Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Lenteprikkels

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Bovendien adem ik verschillende zachte luchtlagen die mijn lichaam in beroering en vervoering zullen brengen maar ook om van dichtbij mee te maken hoe heerlijk intens deze krachten en prachten allemaal zijn zodat mijn zinnen niet verloren gaan.…
CB26 maart 2024Lees meer >

De eenvoud van de natuur

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 507
Pure eenvoud markeert de komst van de zomer blauwe korenbloem Wat is het heerlijk om te proeven van een harmonieuze en gezellige sfeer in een ruimte waar men heerlijk kan ontspannen en tot rust komen maar ook ademen van verse creativiteit en inspiratie opdat een nieuw stukje poëzie het levenslicht zal zien.…
CB3 juli 2024Lees meer >

Als de schemering valt

netgedicht
1.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 441
Onder de sluier van de nacht valt de zee in slaap en sust schemer wereld met gezegende adem Op die manier is er einde gekomen aan de dag met een vleugje liefde Schemering op zee is hoe je het ook bekijkt, een ongelooflijk schilderij van het licht.…
CB16 augustus 2024Lees meer >

Verbondenheid

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Tussen rust en reflectie vind ik ruimte om te ademen, te ontspannen — ver weg van de hectiek van alledag. De vrije natuur reikt mij haar stilte aan, verlicht het hart, en neemt me mee in een poëzie waarvan het einde nog niet is gekend.…
CB24 december 2024Lees meer >

De laatste trein

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen, en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert. Geschiedenis roept ons op hun verhalen te blijven dragen, zodat geen stilte hun lot verzegelt, geen vergetelheid hen ontvoert.…
CB6 januari 2025Lees meer >

In stilte van toen

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 640
Als hij zijn ogen sluit, is hij weer thuis, even, heel even, voelt hij de warmte van muren die ademen, van leven dat hem omringt. Maar als hij ze opent, is er alleen het koude licht van deze kamer, en een heimwee dat hem zachtjes, maar onvermijdelijk, verteert.…
CB13 januari 2025Lees meer >

De ontwaking van de natuur

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
In de vroege uren, wanneer wereld gehuld is in een zilveren waas van kalmte en de adem van de aarde bijna onmerkbaar door het landschap zweeft beginnen de vogels hun melodieën te weven, een zachte belofte van nieuw leven.…
CB27 januari 2025Lees meer >

sleetje varen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
langs het fjord, door het woud waar stilte de adem beneemt staan gespannen krachten klaar met ogen die energie fonkelen Husky’s blaffen springend blij als geduld hen wordt beproefd ik leer sturen, remmen en staan klaar om met hen mee te gaan de eerste sporen glijdend licht met zicht groeten ons de bergen droog en stil is de wereld wijd…

Wanneer licht zich opent

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Over glooiende heuvels waait een adem van iets wat net begint. Een vage echo van bloesem die zich aarzelend openvouwt in het zachte licht, en in het breekbare spel van schaduw op uitgestrekte velden ontspruit in stilte het nieuwe leven van een pril seizoen.…
CB17 februari 2025Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Een meer bevangt mij haar rust neemt mijn adem in reflectie nabij Langzaam strekt het water zich uit als een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
CB21 februari 2025Lees meer >

De fluit van Pan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
zijne maken zou, zijn wilde dans mijn levenslot; Ik opende mijn armen, mijn hart, ik opende mijn hele wezen, wie zich vol overgave aan Hem geeft hoeft liefde noch leven te vrezen, hij tilde me naar grote hoogte en legde me toen teder neer, beminde me gepassioneerd tot extase en daarna nog een keer; Zijn Wezen vervult mijn wereld, Zijn adem…

In de schaduw van Erato

netgedicht
2.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.203
O muze van liefdesbrieven, van nachten vol ongekend gefluister, je bent de adem van dichters, de inkt van wie liefheeft, de draad die dromen bindt aan de werkelijkheid van taal, de gids die ons leidt naar het diepst van verlangen.…
CB30 maart 2025Lees meer >

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
Bladeren fluisteren verhalen die ik niet ken, maar toch herken, een stille dialoog tussen bos, hartslag en de adem van de tijd. Ik word opgenomen in het ritme van vleugels en water, gedachten lossen op in de kalme stroming van het moment.…
CB4 april 2025Lees meer >

Eeuwig moederdag

netgedicht
2.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 498
Je zorg bleef niet steken in kindertijd maar reikte tot in mijn stormen, ongevraagd, onvermoeid, als adem in een kamer die nooit sluit. Niet elke liefde is luid – de jouwe spreekt in zachte herhalingen, in de maaltijd op tijd, het telefoontje als het net donker wordt.…
CB11 mei 2025Lees meer >

Het geluid van hoop

netgedicht
1.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 346
En zelfs waar de stilte zwaar op de adem rust, waar het verleden luid roept dat er nooit meer iets zal veranderen, is er een trilling, een toon die zich niet laat doven – het geluid van hoop: klein maar krachtig en onwrikbaar aanwezig.…
CB12 juli 2025Lees meer >

Groene muren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 216
De wereld bleef ademen alsof niets was gebeurd. En in de lobby, tussen groene bladeren die geen water nodig lijken te hebben, zit een moeder stil, alsof ze door wil groeien in het licht dat niet van hier is.…

Een leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Neem het leven in je armen alsof het wegglipt, lach alsof elke adem een geschenk is, bemint alsof je hart geen grenzen kent.…

Afscheid van Fleur onze Maltezer 10 november 2025

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Agnes Dartel, steeds opgewekt zonnetje, de dagelijkse goedheid, levenslust, trouw zorgzaam in uw sneeuwwitte vacht opgevreten door artrose kan je niet meer stappen spring in het veld we laten u inslapen tegen het verwachten uw blik, nabij zijn de warmte, de uitstraling slepen van je lichaam de pijn dat je verborgen hield je adem…
arensoog10 november 2025Lees meer >

Het hart dat bleef

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Ze kende de gebaren van gebroken handen, hoorde het trillen van stemmen die niemand meer geloofde, en ging zitten, gewoon naast hen, tot hun adem weer durfde. Ze vocht niet om gelijk, maar om recht. Niet om macht, maar om nabijheid. En steeds weer zei ze: “Een beetje liefde kan een heel eind zijn.”…

Eerder afbouwen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 265
En ergens, tussen de jaarringen van dit onderzoek, blijft één vraag echoën: hoe vinden we de balans tussen bescherming en de vrijheid om ons eigen herstel te ademen?…

Toen wij daar zaten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Ik probeerde te voelen wat jij voelde, maar vond alleen mijn eigen schuld, mijn adem die bleef hangen in een te kleine kamer. Ik weet niet waar jij nu bent, maar ik hoop dat het zachter is dan hier— een plek waar wachten geen pijn doet en afscheid niet telkens opnieuw begint.…

net zo lang blijven zitten

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 347
net zo lang blijven zitten tot de sneeuw gesmolten is er geen adem meer stil fluisteren wil alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn de batterij van de klok leegloopt op de tijd de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt de geradbraakte levenslust bewust doordraait en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken als een wolvenleven…
R.E.N.S.7 januari 2026Lees meer >

Winterwonderland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 364
De wereld wordt een wit omkaderd sprookje, waar elke stap een zachte krak laat horen, en je adem als kleine wolk vooruitloopt alsof de winter zelf je naam uitspreekt.…

Alleen in mezelf wonen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 428
Alleen in mezelf kan ik woorden schrijven, mijmeren, achteloos, zachtmoedig dichtend uiten, armen die troost omsluiten, ontkleed en bloot als een dood-gewaaide vlinder gedragen door mijn adem tussen het geritsel van mijn dromen. Soms ... wild vertederd, hart en innig vergeef, vergeet ik als herinneringen die vervagen in geruis.…
Katty wijns11 januari 2026Lees meer >

Houdbaarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 296
De vrouw houdt haar adem vast. In zijn hand een briefje. Hij draait het om alsof er een uitleg op de achterkant staat. De koelkast zoemt. Hij schrikt. Ze pakt zijn jas. Helpt zijn arm in de mouw alsof hij een kind is dat niet stil kan staan. Hij kijkt naar haar handen. Zo vertrouwd dat het pijn doet.…
Nathan25 februari 2026Lees meer >

Navond van de bouwmeester

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 229
Navond, navond, eindige avond, waarin zelfs steen leert ademen.…

Vragen zonder grond

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 326
weten niets van haast of spijt bladeren fluisteren zonder naam of reden, dat alles wat groeit al antwoord draagt in het heden ik zit hier tussen hout en natte aarde tussen wat ik verloor en wat ik bewaarde mijn handen vol werk, mijn hoofd vol morgen, maar de schemer houdt mijn onrust even verborgen wat ben ik anders dan een adem…

De draad loopt door

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 159
Voor jou gleed de laatste adem weg zoals de soepele valling van zwaar fluweel. De spanning is van de draden, het houten frame heeft eindelijk rust. Geen zwoegen meer, geen slijtage. Alleen de stilte die perfect past. Maar hier in de werkplaats staan wij met de rauwe randen van het gemis.…

Toneelhuis van de liefde

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 388
vergissen of te verspreken totdat je mij uiteindelijk terugneemt toelaat in een hunkerend verlangen vrij in de zaligheid van jouw liefde nu de storm op het water is gaan liggen is de kou van het eiland verdwenen de maan werpt haar zachte kalme licht op de drempel van jouw open toneelhuis ik hoef niet langer te zwemmen tegen de stroom geen adem…

Elke stap telt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 75
Het is vallen en weer rusten, het is proberen, ademen, en opnieuw beginnen zonder jezelf te verliezen. Je bent niet alleen wat je is overkomen. Je bent ook je kracht, je herinneringen, je liefde, je humor en je hoop. Je bent zoveel meer dan de grenzen die vandaag zichtbaar zijn.…