18193 resultaten.
Zonsondergang
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
411 als rode wijn
boven de aarde uit
gloeit de zon
daar branden de wolken
in nevel en licht
drinkend uit de bron
de wortels
van de wijnstok
nog voor de ondergang
een glas vol zon
dan wentelt de aarde
zwaar en donker
duisternis…
hoe ze loskwam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 ze herinnert zich
hoe ze in het
rivierstrand tekende
de blauwe klei onder
het zand ontdekte
hoe ze met de
pigmenten de muren
van haar huis
beschilderde met bloemen
en dieren hoe ze het
licht ving tussen
ademende wolkenvelden
haar ziel vond
ze herinnert zich hoe
ze loskwam van de grond…
er valt niets over te zeggen (voor Wim Brands)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 hoe kon het dat de
zwaarte voelbaar was
de broze stilte in het
weifelende licht van
zoekend zwerven
het wenen langs verre
wegen hoe kon het
dat ik de nacht voelde
de nooit bereikte landing
altijd als ik naar jou
jouw Boeken keek?
er valt niets over te zeggen…
Pauperparadijs
snelsonnet
4.9 met 8 stemmen
641 Een heel klein beetje overlast moet kunnen,
Dus krijgt ‘het Pauperparadijs’ groen licht.
En hiermee wist de rechter aan te tonen
Dat in Veenhuizen grote zeikerds wonen.…
niet te laat
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
423 we beginnen met taal
in de lichte ruimte
van het volledig leven
volgen eenvoud klank
en ritme vanzelf
we verkeren op de rand
van zingen en denken
onze plaats in het landschap
afgeschut en open
het is niet te laat…
Het ritme van de aarde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
700 Het ritme van de aarde
Balanceert op een
Uniek evenwicht
Van licht, lucht en leven,
Van eb en vloed
Van zon en maan
Van dag en nacht.
We hebben maar één aarde,
Die op dit moment
Naar de Filistijnen
Wordt geholpen
Door het mensbeest
Met zijn onstilbare honger
Naar meer, meer, meer.…
De langste dag?
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
676 Elk etmaal telt toch vierentwintig uur
Waarin dan licht en donker wat rouleren
Slechts in oktober, met de wintertijd,
Wordt één dag met een uurtje uitgebreid…
Gekleurd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 ik ben
weer tegen
zwart
aangelopen
terwijl ik
wit open hield
de doorstroom
van kleuren
is gestopt
omdat wit
en zwart
geen
echte
kleuren
zijn
zwart is
een
reflectie
en wit is
de kleur
van alle
kleuren
samen in
wit licht…
verschoond
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 de maan
die vastnagelt
aan ’t licht
dat zoekt
maar
’t huis
is ontdaan
wat overbleef
klepperde door
op laminaat
op
’n ochtend
van stilte
niet
in ’n envelop
met ‘n naam
die vergeten was
of
’n laatste
ogen-
blik…
ergens op deze wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 geen zon,
maar wel licht.
geen maan,
maar een spiegelbeeld
in de zee.
het water
zo hard als beton.
en je begint
bloemen te plukken
op zee.…
Van de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 En boven hen ontwaren
Een verre zee van licht.…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
208 We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
Tegengeluid
snelsonnet
4.5 met 12 stemmen
721 Ik geef mijn lessen tweemaal in de week
aan vluchtelingen die ons land verrijken,
die ondanks al hun leed veerkrachtig blijken,
bij wie ik ook wel graag mijn licht opsteek.
Zij gaan het hier wel redden op den duur
met hun beschaving, werklust en cultuur.…
Nepeta
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
115 staande in de ontvankelijkheid van licht
gelegen aan veredeld water
aan voorgedrukt evenwicht ontsnapt
geruisloos geruimd
kwetsbaar als kattenkruid
wentelend in wanorde
zie deksel voor houdbaarheid
buiten ademt een horde
-met stervend geluid…
melisme
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
97 een notensliert waaiert
als een hemellichaam
boven het verlaten plein
in één aanhoudende
lettergreep zingt zij
in zuivere tonen
het verlatene terug
naar het licht
de doorgewinterde stadsduif
vermant zich
nog eenmaal vliegt zij
over het plein van steen
als een zwaan…
Op een afzeggen*
poëzie
3.9 met 16 stemmen
7.481 Lieve lichte* Leonoor,
Ik en hield u daar niet voor,
Als ik lieve lichte zei:
'k Meende uw oogjes allebei:
Niet, dat, in hetgeen ik sprak,
Al te dubble waarheid stak.
Op de ene avondstond
Zeide mij uw schone mond:
Liefste, lievre heb ik geen.
's Andre avonds zegt gij: neen.…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 web spon
Toen de uitspraak geklonken had
scheen ‘t vooruitzicht kil en koud
Buien wachtte nooit ‘t rechte pad
na elk ontslag opnieuw in de fout
Toen de stilte al lang normaal was
scheen het eenzaam, somber licht
In ‘t dikwijls geledigde borrelglas
over zijn toekomst zonder uitzicht…
Pastel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 Zo een, waarin je kunt kijken en zelfs haar licht
Kan ontvangen, in visioenen zo pastel als gewenst.…
Jaargetijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Oh, jij, jij die blijft, vang het licht langs de weg,
luister naar de wind wanneer die zingt. Jij die blijft,
strooi het licht op schaduwrijke plaatsen, want nieuw
zal het zijn in kleuren die geuren in nieuwe vormen.
Ik heb je zo lief en wieg je op tonen die nog verdwalen.
Ach jij, jij die blijft, weet dat de oudheid duurt.…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.242 Ik zal zoeken naar het licht.
Het licht dat jij me gaf.
Het licht dat ik wel toch niet heb gekozen.
Dag of nacht.
Lente of herfst.
Dood of levend.
Ik zal zoeken naar hetgeen zo zacht,
het allerbest.
Dat ik nooit eerder heb gekend.…
Gedenk mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Gedenk dan dat wat voortleeft van mij in jou
zijn licht doet schijnen in een eeuwige trouw.…
Guernica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Een onnatuurlijk licht wierp zijn schijnsel op
een afschuw die de werkelijkheid verstoorde;
en niet door een mens viel te verwoorden.
Op de dag dat in Guernica de vrede werd vermoord.
Bruut besmeurde het oorlogszwijn de wereld met
een ontmenste laag modder. Op de dag dat door
de duisternis het licht werd gesmoord.…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
3.9 met 11 stemmen
2.014 Kijk nu, ze strooit de zomer rond
die vliegt om haar rond
uit haar mond,
rond haar boezem, haar gladde rug, haar benen
zo donslicht omschenen,
ze gaat langs de horizonnen
maar aldoor omme,
ze heeft toch zo veel, ze kan geven
wel, zie het lichte sneven
van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht
en daar midde' in haar…
Hemelbed van Rozen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
2.038 zich maar vonden
In een droom die heeft bestaan
Wij zijn de droom die niet voorbij ging
In de droom van alle mensen
En wij droomden dat zij droomden
Over ons, in sterrenlicht
Wij vlogen hoog aan hen voorbij
Hier op dit hemelbed van rozen
Over wolken die voorbij gaan
Over huizen zonder licht…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Dag vervaagt in stilte, avond openbaart
Hemel zwaait met haar lichten in een jubelstemming
Geleidelijk aan sluiten de ogen op het ritme van de eeuwige golven
Mijn oude ziel reist vrij in het oneindige, zonder enige vorm van grenzen of zout.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Licht als een zuchtje
boomblauwtje fladdert voorbij
het bos ademt mee
Lopen waar bomen ademhalen en
het licht door de takken danst, waar de geur van
aarde mijn gedachten tot rust brengt. Elke stap verzinkt in de zachte
omhelzing van mos, en in de verte zingt de wind een lied dat niemand ooit vergeet.…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 Licht kust de hemel
de merel fluistert zachtjes
de aarde ademt
Er is een ogenblik, nog vóór het licht
zich echt toont, waarin alles lijkt te ademen in zachte
golven van stilte, en ik, haast onmerkbaar, voel hoe mijn huid opent
voor het ontwaken, alsof mijn hele wezen luistert naar iets wat geen woorden nodig heeft.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 De donkere kant fluisterde luid,
de lichte bleef geduldig wachten.
Totdat ik, moe van vechten,
mijn hoofd in eigen armen legde
en daar –
heel zacht –
weer een vonk vond.
Een kompas.
Een stem zonder woorden die zei:
ga verder.
Nu volg ik dat licht,
dat niet schijnt maar gloeit.…
O, dit geluk bij u te zijn!
poëzie
2.5 met 13 stemmen
2.481 En oog ziet diep in anders oog
Al werelds bonte wisselingen
Vergaan in wijde lichte kringen,
Zonder dat iets ter ziel bewoog.
O, dit verzekerde gewin
Kan nimmermeer ten einde spoeden.
Het breidt zich uit, gelijk de vloeden
Van licht nemen de wereld in.…
Golfstroom
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.678 Want op de pool
Staat, ringgebergte, een blauw kristallen bowl,
En over 't halfrond waait de oranje gloed:
En 't is, als ben ik de aarde: ik hef 't kristal,
Dat overloopt van licht, en door 't heelal
Giet naar de zon ik mijn Decembergroet.…