Alle inzendingen over berg,wind,stap

14833 resultaten.

Sorteren op:

Een winterlang

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.180
de hemel in de donkerte van de nacht de doorns waren te heftig voor in haar eigen voortuintje en de vrouw draait aan de ring om haar vinger het is te kort fluistert de wind…
windwhisper19 oktober 2009Lees meer >

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
'r dunne draad Door eerst vorst en schrale wind ten einde raad verbroken.…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

De lente komt

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 852
Over de struiken gaat daarom nog even een ijzige wind maar zeer snel zal de wind met zijn vurige jongens hart de bloesems met zijn warmte kussen.…

Familie-dag

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.312
Een wind met melodieen voor onze harten die oude melodieen elk moment oplost in de wind. Een dag met veel ruimte voor eindeloze blijheid voor jong en oud. En voordat de hemel vol staat met sterren die ons die dag gadesloegen, rijden we voldaan en slaperig naar het familie-huis.…

Stadsgezichten I

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.304
't Is laat, en de wind, vlucht door de regenstraat als een kind. -------------------------------------- uit: Parijsche verzen (1923)…
Dop Bles10 november 2026Lees meer >

Anders niet

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Weg woei de wind over 't groene koren, zonneblank bogen de halmen neer ach ! anders niet dan wat licht, verloren in wuivende aren, wie vindt het weer? Dat zal niet zijn dan een woord verloren, op stofwitte wegen een bloem, niet meer. Weg woei de wind in het zand de sporen, ritselend vielen de regens neer maar ach !…

Diep geworteld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Weerstonden ook zij storm en wind als aan de grond genageld, en hebben zij elkander een levenlang bemind? Ik weet van een oude beuk die er al een tijdje staat, zijn armen wiegen eekhoorntjes op het zingen van de wind.…

Boven op de kerktoren

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik waai met alle winden Maar ach, tot mijn groot verdriet, ook al ben ik dan een vogel, vliegen kan ik helaas niet. Met mijn fraai gouden veren doe ik mijn plicht zoals het hoort. En vertel dan van waar de wind waait. Van Oost of West, van Zuid of Noort.…

Het laatste lied

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
Alsof de wind je laat fluisteren zachtjes wiegend of met krachtige vlagen waar dierbaren bijeen, in tranen en gedeelde smart naar jouw leven luisteren lijk je met lachende ogen van het leven lief te zeggen het is goed, ik ben hier heb elkaar lief, maak plezier de wind ging liggen tijdens gedempte snikken bij een laatste lied het was…
Erna Kagenaar27 september 2024Lees meer >

fotosynthetische praaldans

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 211
Ik heb nooit begrepen waarom een watermolen geen wieken heeft want dan zou het de wind een handje kunnen helpen om de bladeren van bomen te laten ratelen waar ik dan bij wegdromen kan met mijn voetjes bungelend in de beek die op zijn beurt in gang gehouden wordt door het draaien van het rad dat meelift op de wind zodat het water gezwind langs…

Een dakloze

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.443
wist dat in de stadse wildernis in straten, parken en op banken dat onderkomen is te vinden, deert mij geen hindernis Het is voor mij nog even dromen dan reeds is de tijd al aan gekomen dat voor de nacht mijn kracht verbreekt en dan tevergeefs om lieve woorden smeekt Ik tot de Hemel roep om mij nog te bouwen omdat de aarde mij spoedig bergen…

tekening

gedicht
3.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 14.356
tenslotte willen wij steeds opnieuw hetzelfde zien: een huis tussen de bomen zoals kinderen het onvermoeibaar tekenen: een raam, een deur, een leien dak en achter het raam een familie en laten we vooral de schoorsteen niet vergeten waar rook komt uitgekringeld op de lege plekken komen bergen hier en daar een vogel en sneeuw misschien waardoor…

Vogelvrij

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Ik ben wijzer en tast zoveel hoger dan bergen van opgeklopte trots. Vermaard is de trouw als kern van mijn wezen. Vleugels beschermen een ieder die mij is toegewijd. Zet je schrap en volg me, vind rust in 't gestage vullen. Herleef het leven zoals ooit gegeven was aan ieder wensen.…

Held

hartenkreet
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.448
Graag zou ik een held voor je zijn dan snelde ik naar je toe en verloste ik je van het blok aan je been dan zou je weer lachend door het leven gaan genietend van je vrijheid met mij als held om je heen Ik zou bergen voor je verzetten het opnieuw ordenen van de dierenriem de leeuw veranderen in een vlinder als ik dan bereiken kan dat ik jouw…

Ik sprak enthousiast over 't Parthenon

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.583
Ik sprak enthousiast over 't Parthenon, Hoe 't op verende berg zweefde, als een blank Snaarinstrument, dat door zijn zuilen, rank, De wereldlucht tot aan de horizon Maakte tot één akkoord van marm'ren klank - Toen plotseling een draaiorgel begon Door de open deuren, dwars over 't balkon, Te spugen zijn kwijldraderig gejank.…

En als de storm 't zwiepende weefgetouw

poëzie
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.437
En als de storm 't zwiepende weefgetouw Vastmokert op nachtlijke vastelanden, En wereldzeeën blauw en goud doet branden Onder zijn spoel, een streep van goud en blauw, En dan voor de ingang van cyklopenbouw, Een berg elk rotsblok met duiz'lende wanden, Tot groet aan morgenzon met trotse handen Zijn regenboog zich omsjerpt, hel op grauw -…

Op zee

gedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.202
Voor H.C. ten Berge Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt, tussen zeeen door wij het einde van de dag betreuren. Zwak gestommel, middernacht reeds lang voorbij, ruw het oppervlak - en niemand het merkt. We zijn al weg, denken ons een haven in. Het past zo nauw: de auto in het ruim.…
Frans Bude1 augustus 2026Lees meer >

Herfstbrief

netgedicht
3.6 met 77 stemmen aantal keer bekeken 11.433
ontzettend druk, lees ik fijn zo voor je ik ploeter ondertussen ook maar voort ga zwemmen met pruts, ga vandaag naar de ikea met moeke en doe mijn huishouden zoals het hoort 's avonds ben ik moe, ik hark bladeren bijeen van de notelaar, raap de noten en pruts speelt twee babynootjes in de kruiwagen met bladeren ploegt tjoekend door de berg…

De stortstroom

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.891
De stortstroom die de bergen af komt springen, Vergruist de rotse' en vult zijn bedding aan Met zand en puin, tot hij in nieuwe baan Zich zelve dwingt de kronkelloop te wringen.…

schepping/ijsland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
de stille krachten van gletsjers op de horizon stil en wit tegen onheilspellend zwart van sluimerende vulkanen land van ijs en vuur van spuitend stoom en eeuwige watervallen dreigende basaltkusten boven je zwarte stranden daarboven witte eeuwige vogels krijsend in de schone lucht boven de ruisende oceaan land van rode en gele bergen…

Kafka goes (on holiday)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
Deze berg heeft een klare kaart gebaard: excuseer, we zijn volzet mijnheer. Zijn ogen smoren weg, als aftakelende wielen spuit lichte kiezel achter zijn banden op. Als antwoord houdt hij voortaan zijn deur gesloten.…

Zaagt ge immermeer?

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.957
Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren, Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld, Aan berg en bos haar weegeklag deed horen, Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld? Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen, Het elvenheir langs braambos en struweel Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…

Fietsvakantie in Gigondas!

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 971
Vet werd hier langzaam weer tot spier, de buik verdween Luchtzak nam weer vorm tot long, een volle borst verscheen De benen volgestroomd met moeheid, een overschot aan bergen... Onze adem ruikt naar 'Gigondas', dat is te horen, bla, bla, bla!…

Monohik, maar echte liefde

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Omdat je met mij ooit ging van horizon naar horizon, van bergen naar sterren van kerkgezang naar jazzpiano. Het geeft niet waarheen, zei je, als we maar reizen. Vanwege en omdat het verlangen en het lichaam en ik in je ogen of het donker nog altijd niet anders kan dan weerloos fonkelen. Ik moet nog drinken.…

Albanese Bona

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.102
als ze praat, hoort men taal doorleefd en ietwat vreemd zij is een buitenlandse op bezoek tijdens haar leven in ons kleine wereldland de eigenaardige klanken vervullen het hoofd met dromen over weidse vergezichten en bergen die dringend verkend dienen misschien wel volgende zomer waar geitenhoeders nog tellen met droge witte…

Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.150
Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee Hij nare angst, en slaap, en onware dromen Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen En steden vol mensen, en velden met het vee In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
P.C. Hooft29 augustus 2021Lees meer >

In de zoutconcessies

gedicht
2.4 met 73 stemmen aantal keer bekeken 26.078
Slib is wat overblijft: witte bergen. Eens deden 1011 schepen de zoutkaden aan! Zoutkroon - onderaards - brokkelt af. De zouttransport- band die wel een sneeuwweg lijkt voert na het zeven het zout de silo's in. De zout- brijpomp werkt keihard.…

Troosten

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.381
aangedaan voel ik je pijn daarom omarm ik fijn mijn blik over je schouder kijkt hulpeloos en kouder dan ik voor jou wil zijn emoties mee willen voelen doet mijn hersens krampend woelen toch blijft niet jou zijn mij beperken voor mijn gevoel met grove vlerken omarm ik je vol goed bedoelen maar blijf je bergen in mijn armen laat me jou…

als stilte decibellen vreet

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
ijlheid schiet door gaten ozon zonlicht laag vertraagd de lange bergen kruiend ijs spanning kraakt als stilte decibellen vreet anonimiteit zijn naam vergeet in desolaat strekt tijd in eenzaamheid de rekbaarheid het onderkoelde traag beginnen van het leven dna dat zich weer splijt met dood ten spijt…

schildersblik

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.581
hier alles belaagt en streelt langs het volle geel van zonnebloem en over het ruisend groen van druif en rank dwarrelend boven het geurend paars van lavendel dan weer spelend met vlinder en hagedis door al wat leeft bemind de ganse dag bezongen doch vooral verzonken in puur azuur van wolken en zee in verstilde dorpen en lome bergen…