712 resultaten.
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 Hei en vennen,
eenzame berken her en der
en aan de einder dennenbossen,
vormen een landschap
dat zo ongewoon geworden is,
dat je je in een andere tijd waant.
Later trekken we Strijp binnen.
Een prentbriefkaart,
honderd jaar oud,
waarop mijn grootvader rustig
bij de opstal van het gehucht,
de dingen van de dag
te bespreken staat.…
laatste dans
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.831 groene gras aan de overkant
over paden over weiden
Dans mijn liefste dans
langs de zin van ons bestaan
terwijl de toekomst lonkt
en dromen waarheid worden
Dans, mijn liefste dans
samen dansen onze liefdesdans
langs donkere dagen naar het licht
de zon breekt door
het ritme van het leven
wij dansen samen
naar de horizon
langs de einder…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 De slaapwagen was de einder. Een gunst van de nacht.
Tot en met de tekening in het fluweel
had Gropius bedacht. Leder, geslepen spiegels
en de luxe hierin een zinsnede te verbeelden.
Hij hoort zich nog zeggen: Daarna reizen wij af
naar Virginia of Californië. Tijd genoeg.…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 't ligt
op de lippen
van het onnoembare
't licht dat
de einder raakt
alles van goud maakt
zich purend op de dood
zogend aan de borsten
van de glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets…
Najaarsochtend
poëzie
4.1 met 15 stemmen
7.778 Op de heide drijft een herder
Langs het vochtig morgenspoor
Vroeg-vergaarde kudde verder
In des ochtends gouden gloor;
Tot hij voor de bleke schijn der
Westerkimme in 't bos verdwijnt
En opnieuw de ledige einder
Eindlozer dan eindloos schijnt.
-----------------------------------
uit: Gedichten (1910)…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Zo de aarde naar de einder reikt
geploegd, geplooid
als groen dooraderd zwaar fluweel
dat te luchten werd gelegd
een oude boer die peinzende
het land bekijkt dat hij bewerkte
liefdevol
in ’t spoor van voorouders
de toekomst van zijn zoon
of de kastanjebomen
rijk gekroond
langs lanen prijken
waar een wandelaar zijn hond fluit
omdat…
Ik staar en peins
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
834 Ik staar naar de einder naar het eindeloze oppervlak,
ik staar en denk, zeg maar overpeins met het grootste gemak,
alle jaren van ons leven.
Ik staar, weet amper waar ik met de jaren ben gebleven,
ze zijn zo met jou met ons, met het zijn, omgeven.…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Zoals u leeft, een symbiose heeft,
Met uw angsten, heb ik die ook
Ik droom vaak dezelfde droom;
Terwijl ik aan het oogsten ben
Zwelt er een watervloed aan
Sleurt mij mee naar de einder
En doet mij ondergaan tot boven mijn kruin…
Ik kan geen ademhalen!…
Enfin
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
539 op weg
naar schouder
verdunt in allerijl,
havens komen in zicht,
op het slagveld
ruist het voorlaatste riet
het wordt er kouder
is het vizier
op mijn zwanengezang
gericht
raakt dan ook
de geest gekweld,
wordt mijn kijken
naar nog meer staren overgeheld
dicht ik almaar dichter dan verlicht
en strooi ik verder naar de einder…
LICHT WIL IK (naamvers)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 licht wil ik
einders voorbij
gedreven
mijn zucht verhuld
in kabbelend water
juventus speuren
indigo dromen vol
nachtviolen
en langs de bedding
echo’s verzaden
naamletters raden in
bovenaards blauw
ongerijmd tijd met rijp
camoufleren
halfweg het water
tijstromen spelen
lachsalvo’s delen in
aurora-rood
naakt zal ik
gêne voorbij…
DAG MIJN LIEF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.458 Alleen maar alleen
die ik liefheb, was ik namelijk kwijt
In de verte wachtte ‘t hemelsblauw
koel, ondanks ‘t warm ochtendlicht
Koud zagen daar de druppels dauw
naar het koele traan op mijn gezicht
Toen de zon in de einder verdween
liet zij slechts haar eenzaam aan mij
Mijn tranen druppelden op ’t steen
Zo alleen, zonder haar..aan mijn zij…
Het oude land
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
604 het land als een waterslang
Het aflopende land brengt het water terug naar zee
dijkhuisjes staan tegen de uiterwaarden in het gedrang
en uit de ochtendmist verrijst het silhouet van een boerenstee
langzaam komt het leven weer op gang na de nachtrust
gerammel van melkbussen klinkt over het koren
in het ochtendgloren verrijst de zon die de einder…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Terwijl de zee de duinen kust,
wacht jou een nieuw begin -
een onbekende einder.…
als een oase
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
668 zomerse dagen lopen op hun laatste benen
evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien
grazend onder een late zon die het boerenland
nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt
aan de einder schildert van Gogh een handvol
kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren
waar verzonken boerderijen en een verre toren
in ijle nevels geruisloos…
Vakantieherinnering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
660 Er was geen schoner zicht over landerijen
Dan onder blauwe koepel tot de horizon
Bedekt met nevel beschenen door de zon
Aan d’ einder staan de molens in lange rijen
En op de rimpelloos spiegelende meren,
Bekleed aan de oevers met ruisend wuivend riet,
Waarin men weerspiegeling van vele bootjes ziet
Daar was ’t voor ieder eindeloos recreëren…
de poort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 een bruisende tuil
bomen gebonden
op de smalle landweg
een poort naar veraf
strak in het land
op lange stammen
een deur naar niets
in lam gelegd land
ook ongewijzigd
door lichte wind
het is een hemels poort
als de lucht door zware
wolken wordt stuk gesmeten
het is een zware deur
die naar de einder open gaat
als zomerwolken…
GAAN EN ZIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Het jeugdige vuur
zet dikwijls aan tot zwerven
zoeken tussen wilde bergen
zich afvragen wat zich bevindt
achter de einders
van zee of wijde vlakte
de bezadigde leeftijd
is tevreden met de plaats
van wonen en werken
maakt eigen huis en tuin
tot een geliefd sieraad
dat kundig wordt bewerkt
steeds meer glans zal geven
tussen vier slaapkamerwanden…
EIGEN BEHOUD
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
449 reis
door het waaiende duister
van de stormende levenszee
verlang ik naar een vaste rots
boven de kokende golven
om stevige steun te hebben
maar ik klem mij vast
aan een kleine sterke zuil
die liggend voort host
wild danst springt en duikt
op het brullende schuim
doch onverstoorbaar koers zet
naar de lage enige ster
aan de pikzwarte einder…
in scene gezet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had toebedacht
( doch de melaatsen dragen de
onkundigen op hun schouders
om de oversteek naar oorden
die achter de einder…
Jouw ogen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.511 Ik schrijf over dat eindeloze blauw,
over het oplichten van de einder als het
weerlicht zoals toen die middag jouw
iris in mijn blik geweerlicht heeft...
Maar alles schiet tekort, noem het onschrift,
en noem het nutteloze zomaarwoorden,
dichtertje, misschien kan alleen de muziek
er iets mee in accoorden en een melodie.…
Geketend hart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.108 De balalaika vloeit haar tonen
trillend door de zwoele nacht
de donk’re stem van ‘n nomade
zingt vol ontroering een ballade
over wat ‘t leven met zich bracht
De aangelegde ketens knellen
en beperken een tijdloos dwalen
dat kriebelt in het zigeunerbloed
hen drijft naar verre zonnegloed
in wens de einder te bepalen
Het vuur laait likkend…
KUSTWACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 In de
uitgebloeide boerenworm ben ik,
in het late paardenbloemenpluis,
de uitgebrande netel, het grijsgroen
geworden sterremos, het zwart basaltblok,
het schuim van golf na golf
na golf na golf na golf:
het tot oneindig geworden wezen dat
niets voelt, niets wil, niets raadt, niets kan
dan zijn- een einder die zich eindeloos
herhaalt zonder…
Liever dan een mens te zijn...
poëzie
4.4 met 10 stemmen
2.834 Liever dan zee te zijn, werd ik een God,
God maakt zonnen, manen en de sterren,
Met zijn hand raakt hij de einder aan.
Liever dan God te zijn, werd ik een mens,
Ik zou de mensheid maken tot een God
Van alle goden, zonnen en planeten.
-----------------------------------------------------------
uit : Nieuwe liederen der gemeenschap (1920)…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele poelen zorgen voor verkoeling
Achter de einder…
Happy end
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.394 Nog even wil ze naar de einder kijken.
Ze ziet een viertal rails. De staven lijken
elkaar te raken. Eensklaps is ze bang.
Ze valt heel naar. De bomen gaan al dicht.
D'r voet zit klem. Ze komt beslist niet vrij.
Een man snelt toe. De redder is nabij,
doch glijdt nu uit, waarna hij roerloos ligt.
Ontredderd is ze door 'n bananenschil.…
de vlakte van inzicht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
890 wijsheid
te zien, te beminnen
ik bestijg duizend treden
elk bekleed met een
zinderende spreuk
doch boven, geheel buiten
adem aangekomen
stel ik de fundamentele vraag
is zoeken naar de Heilige Zin
niet eindeloos peuren
met een verroeste zaag
ik zie uit over een wijdse vlakte
met volledige leegheid gevuld
slechts diep in de einder…
Nietig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.129 druisen
voortrollend in de ijldiepe nacht
rukwinden wreken zich op iedere kruin
bladerloof juttend over veld en wegen
over land gutst de hevigste regen
beken zwellen tot wildkolkend bruin
uit krakend en bonkend hemelgeweld
wordt ijsloden hagel gemitrailleerd
door knallende zwepen gedirigeerd
naar 't oppervlak van het maaiende veld
einders…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 In steeds eender, ander licht
en vaak tegen beter weten in
trekken wij onze sporen op aarde:
na de diepten van de nacht
is er immer een nieuwe dageraad
die voorbij de einder op ons wacht.…
Na het vele lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 In die einder herkende ik enkel
mijn duizendvoudige lege ikken,
die te wachten stonden
om gevuld te worden met branie.
Allen ongeduldig wachtend
en in jassen gestoken;
met de tooiende kleuren
van wereldlijke regenbogen.
Daar nu, stonden zij allen te wachten,
want ik had een tweede kans gekregen
om opnieuw te beginnen.…