1203 resultaten.
Dromerijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 In het schijnsel van vroege maan,
dansen silhouetten tussen vermoeide bomen
waar wolven huilen en durven te komen,
dan bront mijn stille waan
Bij het dwalen door het leven.
Eén bewegen waardoor spiegels breken
en het gelaat smeekt om te vergeven
door alles met liefde te strelen.…
passieloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 richtend naar de horizon
passie en enthousiasme verloren
accepteerde ooit onsterfelijkheid
maar wilde niet langer, bij levenden behoren
liefde gekend, liefde verloren
alles gezien, alles gehoord
ik keek naar hem, hij naar mij
Hij sprak niet, zei geen woord
onbesproken stilte
overgoten door zonnestralen
zij aan zij
alvorens verder te dwalen…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.
Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
Kakelhof
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
10.960 Poreus gesmoorde verhalen
waar geen greintje vet aan zit
Laat mijn gedachten dwalen,
besef dat ik meer heb dan dit.
Zoals rackets elkaars werking versterken
factoren die bepalend zijn
in het gruis van samenhangend gravel
Waar men emoties zal bemerken
tussen in en uit of op de lijn
lijkt vriendschap in de knel.…
Meisje van mij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.066 er hing een meisje aan mijn lippen
ik vroeg of ze me proefde
likte mijn woorden over haar tong
voelde weerzin in haar mond
ik was tot achter haar wangen gekropen
vroeg me af wat daarvan moest komen
stak mijn vingers diep in haar keel
en heb haar adem genomen
ik ben blijven dwalen in haar hoofd
toen ik vroeg wat zij eigenlijk wilde…
geriefelijke troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.067 ik dwaal in een ongerede gevoel
immer zoekend naar geriefelijke troost,
is het gewoon mijn leven dat ik bedoel
gewaarworden van hoe ik door het
naakte bestaan word geloodst
of daar mijn ademend hopen op stoel
en liefde in een flits wordt nagebootst
in verwijlende dromen bij dagend licht
ach lieve, laat mij de glans zien in je twinkelende…
Bloesem van Magnolia
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.450 Zacht dwaal je neer
als naar de bodem van de zee
waar je opnieuw zal bloeien.
Maar wees geen bloesem die
opstijgt en nooit meer terugkeert
naar haar witte lakens.…
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
sfeerstad
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 er hurken huizen langs de dijk
iets verder richten spitsen
torenhoog en blauw, de wolkeloze hemel
een skyline
tussen toen en nu
daken kaatsen terug
water reflecteert de grote bocht
nog mooier, nu er spiegelramen
zacht ontwaken
in de intocht van de morgen
zorgen dwalen weg
wandelen vergaat met uitzicht langs
de winkelstraat
die noordelijk…
over heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.381 Tussen bergen, in dalen
In haar pure natuur
Is het een tijd dwalen
Met het uitzicht overstuur
Met richtingaanwijzer
Tom-Tom in het hart
Reist ons levensverhaal
Door een landschap van smart
We rijden onze circuits
Het lange eind van herinneringen
Alles wat we hebben afgelegd
In tranen te bezingen
Totdat ineens tussen de bergen
Daar…
Lichaam te zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Denksels dwalen oeverloos
Door het brein, bezetten
Eiwitkabels die kronk´lend
Door mijn schedel gaan -
Gedachten gaan vruchteloos te keer,
Zonder ooit de uitgang te vinden
Waarnaar zij zo driftig op zoek zijn,
Waarbij zij het lichaam vergeten;
Eerst maar eens het vel voelen
Waarmee mijn geest moet samenvallen
Voor ik verder opga…
de scheve schaatser
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
483 nooit had hij durven denken
na een nacht van zwoele pret
't begon met champagne in te schenken
en te ontwaken in een vreemd bed
spijtgevoelens kwamen dra
zijn gedachten aan het dwalen,
wakker worden met een kater,
zijn stommiteiten achterhalen
struikelend over woorden…
wegdraaiende ogen…
in een hoekje gekropen…
bang van wat moet komen…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 Ze zijn nog steeds zoals ook wij
al is er droefheid, onmacht, dwalen,
ze willen zo hun zijn verhalen
al klinken woorden niet meer vrij.…
Daden op grond van woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Op goede paden die
niet doen dwalen.
Er iets van licht schijnt
op de gratie die zij aan
een ander geven kunnen gaan.…
vertrouwde melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 hoe m'n ogen vochtiger worden
meer dan bewogen naar het
verleden dwalen
bij het luisteren naar een oude
melodie waarin het dorp uit
mijn jeugd weerklinkt
hoezeer vertrouwde beelden
en geluiden me nog altijd
weten te raken
in wat mij ooit geborgenheid
schonk, doorheen het leven
nooit verloren ging
hoe het kind in mij me nog…
Heiligen op stal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Een middag met vader
hij regisseert een toneelstuk
in het patronaatsgebouw en
ik dwaal ondertussen rond
over de zolder, kamer na kamer
muffe spullen van vroeger
heiligen die ik niet ken
van hout dat ik niet ken
glad en glanzend geboend
maar uit de gratie geraakt
soms nog als voorspraak
meegetroond in een optocht
hier zijn ze echt
hier…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 Genieten in tussentijd
benen vinden hun weg
gedachten dwalen af, van
louterend welbevinden, geen
angst voluit te leven.…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.
Een traan van de hemel,
de eenzame luistert in stilte,
de kamers van de dood staan open.…
In the Ports of Antwerp
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.479 In de straten van morgen
loop ik te dwalen,
naarstig op zoek naar
een stukje vandaag.
Geheel zonder zorgen
kijk ik uit kralen
met happen uit m'n haar
en een stuk in m'n kraag
Verdoofd en geborgen
proef ik van stalen
van onbegrensd geluk waar
genoeg verdrinkt in graag!…
Toverpracht
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.029 Door het bos loop ik te dwalen
Hoge bomen bij elkaar
Hun toppen laten een straal van
Zonlicht door die flitsend tussen takken
Het gebladerte verwarmt
Met de stappen die ik zet
Voel ik de schaduw dan de zon
Mijn ogen toegeknepen
Laat ik mij als een kind zo vrij
Weer draaien in de wind en droom
Een toverpracht van kleuren
Doen al mijn twijfels…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 hoe kan ik
spelen met beelden als
ik je niet meer voel
als je vertrokken
bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je…
waarheen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.199 verloren in dromen
wijs mij de weg
ik drijf op verlangen
verzink in een roes
gedachten dwalen
volgen de droom
laten zich leiden
ervaren gevoel
hart overstuur
heel diep geraakt
brandend als vuur
passie gesmaakt
kan niet terug
reddeloos verloren
wil nooit terug
voel me herboren
dus laat mij dolen
in dromen verdwalen
kom mij…
Doolhof
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.033 Op mijn zoektocht naar het heden
dwaal ik af in het verleden
naar die ene stap die onverlet
mij op een dwaalspoor heeft gezet
Zoveel paden en zoveel wegen
Zoveel kruisingen kom ik tegen
En alles schijnt mij onbekend
'Van waar kwam ik toen toch aangerend'
Omzwervingen waren er velen
die nu wéér mijn oogmerk stelen
om het voor elkaar te…
Op het verkeerde been
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Ik dwaal ergens tussen hoop en realiteit
balancerend op een koord van verlangen
steeds weer dagdromen over de tijd
verliefd, zorgeloos en onbevangen
De wens dat het ooit weer zo wordt
hangt als een waas om mij heen
maar elke keer als ik mijn hart uitstort
zet het mij op het verkeerde been
Nee, de muur zal mij blijven omheinen
totdat mijn…
KLACHT
poëzie
3.0 met 34 stemmen
3.719 Nu moet ik nog in 't eenzaam dwalen!...
ô Noodlot! al te wreed!
Ik kan, gedrukt door zo veel leed,
Maar nauwlijks adem halen!
Mijn vriend zit aan de zij
Van zijne Elize stil en vrij,
En kust en streelt haar zonder vrezen;
En ik mag naauw mijn Fillis zien!
Haar slechts ter sluik een kusje biên!
Kan dit mijn smart genezen?…
Mama.
netgedicht
3.4 met 50 stemmen
9.086 Soms zomaar
vanuit het niets
dwalen mijn gedachten af
Ben ik weer
die kleine meid
aan wie jij ooit 't leven gaf
Zit ik lachend
op jouw schoot
bekijk de ketting rond jouw nek
Ik voelde mij toen
zo geborgen en vertrouwd
daar op die plek
Ben niet meer jouw kleine meid
pas zéker niet meer
op jouw schoot
Wil je uit m'n hart…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
Eenzame verandering..
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.058 Ik voel de tranen branden
en toch voel ik die lach
Sterke gedachten dwalen door mij heen
Maar ik ben niet sterk
ik ben alleen.
Een illusie
dat alles goed gaat
een discussie
tussen twee uitersten
die ik beide haat.…
Verpozingen 1-3
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
710 Ik dwaal en zie
de sterren scherp
aan het uitspansel.
De dood ligt er
in ijsblauwe ruimte
uitgesteld te zijn.
De laatste jaren
zijn als eonen
eeuwig nu geweest.
2.
Alles heeft geleefd
alles is geweest
en niets is vergeten.
Eens zal zijn bewezen
dat wat nog komt
altijd al gegeven was.…