6196 resultaten.
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 Grote diepblauwe oceaan,
zoekt hij het buiten zichzelf
in de grote wijde wereld,
stopt hij gewoon met bestaan
terwijl hij de richting verloren
natuurblauwe zwervende vinvis,
vergeet in een stranding
en stervend laat vergaan.…
Afscheid
poëzie
3.8 met 19 stemmen
6.110 Eén ogenblik van het voorbije leven
Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan
Van rimplend water, dat met stadig beven,
Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan,
De vorm te zien, die in het water drijft,
Onzuiver zo van kleuren als contouren,
Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren,
Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…
Raad eens wie we tegenkwamen
gedicht
3.6 met 22 stemmen
10.979 Een oude vrouw,
al in zichzelf gekrompen, half voorover, hoofd
onder de takken door en kin vooruit geschoven alsof alles haar
was overkomen, alles voor haar was gemaakt
zo was dat ook, zo keek ze je aan als je langskwam met je gewrichten
nog nauwelijks krakend, met blakend van gezondheid
je kinderen met liedjes zoekend naar eenden
en ze…
poelen in het weiland
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
684 het succes van de dood
in laatste woorden en aangezichten
onbekend
tot voorbij de dageraad
wanneer een brandgeur het zwarte veld verraadt
zonder geweten
zonder genade
niets mislukt met nieuwe zonden
in rechtopstaande kisten, kronkelend in het landschap
aanwezig
ik staar
voorbij een heuveltop
naar smalle stroken waar winter zichzelf…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen haar bergen verborgen verdriet
Na ’t huilen sloot ze daags het gordijn
tranen drogen doet men..immers niet
Droge tranen gaven haar zoveel pijn
’s nachts als ‘t bestaan in donker lag
Dàn pas..mocht zij even zichzelf…
ANCI ZOEKT DE STILTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Hij dicht zichzelf een zwijgende klaagzang.
Zijn schors siddert licht, beeldt een bange droom:
huidschimmel kwelt die oude reuzenslang!…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Wie een dakloze straatkat, die zichzelf
voedt met de etensresten uit vuilnisbakken?
Ik ben het allemaal geweest.
Ik zeg niets meer.
Ik verraad mijn onderduikplekken niet
noch verraad ik in welke schim ik verdwijn of
welke rokken ik moeiteloos optil.
Nog zie ik die toverlandschappen en
parelkastelen.…
Lach van een Clown..
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
978 Niemand die het ooit ziet,
de spiegel van verdriet,
voortleven in vele dromen,
zichzelf laten doorstromen.
Een Clown, een boegbeeld,
in een lach bevoordeeld.
aanprezen in het bestaan,
zal vaak eenzaam heengaan.
(De buitenwereld wil een lach,
geen traan...ode aan de Clown)…
amien
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
656 slaat dood
zeelui in de onmogelijkheid nagelvijl
in staal leeft de dierenriem
lekker belangrijk
snap er geen mars van
honden blaffen vol aan de kade
zonder smart gevangen angsthaas
haast zich niet gevangen door tanden
bevangen van haat in onwetendheid scheidt
masker af van een gezicht geschilderd als een leeuw
en dit leven leeft zichzelf…
bloedbad alphen aan de rijn
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
639 als mensen het noorden verliezen,
zijn ze zichzelf niet meer
en geraken dan
tot alles in staat.
ze kunnen niet redelijk meer kiezen,
doen dan buiten hun wil om
't meest beestachtige kwaad!
ze slaan dan,
totaal buiten westen,
zonder remmen en nog minder verweer,
aan 't moorden en branden.…
Eenling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.176 Hij is zijn tijd ver vooruit,
las meer dan een mens voor mogelijk houdt,
zijn rode sjaal zit altijd extra strak
alsof hij zichzelf wil killen
maar dat is overdreven
want 's nachts komt hij tot leven
proeft hij van de exotische wijnen
en schrijft hij sonnetten op moderne wijze
De meeste mensen ontwijken hem omdat hij zo anders is
zo extreem…
SONNET
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
624 Het voelde even aan alsof ik half
haar vinden, grijpen kon, wie het ook zij,
Wellicht een heilige wier glorie als een zalf
Insmeert die zij mint, of slechts een deel van mij,
Of iets dat door het onbegrijpelijke goed
Gemaakt wordt voor zichzelf uit vlees en bloed.
John Masefield (1878-1967), 'Sonnet'.
vert.…
Het vrolijke toverkind II
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
531 zon, maan en sterren
met water en met wind
vertelt prachtige sprookjes
verslaat draken, spoken en heksen
Het zingt en danst om de Goden te plezieren
om in alles zijn levensvreugd te delen
En iedere nacht, in zijn slaap, draagt een engel
hem huiswaarts, waar hij zijn oorsprong droomt
Als ieder mens zijn oor te luister legt
hij zichzelf…
kerstwens 2011
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.284 Straks als de kerken open gaan
en mensen dringen om vooraan te staan,
vervuld van zichzelf en met zuinige blik
een kleine gift maar verder IK.…
Verloren lopen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 We dolen en we zoeken, trachten te verstaan
hoe anderen in eigen wereld leven, want
iedereen bewoont dezelfde aarde maar
heeft eigen denken, voelen, streven
en niemand weet ten volle wie die ander is, ja,
kent zichzelf niet eens en ziet maar beelden
geschapen door de eigen nood en het verlangen.…
Stil verdriet ( voor R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Te diep, te ver weg, voor begrip,
vervreemden mensen van zichzelf...
Stil verdriet kan slechts antwoord ontvangen
van stille woorden ... bijna onhoorbaar !
In stilte voldoe ik mijn opdracht;
in stil, doch brandend idealisme !
In stilte, in eenzaamheid meende ik
het oprecht, echte liefde !…
De bedelaar onder de boom
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.595 Als ooit op aarde een mens zichzelf ontloopt,
dan hij misschien, maar 't duurt al zestig jaren,
en zie met hoeveel zorg hij 't raaflend garen,
dat hij „jas" noemt, op zijn geraamte knoopt.
0, de oude leugnaar, 't mummelend kadaver!
eens reist hij verder toch dan een dolfijn,
't oude kavalje dat slechts droomt van haver.…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 In de gemeente geur van eau de cologne,
Achter de zware rook van baaitabak,
Tast men naar 't oude zeer en 't nieuwe zwak,
En onvoorziens voelt men zichzelf geschonden.
Dan schrikt misschien uit heur gezelligheid
Van geestlijk keuren bij geestrijke dranken
Een vrouw, en zegt kordaat: we moesten danken!…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 ranken
warmte dampt dan uit mijn huid
onzichtbaar voor de ander,
soms trilt het zelfs uit mijn flanken
veel wat er is, echter
ontkomt aan mijn ogen
of doven zelfs mijn oren
te groot zijn soms de regenbogen
te ver, die ik wil bekoren
de glazen waardoor ik zie
spiegelen het beeld
die ik ben,
en ja,
rijkelijk gevuld
met iemand die zichzelf…
Vandaag de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 Bankiers, zij spelden sprookjes op de mouwen
en hebben slechts zichzelf riant verrijkt.
Politici, zij laten villa’s bouwen
van toegestoken geld, zoals nu blijkt.
Haast niemand kun je heden nog vertrouwen
want niemand blijkt te zijn waarop hij lijkt.…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 Zij die voor mij de top bereikt had
keek kalm achterom naar de mens
die uit zichzelf getreden was en
in beweging kwam en nog altijd
verzette haar stap geen woord.
Uit haar ging iets vandaan een geluidloos
dwarrelende wind, vacuüm van
een berustend verleden in het licht
dat kort de werkelijkheid bewaart.…
ROLLENDE stenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Een bijzonder mooi Sofia dat verblijdt
de kunst van kijken, is zien van waarde
niet in klinkende munt, maar in kwaliteit
eigenschap die de kunstenaar baarde
'k Liep de laan en zag en luisterde muzen
ware poëzie droop er toen vanaf
'n Zwoele oktoberzon, droogde haar tranen
terwijl zij wijn dronken uit een karaf
Zij pijnigen dan zichzelf…
Onwankelbaar licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Liefde,
Als oneindig deelbaar brood geeft zij zichzelf aan ons weg.
Omgeeft ons met blijdschap
In haar is het ware licht dat de mens omstraalt
Ons opbouwt, inspireert en bemint.
Licht wat iedere duisternis doorboort.
Helder en krachtig.
Geworteld in waarheid.
Vrees niets.
Liefde,
Loflied van het leven.…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 waarin ik werd geboren
de wolken nog steeds mijn dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk ik onder het bukken aan het lentekind
dat zichzelf…
De oude man op zee (Deel II)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 dictator
Saddam Hoessein, gewoon ondergronds
Vereenzelvigde zich
met degene die na
een lang gevecht de strijd won
een waar tweegevecht, duel
dubbel, zeker dwars
enorm verloren
De moraal van dit verhaal
ligt verscholen in
mooie natuur
De honger van alles
en iedereen
die wil leven en moet zorgen
Einzelgänger, solist
slechts voor zichzelf…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Ze lopen blind zichzelf te zoeken :
een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen
in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft
alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom.…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 druppeltjes van levend water
samen vormen zij de zee
Zeeën zonder grenzen
nemen druppels mee
druppeltjes van mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen
verschijnen druppels uit dezelfde ogen
druppels op zichzelf…
Reusachtig vertederend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 Ze is steeds een ander,
maar toch zichzelf. Als Maria toont ze ons
haar blote rechterborst als een offergave,
terwijl ze drommelsgoed weet dat wij als
dorstige dwergjes toehappen.
Kijk, Cindy toont ons haar machtige decolleté
om ons te imponeren en dat doet ze inderdaad.…
Jouw kus .
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Lippen strelen van zichzelf al mooi ...…
Suikerspinsels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Ze lachte om de ironie van dit gegeven,
probeerde zichzelf weer te hervatten
en besloot te willen falen.
Ik faal dus ik ben, perste ze tussen haar zorgvuldig getolde spinsels door.
De klanken van deze woorden klonken rationeel, gevat en waar.
En zij vereerde deze woorden, afkomstig van haar
ondergewaardeerde
suikerspinsels.…