5388 resultaten.
Langzaam kijken
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.259 Soms rust ik in het midden
van wat ik zie, waar schaduw en glans
als twee rustige stemmen samenvallen, en ik leer
hun stille gesprek te vertrouwen zonder het te willen sturen.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Achter glas lossen velden op
in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering.
Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor. Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen raken
of juist haar afwezigheid
geen antwoord, slechts beweging,
riet dat knikt
de geur van natte klei
oude vragen zonder taal
zin slechts een schaduw…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In het kantelende licht van de
dag, waar helderheid en schaduw elkaar
behoedzaam raken, voel ik een subtiele trilling die
mijn binnenwereld opent, een begin dat zich nog niet durft te tonen.…
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Ik hoef niet verder dan
de plaats waar mijn adem mij vindt,
waar koele schaduw zich geleidelijk verzamelt
onder de bomen, een vergeten zachtheid die nergens om vraagt.…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Alleen de cirkelende vogels blijven schrijven,
hun schaduwen vallen geruisloos over het woud.…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht
wordt ingeademd
die tot levenskracht opwekt
En nevels op doet lichten
met de schaduwen…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Tot die ontmoeting blijf ik wandelen in dit stille schijnsel,
mijn eigen schaduw achter me latend, verlicht van binnenuit.…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Haar veren dragen het patroon van de branding,
een mozaïek van schaduw en bleek zand.
Zij roert zich nog niet, wachtend op het moment
dat de thermiek haar vleugels zal dragen.
Geen witte pijl nog, maar een zoekster op de kade,
die met geduld de taal van de kust leert.…
Droomde dat hij een dichter was
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 Samen in de schaduw, vrijen tot de ochtend komt
Zij speelde de actrice, ze wist precies wat een man nodig had
in deze teringzooi van een bestaan.
We liepen door de zeikregen naar de kade.
Richting die rotte boot, weg van dit land,
om nooit meer om te kijken.
Doek valt, klote toneelstuk voorbij.…
De dans ontspringen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
664 Hun voeten dragen de blaren van elke grens
onder een hemel die weigert te sussen
terwijl de kou door schrale kleding snijdt
en de angst als een schaduw met ze meereist.
Het is een illusie te denken dat we ontkomen.
Er zijn geen wegen om de dans te ontspringen.
Het leven is vluchtiger dan voorheen
en zij kunnen nergens heen.…
ABELEN
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.374 Edel volk, wanneer gij wachttet,
langs de weg, en schaduw smeet
op die, moegegaan, versmachtte 't
zonnevier, was 't iemand leed?
Iemand leed! Ach, laat mij weten
wie dat 't is, die, afgemat,
heeft ondankbaar neergezeten,
in de schaduw! Leert mij dat!…
jenners contra likkers
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 n à propos
schrijft nu sans répos aan ’n épos
gelievende likkers aaien z’n kruin
'r is bij hem iets groots gaan ontstaan
de penners kunnen er van dromen
gesteld worde zijn nomen est omen
bordurend al tikkend aan nieuw bestaan
--------------------------------------------------------
met insprirationele schuil bij Wil Melker's: 'in schaduwen…
Gekke Geboden
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
2.334 Herinner de lente die klaarlag in de schaduw,
Speelse kat.…
Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.186 je staat te kleuren daar van boven
dat kun je echt niet ongemerkt
'k tel nieuwe blaadjes ondersteboven
glimlachend heb ik doorgewerkt
je staat in schaduw nog te pralen
in bloesem straal je naar de zon
rondom je stam dans ik vele malen
'k vlag met wimpel dat je overwon
want daar sta jij, o trotse boom
de zomer fleurt je fraaiheid
en ik…
Vóór de regen
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.892 Ik zat in 't hoge gras;
Het was een warme zomerdag,
En uit de donkre schaduw zag
Ik naar de lichte plas.
En onbeschut voor 't zonnevuur
Lag 't slaperige land
Te domlen in het middaguur,
Door moeheid overmand.
Het was zó stil, zó stil....
De vogels droomden op hun tak,
Het windje sliep op 't watervlak,
En rustte koel en stil.…
't Is goê
poëzie
3.7 met 24 stemmen
5.564 Men moet in ieder groot genot
Een plekske schaduw lezen;
Daar moet aan iedere bloem een traan
Aan iedere zon een ondergaan,
Aan iedere dag een avond wezen.
't Is goê,..., 't is goê!...
Dat, na 't verzengend zon-gegloê,
De witte vree van 't maangelaat
Over de moede wezens gaat
Van die geen zon verdragen...…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 lieve geest van dit huis,
je werpt vertrouwde schaduwen,
silhouetten op de witte muur
je sluipt door al mijn kamers,
je blaast een zachte briesje
in het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de…
Achter glas
gedicht
2.2 met 209 stemmen
62.114 Jij wil de kathedralen van de taal
zes letters gotische liefde achter
gebrandschilderde ramen
daarin zie ik ontstaan
het staaroog der vervalsing
geloof me niet in woorden
woont de adem
zomin als goden wonen in de tempels
ik kan wel liefste zeggen
een mondvol waanzin
die buiten jou geboren is
maar laat ik je dansen
met mijn schaduw
ik…
Reïncarnatie
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.017 spreiden
bloembladeren zich aarzelend ontplooien
blozend de diepte van hun harten tooien
om zoet het voortbestaan te begeleiden
zelfs het water jubelt in gestaagde gang
golft minnekozend langs de oeverzijden
waar zomen van de weidse velden glooien
kinderen een verkruimeld broodje strooien
om de zwaan tot naderen te verleiden
pas als kille schaduwen…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 van de cipressen overstemt,
tot aan de maaigrens van de dorpen,
aan wegmarkeringen onderworpen,getemd
door eigen ritme, in een ongelijke strijd,
aangelijnd door de tijdwijzers, verleid
door deze schoonheid, klopt het bloed
in de aderen van de droge beken
diep in de beddingen vloeit een
vloed van bloeiende linten,en
bezwangerd door schaduw…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar geur ruiken
en haar stem proeven
een glimp van haar glimlach zien
Bijna een jaar is ze nu weg
het voelt alsof het gisteren was
Laat me neerkijken op de zee
die mijn tranen draagt in elke zilte druppel
en laat me mee deinen op de golven
de zee die ik zo lief
De horizon in het beminnen
de schaduw…
genadesteek
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
17.954 een halve meter boven de schoot
een wenk die kwade tongen sust
onder hem een ovalen bekken
de walm van ranzig zweet
zuilen stutten de gevels
met een krullend blad bekroond
gieren staan vleugel aan vleugel
te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt
als wormen in de gasbel
in de blaas van een karkas
2
de slaaf glipt uit de schaduw…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Uit de schaduwen van het donker
lekte licht, maakte grijs
een boom, een schuur, een kat
die net als ik ongerust was.
Op straat verschenen mensen
herkende ome Piet en tante Jo.
Ze zwaaiden naar me en ik rilde
beefde van de alleroudste kou.
Toelichting:
Gerard Reve de meester van het verlangen en het verlies is dood, 8 april 2006.…
Beeldvorming ( voor Bachir )
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.837 Ik neem een foto van je schaduw
waarin de trots wordt ondersteund,
met gebogen hoofd, sprak je tot de goden
die jij jezelf had beloofd, en ondanks
je jeugd, tevergeefs op hebt gewacht.…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 tussen bos en grasland, op de rand van de tropen
woekeren kruiden en wilde halmen en struiken
zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust
met een vlaag die maanden duurt
reuzen grazen in hun grijs pantser
nippend van de dunne, dichte schaduw
ik weet niet waar eerst kijken
de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…
Gedachten avontuur
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.669 Gedachten temidden van een bos
krachtige eiken die knoestige
takken ver in het rond uitbreiden
hier en daar door schaduw van
groene brede kronen
verraste ogen naar een licht-
heldere blauwe hemel leiden
en
lopen langs een smal zandpad
waar doorvallend zonlicht
groene bladeren bespeelt
donkere en felle kleuren
grauwe stammen het rijk…
Baar
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
1.897 Door haar aanblik overrompeld
Vier mannen zo verschillend,
naast elkaar in rouw gedompeld -
gezichten ongelijk maar in
schaduw wonderlijk gelijk -
volgden hun eigen interessen,
bloedband loste langzaam op
Keuzes, falen, leed, successen,
vrienden, vrouwen gingen
voor afkomst.…
Zijn we niet allemaal medearbeiders van liefde?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 In de brieven die wij in onze harten schreven
over wat onze eigen ogen beleven in leven,
onze monden verkondigen,
zonder de schaduw en de val van tempels
kerken en al die verschillende zuilen
en muilen met volle huiveringen en liefde
staat wat kliefde, er bestaan komma’s.…