6335 resultaten.
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Het is een intens diep verlangen,
een verbond gesmeden met de eeuwigheid.…
De muur om mij heen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Jij leerde mij leven, liefhebben, voelen
Een vrouw met ongekende innerlijke schoonheid
Heeft mij bevrijd van mijn eenzaam ommuurd bestaan
Voor eeuwig in mijn hart en in mij ziel.…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 verstand lijkt
in te krimpen
- dat is schijn - ;
de omgeving verliest haar kracht
alsof men praat zonder woorden
verlies vangt stilaan te stollen
verandert van kleur
het is het onreine beschimpen,
en heft grenzen op,
men wordt mild
en onkwetsbaar zacht
in het volmaakte
bestaat enkel nog rozengeur
het is dan al vertoeven -
in de eeuwigheid…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 de onderarmen;
het deel dat altijd in de zon
kwam en weer en wind, bruin en verweerd,
rozig haar er op, rimpels ruwheid
misschien, de stevige handen er aan
stugge handen
die niet meer plat op tafel kunnen liggen
de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en
de koeienuiers te bekommeren
de stevige handen waarin je…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
't verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille eeuwigheid…
Raadsel
gedicht
4.1 met 7 stemmen
13.394 Een jaar is zo voorbij, terwijl de uren
elk wel een eeuwigheid lijken te duren,
en morgen wordt als gister en vandaag.
De mens is niet gelukkig van nature,
en kwelt zichzelf met steeds dezelfde vraag
waarop geen antwoord is. Je zou zo graag
iets door de spiegel zien, maar het blijft turen.…
Leid mij op Uw weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Leid mij op Uw weg, de weg der eeuwigheid
Waar geen verdriet, haat en nijd meer zal zijn
Maar altijd vreugde en verlossing van alle pijn
Een plaats die God de Heer heeft toebereid.
( woorden uit Psalm 139)…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille eeuwigheid…
Labiliteit, evangelische: zien of geloven!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 Uiteindelijk
zal het zich openbaren, verklaren
mijn evangelische labiliteit:
zien of geloven
maar pas in mijn eeuwigheid
na mijn ´opbaring´
na mijn dood
zal ik het zien
of Christus ook
daadwerkelijk is opgestaan
en gestorven voor de zonden
van de mensheid
Nu maar geloven!…
Gods leiding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 We mogen weten dat God ons leven leidt
Hij wil ons nabij zijn, elke nieuwe morgen
En blijft in Zijn goedheid voor ons zorgen
Zelfs ons hele leven lang, tot in eeuwigheid.…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Dat wat eens geleefd heeft
Om onsterfelijk te wezen
Eindigt in stijfheid voor eeuwig stram.
Het laatste adres staat er gebeiteld in de steen.
Ik ben onmachtig met al die doden om mij heen.…
Het smalle Nederland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Maar eeuwig kan het geen lente wezen,
eenmaal breekt de winter aan.
De hoeksteen van ‘t gezin kwam weer eens boven drijven,
en dampen van ‘t onderbuikgevoel
vergiftigden het bestaan.
En ik wou weg.…
Onder de zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
806 Het lukte me om jouw ziel op te kleuren,
om jouw tragedie van zwart naar wit te knallen,
rust vredig uit, lieve vader, er kan je niets gebeuren,
je haters kunnen je eeuwige ziel nooit meer vergallen.…
Stramien van gêne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
420 voor
Leven gaat
snel en haast is
blijkbaar leven
in tijd slechts
decora-
tieve schimmen
deels gevangen
in patroon
een opvallend stramien van schaamte
dat geheel
in het teken
staat van belang
een waarde
die moet wor-
den toegekend
die moet worden
gegeven
aan hen die zichzelf zoeken
daar leven
hier beneden
niet eeuwig…
REGEN VAN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
770 huilde tranen met tuiten
Harde wind huilde ‘t treurigst lied
ik weende tussen druppels, buiten
De hemel schreide..van pure pijn
hij was van god en mens verlaten
Grauwe luchten voor zonneschijn
op dat bankje, waar wij ooit zaten
De hemel weende, al heel die dag
ik kon dat in mijn innerlijk horen
Ach, jij koos die verkeerde afslag
waar je eeuwig…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met wier en zout
boeken die zijn
verhaal kennen
flessenpost
met storm voor zijn muur
Ooit toen de wind
uit zee ontstond
liep zij nog aan zijn zij
de eeuwig…
Draaikolk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 Niet lang
Tot in eeuwigheid samen; levens voltooid
(Voor T.H.)…
Sentiment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Het geluid achter de blinde muur
versiert nostalgie met een laag glazuur
wat alleen naar mijn eeuwige jeugd neigt.
De warme kleuren van graffiti
koestert gevoelens op mijn netvlies
terwijl het nachtleven hun theater afsluit.…
De torens
poëzie
4.0 met 2 stemmen
698 Ze rijzen, rijzen, hier en daar verspreid,
de hoge torens in de vlakke velden, -
als baken van gevoel, die wisheid melden
langsheen die duiz'lingwekkende eeuwigheid ...
Hen ziet de zwerver, tot de zon verscheidt,
opdagen, of ze beurtlings hem verzelden.…
In de hemel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
532 Zullen we onze geliefden weer ontmoeten
Daar elkaar met vreugde mogen begroeten
En eeuwig leven, met elkaar vol heilgenot?
Er zal geen ziekte en verdriet meer zijn
Alleen maar vreugde en dankbaarheid
Volop blijdschap en heerlijkheid
Vrij van zorgen, ongemakken en pijn.…
Dromen van toen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 een aandeel te houden in vergeten verdriet
in leven te houden wat het licht niet ziet
om zachtaardig aan te vangen met frisse vertedering
Zijn dagdromen koesteren het ontwaken van muziek
doorgaans komen ze in stille avonden tot leven
onverschillig voor waarheid, wars van ethiek,
snakt de jongen in hem hiertoe alles te geven
Voor de man, eeuwig…
Versnipperde kerk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 schemer
dolen vele groepjes mensen rond
zoeken en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling oplichten om daarna
spoedig te verijlen in dubbend duister
al deze denkbeelden mogen meezweven
op wolken die eeuwig…
Stadschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Een revolutie in klad legt hinderlagen
tegenspraak verwikkeld in het tumult
van pleinen en straten
Een stad onder bewind van symbolen
slentert hortend in een kleurig geloof,
een wadende tocht van Spaanse totems,
witte kappen,zwarte vegen, snel driftig
neergeschreven; een hang om eeuwig
in verzet voort te leven.…
Al sussende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Evenals de mussen
zijn de kerken het sussen
van een eeuwige drang
In het buitenste te vinden
wat al die tijd in ons zat.
De mens en al wat zij kan zijn:
Ons lot…
Hoedenzaak
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
732 En hoe ze de
vreemden daar met cowboyhoed en al naar
de Eeuwige Jachtvelden verjagen.…
Alles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 als vraag en antwoord in elkaar verstrengelen
lossen de schaduwen een voor een op
hoeft het licht zich niet met een kroon te tooien
de koning is het schijnsel zelf
zijn schimmen zijn de verloren zonen en dochters
hun besef van hun ware aard
is de voortzetting van het eeuwige leven…
De Heer is Koning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 De Heer is Koning van ’t heelal
Hij is verheven boven alle volken
Zijn trouw reikt verder dan de wolken
Onze God, die eeuwig heersen zal.
De naam van onze God is groot
Dat heel de wereld Hem moge prijzen
En Hem alle eer en hulde bewijzen
Want Hij is onze redder uit de nood.…
De geboorte van de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Klokken vertikken eeuwigheid.
Een oude dichter dicht.
Een oude dichter schrijft vannacht,
als nooit gedaan tevoren.
Mijn oude klok klinkt als nieuw.
Tijd wordt steeds opnieuw geboren.…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 ook
mijn longen willen wel
de tralies echter
van verstikkend geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit
huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend hart ja
of verstikkend leven
een laatste zucht dan
voor eeuwige…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken,
Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas,
Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas,
De hoogste loov'ren van de zon doorblonken.
Hoe zacht wij naderde', onze stille pas
Had storend in die eenzaamheid geklonken,
De raven vloden op met luid gekras,
Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken.…