745 resultaten.
De buitenbocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
368 als zich een
zachte glimlach
vlijt op lippen
ogen rusten in
geloken mag ik
soms een stukje van
de wereld achter
je blikken zien
waar groen en
bloemen heuvels
rijgen tot landschappen
met de uitnodiging
van de stralende zon
tot een sprong in
een dartel riviertje
met bovenaan de bron
nog glinstert het
opfrissend spatten
van water…
Büllingen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
742 Maar een strakke wind voert
de kracht van het voorjaar aan
over de zachte heuvels.
Geuren en licht,
klanken en atmosferen
dringen onweerstaanbaar door
in dit lieflijke land.
In duizend kronkelingen
zoekt de Warche snel zijn weg
langs de forellenvissers.…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Sancho, op de heuvels
dáár, ver vooruit,
zie ik witgewiekte molens?
Dansen er skeletten
met wentelende armen?
Ik wil rusten Sancho,
hier in het gras en
mijn loden hoofd
in de koelte van
de bergbeek dopen.
Morgen, morgen Sancho,
zal ik ten strijde trekken.…
DOLEN EN STEE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 Het meisje groeit op
in een nomadengezin
toeft enige maanden
op weiden in een dal
waar geit en schaap rustig grazen
hun genoegens beleven
mensen en dieren vertrekken
gaan langs lange wegen
over heuvels en vlaktes
naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de nootglanzende manen tussen vingers
en opspringende tepels
voor knabbelend tongenspel
het vochtig zijn van jouw heuvel…
Urnenvelden; hazenhemelen
gedicht
2.5 met 40 stemmen
36.920 lavendelheide gluurden uit
hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen
grauw als de vergleden en naderende eeuwen
boven nederzettingen, rechthoekig, met
twee ingangen in de lange zijden; middenin
die hoeven één rij dragende palen: dat is wat
wij vonden en dat hun bewoners de as van hun
doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten
in heuvels…
Les 4 Cantons
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
608 Zondagmiddag, maart
een staartje winter, maar
de lente staat op springen
we gaan een rondje maken
zeg je, we stappen in
de auto om de 4 Cantons
te rijden in de tijd van
het 'répas' vandaag en
inderdaad, de weg is vrij
'on mange', om daarna
zichzelf en kinders uit
te laten, 'on se promène'
de heuvel achterlangs
naar Monflanquin, de…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Door dalen tussen heuvels stromen,
Waar menig dier van zijn frisheid geniet.
Stromend langs eeuwen oude bomen.
Een waar festijn voor ’t oog,
Waar hij klaterend komt vallen,
Vormt in het zonlicht een regenboog
Tussen ’t groen stroomt hij weer verder,
Een verkwikking voor hert en ree.…
duizend bloemen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
944 bermen
rijd ik met jouw bruidsschat in mijn hand
duizend bloemen raap ik bij elkaar het is
niet te veel gevraagd om te speuren naar
de blauwe korenbloem in de akkers
vergaar ik schoonheid voor jou alleen
duizend bloemen zo veelkleurig als je
nog niet eerder zag je zoveel rood voor
ogen als de dag dat ik je die papavers
bracht van de heuvels…
Als oude vrienden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
682 die je lieftallig verwelkomen
alleen maar schaduwklanken
op je hart
en sluimerende metaforen
bij de open haard
ze zijn als oude vrienden
die je gezelschap houden
spreek ik met pen en papier
(voor ik het weet)
beginnen woorden te dansen
aan je pols
dit gedicht
daagt je uit en inspireert
is als magie, magie voor jouw ogen
heuvelen…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Te vliegen over onmetelijke heuvels,
gevrijwaard van tegenwerking en strijd.
Omarmd door almachtige vleugels,
gezeglijk en tot vrede bereid.
Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.…
VERLEDEN BLIJFT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De lage ruime heuvels
om de Franse dorpen
Domrémy en Veaucouleurs
geven sterk verlangen
almaar rond te dolen
langs lustig buitenleven
deinend grasland en graanveld
roepen het oude genot
van 't landelijke drinkhuis
waarin arbeid en vertier
met elkaar schertsen
boven gazen kelken
jonge boerenboterlucht
glijdt over de kleine rivier
zoekt…
Noach's duif
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.465 Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark
Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel
Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in.
En mensen, beesten, met vervreugden zin,
Haastten weer uit met mij naar 't vorig euvel:
Het godverlaten, schendig aardepark.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot ’t bitt’re eind,
door niets of niemand
wil je worden ondermijnd
dan door de wandel van de wind
en j’ op haar vleugels
laten zweven
naar verre vlakten,
heuvels …......
Laat mij zo zijn als jij,
die niemand vindt,
maar die verlost
voor nieuw leven
voedsel wordt.…
Ja
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
794 Zweven door de liefde
Emoties van verleden tijden
Gevoelens voor jou
Wees niet te bang om zwak te zijn
Wees niet bang om te trots te zijn
Keer terug naar jezelf
Laat mij ook jou de liefde geven die je verdient
Altijd ben je er voor mij
Zelfs mijn kind houdt van je
Laten wij samen zweven boven die mooie heuvels
Laat Lloma Prieta ons welkom…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 was er opeens een doberman
op ons pad vol hysterisch blaffen
hij bewaakte een terrein en
we zagen wel dat hij dat moest
geen stil geluk bijna opgevreten
liepen we er gewoon omheen
een veerpont door het riet
kwam voorbij het windstille
water de hond alweer vergeten
daarna nog wat mountainbikers
die heimwee hadden naar de heuvels…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De verre heuvels liggen dof te blauwen,
Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen,
De vogels lachen luid met klare klanken,
'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…
Triana
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
726 Triana, Triana
o zo bitterzoet
Rivier, stad, gitanas
bier, wijn in overvloed
Zo zacht maar soms zo wreed
breekt zij harten open
Als Triana hardop weent
tranen in de rivier laat lopen
zullen groene heuvels haar omringen
wolken wit in de hemel staan
Als gitanas zullen zingen
hun liederen over de stad heen gaan
zal Triana betoverd zijn…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind
het kabbelend geluid
geruis van water in gebed
de bedding van de beek
oevers in de kant voor altijd vastgezet
dwalend langs de bomen gaan
het dal omhoog als de heuvel…
Ze is mijn alles
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
780 Gevangen in de zuchten van een wind
glijden haar opaline glazen vleugels als een echte en
ware acrobate boven de heuvels waar mijn armen voor jou klaarstaan.
Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
Dordogne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Het wordt mij droef te moede
als ik lees
Van violette heuvels in het zand
En hopen puin van bergen steen op 't land
Het tranendal van weduwen en wees
'k Zie liever Flora bloeien in 't decor
Van Puy-de-Dôme, Dordogne
en Lozère
Ardèche, Haute-Loire, Vaucluse
en Isère
Van Franche-Comté, Savoie
en de Côte-d'Or
In koele meren onder…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Gevangen in de zuchten van een wind
glijden haar opaline glazen vleugels als een echte en
ware acrobate boven de heuvels waar mijn armen voor jou klaarstaan.
Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
In de hof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
522 zijn of haar naam is generlei
adonis nimf noch lorelei
zij dan wel hij is ambigu
hun eden is de hof van nu
Zij roept hem tot het bruiloftsmaal
andante, piano, stil van heil
haar stem die sotto voce klinkt
zingt 't lijf is vrij, een fiere vaas
een hinde opgaand in de gloed
van licht dat achter bergen blinkt
langs bedauwde blauwe heuvels…
Weer op weg
netgedicht
1.0 met 291 stemmen
490 ik schreeuwde
mijn eenzaamheid
tot rode heuvels
van zand die de
band met bloed
bezegelden om
het bezit van
dat speciale stukje
van het heilig land
zover ik keek
glooiende lijnen
die het voelen
van stervenspijnen
minder scherpten
dan de fragmenten
van drones en
bommen met
vergiftigend stof
van de vernietigende
inslagen van talloze…
PIJN EN ZEGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het milde licht verlaat de heuvel van smart,
reist ondanks hinder heel de wereld door,
wordt dikwijls met blussen bedreigd, maar volhardt.
Opnieuw laait de Liefde op, vindt gehoor
bij menig opengebroken mensenhart,
gaat verheffend, wie wordt vernederd, voor.…
TROOST
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
767 betekent het zoiets als
afsluiten en accepteren
of pogen bergen tot heuvels
te reduceren door ze af te graven
het gemis in oude verlaten mijnen
bewaren - de hoop voorbij zijn of is
het een deur op een kiertje
een leugentje om bestwil
een duwtje in de rug
het sloffe crackertje dat met
kruidenkaas wordt besmeerd of
een voorzichtig…
compositie I
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
179 Even zagen we Cupido
op de hoge heuvels
een mollige jongen
door felle bijensteken
van het besef van de pijn
door zijn
afgeschoten pijlen
doordrongen
jengelend aan het been
van een jonge Venus
zonder schaamhaar.…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Ik zet mijn fiets tegen een boom
en beklim een heuvel.
Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 witte dagdromen scheren over de heuvels
ik sta versteld en staar
in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel
rond in de hitte van de zon
een mindier drie dagen drie zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de…