682 resultaten.
het wiel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
607 het gaat mij om
het wiel hier
en nu opnieuw
uitvinden hoe
in uitvliegen
de zinnen binnen
vluchtige banden
elk begaand pad
weer spiegelen
laat in woorden
het gaat mij om
het spaaklopen
van verse voeten
in metrummeters
als oefenkwatrijnen
of zo’n net sonnet
vol toerenchagrijn
eindigend in rijm
schema per thema
of vorm beklommen…
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 Hollend tollend gaan de gedachten rond
Rond, rond, rond en rond
Volgen doe ik ze al lang niet meer
Ze gaan maar in het rond
Ze beginnen hier en eindigen hier
Alsmaar in het rond
Er is geen begin of eind
Het is alleen maar rond
Misschien lukt het om ooit een knip te zetten
En zijn de gedachten niet meer rond
Een rechte lijn, oh wat fijn…
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
357 Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemin
knie- en kleedloos als kansarme
als stof in haar atomaire handen
in beklonken patroon geëindigd.
Hij zou vergeten bijna, zijn lief!…
tijdverdichting
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 traag sleept de week zich
door de nachten voort
als koude stroop door een gesloten poort
ineens
is daar het uur
c'est un Moment Suprême
opeens
ontwaar ik vuur
en snelheid zonder rem
minuten uren dagen weken
maanden jaren eeuwen
de tijd
heeft alle tijd
en uren duren uren
om toch weer eindig te gaan blijken
er was alleen een eindeloos…
Waarom je dat nou zei..
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.020 Ik zou het je willen vragen
maar bellen doe ik niet
ik wil het zo graag weten
dat het me pijn deed zag je niet
Ik kom er maar niet achter
waarom je dat nou zei
ik wil het zo graag weten
van binnen sterft er iets in mij
Dat je zoiets zou kunnen denken
dat je het nou echt niet ziet
dat onze vriendschap zo zou eindigen
nee, dat…
Een half uurtje voor sluitingstijd....
netgedicht
4.5 met 166 stemmen
28.014 Ik hoop op een, in sex eindigend, gesprek,
beginnend met een smoes.
Ze kijkt me strak aan...
"In ieder geval NIET blauw!..."
en draait zich direkt weer om...
Ik ga dichter bij haar staan...
"Blauw?.....", zei je dat nou...…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 als dichter heb je ook geen eeuwig leven
vandaag of morgen eindig je beslist
wat minder lenig in een eiken kist
je allerlaatste letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een…
Uit het hart
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
2.916 Ik kan niet in de toekomst kijken
het leven is een grillig pad
Pijn en verlangen kan eindigen
als liefde, een weldadig bad...…
in de buik van Moby Dick
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
920 maar daar hij in wezen
vanbinnen een boom was
dacht hij aan dromen
gaf hij geen kik
Och pinocchio, hoe groots ook het leven,
wat je fee ook verzwijgt of belooft
verlangens, vermoedens en overleven
beginnen, eindigen bij kronkels in je hoofd…
Sylvia Plath (1932-1963)
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 cool uiterlijk
kolken haar zinnen
sleuren depressies
haar door diepe dalen
onderneemt ze haar
eerste suïcide poging
ze trouwt met de
de dichter Hughs
die zijn vertier zoekt
bij andere dames
die vernedering
verdiept de depressie
ze zondert zich af
onbereikbaar in
de neergaande spiraal
naar het diepste dal
eindigen…
OMSTANDIGHEDEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
664 Ze zijn er naar
ontstaan door partijen
gewetenswroeging om en om
soldaat met macht
machinegeweer knalt
raketten ketsen in straten
zelfmoordterreur in tempo
agressie over en weer
vader en kind
liefde om te behouden
wanhoop om te vernietigen
eigen hand in de klem
dicht bij elkaar
zonder vijand te zien
eindigend in afrekening
door…
Verbloeming
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
704 uitgeslepen vlijt
om erosie te verschragen in het
losse zand en tegenlicht van
nooit gestelde vragen, de weg
haar bestemming kiest,
ontluistert,gekluisterd aan de
leegte, wat zich in tegenstelling
verliest, wordt het scherp van
schede zacht en scherven bot,
snede zonder bitterheid, als
geleide naar een laatste
rustpunt van eindigheid…
Overdenking
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
639 wat er nu voor of achter ’nadat’ volgt
waarom beginnen met lange zinnen
en kort eindigen?
het zicht is geheel aan mij
wie bepaalt de regels?…
Crisis van een zondagskind
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.118 met vreugde en verdriet sta ik in het heden
heden
licht aan de tunnel lijkt er niet te zijn
God bestaat niet, wij zijn ons brein
vanuit onzekerheid vormt zich een nieuw equilibrium
hoop
liefde
ik hou van je en dat maakt me sterk
waar begin je of waar eindig je
denken aan de toekomst vraagt om stevig contact
geen blackberry, geen auto, geen…
De dood en het leven
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Ik wilde vroeger, toen ik "jong" was, altijd schuilen voor de dood,
maar ik kan nu zeggen, 'k heb er goed mee leren leven
dat alles eindig is. Het werd plots een gegeven,
waardoor het leven mij oneindig veel meer bood.
Het kunnen denken, kunnen zeggen dat je klaar bent,
dat je de dingen hebt gedaan zoals je 't wilde.…
Met de souplesse van gerimpeld fruit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 Hier gonst de ochtend
het licht dat ogen vult
waarin de slaap nog sluimert
Overrijp ligt het fruit
in de koperen schalen
van de tijd
De dag glanst nog onwennig
op beslagen ruiten
en in een oogwenk bonst het hart
de nacht vaarwel
Voorbij zijn ook de late uurtjes
de ontkurkte flessen
het eindige naspel
De dagen raken versleten…
Het licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 En lag het land open voor ons
Heroïsch beklommen wij
Het continent
En voelden ons gerustgesteld
Er knaagde echter een gevoel
Dat de helling relatief is
En dat wij nooit ontsnappen aan de eindigheid?…
Sigaret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Of toch weer een pakje, één proberen,
eindig experimenteren?
Een meesterlijke wanhoopszet.
Jij en jouw sigaret,
jij samen met sigaret.…
Zwervende teksten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
458 verwacht, adem
ik ze in een uit, proef de nuance
van van haar bedoelde kwaliteit, uit
het onderbewustzijn valt de
keuze op een vat vol tekens
die het brein omhelzen, bekeerd
tot de spelling van de enige woorden
die ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal
in het lot van de onzekerheden
en waar de teksten eindigen…
Primair verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Betreden wil ik, die eindigheid der dagen,
het kloppend voelen, weten van de essentie.
Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen,
murw getemd, tot de kern van existentie.
Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord.
Schril zwelt het aan, tomeloos van aard,
maakt mij zwoegend los van menselijk leed.…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Eindigen, daar waar lekenmensen,
zinvol dóór zouden willen gaan.
Wanneer ikzelf zo dóór zou gaan,
zal ik nooit een prijs gaan winnen.
Wat blijft is onbegrijpelijke angst,
dat gewone mensen me begrijpen.
Wat blijft is een diepe twijfel.
Niet aan de zin van mijn leven.
Wel aan mijn dichterlijk bestaan.…
verspilde woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen
zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden
als in woestijnen roepend
zien zij op betere tijden
de hoop noch verijlen
wanneer toch
zal het ons lukken
ter eindiging…
Onvolmaakt volmaakt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
502 Tenslotte eindigen
we allemaal als uitgeholde sceletten, dus
gaat het erom wat we met onze geesten doen
en waar we onze zielen op afstemmen. Volgens
de overlevering is de Godin nog steeds de Enig
Volmaakte, die jou graag omarmt en koestert,
mits je de moed hebt om puur jezelf te zijn.…
De korte broek drager
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Hij is, zoals hij daar onderuitgezakt In zijn stoel
de blote benen uitgestrekt op een
laag kantoormeubeltje,
de armen nonchalant langs de rugleuning
van de stoel bengelend,
één beweging verwijderd van de volstrekte
overbodigheid: de arm die
vanuit de elleboog lui omhoog gaat,
eindigend in een ten hemel wijzende
wijsvinger, aldus een fris…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Weer een dag overwonnen
Eindelijk stilte
De wereld slaapt
Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit…
zingen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
453 echt zou lijken
zou ik
klinken als water
van de rotsen
geslagen
Waterwolken in de lucht
water in de straten
als dit
dit liedje was geweest
Dan wat waren wij
Leven in de weilanden
geboren in boeken
beton bestond
van horen zeggen
Eerste kerstdag toen
jij thuis moest blijven
en later
toch naar buiten mocht
De straat leek eindig…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…
begin van de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 Van het eindig schreeuwen der verscheidene zeemanifestaties
zal de zoute nasmaak overblijven,
onder een ‘spectaculum diei melodiosi’ als gladgestreken huid
verbergen zich onze primaire zintuigelijke gewaarwordingen;
als wij als tovenaarsleerlingen kruipen,
tot op de bodem van Dionysos’ kruiken,
heilzaam zuipen:
in Oizys’ verwachting,
zonder…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen
en gaan altijd hand in hand gaan
na een volmondig en gewetensvol jaar
en wie de vergankelijkheid niet langer
als een vijand beschouwt, ontdekt
dat het leven niet ondanks, maar
mede dankzij zijn eindigheid…
Tussen golven en sterren, vreemd aan de aard
poëzie
3.1 met 19 stemmen
2.163 Mijn liefde, groot van storm en sterrelicht,
Streek uit de rand van 't eindige op je neer;
Jouw zeilenpracht, door weif'lend roer gericht,
Vlindert naar helle nacht van bliksemweer.
Jou redt, breekt eens 't verblind gewilde los,
Niet weggeschrikt, jouw mystische albatros.…