7704 resultaten.
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
mijn kleur
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
542 rood, geel, en zwart
de kleuren van mijn hart
Belg in hart en nieren, maar
andere kleuren kunnen mij ook plezieren
neem nu rood, wit, en blauw
Holland waar ik zo van hou
met mijn vrienden bij het dichten
kunnen we wekelijks onze pijlen richten
bij Freaks wordt alles wel gelezen
en een oorkonde wordt gegeven
het gedicht in de…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt
dan de avond en de boodschappen,
de lege kast, de volheid van ons
wij samen, geliefde zwarte…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
522 Kraaien de boodschappers zijn
van de zwarte pest.
Die Magere Heyn stuurt op
zijn laatste ronde en
de mens doet terugkeren
tot aardse mest.
het kwade met een oog
loenst over de dodenakker.
Waar niet meer voor een
levenslot kan worden geloot.
Slechts een handdruk wordt
nog afgegeven door Pierlala's
engelen des doods.…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 ter langst
hebben zich maar even
in mij verschanst
ze kwamen en gingen
als de seizoenen
soms ijl en vluchtig
als ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren en dagen
in zwart…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Liggend in de vloedlijn baadt
Ik mij met kosmisch licht
Mijn koude huid wordt gezandstraald en mensen al om
Ik zie dat vanuit de zwarte horizon een vrouw zich losmaakt
En mijne kant opkomt
Ze is mooi. Ze is fraai. Ze is mijn alles.
Dichterbij.. dichterbij en nu is ze ..
‘Hallo, schone vrouw kunnen we wat?…
Een toekomst naar zekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Volgt
levenslijnen in handen;
vult de zwarte gaten met
nieuwe zonneschijn.
Onzekeren en gelukszoekers
leggen hun toekomst in de
handen van een ziener neer.
Vertrouwen op de heldere
verbanden tussen het zichtbare
en de verborgen levenssfeer.
Toekomst zoekt naar zekerheid;
wordt soms langs vage wegen
geleid.…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 zij komen en gaan
in een gapende diepzee
van miljoenen sterren;
op lichtjaren afstand
verdwijnt er materie
in loodzware gaten,
zwart, imploderend.
golven van zwaartekracht
Aarde passerend,
ijl en pulserend
in de atmosfeer
zonder vorm
zonder inhoud,
luchtrimpelingen
komend en gaand
in de ruimtetijd...…
Bevrijdingsdag Concert 2018
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 gedenken en elk jaar
weer afsluiten
en steeds weer opnieuw gedenken
hou de vrijheid vast
zwarte foto's
van het verleden dat zich tussen
ons denken schuift
met een bede om de vrede
het licht knippert de
muziek waait zacht golvend over
de gracht
het koningspaar lacht
dat zich weerkaatst in de weerspiegeling
van het volk
gedeeld in…
Dwaallcihtjes in Amsterdam kerstavond 19 december 2018
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Ik speel geen sinterklaas meer
laat staan zwarte piet
ik speel ook geen kerstman meer
van dat 'yoh yoh' heb ik genoeg
ik speel ook geen Paashaas meer
laat ook alle Pinsterbloemen staan
ik speel voortaan en uitsluitend mezelf
zonder verkleedvormen, gewoon wat je ziet
maar 19 december a.s. dan nog niet
dan loop ik achteraan als laatste…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De kale bomen, de zwarte takken
ik zie ze voor mijn ramen staan
de winterkou heeft het te pakken
grijsblauw stalen luchten die overgaan.
Het lage licht schijnt hier binnen
reikt diep de kamer in
ik schrijf er woorden, zinnen
geef zo de stilte zin.…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 ik las
met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste…
Het verlies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Als een sluipmoordenaar komt Hij aan,
Hij trekt zijn zwarte zware zwaard.
De tempelier loopt in zijn einde zijn eentje.
Geen vervloekte vrede vergeeft vervolgens zijn daad.
Nog negeert Hij zijn verleden.
Hij kijkt niet om naar de kille kalme kamer vol gebeenten.
De hemelse hel heeft hem bespaard.…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
En die verdween dan in de zware klep
Van onze zwarte kachel in Hoogvliet
We woonden in een industriegebied
Met Sjors en Sjimmie, Donald Duck en Pep
De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
We waren nog bevreesd voor Sint en Piet…
Lagen van lijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 vandaag speelde ik
bij iedere statie
een variatie op zwart, wit
en eikenhout
ik zocht in woorden naar gevoel
en heb aldoende in toon
een mengeling
musicerend beschouwd
intens is dan de weg
die leidt langs het lijden
was als alleen, ik ging
er in op, zo gezegd
geheel ingevoerd, in trans
en ondergeschikt aan
de kracht, die in twaalf…
Dartel ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 van straatlantaarn
tot straatlantaarn
dartel ik
onderweg vallend
in zwarte gaten
het verkeerslicht
biedt geen uitkomst
het groen slaat
regelmatig op hol
aan beide zijden
ontwaar ik
de gloed van
snelweg
ondertussen
vlot ik
op het pad
de linkerkant
plat getreden
de rechterkant
overgroeid
beide leidend
naar het zelfde punt…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Wordt 't nu, helaas stekeblind, werkelijk verstaan,
nog steeds te ontroerd, daar waar licht ontbreekt
kent hij de toetsen feilloos, raakt wit en zwart aan.
Hij heeft helaas nooit gevraagd hoe de geur nu is,
of dat men kan leren huilen, zolderkamers ook daar
een dakraam hebben met ook dat zicht op sterren.…
Leek herinnert zich
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Veel te eten en te drinken zullen ze
niet krijgen onderweg, misschien bij aankomst
Een kop zwarte melk in de vroegte -
Vóórdat voor hen de wereld voorgoed vergaat:
nooit mogen we vergeten:
Het beest in de mens bestaat.…
Tredmolens voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 koersen
zonder roergangerszweep
het eerste licht
markeerde kanten
die zicht gaven op een
eindeloos verdwijnpunt
ik ervaarde diepte
in een voorheen
draaiende wereld
als een tollend plat vlak
lichtloos heeft tijd
alle dimensies met
voeten getreden en
van heden de spil gemaakt
zonder perspectief
ben ik verloren geraakt
tot ik zwart…
Over en weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik schuifel maar iets
en schrijf de eerste letter
op papier of in gedachte
het naakte jaar, nu en hier,
wacht op mij, de zetter
totdat ik, de dichter, de geachte
met blauw of zwart een geboorte vier
kent u dat ook
de idee, dat alles al is beschreven
door mij en mij en menig dichter
het is toch zo, dat wat ik zeg
links of rechts om of…
Regenglans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Onder glanzende druppels
ziet de vensterbank zwart
van schimmels, stuifmeel
en vliesjes eten ze, geplakt
op een bed van honing-
dauw uit de lindebomen
Ik zit vast in verdriet
niet wetend waarom
.....'…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 Wakker werd ik in de epiloog
Zwarte kringen, ogen schuw
terwijl ik immer eeuwig vrij was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad waarvan op zijn tocht,
waarvan de vleugels zijn
vergaan als plant, geëtst
in steen, een zwart altaar
waarvan in ‘natura ‘ niets
in verval is geraakt.…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor
pas als de kleine
uren tellen gaat
zwart…
Tweemaal Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
470 zichzelf in
z’n kleurrijkste herfsttooi
dat ik dit weer beleven mag
mijn hart jubelt en ik lach
wat is het leven toch mooi
thuis ligt een grijs omrande
envelop: kleurloos ijskoud te zijn
opgevangen op de stekelige deurmat:
hij was nog jong en tevens oud
vond de herfst altijd zo fijn
geen kleuren meer hij zag ze niet
toen hij in het zwarte…
In slaap gesust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Waar de Noordzee vriend'lijk bruisend,
Neerlands smalle kust begroet,
braken schoorstenen ontluisterd,
steeds opnieuw hun zwarte roet.
Daar blaast Neerlands staalfabriek,
over het land ‘t giftig grafiet,
maar, dat is de tragiek,
aandeelhouder; u wil geschiedt.…
Onbestemd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
641 De huizen aan de overkant tekenen zich,
zodat ze zwart in de schemeravond staan.
Net zoals ik nog weifel om naar bed te gaan.
Iets doet mij daar voor het venster staan.
Een onbestemd verlangen...
naar iets dat voorbij is gegaan.…
Gebroken letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 heb de brief
met gebroken letters
nooit verstuurd
het deed teveel pijn
om hem te schrijven
het adres op de
enveloppe te krijgen
om woorden
in zinnen te zetten
zonder dat zwarte
wanhoop dwong
uit te leggen waar
geen enkel begrip
voor aanwezig was
de luchtigheid is
verdwenen maakte
plaats voor een
vluchtig leren op eigen
benen…
Na gloeiend rood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 op de verste
horizon
bubbelde
loeiend heet
licht van
het zwart
dat transparant
blauw tot
kern had
het regende
zonder zich
tot bui te
transformeren
druppelde
slierten rook
uit kleine
afvalproducten
op de grond
die als
sterretjes nog
even flikkerden
voordat zij
sissend doofden in
na gloeiend rood
in dit contrastenspel…