5946 resultaten.
BALTISCH GOUD
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
815 Maar m'n wonderlijke brein wel
muziek verandert je humeur snel
Ik werd warm en koud
van het Baltische goud
Waar 20 koorleden garant staan
heeft me meer dan 'goud' gedaan…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Het was op zo een koude zondagmorgen,
de stramme handen heiden traag de klok
die boven in de toren wakker schrok
en begon een wijsje zo lang verborgen,
want door de week slaat hij de stille uren
die vertellen van vergeten en voorbij
van de houten banken, de mijmerij
van de jaren in zijn zware muren.…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 “
maar het geschilderde skelet
antwoordt niet in de stilte
maar in zijn onheilspellende zwijgen
ligt de dood, gemaskerd, om de hoek
nabij te vroeg ontwaakte bollen
om het er koud van te krijgen
herkent hij de rillingen tot aan het bot
van het verstilde gebeente.…
Lydia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Het voelt koud,
niets is minder waar.
De tijd vliegt,
maar toen zag ik dat niet.
Mijn leven was een achtbaan,
met speed, drank en wiet.…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Verder dalen wil ik
dieper door de
mistige lagen
Dante's Vergilius volgen
door de lijkgevulde
loopgraven in Ieper
in de schreeuwende vlammen
op de Mont Ségur
langs gedeukte Romeinse helmen
afgebroken zwaarden
mismaakte lepragezichten
zijden gewaden en
valse inzichten
naar naakt rennende
krijgers op grasgolvende vlakten
tot in koude…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Men ziet ze langs straten en wegen,
Men vindt ze op het feest, in de kerk;
Zo glanzend en diep zijn haar ogen,
Haar boezem zo koud als een zerk.
Zij zingt niet zo als de nimfe;
Maar sterker dan woorden en zang
Bedwelmen haar groen-blauwe ogen,
En nemen het hart in bedwang.…
Winter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
725 De wereld krijgt kippenvel op een donkere huid en
waar eerst het mais nog wuifde en riep
om zon, staan nu de stekels
te huiveren in de koude, natte grond.
De vorst valt in. Het weer is blond en de zon
wordt alsmaar blijer. Mensen binden schaatsen onder,
aanschouwen het wonder van de zijkant van de wereld.…
De mot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Maar nog niet genoeg, nog niet voldaan
want de warmte is te kort, te koud.
Nu ben ik te hebberig, en maak de fout
en draai me om, en zie haar staan,
ik kijk, en ik vrees, dat ik nu teveel begeer.
Want op dit licht kijken alle andere neer.…
Op 't hoogste van de nacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
821 , die ik min, kwam in mijn slaapzaal treden,
Met liefelijk gelaat en moedernaakte leên,
Een kleedje alleen bedekte haar heupen naar beneden,
't Hing al van melk en bloed en maagdenwas aaneen:
Een windje op haar verliefd,
Ten venster ingeslopen,
Bedreef een stoute dieft
En spreidde 't kleedje open,
Daar zag men dat een mens, hoe koud…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 Holle wegen
witte nevels
diepe duikers
blinde hemel
Groene vingers
tamme ratten
witte muizen
zwarte katten
Klokken tikken
lampen branden
dove muren
scherpe randen
Grote ogen
kleine dromen
gouden dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden
Sluwe engelen
listige slangen
warme tranen
koude…
Wormen 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Zo hadden beiden
wel wat te vermijden
de worm het koude asfalt
en de wieler de zucht en vlucht
van vliegensvlug en dan weer terug.…
Mens en weer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
533 Ze smeekte om meelij, verkoeling, iets kouds !
Keek hoopvol naar Zephyr en Regen.
"Jij wou toch nooit Wolken, geen Wind en geen Vorst,
Dan krijg je van ons echt geen Zegen."
Zo trokken collega's partij voor de Zon.
De verbrande vrouw stond alleen.
Alleen Donar streek zijn hand over 't hart,
Zond Onweer en de vellenvrouw heen.…
Een stinkend bed of een van de vloer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Nu is hij oud, heeft enerverende dromen keer op keer
alsof ze hem weer , weer op komen halen en zondermeer
als een bloedrood lied uitschenken als liters vers verdriet
in het koude van de nacht verscholen tussen weer dat riet.
Wreedheden uit oorlogen worden nooit echt het verleden
daar hebben sommige nabestaanden te veel voor geleden.…
VLUCHTELING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Ze was om ‘t krijgsgeweld weggevlucht
en na de eindeloze tijd op haar vlot in zee
Ze verspreidde desondanks geen zeelucht
ze droeg alleen krijgslucht met zich mee
Men had haar weggemoffeld in een kamp
en verteld dat het slechts tijdelijk zou zijn
Zeer koude winter zonder kachel en lamp
juist dertien en geen schijntje zonneschijn
In stille…
Kamp Moarre *
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Hier in Morra is alleen maar stilte
en koude lucht, aan zee stijgt één zucht
langzaam uit de kleren, om ons heen
huilen zielen aan hun houten geraamte,
zorgen wapperen in de wind.…
Speel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 Zijn ogen slaan, nee, vallen neer
"Ik voel me keer op keer vergeten
Niemand weet meer hoe het was
om kind te zijn
Almaar spelen, zoveel dingen
gewoon níet weten
Rode wangen, blaadjes vangen
koude frietjes eten want
tijd vergeten
snel vergeven
en gewoon weer verder spelen.…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 Ik lag vroeger na school
uren op de grond met de
telefoon die tussen mijn
oor en mijn schouder wiebelde
Aan mijn linkerkant een bord
koude rijst, mijn schoolboeken
rechts van mij
de telefoonsnoer draaiend om mijn vingers
Ik praatte met vrienden die dezelfde taal spraken
We spraken tot diep in de nacht met gezwollen
kelen en longen.…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
Het aambeeld van het heden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 De hiërogliefen van dit vlakke
water zijn niet te overschrijven, niet
in taal - gebaren - visualisatie maar slechts
in het ervaren van schoonheid.
Een aalscholver droogt haar kledij
terwijl een blauwe reiger een voorn
uit het water vist, onbevreesd reizen onze
realistische waarnemingen mee in een non -dualistisch
blijspel waar twee zielen…
DIE NIEUWE PANDEMIE DIE KAN NIET UITBLIJVEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Reis en aankomst van Nederland Amsterdam-Jordaan naar Gran Canaria; Playa des Ingles
De bus van de Marnixstraat zo vertrouwd
Schiphol opvallend rustig
TUI, de stoelruimte ruimer dan gedacht
de vliegreis korter dan op ingesteld
Tegenvaller, geen alcoholvrij bier
de touringcar, een hele rit met zovele stops
Maar dan
Dan het Hotel: het Eugenia…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 Die warme tulband, dat festoen
Schut in de koude nacht
De vogel, die op Neerlands grond
Trouw op het voorjaar wacht;
En als des daags de fletse zon
Haar schuinse stralen schiet,
Aanvaardt hier 't Winterkoninkje
Op nieuw zijn rijksgebied.…
HET MEEST VERVELENDE, HET ALLERMEEST VERACHTELIJKE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
481 Het meest vervelende
niet verachtelijke
ze weten vaak niet wat ze doen
wat ze je aandoen
wat ze mij aandoen
als ze je gaan verbeteren
aansturen, begeleiden, controleren
of nog erger helpen
"Gooi toch weg, wat heb je eraan
wie opruimt, ruimt z'n hoofd op
je bent zo bewaarderig, je verzamelt zoveel!"
of iets in een persoonlijk historisch…
wanhoop
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.472 Zo op de ladder; een wankele tree
armen reikend boven mijn krullend haar
pak ik mijn tak; daar is mijn zee
de vlam, ; de gevoelige snaar
Boven zijn gekomen
vlak bij de wolken zo blauw
kunnen we blijven dromen
Ja, ik houd van jou
's Morgens vroeg bij een lichte douw
lopend over mijn groene gras
denk ik, ik houd van jou
vriezend koud…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Haast zal hij wederkeren
Met zijn bussel hout,
En 't krakend vuur onsteken:
De winter is zo koud.
Hij kruipt en klimt nog hoger,
En klautert naar de top;
Zijn voet schiet van het takje:
Hij steeg zo stout er op!…
Golgotha
poëzie
3.7 met 25 stemmen
12.088 Hij hoort zijn stemme
Zo vlijmend koud:
‘Kom nu, Verlosser,
Kom af van ’t hout!’
De overpriestren
Aanschouwen 't blij:
De Waarheid zieltoogt,
Zij zijn nu vrij!
Daar hangt Hij bloedend
Aan 't merk der schand;
Hij, d'eeuwge Koning
Van 't Godlijk Land.…
Leven
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.640 Een laatste zoen op haar koude wang,
de werkelijkheid was te hard.
Nog geen jaar later het bericht,
mijn grote liefde was niet meer.
Littekens tekenden haar gezicht,
ze viel ten prooi aan het verkeer.
In de jaren die zouden komen,
bleek het lot nog niet gunstig gezind.…
snow
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.252 ik zit met willie op een koude betonnen vloer
gapend naar vier dikke muren
zonder vensters of deuren
de muren hebben verdacht veel weg
van dreigende sekslustige heren
de enige voorwerpen aanwezig
zijn grote hopen apenkeutels
bananenschillen
en een verschoten boomtak
(van deze is een versleten autoband afhankelijk)
- het is kerstmis…
Op Beppe erfje
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.158 was verbonden
Gaat door tot ver over de horizon
Beppe dankt Freyja voor de nadagen in haar leven
Het hoopt dat het haar kinderen goed mag gaan
In dit leven zal Beppe hen niet meer zien
En vraagt de Godin voor hen te zorgen
Op Beppe's erfje met wat bomen
Het erfje dat zoveel kon verhalen
Bleef Beppe trouw aan it Fryske Lân
De koude…
Zo'n dag die je beter niet......
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.094 Ik zette koffie, ook niks aparts
Dacht wel, wat is dat spul toch zwart
Was het zakje doorgescheurd
Ach is iets wat iedereen wel eens gebeurd
Nieuwe gezet, die was wel goed
Wel heet verbrandde dus mijn snoet
Geblust met water maar was vergeten
Dat ie niet op koud stond, maar op de hete?…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 Hier sliep hij in een hooiberg en had het koud, daar liep hij voor het eerst met een meisje hand in hand en wist hij niet hoe hij het had. Ze was z’n famke maar haar stem kan hij innerlijk niet meer tot klinken brengen. Herinneringen worden kaal als de nervatuur van een afgevallen blad.…