Alle inzendingen over mededogen

558 resultaten.

Sorteren op:

lief

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
eerst in vrije veld door de verse aarde kuieren het dak van zon en maan; vandaag slechts licht gesluierd laat de meeuwen dansen en ganzen door het luchtruim in een grote V van moedeloos geeuwen het gangpad der eeuwigheid wacht met traag vertrouwen tot de smeltkroes elkander eert met een wederzijds respect zonder strijd maar met erkende mededogen…
elze31 mei 2022Lees meer >

zicht op overzicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
woordeloos maar vergaan zijn, onderweg naar de breekbare snaar in de slijtende hoop, uitlopend op de stervensweg die een vergankelijke liefde koos ik zie in jullie gezicht ieder op zijn wijze aan een hechting likken; soms zijn het de sprekende ogen ooit de houding van een schouder ook wel de zorg om die ene ander in een tastbaar mededogen…

Verschuiling?

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 430
brood met zoets of chocola ik wil gewoon ellende niet Maar eig’lijk is het ook iets goeds waaraan ik kan zien dat het normaal, om naar het licht te vlie’n, te gaan ’k het streven van een ieder zie naar beter, mooier, ‘t gezondere en sterk Niet bij de pakken neer maar iedere keer weer op te staan en dat ook bewonder, met mededogen…
Ralameimaar3 september 2025Lees meer >

Rebellerende Discipline

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.102
reddingsvest Disciplinair roep je het spiegelbeeld tot de orde Achter je verschijnt een woedende horde Alle mensen die je eens naar eigenzeggen iets hebt misdaan In je hoofd is hun beeld van jou ontstaan Onherstelbaar in je ogen Krabbel je ooit weer op het drogen Tijdloos tegen zelfs je zelf gelogen In je spiegelbeeld vind je geen mededogen…

Naakt?

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 673
Een majestueuze taal, mededogen in een beweging van gevoel, waarin fluistertonen traag doorklinken en oprijzen zonder aarzeling, neemt het herfstblad hun dromen mee uit het kruim van de tijd, slechts voor een kort afscheid, uit het gevallen gedachtegoed verrijst een nieuwe kathedraal wachtend op een liedeswind die ons nooit ontwrichten…
Pama5 april 2015Lees meer >

Bovenaards?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
Een empathische taal, vol mededogen in een ultieme beleving van een hoge intuïtief doel, waarin tonen helder doorklinken en oprijzen zonder aarzeling, neemt het mest uit de kruim van de tijd, misschien een kort afscheid, wachtend op een ultieme wind die alles blootlegt, inpakt, meeneemt naar een tijdperk die nooit ontwrichten zal.…
Pama10 september 2020Lees meer >

Gentleman Tom ; "in Kanne en kruiken"

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
je bovennatuurlijke longen Daarentegen vliegt en knalt door het universum als een malle over het asfalt Je bent in je hum Het "tijdrijders" summum Met de haven in zicht Ben jij gentleman Tom Vandaag "de haai van Maastricht" Je snuift en ruikt bloed Het geeft je moed en 't voelt goed Je fietst het snot voor je ogen Kent geen mededogen…

Altruïstisch?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
haar klas - en leeftijd genootjes verhaalt ze dat alleen mensen in kleur en uiterlijk verschillen maar van binnen stroomt het zelfde bloed, net als zaagsel van ieders knuffelbeer al is die meestal geel, maar ook als bruintje beer, ze houdt van dezelfde zoetigheid waardoor elk kind wordt verleid, maar werd ze wel uit sociaal mededogen…
Pama18 februari 2020Lees meer >

Morgenwandeling

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.046
De kille nacht hangt klam nog aan ons lijf, de slaap ligt dood op onze mond en ogen, de zon zal stijgen zonder mededogen en mensen komen, en hun bont bedrijf. Straks is het bos in volle dag gezet, wat zullen wij in ’t levend uur beginnen? o, vrouw, laat ons de lange dag herwinnen en keren tot het slapeloze bed.…

Latifa

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Een kinderziel die ik prijs en prees, die Mededogen onderwees. Latifa! Zij, die mijn hart, mijn hoofd zo minde; Zij, die mij, mijn weg liet vinden; Zij, die mijn gevoel ontsloot, is in mijn hart, Zij is niet dood. Zoals Zij was, zo wil ik leven. Mij elke dag opnieuw weer geven.…

Deus Caritatis

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.989
Of 'k drentelend mijn dagen Verdoe in 't aards gewoel, Of opwaak om te jagen Naar U, mijn eeuwig doel, Ge houdt Uw aangezicht Mij zonder mededogen Verborgen en mijn ogen Voor Uw genade dicht.…

Niets meer

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
de wind Door diep besef van vrij gaan en staan Schiep zich het ontstaan bij ‘n juichend bestaan ‘n Lach verbreekt ieders keten Als op een dag scherpte is vergeten Niets meer dan de helheid van licht Is de felheid van het zicht Door de diepe wortels van weten en zien Schiep zich de mortel om ons misschien Te laten groeien tot compleet mededogen…

EEN DAG VERSCHIJNT

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.059
is de plaaggeest van de mens maar blijft een onuitwisbaar feit het leven staat bij ons in het krijt verdoemden doemen steeds weer op getallen groot met vele cijfers radicaal, funest in grote ijver plotseling slaat de tijdwijzer vast wij verkeren in het duister op de tast velen tarten anderen in afgunst maken hiervan een grote kunst mededogen…
Hans Uding31 oktober 2010Lees meer >

Naakt en schuldloos ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Een majestueuze taal, mededogen in een beweging van gevoel, waarin fluistertonen traag doorklinken en oprijzen zonder aarzeling, neemt het herfstblad hun dromen mee uit het kruim van de tijd, slechts voor een kort afscheid, en uit het vers gevallen gedachtegoed verrijst een nieuwe kathedraal wachtend op een stormwind die hen nooit…
Pama3 oktober 2013Lees meer >

Voordat

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
Nadat nu al die jaren zijn vervlogen En weinig nog resteert van wat ooit is geweest Staat mij nog een beeld meer dan helder voor de geest Jouw onverwachte binnenkomst, je blik, je roodomrande ogen Nooit zal ik vergeten die namiddag in Mei Ik had het kunnen weten, ogen die niet logen Die laatste woorden, het moet gezegd, vol spijt en mededogen…
Harry Bongers13 september 2015Lees meer >

voor de dood geen vrees

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
door de gezegende Boeddha op mijn pad gekomen is verdwijnt langzaam in de urgentie van haar ziekte ik lees voor hoe het sterven het leven inhaalt, uit een boek geschreven door Tai, ( Tich Nath Hanh ) een boek door leken niet te vatten, doch wij delen deze passie dit schrijven is “ gedichtloos”, gedichtloos in de orde van respect mededogen…
elze3 juni 2023Lees meer >

Pinksteren

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 465
Adem Gods, die suist heel zacht, teder mededogen, als een moeder die ons wacht, over leed gebogen. Adem Gods die krachtig blaast, muren doet begeven, die de komst van ‘'t Rijk verhaast, met ons heil verweven. Geest van eenheid, Geest van licht, oeverloos verlangen, wijsheid die de hartstocht richt, juich in onze zangen.…

Huidhonger

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Sommigen zeggen zonder enig mededogen met bewoordingen, die er niet om logen, laat die oudjes toch creperen in hun bed. Vinden dat de overheid dit onterecht belet. Medemenselijkheid blijkt nu ver te zoeken. Het lijkt ‘bon ton’ om oudjes te vervloeken. Er zijn ouderen, die er daarom in berusten en hopen, dat hun dood de boel zal sussen.…

de stille rozige ledigheyt der ziele

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
Doch de gebreken der mensheid, als mist in het morgenlicht, maken mild en mededogend, met muzische murmeling, want in de witte wijding van winterse wijdingen vindt de ziel serene stilte, sippend aan ’t sein.…

Weer gaat het vege licht der asters bloeien

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.206
- Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen maar wie de zoen ontzegd werd van de beet; die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen, me des te allèner weet; eeuwige maaier, ik, die sneed het koren maar nimmer voor zich-zelf de garve bond; eindloze vaarder in zijn vochte voren die nooit de haven vond: weer naêrt een herfst; en weer naêrt…

Kerstnostalgie

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.805
dat zolang al werd verwacht uit de keuken drijven geuren van zoete spijs en wildgebraad verwachtingsvol tot watertanden de kleintjes wassen braaf hun handen als de kerkklok zessen slaat vader vertelt het kerstverhaal zijn stem beeft licht bewogen en als ieder zich rond tafel zet smeekt moeder in een zacht gebed voor armlastigen Zijn mededogen…
sacrajewa16 december 2005Lees meer >

Zonder jou

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.125
De dagen zijn zo koud en guur sinds jij bent weggegaan, misschien kan 'k op de lange duur wel weer het leven aan; maar even zie 'k geen zon, schijnt alles koud en kil, verdriet kent mededogen noch pardon, 't verlamt mijn geest en steelt mijn wil...…
Lena23 november 2004Lees meer >

Coma

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.430
Gevangen lig ik hier gekluisterd aan mijn bed Machteloos mijn lichaam krachteloos en eenzaam Gek word ik van die stemmen die praten over mij, soms fluisterend, meewarig en elke keer vol meelij kijken ze in mijn ogen zie ik hun mededogen Ik wil wel praten maar kan het niet het doet ook mij heel veel verdriet mijn stem wordt niet gehoord…
Sharlee15 december 2012Lees meer >

Lot

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 828
weg ik ook neem nog sterker kan ik liefhebben ik zal terugkeren en vertellen waar de duivel slaapt en God zijn onderbroek te drogen hangt metsel mij achter de muur als ik tegen jullie lieg Onder de draaikolk van de Turkse waterbron de Donau mag mij berechten en zal Sava getuige zijn jullie, met de hand van een tiran heb geen mededogen…

zuiver op de graat

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 651
baarden een voorschim de man die veel te goed was voor deze wereld een gebrek aan schaduw en het zelf van het zelf kwam er niet onder uit hij was niets waard, zelfverklaard zijn lijf veeg en grondig met hem hij sprak met gegroefd timbre over zijn pijnlijke lendenen het graven van kanalen in dorre wandelgangen harde woestijnen zonder mededogen…

Halloweennacht

netgedicht
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.693
Reuzenmensen tussen doodskopskeletten gaan slijmend en kwijlend kevers pletten: venijnig, met bloeddoorlopen ogen, doods en kil, zonder mededogen. Ritme van het donkere oerinstinct, offer van het luguber moment, onbemind.…
Katty17 oktober 2010Lees meer >

Prestatiedrang

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Maar cijfers knarsen als molenstenen in je hoofd, en het systeem maalt zonder mededogen verder. Intelligentie als munt, aan regels onderworpen, een meetlat in de rug, steekt dieper dan gemeten wordt. Wie afwijkt, wordt geschreven als dom, maar in het onbenoembare gloeit een ander soort licht.…

Nederland

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 184
Integere, visionaire staatslieden als Mark Rutte en Dilan Yesilgöz leiden ons land met Willem-Alexander, hooggeëerde vorst èn academicus; Wij zijn een spaarzaam volk van hardwerkende lieden, trots op wat Shell, Albert Heijn en Tata Steel hebben aan te bieden; Nu rest mij nog te roemen onze nobele, Christelijke waarden als gastvrijheid en mededogen…

Hulde aan Nederland!

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6
Wij zijn een spaarzaam volk van hardwerkende lieden, trots op wat Shell, Chemours en Tata Steel hebben te bieden; Vrijheidslievend zijn wij, ondernemend en ruimdenkend in de leer, zolang de zebrapaden maar zwartwit zijn en niet regenboog of queer; Nu rest mij slechts te roemen onze nobele, Christelijke waarden als gastvrijheid en mededogen…
Jack Stoop29 oktober 2026Lees meer >

Aan Het Sterfbed Van Barmhartigheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
zijn we zoekende in een universum vol criminelen en proleten opvoeding bepaalt je verdere levensloop wie geboren is voor een dubbeltje vindt een kwartje al een hoop en een erfgenaam met miljoenen wil alleen maar miljarden ontdekt cocaine en vrouwenhandel en zal in zijn slechtheid volharden de euforie van macht is de nachtmerrie van mededogen…
Amibor10 april 2007Lees meer >