de zee en het oneindige zicht. Ik stel mij open, ga op in 't geheel van blauw en wit en als de zon in zee verzinkt in vele tinten oranje-licht.…
Custor15 september 2008Lees meer >

Najaarswandeling

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.977
Er was een woord in de wind, bij `t gaan over de duinen – wij hadden `t gezwegen – `t woei kil elk bloeiend leven aan, `t was allerwegen. En wij gingen als blinden en waren doof, gingen als doven en waren blind, en de dood van de zomer was in het loof en ging ons voorbij in de wind.…

Jouw warme hand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 448
spaarzaam fonkelt zijn de regenfonteinen op het raam dit ogenblik is slechts mijn leven nu jouw hand zich droomt in de warmte van mijn kruis op het ritme van je adem met op de achtergrond mijn eigen ruis maar nu ik jouw je dromen laat spelen wens ik mij op het strand, waar de zee mij kaatst tegen het langzame sterven van de duinen…
elze11 februari 2009Lees meer >

bestemming

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 697
nergens in de wijde omtrek kwam ik stilte tegen toen zag ik jou en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis of de wereld waaruit je werd geboren ik kende zelfs je naam niet zag enkel buien en het draaien van de duinen innerlijk ontwricht, met bleek gelaat een tiental vogels vloog op uit de wind tot dicht bij het water, hees…

De kust.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
De kust omsloten door duinen een rustpunt in mijn bestaan als ik kijk naar de meeuwen die vliegen boven de golven. Hier liep ik ook als kind zo gelukkig en tevreden waar zijn al die dromen in de tijd verloren gegaan.…

Met elke golf

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Ik wandel langs het leven heen verzacht van aard, maar nooit verlost van het verleden, want hoe bemost een steen ook is, het blijft een steen zo staat het hier in mij geschreven met ouder worden zelfs gegrift de duinen, zand, de zee, de drift die overging, in overleven in vasthouden aan wie jij was voor mij dan toch, en aan de sporen die…

binnenland

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 769
ik ben de dwaas achter muren van de wereld en durf amper op te kijken naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar spiegelt aan mij voor het oor van herkomst verwant met het stilste raadsel, ter verklaring van mijn uit het lijf getrokken ziel ontsluit duizend ogen verhelder water met zonlicht draai heuvels om of de duinen…

Strand kiest de zee

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
en gevoelens wanneer men sloft in mulheid op het meest onjuiste moment als voetstappen uit elkaar gaan armen niet weten van omhelzen zand in ogen waait zout van aanstormende tranen vermengen zich met de woeste zee die geen toegang geeft tot wegebben verdwijnt de kim in een waas tegenpolen ooit als één samen moeizaam dolen tegen duinen…

TEER MAAR DAPPER

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Papaver bloeit op ruw terrein Langs spoorbanen en duinen Ook vind je haar in tuinen Breekbaar als porselein Haar rode vlaggetjes, ragfijn Willen steeds rondbazuinen De oorlog kost fortuinen Kleurt velden karmozijn Hier spreekt een pronte pionier Staand op verstoorde gronden Schenkt ze aan honingbijen vocht Pluk je die kleine krijgsbanier…

Aan de wandel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
de hand in eigen boezem mijn waterbeemd aan brede stranden gelegd naar het vasteland gedraaid westenwind met tussenpozen, zeearmen mijn duinen met boombestand groene bossen bijnamen, vloed, waterkant noordkust, afkalvend heden bruine kiekendief oostplaat, nest van gebeden pleisterplaats voor helden tussen eb en eiland ligt uitgestrekt…
Iniduo4 februari 2015Lees meer >

Glimlacht volop zomer

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
de teevee staat ongezien geluidt als radio het internet pingelt wat mee ben voor even op een andere hoogte kijk van boven naar de zee uit het grijs van golven kom jij langzaam weer aan strand ik neem zacht je natte hand je glimlacht volop zomer druppels spatten van je warm gezicht ik wist dat je zou komen voelde lente in de duinen…
wil melker25 januari 2008Lees meer >

Zandkorrels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik had willen zeggen, kijk naar de zee de duinen, de wolken hoe die drijven. Maar ik zag zijn gepeins en liet hem. Plots zei hij: volgens mij staat in de bijbel dat er zoveel mensen zijn als zandkorrels, zou dat waar zijn? Kan toch bijna niet? Om zulk soort dingen, kan ik hem zo zo..hoe heet dat.. zo liefhebben.…

Paris / Charlie 7 – 1 – 15

gedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.029
Na al het nieuws haal ik de heilige boeken uit de kast en schud daar de leeswijzers en de vrome praatjes uit Van deze zuiverheid nastrevende stof kneed ik een sneeuwbal – haren en kruimels geen probleem – en steek daar een vulpen in tot de sneeuwbal zwart kleurt Dan zet ik het machteloos mooie ‘vogels in bos en duin’ op schenk jou een…
K. Michel26 augustus 2026Lees meer >

We gingen horizonnen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
ik leg mijn hand zacht op je stem eigen me de tonen toe verwarmend is je melodie vibreer met je mee en als mijn vingers snaren raken voel ik weer de branding van jouw zee nooit liet jij mij op het goudgeel stranden een groene duin waaide verkoeling naar ons twee we gingen horizonnen zoekend naar de symfonie handen konden elkaar…
wil melker16 november 2006Lees meer >

Zo simpel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Deze maand mei ben ik blij want de kou is voorbij de lekkere lange zomer nabij weer warm, zonnig en zwoel de merel zingt vol gevoel bij mijn schuine raam 's nachts klein kikkergeluid uit 't minuscuul vijvertje de was buiten aan lijnen de zon die in de middag binnen komt schijnen het lokken van tuin en van duin het groen nog steeds pril…

ogen diepten vergezichten

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 526
ik zag je lopen in de duinen wandelen op strand ogen diepten vergezichten je vingers lagen in mijn hand we raapten schelpen langs de vloedlijn golven zongen een verlopen lied je hoefde me niets meer te zeggen keek intens verliefd we zijn naar huis gelopen vlinders wolkten met ons mee we hebben van elkaar genoten…

Dus blijven hopen op verlichting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
De aanraking is voorbij De geur van de huid verdwenen De lieve spontane omhelzingen Die zijn Overleden en begraven Dood als een pier De natuur doet Daar nog een schepje bovenop Dagen laat zij sneeuw vallen De koude oosterwind laat Duinen ontstaan Doodse witte sneeuwduinen Die verder en verder ophopen Dan komt de dooi Doodse dooie…

Thuiskomen op Schiermonnikoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen, de branding groet met geruststellend geruis, verderop zingen vriendelijk de bomen, alles komt terug, ik ben weer thuis.…

Alles komt in beweging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Uitgestrekt, mistig en nog stil leunt de stad tegen de duinen uitkijkend op het natte, groene achterland ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht. Slechts een vale bleke zon komt op het mag nog geen dag heten gedempt licht verdringt de grijze schemer en doet de nacht vergeten.…

Leegte

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Aan de rand van de duinen, voorbij het eeuwige water, keten ik mijn handen aan de horizon, verbonden met een uitgeputte achtergrond. Het zand blijft aan mijn tranen kleven, ik wil de afstand niet weten tussen de leegte en het leven. Hoog in de lucht, blijft een laatste meeuw om een gouden wolk smeken.…

Texel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 950
Texel met je mooie brede stranden je geeft me een lekker leeg gevoel ik loop hier nu met koude handen eindelijk weer eens zonder doel Wind waait wilde golven in het water stuivend zand kruipt in mijn oren ik denk aan nu en niet aan later alleen de zeewind wil ik horen Duinen, strand en zilte moddergrond de Muy, de Slufter, de grijze wadden…
Gerardo12 juni 2005Lees meer >

Firnament

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.053
We struinen door de duinen en ruines van vroege eeuwen. Welp mijzelf tot de leeuwen en strijk door de manen. Zacht verlaten ze stralend, tranend, het firnament waar geen feeksen zich onthouden tot zuiver ongetemd de zeven hemelenkoren zuiver zingen. Tot we bijna blijven kleven - heel even- aan de honing van grote beer.…

achter de bocht van vloed

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
wij zochten regels die we ademen konden een waanzinnige liefde om afstand te dragen, ons staande te houden in elkaars lichaam, en uit zoals de slaap van vogels naar zee die nooit afscheid nemen van poëzie van zon en uur, almaar meer hoe verzonnen wij de echtheid het ruiken van de duinen, de vele manieren van gemis en hoe je het litteken…

Terug naar zee

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Ik hield mijn handen open voor jouw tranen en wiegde je zachtjes als de zee en op de toppen van het duin stond de dood te grijnzen we liepen er voor weg wij twee ik hield je hoofd gevangen aan mijn borst zodat je niet kon gaan het zout van tranen prikte op mijn huid we hadden nog een lange weg te gaan en achteraf was het…