7289 resultaten.
Psychose sfeer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 het is geen
dag vandaag
hooguit de dag
waarop alles
gek beslagen zal
zijn vol zwarte
angst en vragen
dat alles lijkt
op een gebed
dat bi polair
klotst en hopt
in opkomen van de
angst die boven
dwars door komt
de verse geur
van warme
schizoprut is
weer ruiken want
dan ga ik aan de
struikelloop over
mijn eigen benen
vloekend…
BOMMELS BELOERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 in de straten van Rommeldam
nogal eens aangesproken
door de belastingjager
ambtenaar Dorknoper
deze droge vergaarder
van verplichte bedragen
die opeens kunnen opduiken
dan wel lange tijd
achterstallig zijn
oogt als een reuze hamster
schrijdt in keurig kostuum
en een bolhoed op
langs huizen waar wellicht
schuldigen wonen
zijn zwarte…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam
waarmee zij haar kind noemt
een laken van rouw ineen
geweven rondom haar beminde
ingebakerde kind
stille tranen stromen
op een bed van zwarte…
anti-canto II: 'als ’t van Marietje mag'
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
500 in de contrawind hagunnan
bij De Ander stonden de sterretjes
’t wenen ‘closer’ dan ’t schateren
dito data
de dato
donderdag de derde
quam hij voorgelogen
wijdbeens als ‘n feit
strijdwagens dragen
‘pluie de pleurésie’ pleurde
en ’t geurde naar groen gras
(dit is geen pleonasme meer)
zwarte duku in ‘n sneeuwwit
gespreide rozenbedjesgrijns…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 springen boven water
zwanen stijgen op uit zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode avondzon
zilverwitte meeuwen krijsen
een wereld bij elkaar
een zwarte…
ik heb de wind mee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 de scheppingsdrang en kracht
waaien even uit vier windstreken
het is schrijven over wat mij beroert
dat vooral uit het zuiden komt
het omsluit het verleden of nog verder in afstand
het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken,
zo lijkt
of ik duid in licht en zwarte kracht
al dan niet flitsend of achter het klavier
dan zie ik om heen…
GRIEZELKUNST HELPT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
559 Bestrijden zwarte
en witte magie elkaar
bij dit gebeuren?
Onze vriend Ollie,
weer nuchter, krijgt wijze raad
van de oude kol.
Met goed hulpmiddel
gaat hij nieuwe uitdaging
vol moed tegemoet.…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Verloren woorden in vergane armen
niet verscheurd tussen vorm en vers
noch zwervend tussen het wit en
het zwart van papieren nachten
zijn naam die geen verder verdraagt.
Een woordvogel met oude veren
nam toevlucht tot de lege lucht
reikend naar verdwenen goden
de proef op de som duurt een leven
zijn poëzie gewogen en geteld.…
IM WOLF BRAM
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
498 niet als prooien
Zich naar zijn aangeboren schuwheid plooien
Totdat door bijvoeren het hem verwensen
Ontstaat, hij zijn schroomvalligheid verliest
Bram overkwam het; vrouw en kroost, zijn moeder
Die stierf, de roedel zoek, dat maakt verward
Probleemdier werd hij, ging daardoor doldriest
Een woonwijk in, men noemde hem een loeder
Het zwarte…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Het zwarte lood schraapt niet aan mijn stenen huid;
heel soms hangt er een laken voor mijn oog,
toch zie ik wel de drukte van het betoog—
dat ik ze binnen liet, was een goed besluit.
Er werden harde woorden in mij geplant,
een inkeping van het zwijgend verraad,
dat op een hoogspanningsveld was belust.…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
87 Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn stille hart
voorgoed in het eindeloze zwart
Nu is de dag voorbij, dat weet je
Het water klotst een beetje
waar onder aan de trap paraat
de lange donkervreemde staat
Hij heeft jaren op mij gewacht…
En zoveel schande werd in liefdes naam...
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.695 Een felle blos, een bloedgolf stijgt naar 't hoofd,
Het wordt mij beurtlings rood en zwart voor ogen.
Ach, alles wat geluk is wordt geroofd,
Bevochten op almachtige gier en logen.…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 Lachend loopt zij door de golven
schatert zwarte schaduwen weg
haalt haar ik onder zand bedolven
voor de laatste leugen weg
voorzichtig pakt zij waarheid op
broos en breekbaar neemt ze het mee
vult haar handen weer met toekomst
proeft aan die andere levenszee
achter haar gelopen passen
ligt het gisteren van de pijn
nimmer ziet zij om naar…
Verloren zaterdagmiddag
gedicht
2.5 met 23 stemmen
12.762 Ze heeft een tafel, een raam, een telefoon en een grote zwarte stoel.
Ze zitde hele dag naast een thermoskan koffie en
kijkt naar pizzeria Piccolini waar mannen met
tuinslangen stoelen schoonspuiten.
Af en toe haalt ze een kam door haar haar.
Ze werd ziek en kon een paar dagen niet komen.…
Het bankje
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.472 Een groot deel van ons liefdesleven
heeft zich daar eens afgespeeld
wat blijft zijn nog wat oude foto's
zwart/wit toen nog, en nu vergeeld.
In ons hart zullen we het bewaren
terugzien naar die mooie tijd
de jaren zijn voorbij gevlogen
maar de herinnering raken we nooit kwijt.…
je lach is blonder dan je haar
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
3.270 ik zie je lopen door
de lanen van plezier
de calypso draait vertier
de feesttent is al open
je lach is blonder
dan je haar, heupen
in nauwsluitend zwart
je rode bloes accentueert apart
de een blaast vuur
de ander slikt zijn zwaarden
het schieten op de vogelwei
en kunstige dressuur met paarden
als de kaarten zijn geschud
en de…
zijn tweedehands op zicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.726 de ramen aan de achterkant
zijn tweedehands op zicht
ze kijken niet op geld
letten nooit op wat er telt
in vogelvlucht zie je
de lucht tussen de bomen
in het statusloze staan
aan een onmogelijke laan
de voorkant heeft wel stijl
ramen ogen hoog en zwart
de sponning stevig in de lak
aan een avenue met kak
de ruiten zijn wat
ondoorzichtig…
Vroeg of later
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.922 Later moest het gaan gebeuren,
Later was haar mooie droom
Haar grijs bestaan kreeg daardoor kleuren
Het gaf haar zwarte koffie room
Later is er nooit gekomen
Ze is nu ziek en broos en teer
Later bleef voor haar bij dromen
Kansen zijn er haast niet meer
Hoe een mens toch stil blijft hopen
Op een kans, een winnend lot
Haar lot heeft voor haar…
het reservaat
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
835 gigantisch waren
hun trage meters langs het roestend draad
met luizen in de ongetemde haren
hun kaken slechts tot prevelen in staat
gebroken door het aangedane kwaad
te oud, te ziek om nog te kunnen paren
na jaren vindt men tussen broze botten
een kist gevuld met aangetast papier
een ganzenveer en gaaf gebleven potten
waar vloeistof zwart…
oude man
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.244 de duivel werd gevonden in een hol
een woeste baard en grijs geworden haren
hij teisterde z’n land zovele jaren
en eiste van het volk een zware tol
in wreedheid was hij niet te evenaren
hij zaaide angst en moordde voor de lol
de zwarte kerkers zaten overvol
met door zijn beul bewerkte martelaren
maar toen ik laatst die beelden van hem zag…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 De deuren sissen dicht voor je beseft
dat die zwarte leegte jou betreft.
Jouw eindige bestaan.
Voor je dit voelt ga je met rappe spoed
je eind aan de horizon tegemoet.
Waar elk mens zal gaan.
Maar zelfs het eeuwige leven beloofd,
dender je voort, van je zinnen beroofd.…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ik ben je
achterna gegaan
je schouders
iets gebogen
pas op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen…
Herinnering aan mijn jeugd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.306 Ik was twaalf
En nog zo jong
Toen de
narigheid begon
De werkelijkheid
Zo bikkelhard
Sloeg in mijn jeugd
Een diep zwart gat
Waarin ik toen
verdween
Niet meer wist
waarheen
Hoe donker ook
de dagen
Hoe groter ook
de angst
Welke weg
ik moest gaan
Welke duurde
het langst
De richting
die ik heb gekozen
Was kiezen
voor…
Mijn laatste aanklacht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
777 Roodverlichte, zwarte hemel,
spuwen vuur van kanonnen,
in hypocriet gefemel,
dat er een heilige oorlog is begonnen...
Glinstering in beide ogen,
zilte tranen in vrije loop,
stremming van gezichtsvermogen,
beelden van waanzin en hoop...…
De dageraad
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.268 Momenten van stilte
een slaapkamer gehuld
in de nacht
een vrouw droomt
over haar belevenissen
terwijl een volgend etmaal
geduldig op haar wacht
Met haar rug naar
het raam gekeerd
lijkt zij zich af te wenden
van wat er te wachten staat
terwijl zij als auteur
van een nieuwe dag
zelf over de inhoud gaat
De nacht is als een zwart doek…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Zeën kome' aan mijn voeten breken:
zij missen kracht;
zwart maakt hij alle hemelstreken,
mijn vriend de nacht.
Dieren springen op tot mijn schouder,
mijn hoofd blijft stil;
ik word niet bleker - enkel ouder
mijn trots, mijn wil.
Nooit zal u een leven meer in tel zijn,
mijn licht, dat vlucht!…
Herfst
gedicht
3.3 met 359 stemmen
79.820 Er ruist een hoge ruime wind
door de recht opgerezen bomen;
aan het zwarte water is een hert gekomen,
en door het oevergras schijnt laag de zon...
Dit is het enig antwoord, dat ik vind,
dat mij bevrijden zou, zo ik 't vertalen kon.
-----------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1941)…
Alarm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.107 Wervelwind weent door zilveren zand
Treuzelend zeilt de avond voorbij
De dood, kreupele wurger
Suipt hoestend naar de schaduwkant
Richt zich op in de mistige wei
Blank en schuchter is de vlucht van de maan
In de akelige stilte van een zeebodem
In de vrede van een waan
Zuigen de vangarmen aan mijn wrak
Ik los een weerbarstige traan
Zwarte…