Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Langzaam kijken

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Soms rust ik in het midden van wat ik zie, waar schaduw en glans als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
CB30 maart 2026Lees meer >

De nachttrein

netgedicht
1.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 315
Achter glas lossen velden op in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering. Binnenruimte vult zich met gedragen rust; lichamen wiegen mee op het trage spoor. Gedachten worden donker van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.…
CB21 mei 2026Lees meer >

Verborgen betekenis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 245
het bestaan takjes, zand een verloren veer alsof de aarde zelf aarzeling in lagen achterliet steeds verder het zwijgen in om vóór alle anderen de verborgen betekenis aan te kunnen raken of juist haar afwezigheid geen antwoord, slechts beweging, riet dat knikt de geur van natte klei oude vragen zonder taal zin slechts een schaduw…

Wat nog geen woorden heeft

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 267
In het kantelende licht van de dag, waar helderheid en schaduw elkaar behoedzaam raken, voel ik een subtiele trilling die mijn binnenwereld opent, een begin dat zich nog niet durft te tonen.…
CB6 juni 2026Lees meer >

Verzengend

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 317
Ik hoef niet verder dan de plaats waar mijn adem mij vindt, waar koele schaduw zich geleidelijk verzamelt onder de bomen, een vergeten zachtheid die nergens om vraagt.…
CB28 juni 2026Lees meer >

weerstand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 164
het snijdt de ruimte in twee haast twee belegen schaduwen oplopend naar zwart de piano vangt een lichte glans alleen, als die vrij van stof is hij is elektrostatisch. een bestaan op zich en ademt tegen de muur, ook bij klanken als zij het auditorium vullen .…

Zwartgerokte duistervogels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 232
Alleen de cirkelende vogels blijven schrijven, hun schaduwen vallen geruisloos over het woud.…

Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 138
magnolia en tedere muziek klanken om ons lichaam heen geheel alleen in de stilte van de zoele nacht daalt de vrede en rust neder om de pen op papier te laten schrijven wat diep verborgen zit en naar boven komt borrelen daar waar de subtiele lucht wordt ingeademd die tot levenskracht opwekt En nevels op doet lichten met de schaduwen…

Onder het zachte sterrenlicht

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Tot die ontmoeting blijf ik wandelen in dit stille schijnsel, mijn eigen schaduw achter me latend, verlicht van binnenuit.…
CB14 september 2026Lees meer >

De jonge meeuw

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 222
Haar veren dragen het patroon van de branding, een mozaïek van schaduw en bleek zand. Zij roert zich nog niet, wachtend op het moment dat de thermiek haar vleugels zal dragen. Geen witte pijl nog, maar een zoekster op de kade, die met geduld de taal van de kust leert.…
CB16 september 2026Lees meer >

Droomde dat hij een dichter was

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 216
Samen in de schaduw, vrijen tot de ochtend komt Zij speelde de actrice, ze wist precies wat een man nodig had in deze teringzooi van een bestaan. We liepen door de zeikregen naar de kade. Richting die rotte boot, weg van dit land, om nooit meer om te kijken. Doek valt, klote toneelstuk voorbij.…
mobar22 september 2026Lees meer >

De dans ontspringen

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 664
Hun voeten dragen de blaren van elke grens onder een hemel die weigert te sussen terwijl de kou door schrale kleding snijdt en de angst als een schaduw met ze meereist. Het is een illusie te denken dat we ontkomen. Er zijn geen wegen om de dans te ontspringen. Het leven is vluchtiger dan voorheen en zij kunnen nergens heen.…

ABELEN

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.374
Edel volk, wanneer gij wachttet, langs de weg, en schaduw smeet op die, moegegaan, versmachtte 't zonnevier, was 't iemand leed? Iemand leed! Ach, laat mij weten wie dat 't is, die, afgemat, heeft ondankbaar neergezeten, in de schaduw! Leert mij dat!…

jenners contra likkers

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 878
n à propos schrijft nu sans répos aan ’n épos gelievende likkers aaien z’n kruin 'r is bij hem iets groots gaan ontstaan de penners kunnen er van dromen gesteld worde zijn nomen est omen bordurend al tikkend aan nieuw bestaan -------------------------------------------------------- met insprirationele schuil bij Wil Melker's: 'in schaduwen…

Gekke Geboden

hartenkreet
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.334
Herinner de lente die klaarlag in de schaduw, Speelse kat.…
Wimper21 augustus 2003Lees meer >

Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.186
je staat te kleuren daar van boven dat kun je echt niet ongemerkt 'k tel nieuwe blaadjes ondersteboven glimlachend heb ik doorgewerkt je staat in schaduw nog te pralen in bloesem straal je naar de zon rondom je stam dans ik vele malen 'k vlag met wimpel dat je overwon want daar sta jij, o trotse boom de zomer fleurt je fraaiheid en ik…

Vóór de regen

poëzie
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.892
Ik zat in 't hoge gras; Het was een warme zomerdag, En uit de donkre schaduw zag Ik naar de lichte plas. En onbeschut voor 't zonnevuur Lag 't slaperige land Te domlen in het middaguur, Door moeheid overmand. Het was zó stil, zó stil.... De vogels droomden op hun tak, Het windje sliep op 't watervlak, En rustte koel en stil.…

't Is goê

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.564
Men moet in ieder groot genot Een plekske schaduw lezen; Daar moet aan iedere bloem een traan Aan iedere zon een ondergaan, Aan iedere dag een avond wezen. 't Is goê,..., 't is goê!... Dat, na 't verzengend zon-gegloê, De witte vree van 't maangelaat Over de moede wezens gaat Van die geen zon verdragen...…
Alice Nahon5 februari 2024Lees meer >

Huisgeest

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 876
lieve geest van dit huis, je werpt vertrouwde schaduwen, silhouetten op de witte muur je sluipt door al mijn kamers, je blaast een zachte briesje in het dons van mijn kussens, ik hoor je flemende stem, en wanneer ik sta te douchen, fluister je in alle stralen lieve geest van dit huis, je bewaart mijn heftige geheimen, je woont in de…
Tjoke4 augustus 2007Lees meer >

Achter glas

gedicht
2.2 met 209 stemmen aantal keer bekeken 62.114
Jij wil de kathedralen van de taal zes letters gotische liefde achter gebrandschilderde ramen daarin zie ik ontstaan het staaroog der vervalsing geloof me niet in woorden woont de adem zomin als goden wonen in de tempels ik kan wel liefste zeggen een mondvol waanzin die buiten jou geboren is maar laat ik je dansen met mijn schaduw ik…
Ellen Warmond5 september 2025Lees meer >

Reïncarnatie

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.017
spreiden bloembladeren zich aarzelend ontplooien blozend de diepte van hun harten tooien om zoet het voortbestaan te begeleiden zelfs het water jubelt in gestaagde gang golft minnekozend langs de oeverzijden waar zomen van de weidse velden glooien kinderen een verkruimeld broodje strooien om de zwaan tot naderen te verleiden pas als kille schaduwen…

"Rythme en Provence"

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
van de cipressen overstemt, tot aan de maaigrens van de dorpen, aan wegmarkeringen onderworpen,getemd door eigen ritme, in een ongelijke strijd, aangelijnd door de tijdwijzers, verleid door deze schoonheid, klopt het bloed in de aderen van de droge beken diep in de beddingen vloeit een vloed van bloeiende linten,en bezwangerd door schaduw…
pama29 mei 2008Lees meer >

Novemberavond

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.209
bij haar zijn die ik zo mis Heel even haar geur ruiken en haar stem proeven een glimp van haar glimlach zien Bijna een jaar is ze nu weg het voelt alsof het gisteren was Laat me neerkijken op de zee die mijn tranen draagt in elke zilte druppel en laat me mee deinen op de golven de zee die ik zo lief De horizon in het beminnen de schaduw…
Windwhisper18 november 2007Lees meer >

genadesteek

netgedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 17.954
een halve meter boven de schoot een wenk die kwade tongen sust onder hem een ovalen bekken de walm van ranzig zweet zuilen stutten de gevels met een krullend blad bekroond gieren staan vleugel aan vleugel te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt als wormen in de gasbel in de blaas van een karkas 2 de slaaf glipt uit de schaduw…

Dief in de nacht

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Uit de schaduwen van het donker lekte licht, maakte grijs een boom, een schuur, een kat die net als ik ongerust was. Op straat verschenen mensen herkende ome Piet en tante Jo. Ze zwaaiden naar me en ik rilde beefde van de alleroudste kou. Toelichting: Gerard Reve de meester van het verlangen en het verlies is dood, 8 april 2006.…

Beeldvorming ( voor Bachir )

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.837
Ik neem een foto van je schaduw waarin de trots wordt ondersteund, met gebogen hoofd, sprak je tot de goden die jij jezelf had beloofd, en ondanks je jeugd, tevergeefs op hebt gewacht.…
pama2 oktober 2008Lees meer >

savanne

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 869
tussen bos en grasland, op de rand van de tropen woekeren kruiden en wilde halmen en struiken zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust met een vlaag die maanden duurt reuzen grazen in hun grijs pantser nippend van de dunne, dichte schaduw ik weet niet waar eerst kijken de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…

Gedachten avontuur

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.669
Gedachten temidden van een bos krachtige eiken die knoestige takken ver in het rond uitbreiden hier en daar door schaduw van groene brede kronen verraste ogen naar een licht- heldere blauwe hemel leiden en lopen langs een smal zandpad waar doorvallend zonlicht groene bladeren bespeelt donkere en felle kleuren grauwe stammen het rijk…

Baar

netgedicht
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.897
Door haar aanblik overrompeld Vier mannen zo verschillend, naast elkaar in rouw gedompeld - gezichten ongelijk maar in schaduw wonderlijk gelijk - volgden hun eigen interessen, bloedband loste langzaam op Keuzes, falen, leed, successen, vrienden, vrouwen gingen voor afkomst.…

Zijn we niet allemaal medearbeiders van liefde?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 646
In de brieven die wij in onze harten schreven over wat onze eigen ogen beleven in leven, onze monden verkondigen, zonder de schaduw en de val van tempels kerken en al die verschillende zuilen en muilen met volle huiveringen en liefde staat wat kliefde, er bestaan komma’s.…