912 resultaten.
Trage cirkels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
231 De hele dag schuilen
wachtenden achter
de regengrens
in nissen aan het trottoir
langs Bar Titanik, geen hoop
op toegang noch op het einde
van de lange regentranen
over de ruwe muur, het raam
en de tralies voor de vrolijkheid
binnen, waar ik hand in hand in
trage cirkels om de muzikanten loop
over het zwart en het wit
van met modder…
Verloren engel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
592 Ook al mag ik schuilen in lieve mensen groepen,
hoop dat mijn engel weer bij mij verschijnt.…
Wees gegroet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 Ze zijn met zes en twintig,
gaan schuil in diepe grotten
en wachten op 't ontbotten,
na het lange onderduiken
te rijzen, te ontluiken
tot opschuim van het ABC,
de letters schuimen tastend mee,
van aarzelend begroeten
naar innerlijk ontmoeten,
van uit de verte lonken
naar hecht aaneen geklonken.…
Ode aan Jacques Perk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Veelkleurig grijs in wolkenluchten
Waartegen meeuwen, zwaluwstaarten
Verhalende van buigeruchten
Trachtende schuilen aan te kaarten
Ik voel ze al de eerste droppen
Het stort binnen de kortste keren
Ook ik ga me ervoor verstoppen
De vogels veren, mensen- kleren
Het najaar is nog niet geboren
Augustus is acht maanden zwanger
September…
Slinger in het uurwerk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 toen ook de zon
probeerde te
schuilen voor
zijn eigen schaduw
kon ik wel huilen
omdat geboorte
en dood de
cyclus zijn van
het leven in ons
universum
ik weet nog
dat zij warmte
licht en volop
energie scheen die
in haar bron leefde
zij bleek de
gangmaker te zijn
die als slinger in het
uurwerk van aarde
het leven weg tikte
tot…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
het eiland
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.153 Er staat een oude hut om in te schuilen.
Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.
Omgeven door een metersbrede sloot,
ben ik in staat de dagen te verdragen.
Ik vind er weer de antwoorden op vragen.
Het leven is er even niet van lood.…
In de tuin
poëzie
4.0 met 15 stemmen
3.021 Aan tengre boompjes, haast nog schuil,
De witte zuiverheid der rozen;
Midden in hun half open tuil
Besluiten zij hun schuchter blozen.
In de doorgonsde donkerheid
Van 't honinggeurende prieel
Is 't zoet te toeven voor de dromer,
Die van het leven niets meer beidt,
Maar voelt zijn wezen rijpe' als heel
De wereld in de milde zomer.…
Vlinder mij...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.167 Vlinder mij naar de zoom van de aarde
Een plek waar ik weg kan schuilen
De serene adem van vrijheid mag proeven
Waar mijn tranen mogen huilen
Kus mij naar de hoogtes van liefde
Waarin ik mij kan laten afdalen
Een passie van genot mag smaken
Laat mij drinken uit je liefdesschalen
Vlinder mij naar de zon van licht
Een plek waar ik mijzelf…
Wereld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
3.957 groot is de wereld
want het alleen zijn en
dan weer niet
is in juiste evenwicht
De bomen zijn niet
dichterbij gekropen
en de wolken drijven
hautain over mij heen
toch is de wereld heel
wat groter geworden
met de wetenschap van
ik ben niet alleen
Waar de regenboog
neerdaalt is waar mensen
op me wachten en waar
het regent schuil…
ROTATIE
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.358 apparaten,
waarop men in vertrouwen zich verliet,
het van ons overnemen, mensen niet
meer nodig zijn, wat valt er nog te praten
onopgemerkt houdt het je in de gaten,
vanuit de lucht gegrepen en bespied,
het sluitende systeem dat alles ziet
en registreert, je hele doen en laten
verdreven is elk onbekend gebied
geen uitvlucht meer, niet schuilen…
Een olijf, een appel en het kind
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.817 De olijfboom
gespleten door ervaringen
zware stormen en meedogenloze zon
en kinderachtig zou je denken
daar kan ik voor het onweer schuilen
maar
in die ene wonde niet
zichzelf voor zichzelf verstoppen,
mijn vader.…
Ik werd geboren
gedicht
3.6 met 89 stemmen
35.705 Het begon te regenen
en hij sprong naar beneden, holde weg
om te schuilen, riep nog over zijn schouder:
'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!'
De zon verscheen,
maar er klom niemand meer naar boven.…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.278 Neen en daal niet, och en daal niet,
aardse grond is al te vuil,
houd u ver van hier, en val niet:
houd u in de hemel schuil.…
Zonder woorden...
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.725 Samen lachen, samen delen,
samen stralen van
tevredenheid,
wil niet proberen, je hart
te stelen,
alleen maar schuilen
in jouw geborgenheid...…
De zwangere schaduw
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.130 schuil je even mee,
wil je?…
Hoge muren
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.658 Waar kan ik heen, bij wie kan ik huilen,
Van wie krijg ik een schouder,
bij wie mag ik in bange tijden schuilen.
's Avonds zit ik alleen,
iedereen is ergens anders heen,
En ik? ik voel me een blok aan hun been.
Ze gaan naar vrienden of bekenden, kennissen of buren,
Ik zit opgesloten binnen mijn eigen gebouwde muren.…
De palingen en ook de zalmen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.721 Maar bliksemsnel gaat het al voorbij,
De dood gaat schuil in ieder ei,
Het baat noch deert, of ik juich of ween.…
ode aan michel en bianca
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
3.774 Een schouder om te huilen,
een plek om te schuilen.
Zelfs als het zover komt
een schop onder m'n kont.
Ook al loop ik te tieren
of jullie dag te verstieren.
Dan nog, blijven jullie me trouw.
Zulke kinderen vind je niet gauw.
Daarom dit schrijven.
Ik hoop dat jullie zo blijven.…
Mijn hart
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.914 perfect
er zijn hele stukken uit
Soms geef ik een stukje weg
waarna ik het voor even sluit
Mijn hart is niet perfect
het heeft schrammen en gaten
Er zitten diepe wonden
waar vele tranen zijn om gelaten
Mijn hart is niet perfect
toch zou ik met niemand willen ruilen
Ondanks alles blijft mijn hart openstaan
waar een ieder mag blijven schuilen…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder
de onvolprezen hoeder
die in vuur over ons waakt
het zijn de stiltes
die weer keren
het is je traan
die alles dooft
het zijn
wij samen
die dan huilen
nooit meer schuilen…
In nat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Een studie in paars begint
met onregelmatige tekens
volgt bekende regels
Bij liefhebben aarzelt het violet
het cadmium schaamt zich rosse
Vederlichte lippen op elkaar
handen die onrustig, willen strelen
tot alle pijn en ongerief
de wereld uit, zich oplossen
schuilen gaan in het donker
In het blauw van de nacht maken
sterren en maan hun…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 O, heerlijke zon
met je warme gloed
je beneemt me de adem
en omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het…
FLAPPER-GIRL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 Bij mijn tante kon ik schuilen
Onder elke omslagdoek
Lezen uit een prentenboek
Om kapotte knieën huilen
Ik mocht lopen op haar muiltjes
In haar rokken op verzoek
Was prinses met thee en koek
Ach, haar geur, haar kleine kuiltjes
Plooien, haren, zachte huid
Graag zou ik haar willen spreken
Nu ik zelf wat ouder word
Over tranen die ik…
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 hier wil ik wonen, in dit lied
me nestelen en schuilen
een plek alleen voor mij
heel even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek…
Bij ontstentenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ik heb wijsheid in een zinkput laten stikken
zet nu mijn sluizen open voor alle erbarmen
om te stranden waar vloedlijnen mij schikken
misschien dat ommuurde trots mij zal omarmen
zodat ik schuilen kan in de vesting van geduld
waarbuiten zich de werkelijkheid ontvouwt
op papier zijn alle dromen nu wel vervuld
het gaat toch om de beleving welbeschouwd…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Het mystieke
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg, op zoek naar het wonder
zie ik het bos zie ik mezelf,
ik ben de boom het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de
echte mystiek, ik adem met wat de kosmos mij geeft
aureool van zweverigheid nam mij mee,
om te schuilen…
VERSCHOLEN.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal
Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet
is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen
in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen
Je ziet
al van verre
minstens twee sterke mannen
die de molen
naar de wind
zetten
Tanig hun huid
door zon met wind…