14833 resultaten.
Een winterlang
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.180 de hemel
in de donkerte van de nacht
de doorns
waren te heftig
voor in haar eigen voortuintje
en de vrouw
draait aan de ring
om haar vinger
het is te kort
fluistert de wind…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 'r dunne draad
Door eerst vorst
en schrale wind
ten einde raad
verbroken.…
De lente komt
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
852 Over de struiken gaat daarom
nog even een ijzige wind
maar zeer snel zal de wind
met zijn vurige jongens hart
de bloesems met zijn warmte kussen.…
Familie-dag
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.312 Een wind met
melodieen voor onze harten
die oude melodieen
elk moment
oplost in de wind.
Een dag met veel ruimte
voor eindeloze blijheid
voor jong en oud.
En voordat de hemel
vol staat met sterren
die ons die dag gadesloegen,
rijden we voldaan en slaperig
naar het familie-huis.…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.304 't Is laat,
en de wind,
vlucht door de regenstraat
als een kind.
--------------------------------------
uit: Parijsche verzen (1923)…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 Weg woei de wind over 't groene koren,
zonneblank bogen de halmen neer
ach ! anders niet dan wat licht, verloren
in wuivende aren,
wie vindt het weer?
Dat zal niet zijn dan een woord verloren,
op stofwitte wegen een bloem, niet meer.
Weg woei de wind in het zand de sporen,
ritselend vielen de regens neer
maar ach !…
Diep geworteld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 Weerstonden ook zij storm en wind
als aan de grond genageld,
en hebben zij elkander een levenlang bemind?
Ik weet van een oude beuk
die er al een tijdje staat,
zijn armen wiegen eekhoorntjes
op het zingen van de wind.…
Boven op de kerktoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
533 Ik waai met alle winden
Maar ach, tot mijn groot verdriet,
ook al ben ik dan een vogel,
vliegen kan ik helaas niet.
Met mijn fraai gouden veren
doe ik mijn plicht zoals het hoort.
En vertel dan van waar de wind waait.
Van Oost of West, van Zuid of Noort.…
Het laatste lied
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 Alsof de wind je laat fluisteren
zachtjes wiegend of met krachtige vlagen
waar dierbaren bijeen, in tranen
en gedeelde smart
naar jouw leven luisteren
lijk je met lachende ogen
van het leven lief te zeggen
het is goed, ik ben hier
heb elkaar lief, maak plezier
de wind ging liggen
tijdens gedempte snikken bij een laatste lied
het was…
fotosynthetische praaldans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
211 Ik heb nooit begrepen waarom
een watermolen geen wieken heeft
want dan zou het de wind
een handje kunnen helpen
om de bladeren van bomen te laten ratelen
waar ik dan bij wegdromen kan
met mijn voetjes bungelend in de beek
die op zijn beurt in gang gehouden wordt
door het draaien van het rad
dat meelift op de wind
zodat het water gezwind langs…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 wist dat in de stadse wildernis
in straten, parken en op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis
Het is voor mij nog even dromen
dan reeds is de tijd al aan gekomen
dat voor de nacht mijn kracht verbreekt
en dan tevergeefs om lieve woorden smeekt
Ik tot de Hemel roep om mij nog te bouwen
omdat de aarde mij spoedig bergen…
tekening
gedicht
3.0 met 36 stemmen
14.356 tenslotte willen wij steeds opnieuw
hetzelfde zien: een huis tussen de bomen
zoals kinderen het onvermoeibaar
tekenen: een raam, een deur, een leien dak
en achter het raam een familie en laten we
vooral de schoorsteen niet vergeten
waar rook komt uitgekringeld
op de lege plekken komen bergen
hier en daar een vogel
en sneeuw misschien waardoor…
Vogelvrij
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.446 Ik ben wijzer en tast zoveel hoger
dan bergen van opgeklopte trots.
Vermaard is de trouw
als kern van mijn wezen.
Vleugels beschermen
een ieder die mij is toegewijd.
Zet je schrap en volg me,
vind rust in 't gestage vullen.
Herleef het leven zoals ooit
gegeven was aan ieder wensen.…
Held
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
2.448 Graag zou ik een held voor je zijn
dan snelde ik naar je toe
en verloste ik je van het blok aan je been
dan zou je weer lachend door het leven gaan
genietend van je vrijheid
met mij als held om je heen
Ik zou bergen voor je verzetten
het opnieuw ordenen van de dierenriem
de leeuw veranderen in een vlinder
als ik dan bereiken kan
dat ik jouw…
Ik sprak enthousiast over 't Parthenon
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.583 Ik sprak enthousiast over 't Parthenon,
Hoe 't op verende berg zweefde, als een blank
Snaarinstrument, dat door zijn zuilen, rank,
De wereldlucht tot aan de horizon
Maakte tot één akkoord van marm'ren klank -
Toen plotseling een draaiorgel begon
Door de open deuren, dwars over 't balkon,
Te spugen zijn kwijldraderig gejank.…
En als de storm 't zwiepende weefgetouw
poëzie
3.8 met 15 stemmen
2.437 En als de storm 't zwiepende weefgetouw
Vastmokert op nachtlijke vastelanden,
En wereldzeeën blauw en goud doet branden
Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw,
En dan voor de ingang van cyklopenbouw,
Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden,
Tot groet aan morgenzon met trotse handen
Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
10.202 Voor H.C. ten Berge
Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt,
tussen zeeen door wij het einde van de dag
betreuren. Zwak gestommel, middernacht
reeds lang voorbij, ruw het oppervlak -
en niemand het merkt. We zijn al weg,
denken ons een haven in. Het past zo nauw:
de auto in het ruim.…
Herfstbrief
netgedicht
3.6 met 77 stemmen
11.433 ontzettend druk, lees ik
fijn zo voor je
ik ploeter ondertussen ook maar voort
ga zwemmen met pruts, ga vandaag naar
de ikea met moeke en doe mijn huishouden
zoals het hoort
's avonds ben ik moe, ik hark bladeren bijeen
van de notelaar, raap de noten en pruts speelt
twee babynootjes in de kruiwagen met bladeren
ploegt tjoekend door de berg…
De stortstroom
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.891 De stortstroom die de bergen af komt springen,
Vergruist de rotse' en vult zijn bedding aan
Met zand en puin, tot hij in nieuwe baan
Zich zelve dwingt de kronkelloop te wringen.…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je zwarte stranden
daarboven witte eeuwige vogels
krijsend in de schone lucht
boven de ruisende oceaan
land van rode en gele bergen…
Kafka goes (on holiday)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Deze berg heeft
een klare kaart gebaard: excuseer,
we zijn volzet mijnheer.
Zijn ogen smoren weg, als aftakelende wielen
spuit lichte kiezel achter zijn banden op.
Als antwoord houdt hij voortaan zijn deur gesloten.…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren,
Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld,
Aan berg en bos haar weegeklag deed horen,
Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld?
Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen,
Het elvenheir langs braambos en struweel
Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…
Fietsvakantie in Gigondas!
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
971 Vet werd hier langzaam weer tot spier,
de buik verdween
Luchtzak nam weer vorm tot long,
een volle borst verscheen
De benen volgestroomd met moeheid,
een overschot aan bergen...
Onze adem ruikt naar 'Gigondas',
dat is te horen, bla, bla, bla!…
Monohik, maar echte liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.259 Omdat je met mij
ooit ging van horizon naar
horizon, van bergen naar
sterren van kerkgezang naar
jazzpiano.
Het geeft niet waarheen, zei je,
als we maar reizen.
Vanwege en omdat
het verlangen en het lichaam en
ik in je ogen of het donker nog altijd
niet anders kan dan weerloos fonkelen.
Ik moet nog drinken.…
Albanese Bona
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 als ze praat, hoort men taal
doorleefd en ietwat vreemd
zij is een buitenlandse op
bezoek tijdens haar leven
in ons kleine wereldland
de eigenaardige klanken
vervullen het hoofd met dromen
over weidse vergezichten en bergen
die dringend verkend dienen
misschien wel volgende zomer
waar geitenhoeders nog tellen
met droge witte…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
In de zoutconcessies
gedicht
2.4 met 73 stemmen
26.078 Slib is wat
overblijft: witte bergen. Eens deden
1011 schepen de zoutkaden aan! Zoutkroon
- onderaards - brokkelt af. De zouttransport-
band die wel een sneeuwweg lijkt voert na
het zeven het zout de silo's in. De zout-
brijpomp werkt keihard.…
Troosten
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.381 aangedaan voel ik je pijn
daarom omarm ik fijn
mijn blik over je schouder
kijkt hulpeloos en kouder
dan ik voor jou wil zijn
emoties mee willen voelen
doet mijn hersens krampend woelen
toch blijft niet jou zijn mij beperken
voor mijn gevoel met grove vlerken
omarm ik je vol goed bedoelen
maar blijf je bergen in mijn armen
laat me jou…
als stilte decibellen vreet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
627 ijlheid schiet door gaten ozon
zonlicht laag vertraagd
de lange bergen kruiend ijs
spanning kraakt
als stilte decibellen vreet
anonimiteit zijn naam vergeet
in desolaat strekt
tijd in eenzaamheid de
rekbaarheid het onderkoelde
traag beginnen van het leven
dna dat zich weer splijt
met dood ten spijt…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 hier alles
belaagt en streelt langs het volle
geel van zonnebloem en over het
ruisend groen van druif en rank
dwarrelend boven het geurend paars
van lavendel dan weer spelend met
vlinder en hagedis door al wat leeft
bemind de ganse dag bezongen
doch vooral verzonken in puur azuur
van wolken en zee in verstilde dorpen
en lome bergen…