5616 resultaten.
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 De wolken drijven langs hun spiegel,
een gouden rimpel breekt het blauw.
Je wijst me waar de nevel opstijgt;
ik kijk, en kijk dan weer naar jou.
Er zit een blaadje op je schouder.
Ik neem het weg, je buigt je hoofd.
Zo dicht bij jou vergeet ik even
wat ik nog doen en zeggen zou.
We hoeven nergens heen vanavond.…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.
Zo staat de boom als een zwijgende getuige
tussen de vaste aarde en de open hemel,
een symbool van innerlijke, onstuitbare groei
die standhoudt in de stroom van de tijd.…
Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 De ochtend legde goud over heide en blote schouders
tot de middag het inzoog en slechts blauw bestoven
nacht hing waarin open handen zochten wat glansde
en de rest lieten draaien terwijl wij wachtten.…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 De lucht rekt zich traag uit in blauw en zilvergrijs,
het open water ademt diep de koelte in
en draagt de dag op de rug van trillend schuim,
waar elk geluid een heldere rimpeling krijgt.…
La Carrière, Rosnay
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
974 zwaluwen
schier onvermoeibaar
in en uit
scheren
en geen moment de grond raken
rakelings
langs de smalle ladder omhoog
schieten
en weer terug
vallen
door het vervallen raam
Waar onkruid onder de pannen groeit
nog authentiek
nog niet bedorven
Waar insecten
oor verdoven
duiven koeren
op de cour
Geraniums de potten kleuren
en blauw…
rozige spookstoot
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.946 ogend feestend beest
prangend met boemel
dagend koel en zwoel
getoond heel eigen geest
doorkijkbloes blauw violet
haar roos ontloken uit pioen
sterrenbeeld de schorpioen
zij-van-het van flirty-jet-set
gesprongen in de lamborghini
hups vrije vrouw met kloten
haar zin in wil besloten
slank sexy chic in minimini
stuk dynamiek gaat plank…
IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.081 IJlende trein schijnt, trillend, stil te staan,
En 't is, terwijl ik kijk droom'rig door 't glas,
Of heel de wereld machtig stelsel was
Van reuz'ge rad'ren, die onhoorbaar gaan,
Met blauw-saffieren velgen, plas naast plas,
En smal-smaragden spaken, laan naast laan,
En brede, gouden spaken, graan naast graan,
Went'lend om verre toren,…
AFSCHEID VAN VADER
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
2.309 Een blauwe glimlach om zijn mond
gaf hem de rust die hij nooit vond.
Er heerste doodse stilte in ons huis.
Wel twee uur zat ik naast zijn kist
en voelde me immens alleen,
zag kaarslicht door mijn tranen heen
groeien tot een onbeschrijfbaar licht.
Een licht zo zuiver en zo kuis
Er heerste doodse stilte in ons huis.…
Schimmel
hartenkreet
2.5 met 43 stemmen
6.205 merken
Alles duurt veel langer zo
'De maat is vol' zegt de ouwe rakker
'Nu ga ik er iets aan doen'
Vol met wonden als een stakker
Een ouwe man, goed voor pensioen
Bloedend, kreunend, zonder moed
Naar de arts die zorgelijk doet
De man kijkt lelijk en vertwijfeld
Naar de wonden op Sint zijn lijf
Bloed loopt waar het niet mag stromen
Blauwe…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Vaarwel, vertrouwlijke eenzaamheid, en koor,
En kleurig heir van vlinderende bloemen,
En, dáár in 't groen, gij, ogen, blauw van gloor!
Gij hebt mij God het Leven horen noemen, -
Gij kent mijn hart, en weet wat ik verloor....
't Verloorne zal naast ú voor 't ziels-oog doemen!…
Blond kindje speelt piano
poëzie
4.0 met 30 stemmen
2.475 'T is, als ragt
'T verleden blauw nevelend op, en tracht
Naar lichte kring van 't Nu terug te gaan.
Als kwam 't van ver, hoor 'k de oude stukjes aan,
Waar zalig Mozart's kindervroomheid lacht,
En uit berijpte grasjes, rits'lend zacht,
Zilv'ren getinkel glipt langs straal van maan.…
Liquidatie…
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.632 Wanneer zal je rood wit blauw weer schijnen?
Vertel mij weer je prachtige oorsprong
Daar waar het ooit allemaal eens begon……
Even als voorverleden jaar
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.098 Even als voorverleden jaar
Straalt de hemel blauw en klaar,
Door geen wolk betogen.
Ach, die hemel zie ‘k niet meer,
Die mij tegenloech weleer
Uit twee minlijke ogen.
Even als voorverleden jaar -
Ja, het waar zo zag ik haar,
Die in ’t hart zich prentte.…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 Lentemorgen, verrukkelijke maand mei
narcissen bloeien nog geel lichtend
frisse blauwe lucht
een zwak odeur van nat asfalt
slentert de zon stil tegemoet
en ‘k weet ik hou van jou
Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 zielig en arm
En niemand die zomaar iets moet
Je kunt er wandelen zonder je jas
Het weer is er altijd oké
Je ligt languit in het knalgroene gras
Je hoeft nooit je regenjas mee
De dieren die rennen blij door het bos
Ze lessen hun dorst in de beek
De vossen slapen stil in het mos
En herten overal waar ik keek
Nergens is het water zo blauw…
Wij zijn er uit
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
685 linkse partijen wilden het maar al te graag
Ook weer zoiets, het stond al jaren op de agenda
Maar rechts dacht er liever nog even over na
Waarom nu altijd met de nieuwe start
Het alom bekende maar dan toch die pressie
Jammer nu even geen tijd wij gaan in recessie
Waarschijnlijk komt er later een nieuwe sessie
We zitten nu eenmaal op het blauw…
Schaatsenrijdertje
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
931 Klinkt gedempt blij eendgesnater
Het schaatsenrijdertje is hier virtuoos
Trekt een v-spoor over het vlakke water
Neemt bocht en hoek met speels gemak
Stopt hier eventjes bij een geknakte stengel
Met daarop een kleine rode huisjesslak
Weer door gaat hij… de snelle bengel
Bij een groen obstakel ligt hij even stil
En kijkt verbaasd naar een blauwe…
Déjà vu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
597 koperen luchten verteren
vol lichte kleuren smeren
ik loop vooruit, ben hier, was daar
tijd en ruimte lopen zo raar
ik verplaats in de ruimte, de tijd
die wegtikt in het niets zonder spijt
herinner de ruimte
herinner de tijd
déjà vu kom tot leven
dit moment is verheven
de nevel daalt neder
koperen luchten worden breder
als de blauwe…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Ze kleurt de blauwe hemel rood
en violet de blanke sloot,
de peppels langs het weidepad
verroeren niet een enkel blad.
Ze kijken naar de zon die wijkt
en zachtjes laag en lager strijkt.
De molen op de hoge dam
Gaat zwaar, hij strekt de roeden stram
En lomer, lomer, lomer gaan
De wieken tot ze stille staan.…
Hoge Raad
netgedicht
3.9 met 58 stemmen
1.483 Een Hoge Hoed en gestreept gras langs zijn kuitbroek
geen blauw oog te zien achter de schutting
Marjelle draagt graag botten naar haar hooizolder
op roze pantoffels schuift zij door de wintertuin
Mondjesmaat wankelen haar manke afdwaalkinderen
citroengeel verpakt in glas, aas voor haaien
Fijngestampte wurmen mengen zij met brood…
ZO KOUD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.786 Ogen dicht en oude handen,
met blauwe nagels nu, na vijfentachtig jaar
verkrampt.
'Waar zou ze zijn?' vroeg hij ons zachtjes.
'Is deze kou nu alles wat er blijft?'
'Of zou er nog iets zijn dat om ons heen zal waren?'
'Het leven moet toch meer zijn dan dit koude lijf?…
Liefste,
gedicht
3.9 met 115 stemmen
36.337 Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen.…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Jouw smeulende pijn inspireerde mij
tot deze stroom van zoete zieleroerselen
Laat deze niet bitter worden: stop op tijd
Hortensia's vervagen van zijdeblauw
naar doorschijnend ivoor
ze wachten stervend tot volgend jaar,
schijnbaar dor en vol spijt van hun eens bloeiende schoonheid
Maar volgend jaar lijkt het eens blauwe,
meer indigo,…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 Wie rusten wil in 't groene woud
wie rusten wil met lusten
Hij kiez' een plekje dicht in't hout
En vlije zich tot rusten
Een peluwtje van mollig mos
Een kussentje van varen
En een gordijn van blaren
Geeft zoete middagslaap in't bos
De hemel van het ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 op de draagwijdte van de wind
jagen ze aan - zwart gevleugeld -
rond de marmeren zerken
waar –ironie – de rouwvliegen
dansen
o bibio marci
het zwerk heeft dat speciale blauw
dat alleen bij nachten hoort
en in het nabije dwarrelen bladeren
in het zachte schijnselwit
boven leemte van het kiezelpad
verzwijgt
de muur -met daarachter…
Wiebeltrees
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.318 lichter
en krijg koorts , reiskoorts
zachtjes begin ik te wiebelen,
klim stilaan hoger en hoger
tot mijn tenen de takken
van de bomen raken
zo groet ik ze , en ze zwaaien
vrolijk ritseltakkerig terug
dan verdwijnt het allemaal heel vlug
het huis, de tuin, en mama die
zwaait vanuit het keukenraam
ik zweef , en knipoog naar een verbaasde
blauwe…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Herfst kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de…
Late herfst
poëzie
2.3 met 17 stemmen
4.041 Geel is het blad, geel zijn de lichte bladeren,
Ver is de lucht, - 'k durf haast niet dat ik 't zeg -
Niet blauw, niet wit, wèl licht, - het snelle raderen
Van waagnen hoor 'k op blad-bestrooide weg.…
Aan ene onbekende
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.712 En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermiste toon, die me optilde uit de smert,
muziek, die als een blauwe zee bewogen werd,
wijl - ster der hoop - uw oog er pinkelde op de baren.
O!…
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen
poëzie
2.7 met 19 stemmen
2.497 O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen;
Hier welt het water helder, 't veld staat blauw
Van vlas, de hoge hop rankt langs zijn touw,
De wilde wingerd houdt elk huis omwonden.
En elke dag zet in één zaalge brand
De hemel en uwe hemelsblauwe ogen.…