558 resultaten.
lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 eerst in vrije
veld door de verse aarde kuieren
het dak van zon en maan; vandaag
slechts licht gesluierd laat de meeuwen
dansen en ganzen door het luchtruim
in een grote V van moedeloos geeuwen
het gangpad der eeuwigheid wacht
met traag vertrouwen tot de smeltkroes
elkander eert met een wederzijds respect
zonder strijd maar met erkende mededogen…
zicht op overzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 woordeloos
maar vergaan zijn, onderweg naar de breekbare snaar
in de slijtende hoop, uitlopend op de stervensweg
die een vergankelijke liefde koos
ik zie in jullie gezicht
ieder op zijn wijze aan een hechting likken;
soms zijn het de sprekende ogen
ooit de houding van een schouder
ook wel de zorg om die ene ander
in een tastbaar mededogen…
Verschuiling?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 brood met zoets of chocola
ik wil gewoon ellende niet
Maar eig’lijk is het ook iets goeds
waaraan ik kan zien
dat het normaal,
om naar het licht te vlie’n,
te gaan
’k het streven van een ieder zie
naar beter, mooier,
‘t gezondere en sterk
Niet bij de pakken neer
maar iedere keer weer op te staan
en dat ook bewonder,
met mededogen…
Rebellerende Discipline
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.102 reddingsvest
Disciplinair roep je het spiegelbeeld tot de orde
Achter je verschijnt een woedende horde
Alle mensen die je eens naar eigenzeggen iets hebt misdaan
In je hoofd is hun beeld van jou ontstaan
Onherstelbaar in je ogen
Krabbel je ooit weer op het drogen
Tijdloos tegen zelfs je zelf gelogen
In je spiegelbeeld vind je geen mededogen…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 Een majestueuze taal, mededogen in een beweging
van gevoel, waarin fluistertonen traag doorklinken en
oprijzen zonder aarzeling, neemt het herfstblad hun dromen
mee uit het kruim van de tijd, slechts voor een kort afscheid,
uit het gevallen gedachtegoed verrijst een
nieuwe kathedraal wachtend op een liedeswind
die ons nooit ontwrichten…
Bovenaards?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 Een empathische taal, vol mededogen in een ultieme
beleving van een hoge intuïtief doel, waarin tonen helder
doorklinken en oprijzen zonder aarzeling, neemt het mest
uit de kruim van de tijd, misschien een kort afscheid,
wachtend op een ultieme wind die alles blootlegt, inpakt,
meeneemt naar een tijdperk die nooit ontwrichten zal.…
Gentleman Tom ; "in Kanne en kruiken"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 je bovennatuurlijke longen
Daarentegen vliegt en knalt door het universum
als een malle over het asfalt
Je bent in je hum
Het "tijdrijders" summum
Met de haven in zicht
Ben jij gentleman Tom
Vandaag "de haai van Maastricht"
Je snuift en ruikt bloed
Het geeft je moed
en 't voelt goed
Je fietst het snot voor je ogen
Kent geen mededogen…
Altruïstisch?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 haar klas - en leeftijd genootjes
verhaalt ze dat alleen mensen
in kleur en uiterlijk verschillen
maar van binnen stroomt het
zelfde bloed, net als zaagsel
van ieders knuffelbeer al is
die meestal geel, maar ook
als bruintje beer, ze houdt van
dezelfde zoetigheid waardoor
elk kind wordt verleid, maar werd
ze wel uit sociaal mededogen…
Morgenwandeling
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.046 De kille nacht hangt klam nog aan ons lijf,
de slaap ligt dood op onze mond en ogen,
de zon zal stijgen zonder mededogen
en mensen komen, en hun bont bedrijf.
Straks is het bos in volle dag gezet,
wat zullen wij in ’t levend uur beginnen?
o, vrouw, laat ons de lange dag herwinnen
en keren tot het slapeloze bed.…
Latifa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.543 Een kinderziel die ik prijs en prees,
die Mededogen onderwees. Latifa!
Zij, die mijn hart, mijn hoofd zo minde;
Zij, die mij, mijn weg liet vinden;
Zij, die mijn gevoel ontsloot,
is in mijn hart, Zij is niet dood.
Zoals Zij was, zo wil ik leven.
Mij elke dag opnieuw weer geven.…
Deus Caritatis
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.989 Of 'k drentelend mijn dagen
Verdoe in 't aards gewoel,
Of opwaak om te jagen
Naar U, mijn eeuwig doel,
Ge houdt Uw aangezicht
Mij zonder mededogen
Verborgen en mijn ogen
Voor Uw genade dicht.…
Niets meer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 de wind
Door diep besef van vrij gaan en staan
Schiep zich het ontstaan bij ‘n juichend bestaan
‘n Lach verbreekt ieders keten
Als op een dag scherpte is vergeten
Niets meer dan de helheid van licht
Is de felheid van het zicht
Door de diepe wortels van weten en zien
Schiep zich de mortel om ons misschien
Te laten groeien tot compleet mededogen…
EEN DAG VERSCHIJNT
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.059 is de plaaggeest van de mens
maar blijft een onuitwisbaar feit
het leven staat bij ons in het krijt
verdoemden doemen steeds weer op
getallen groot met vele cijfers
radicaal, funest in grote ijver
plotseling slaat de tijdwijzer vast
wij verkeren in het duister op de tast
velen tarten anderen in afgunst
maken hiervan een grote kunst
mededogen…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 Een majestueuze taal, mededogen in een beweging
van gevoel, waarin fluistertonen traag doorklinken en
oprijzen zonder aarzeling, neemt het herfstblad hun dromen
mee uit het kruim van de tijd, slechts voor een kort afscheid, en
uit het vers gevallen gedachtegoed verrijst een
nieuwe kathedraal wachtend op een stormwind
die hen nooit…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 Nadat nu al die jaren zijn vervlogen
En weinig nog resteert van wat ooit is geweest
Staat mij nog een beeld meer dan helder voor de geest
Jouw onverwachte binnenkomst, je blik, je roodomrande ogen
Nooit zal ik vergeten die namiddag in Mei
Ik had het kunnen weten, ogen die niet logen
Die laatste woorden, het moet gezegd, vol spijt en mededogen…
voor de dood geen vrees
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 door de gezegende
Boeddha op mijn pad gekomen is
verdwijnt langzaam in de
urgentie van haar ziekte
ik lees voor hoe het sterven
het leven inhaalt, uit een
boek geschreven door Tai, ( Tich Nath Hanh )
een boek door leken niet te
vatten, doch wij delen deze passie
dit schrijven is “ gedichtloos”,
gedichtloos in de orde van respect
mededogen…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
Huidhonger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 Sommigen zeggen zonder enig mededogen
met bewoordingen, die er niet om logen,
laat die oudjes toch creperen in hun bed.
Vinden dat de overheid dit onterecht belet.
Medemenselijkheid blijkt nu ver te zoeken.
Het lijkt ‘bon ton’ om oudjes te vervloeken.
Er zijn ouderen, die er daarom in berusten
en hopen, dat hun dood de boel zal sussen.…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 Doch de gebreken der mensheid,
als mist in het morgenlicht,
maken mild en mededogend,
met muzische murmeling,
want in de witte wijding
van winterse wijdingen
vindt de ziel serene stilte,
sippend aan ’t sein.…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt…
Kerstnostalgie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.805 dat zolang al werd verwacht
uit de keuken drijven geuren
van zoete spijs en wildgebraad
verwachtingsvol tot watertanden
de kleintjes wassen braaf hun handen
als de kerkklok zessen slaat
vader vertelt het kerstverhaal
zijn stem beeft licht bewogen
en als ieder zich rond tafel zet
smeekt moeder in een zacht gebed
voor armlastigen Zijn mededogen…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 De dagen zijn zo koud en guur
sinds jij bent weggegaan,
misschien kan 'k op de lange duur
wel weer het leven aan;
maar even zie 'k geen zon,
schijnt alles koud en kil,
verdriet kent mededogen noch pardon,
't verlamt mijn geest en steelt mijn wil...…
Coma
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.430 Gevangen lig ik hier
gekluisterd aan mijn bed
Machteloos mijn lichaam
krachteloos en eenzaam
Gek word ik van die stemmen die praten over mij,
soms fluisterend, meewarig en elke keer vol meelij
kijken ze in mijn ogen
zie ik hun mededogen
Ik wil wel praten maar kan het niet
het doet ook mij heel veel verdriet
mijn stem wordt niet gehoord…
Lot
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
828 weg ik ook neem
nog sterker kan ik liefhebben
ik zal terugkeren en vertellen
waar de duivel slaapt en God
zijn onderbroek te drogen hangt
metsel mij achter de muur
als ik tegen jullie lieg
Onder de draaikolk van
de Turkse waterbron
de Donau mag mij berechten
en zal Sava getuige zijn
jullie, met de hand van een tiran
heb geen mededogen…
zuiver op de graat
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
651 baarden een voorschim
de man die veel te goed was
voor deze wereld
een gebrek aan schaduw
en het zelf van het zelf
kwam er niet onder uit
hij was niets waard, zelfverklaard
zijn lijf veeg en grondig met hem
hij sprak met gegroefd timbre
over zijn pijnlijke lendenen
het graven van kanalen
in dorre wandelgangen
harde woestijnen zonder mededogen…
Halloweennacht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.693 Reuzenmensen tussen doodskopskeletten
gaan slijmend en kwijlend kevers pletten:
venijnig, met bloeddoorlopen ogen,
doods en kil, zonder mededogen.
Ritme van het donkere oerinstinct,
offer van het luguber moment, onbemind.…
Prestatiedrang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar cijfers knarsen als molenstenen in je hoofd,
en het systeem maalt zonder mededogen verder.
Intelligentie als munt, aan regels onderworpen,
een meetlat in de rug, steekt dieper dan gemeten wordt.
Wie afwijkt, wordt geschreven als dom,
maar in het onbenoembare gloeit een ander soort licht.…
Nederland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
184 Integere, visionaire staatslieden
als Mark Rutte en Dilan Yesilgöz
leiden ons land met Willem-Alexander,
hooggeëerde vorst èn academicus;
Wij zijn een spaarzaam volk
van hardwerkende lieden,
trots op wat Shell, Albert Heijn
en Tata Steel hebben aan te bieden;
Nu rest mij nog te roemen
onze nobele, Christelijke waarden
als gastvrijheid en mededogen…
Hulde aan Nederland!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
6 Wij zijn een spaarzaam volk
van hardwerkende lieden,
trots op wat Shell, Chemours
en Tata Steel hebben te bieden;
Vrijheidslievend zijn wij, ondernemend
en ruimdenkend in de leer,
zolang de zebrapaden maar zwartwit zijn
en niet regenboog of queer;
Nu rest mij slechts te roemen
onze nobele, Christelijke waarden
als gastvrijheid en mededogen…
Aan Het Sterfbed Van Barmhartigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
717 zijn we zoekende in een universum
vol criminelen en proleten
opvoeding bepaalt
je verdere levensloop
wie geboren is voor een dubbeltje
vindt een kwartje al een hoop
en een erfgenaam met miljoenen
wil alleen maar miljarden
ontdekt cocaine en vrouwenhandel
en zal in zijn slechtheid volharden
de euforie van macht
is de nachtmerrie van mededogen…