Alle inzendingen over scherven

764 resultaten.

Sorteren op:

Metafysica ?

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
Stille steen, geen treden voert naar grond, geen weg schept ons wegen naar een overleden zon, wat scheen in wolken wat eerst scherven zijn, het mozaïek betreden van bergkristal, een steile trap voert naar het groene dal, bedekt mystiek waar het om vraagt, springt naar sterren in het heelal, met duizenden zichtbaar maar in verval…
pama15 december 2009Lees meer >

Grijzende verliefdheid

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 574
Onschuldig, tussen de plooien van tijd, in het vragen, dragend de scherven van momenten die voorbij zijn gegaan, jeugdigheid in het grijzer worden, laten vervagen doch in de tijd traag tikkend, altijd simultaan ontpopt in het verliefd zijn opnieuw de gulzigheid naar het bestaan.…
Katty21 februari 2010Lees meer >

het oogsten van geluk

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 634
de laatste scherven van geluk gelijmd met deeltjes geduld niet voor lang want het ruiterpad is leeg van paarden en vol van wind het halssnoer hangt van nek naar stuit voeg daartoe iets van specie of cement roer de dagen door de weken en zie, de ziel zal breken het licht zondert de schaduw ver vanaf mijn reikwijdte, draagt de molensteen…
elze25 oktober 2010Lees meer >

Glas

gedicht
2.2 met 339 stemmen aantal keer bekeken 37.673
Ik groette haar; ze liep op scherven. Ze wist ineens niet wie ik was. ---------------------------------------------------- uit: 'Jij ben mijn mooiste landschap', 2003.…

Rechtop in het gras

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
jij spiegelde ons leven terwijl ik stil bleef staan liet jij de caleidoscoop van jaren gaan de affiniteit was weg ieder detail was al eerder gezegd in perspectiefloos constateren in confronteren konden wij elkaar niets meer leren jij bleef de tunnel waar ik leefde wij verdwenen uit beeld maar voordat ik beneden was stonden jouw scherven…

VERDWALEN

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Er zijn dagen Soms best veel Die slopend zijn Ontbreekt bij mij de kracht Ben ik misschien wat stil Zit ik in die wereld Waar ik mezelf tegen kom Vaak niets over vertellen wil Lopend in een jas vol druppels Een handvol scherven in mijn hart Wie ben ik Om aan mezelf te twijfelen Is er nog een nieuwe start?…
Hookie3 november 2014Lees meer >

we zijn niet alleen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
machinegeweren dan komen mortieren en raketten om het vermorzelende einde in te zetten altijd is er de geur van de onomkeerbare dood de levenloze lichamen het aangezicht van een gezin nog altijd dicht bij elkaar vastgegespt in hun stoelen in de hitte op een grasveld altijd is er een mens die met hoofd hart en handen graaft naar de scherven…

aangespoelde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
als een bruid zo lieflijk en pril van verlangens gestrekt op een strand van scherven van glas en schelpen en vogels verlamd met de ogen al starend uit andere tijden achter de dagen door omstanders belangeloos de haren gestreken de handen gevet en verbonden en de dorre benen van kleding gevild maar te laat geborgen haar stem nog rustend…

Kamer 111

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 952
Ik tel de dagen in het verleden met scherven van poorten en bogen op de versleten straten in een lege stad. Want ik ben er niet. Kamerbreed is mijn verdriet. De laatste bezoekers en de bloemen zijn voorbij gegaan. De gang blijft wit en de deur. Alleen de wierook ..wacht.…

In vergeten tijd

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
in het laatste stukje ommuurd van het afgelopen jaar ze zuipen en snuiven kotsen ergernis in de liederlijke taal van poolse knopen op de hangplek met sensoren die witte gezichten uitgestreken oplichten het kansloos perspectief tekenen van de dief die in vergeten tijd zijn straf belijdt nog schoppen zij de flessen tot scherven…
wil melker30 december 2018Lees meer >

Mijn eerste persing?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
Maan in ruige zee, voorbestemd voor mens en dier rode lap voor mijn stier Olijf in kruiken, scherven stromende welvaart ontpit door eerste persing?…
Pama25 februari 2019Lees meer >

laatste zomer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
jou iets vertellen als door een wesp gestoken schoof jij jouw stoel naar achter toen zag ik een barst in je glas ik schoof wat ik zeggen wilde van me af en wees naar die kleine barst je schoof dichterbij onze glazen schitterden in een spectrum van kleuren het geheim bleef in me wonen het werd de laatste zomer bijna aan scherven…

In essentie ongeneselijk?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
het lichaam of de ziel belagen, kan niet terugvallen wat is geweest, de kam van selectie die waart rond de stap in mutatie van onszelf waarin de grens al werd bereikt maar de rek eruit die knapt, uit het gewin gestapt, geen steen om onder te schuilen en uit een nieuwe huid te kruipen een ander aanzicht geeft om bederf met scherven…
Pama21 mei 2020Lees meer >

Oorlogsbruid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
De oorlog legt hele steden in as, schiet de mensen in scherven gooit ze op een hoop, maakt van hun sterven een cijferdans, maar kan hun ziel niet doden. Maar bekijk mij, intact en ongeschonden, wat weet ik daarvan? Ik dans in gedachten zonder benen, talloze armen tillen mij op, talloze handen betasten mij. Maar als de muziek stopt.…

Aan het strand%

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 180
Kwallen drijven rustig op d’golven, Tot de branding ze werpt op ’t strand, Blijven als gelatinepuddinkje in ’t zand, Ze door schelpen worden bedolven. ’n Jutter scharrelt tussen de schelpen Of er iets van z’n gading ligt, Meestal niet meer dan wat scherven Van een fles of wat potterie, Zelden iets bijzonders of van waarde, Verdiensten ’…
Joris Olivier5 september 2025Lees meer >

Onder de paarse hemel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
Zijn handen werpen steden in scherven, Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes. Waar hij passeert, kreunt het land, En de grond slikt de namen van verloren stemmen. Zelfs de hemel lijkt te bloeden, Onder het paarse gewicht van zijn blik.…

Pasen in de Achterbuurt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 228
Hallelujah, de zon schijnt op de scherven van een kapotte bierfles. Dat is de enige verrijzenis die ik vandaag zie.…
Piewan10 april 2026Lees meer >

Puin voor de uitleg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11
schoon) Ik sjouw met emmers door de gang van het oude huis Alle kamers zijn om van te kotsen zo smerig als de poepkuil terwijl er nauwelijks iets in staat Uit armoe verkocht de man wat hij kon zeggen de buren afkeurend Ze hebben geen medelijden De restanten gooi ik in de tuin en wat er nog ligt na de fik is puin voor de uitleg: scherven…
Zywa15 november 2026Lees meer >

toen krom niet wilde deugen

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 857
ik heb chaos ontmoet in ogen die bedrogen hoorde hoe de waarheid werd verkracht in woorden fluweelzacht streek glad maar voelde tegenvleugen sprak recht toen krom niet wilde deugen de transparantie valt in scherven we weten allebei dat liefde langzaam haat zal erven nog plooien we en strooien zand in tanden die al knarsen en…

Niemand

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.637
Ik spreid een lijkwade over ons Zon dringt binnen in schemerige scherven Ik woon elders Zoals jouw perzikbloesem Die verdunt in mijn schedel Waar ik weiger te vergeten…
Wim Veen20 augustus 2004Lees meer >

Het zwarte gat

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.340
feilloos oneffenheden registrerend wankel jonglerend op de uitsteeksels van de wanden tracht ik mij een helder beeld te vormen van het zwarte gat waarin ik onverhoeds viel optimale bewustwording van normen en waarden als schimmels voor de koets van uittrede galopperend op hol slaand in mijn luxe bovenkamer vandalistisch gedrag vertonen scherven…

De eerste schrik

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 860
heb je ogen gezien verlangen in je blik de eerste schrik om anderen en ook je eigen ik een levenlang verbergen want ook het rapen van de scherven was jouw deel waardering was er nooit zoveel ieder ging zijn gang maar met amok was jij altijd de zondebok lang was er geen besef ieder praatte eigen straten recht jij stond daar als kleine…
wil melker4 oktober 2007Lees meer >

afscheid

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.309
sta ik naast jou op de rand van dit leven het is al bijna tijd maar je blijft nog even geeft mij de kans te zeggen wat niet verzwegen kan zijn in de verte het gemis en de trots die jou en mij gebood te volharden in het zwijgen niet te overbruggen levens liggen aan scherven voor mij je zou trots op me zijn want mijn hart draagt jouw stempel…

het gordijn sloot de tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
gedachten angst schreeuwde fel speelde het spel met valse emoties maakte bestaan tot een hel bogen applaus zwaaiden bloemrijk naar juichend publiek het gordijn sloot de tijd toen de plooien zich vouwden de spiegel zei nee tegen spelers die trachten hun spel te verstoppen in kortzichtige realiteit als acteurs droegen mensen hun scherven…
wil melker24 oktober 2005Lees meer >

Een spinnenweb vol parels licht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
Laat stilte nu rond alles staan, laat wind en regen komen, laat scherven en laat dromen geduldig naar elkander gaan.…
Adeleyd8 november 2005Lees meer >

Laat mij

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 983
laten Laat mij één keer onverhinderd zijn van overdenken en heroverdenken schaamteloos alle intieme nederlagen verdragen zonder ontkennen Laat mij één keer verkwistend zijn met je lichaam je alles lichaam liefde en schoonheid de lichtval vuur en sneeuw intens omhelzen Laat mij één keer oneindig zijn vergeten verdwaald verloren zonder scherven…
Irmgard11 november 2005Lees meer >

Gebaar

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.413
pijnlijk om te lezen de stilte van: het weten scherven in het gras vuistjes, die nooit vergeten hij groet : Gluckauf menige kool gedolven zijn treffende zondagspraatjes als woordenschat op golven een enkeling verward twijfelend aan eigen geest pakkend ook de zinnen over Advent en Het Feest anderen glijden af verliezen hun evenwicht…
Stella19 december 2005Lees meer >

ik wacht al zo lang

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.427
leven toe vertrouw lang heb ik gewacht dag en nacht terwijl ik dacht aan jou en aan hoe onwijs veel ik van je hou ik heb nog nooit van iemand zo gehouden terwijl ik deze woorden schrijf laat ik een traan vallen zonder jou ben ik verloren mijn leven is vergald geen cent meer waard zonder jouw liefde verdrink ik in tranen mijn hart is gebroken in scherven…
gillian16 juni 2007Lees meer >

Lentespel

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 785
later hebben jij en ik de kring de kring gelaten ieder ander speels gemeen buiten ons samenspel gezet speelden wij alleen zachtjes stelend van elkaar in lachend glasbezit illusies werden niet getapt want spel met inhoudswaarde gaf kans op morsen en bederf leeg te spelen kon geen kwaad dacht ik maar wat nu met de scherven…

Het weten

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 876
naar de woorden die ik in de nacht verzameld had nog voor ik aan het sterven dacht toen vogels nog niet schreeuwden dromen speels bewogen en kinderen rode appels uit stoffige bomen toverden ik ging aan mijn huis voorbij zag mijn moeder door het raam en het glas dat ik had verbrijzeld met mijn kleine vuisten voor haar, lagen de scherven…