5126 resultaten.
Genot bindt niet...
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.101 Slechts ziele minnen: wat is lichaamspracht,
als zij niet schittert van de glans der ziel,
die wondersprank, die de eeuwige kracht ontviel,
kracht op zichzelve en toch een deel dier kracht,
die 't leven dwingt, ja 't leven is, en leeft
in al 't geschapene, waardoor Gods adem beeft.…
Weerzien
hartenkreet
4.6 met 44 stemmen
1.806 genoten
Elkaar vonden in alles wat mooi was
Ik versnel mijn stappen kom dichterbij
Mijn hand raakt zijn natte schouder
Langzaam kijkt hij om ogen raken elkaar
Hij staart kijkt door me heen verschrikt
En ik kan niets meer ik huil geruisloos
Mijn benen zijn van elastiek ik tril
Zachtjes streelt hij mijn gezicht
Likt mijn tranen weg ik voel zijn adem…
Roze in de mist
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
3.575 wat niet kon
En zo kwam jij er toch
De weg was lang en zwaar
Met vele hobbels en kuilen
Onweer bood ons tegenstand
maar we vonden altijd een plekje om te schuilen
De achtbaan vol emoties
Er leek geen einde aan te komen
Hij voerde ons maanden lang mee
Het was alsof wij erin woonden
Hier en daar een tussen-station
Waar we even op adem…
Licht werk in het donker?
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.584 Het rennen duurde lang, zodat
hij buitem adem raakte.
Het harde werken werd-ie zat:
de zakkenroller staakte.
Hij liep niet meer: hij deed geen pas.
De man was uitgehold
en kreeg vervroegd pensioen. Toen was
de loper uitgerold.…
Videoband
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.502 Pijn, voel m'n hart, voel m'n tranen
Breken bij het aanzien van een videoband
Gevonden tussen stoffige paperassen
Op de zolder, in de lappenmand
Pijn, voel m'n zware ademen, voel de zenuwen
Ongecontroleerd worden, net als m'n gevoel
Bij het aangezicht van ons verleden
Een in duigen gevallen warboel
Pijn, voel de blik in je ogen…
Je weet wat je met me doet
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
4.135 Je weet wat dat met me doet
Ik raak totaal van de kaart
Voel verliefde lichaamscellen
Steigeren als een paard
Jouw liefkozende zachte stem
Opgewonden vurige liefdesklanken
Dansend op jouw warme adem
Hou je me weer zo vast...…
Genot bindt niet...
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.283 Slechts zielen minnen: wat is lichaamspracht,
als zij niet schittert van de glans der ziel,
die wondersprank, die de eeuwige kracht ontviel,
kracht op zichzelve en toch een deel dier kracht,
die 't leven dwingt, ja 't leven is, en leeft
in al 't geschapene, waardoor Gods adem beeft.…
Kunstvorm
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.112 Strakke lijven wilskracht geconcentreerde blikken in spiegels
Gespitste oren nerveus in afwachting van klanken
Rustig ademen bij elkaar rapen gecontroleerde plaatsing
Aanvang!…
in weerwil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.329 DRINGBAAR DE BEZOCHTE GESPLETEN ORGANEN, ZIJN
nooit meer beschermd door dit donzig kleed
wurgden wij de koude
ZIJ ADEM: DOOD BIJ DE GEBOORTE.
eindeloos is het paren desondanks…
Lente
poëzie
3.4 met 5 stemmen
4.696 Had ik uw adem, Nachtegalen!
Uw zilvertoon,
Langs alle heuvlen, alle dalen,
Zou ik uw smeltend lied herhalen,
Zo vol, zo schoon!
Ik prees die God in mijn gezangen,
Die veld en woud
Weer 't groene kleed heeft omgehangen
Na zoveel maanden van verlangen
Zo blijde aanschouwd.…
vleermuizen
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
1.221 Rondom mijn huis onder de bomen
Fladderen vleermuizen zonder zicht
Zonder ergens tegen aan te komen
In het langzaam tanend avondlicht
De vliegjes en de muskieten
Zijn te betreuren na zo’n vlucht
Omdat ze bij kilo’s het leven lieten
Ik adem echter opgelucht
De winter vertoeven ze in bunkers
Onder de Wassenaarse duinengrond
Zodra de warmte…
Hand van de zigeunerin
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
611 rijk en dom
in het moedwillig verloren zijn
door afgestroopte wellust
van tedere gedragsnormen
je gelooft wat ze vertelde
en legt me een andere route uit
naar het droom verloren land
waarin verkoren onze normen
en waarden aan de kust
die ons aanstoot in het verlangen
slapend onze dromen, misschien later
als je ook de zweeftocht van haar adem…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 ruimte
het asfalt trilt onder wat hitte
de akkers slaan bruin uit
warmte draagt zingend nog wat wind weg
de voetganger
van achter het kader genomen
stopt in dit desolate plaatje
het kruis slaat
een zucht van verlichting
haar bestemming is die
van smal genomen ontmoetingen
voeten stoppen aangestrand
de linten door het landschap
ademen…
TIJD
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
915 geheeld
bloeit weer het vertrouwen -dat zo diep viel-
nu jij je hart weer voorzichtig met mij deelt
Na alle verwarde gedachten, een uitzichtloze tijd
drie jaar, twee landen en een zee van elkaar
beslecht zich langzaam maar zeker onze strijd
wordt de wederzijdse liefde overbrugbaar
De vele tranen schitteren nu van hoop
opgelucht haal ik adem…
HEIMWEE
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.913 een adem Gods door ’t moerbeiboomdal blies?
van ’t eêlste bloed de bruine druifrots zwol?
de olijftak glom, van malse koornen vol?
Kent gij dat land? daarheen, daarheen,
o leidsman mijner vaadren! voer mijn schreên!
Kent gij de stad?…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 gedachten
voel onbewust verstijfde druk
ben zo geworden tot wie ik ben
of zoals de mens gewoon is
dagelijkse dromen opgraven
die 's nachts bevriezen
onder een deken van vernis
toch ben ik niet machteloos
ik schep de kunst van leven
vecht tegen innerlijke bozen
of maskers die aanhoudend
spinnenwebben weven
moed is mij gegund
ademen…
Het was een miezerige dag
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
781 En als ik zo denk zal me niets ontbreken
Dan voeg ik mijn adem toe om er over te spreken.
Hier kan geen vreemde kracht me overheersen
Ik moet enkel mezelf steeds rustiger leren beheersen.…
De ellende van een ander
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
970 In een adem uitgelezen,
de narigheid van hem
In een ademtocht
met dichtgeknepen billen lezen tot het einde
In verwachting dat het allemaal
zo smeuïg is
In afwachting dat het allemaal
nog ranziger dan woorden is
We knappen op van andermans narigheid
We glimlachen om het leed
We dunken bij verdriet
ellende, maar, van onszelf niet!…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 jaloerse minnaar
je verjoeg de herfst met zijn warme kleuren
uit schrik dat hij me zou bekoren
je huilde in kale bomen
omdat ik sliep in je paleis van ijs
onder je witte deken
je zuchtte op plassen en beken
die onder je kille adem bevroren
nu je me wakker kust, hoor ik je vragen
of ik dit jaar de kristallen kroon zal dragen
die op de troon…
De Wiggelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
490 Hij schenkt geest en gave uit reine aarde,
maakt de wereld stil en groot, daar houdt de
dood haar adem in, zich op een baar op
zijden voeten in eeuwen weg te dragen.
( “Cito pede labitur aetermum” )
"Waarop te wachten mijn schaduwvriend,
om samen het houten kruis te schragen
net zolang je de hemel vind ? “…
Sem Peters : archeoloog
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
963 schatten
als eerbare deugd
de passie is daar geboren
en door aanleg bevrucht"
schrandere ogen
bekijken het landschap
alsof hij de dieperliggende
lagen doorziet
ervaart,
stap voor stap,
de vroegere onbevangenheid
naar het hedendaagse
het verzekert hem
van ontdekkingsreizen
in het verschiet
"alles verandert
maar het ademen…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 De wind is guur en koud,
het is net of het je de adem afsnijdt.
Op het pad met al die sneeuw,
is het net of je loopt op fluweel.
Zachtjes ga je voort,
geen mens die je hoort.
En de stilte van het bos met de krakende bomen,
daar zul je elke keer weer terug willen komen.
Om de rust te vinden en waar je je niet op hoeft te winden.…
Een afgeluisterd gesprek
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.040 In de tram wordt plaats genomen
Door een man, die hijgt naar lucht,
En wiens ademen 't geluid maakt
Van een diep en zwaar gezucht.
In haar Amsterdamse taaltje
Zegt alras een burgervrouw:
"Uwé schijnt benauwd te weize!…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
4.5 met 8 stemmen
3.563 De lente - ik sta midden in haar -
o daar komt ze, daar, daar,
daar vliegt ze op me aan, ze zoent me
ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me
haar zoete ademen woord voor woord -
o en daar vliegt ze voort
de honnige, fladderende lente
naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten,
de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente
de…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 IJle spinnenrag vangt stemmen op,
uit de nissen van de boezemkamers,
levend stof opgerakeld door mijn
adem,al hoewel ik lang vertrokken
was, blijven er vage afdrukken achter
op een leeg matras en in alle vragen
die je in de spiegels van mijn ogen las.…
ANCXST EN NOOT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Waaien driekleurige doeken
Boomblad juicht er opgewonden
Ook luiden er bronzen klokken
Want vandaag dempt men de putten
Waarin kalveren verdronken
Af met fel oranje grond
Jonge handelsgeesten stallen
Hun te kopen waren uit
Of brengen een ochtendhulde
Voor een oud gemeentehuis
Ik ben trouw in nood en dood
En ik hap vergeefs naar adem…
afscheid
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.396 Ze werden de mond gesnoerd
Hun hartje viel stil
De handjes werden koud en kil
Hun glimlach werd versteend
De adem verliet hun tere lijfje
Zowel jongens of meisjes
Verlieten het aardse leven
Ze hadden nog veel kunnen beleven.…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Er bloeide een nieuwe belofte in haar blozend hart
en lichtstralen tekenden een jonge gloed
op haar rozige koontjes
Het beeld had iets vrooms
door het stille ademen
boven het onbeweeglijke meer
Zo droomde zij haar Camelot,
over de koningen van weleer
over riddereer en de hoofse liefde
- even ontwaakt zij, ziet zij de wereld
om haar…
De dag dat de tijd zich vergiste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Voor Jetske
Dertien was ik
Toen jij op die warme
Voorjaarsavond vrolijk
Op je kinderfietsje
Aan kwam peddelen -
Afkomend op het lawaai
Voor een der beide doelen
En net toen de bal hoog
Werd voorgegeven en 't publiek
Zijn adem inhield in afwachting
Van een schitterende goal
Werd jij op 't kruispunt
Van je leven vol geraakt…
Over de tong
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.735 Slechte adem riekt bepaald niet fris,
vies voedsel slikt hij dus met tegenzin.
Sigarenroken oordeelt hij als ongezond,
dat is een reden dat hij wit beslagen is.
Als keurmeester is hij bepaald niet gek,
wat niet deugt geeft hij spugend over.
Wanneer ik een smerige sigaar rook,
dan gaat hij stinken uit mijn bek.…