18193 resultaten.
herfstgedicht
netgedicht
4.1 met 150 stemmen
8.378 Heb je de bomen al gezien
Hoe ze uit water zijn vervaardigt
Als rivieren in de lucht
Stromend naar een zee van licht
Heb je de mensen al gezien
Hoe zij op bomen lijken
Ieder naar zijn zee op zoek
Door steeds hoger te willen reiken
Heb je de golven al gezien
Bij hun aankomst op het strand
De rivier op weg naar zee
De zee op weg naar land…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 --------------------------------------------------------
uit: 'Lopend licht', 2001.…
Jouw Gedachten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.117 Een zuchtje wind waait over de zinderende zomerdag
In mijn geopende handpalmen probeer ik te vangen
Jouw gedachten, zo licht als een veertje, maar zo zwaar
Als de zonnehitte drukkend op mijn blote schouders
De oude vlonder kraakt geërgerd onder mijn voeten
Zijn doordrenkte pijlers schommelen door mijn gewicht
Straks zal de textuur van de planken…
Kafka goes (on holiday)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Gekraak aan het einde van deze lichte last.
Welke gesmoorde trilling gaat hem vertellen
wat hij al jaren wist? Deze berg heeft
een klare kaart gebaard: excuseer,
we zijn volzet mijnheer.
Zijn ogen smoren weg, als aftakelende wielen
spuit lichte kiezel achter zijn banden op.
Als antwoord houdt hij voortaan zijn deur gesloten.…
mijn gebroken armen
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.082 en dromerig van aard
draagt het gewicht van lood
en met de weg naar het licht
ben je niet meer bekend
althans zo kruipt de
schreeuwende stilte
dolend voort
je hoort niet meer mijn roepen
het blijkt, terecht,
gedoofd geluid,
in het kielzog vermoord…
Mijn ogen zwijgen luid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.661 huilen wordt oogluikend toegestaan
waarom jouw raam nog te blinderen
waarom weer blindelings vertrouwen
dat toekomst zal weer geven licht
het lot kan in een oogwenk bouwen
doet zo jouw toekomst ziende dicht…
voor jou heb ik mij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 ‘s nachts ben ik rijk en verzwegen liggen woorden
bij mij (mijn eenzaamheid verwarmt ze) nietige lijven
die vlijen zich omhullen mij ‘s nachts (dat is maan
dat is licht of klank op mijn huid) hun strelende
tongen bewandelen mij (zij komen van buiten naar binnen
over mijn lippen) dringen onaangekondigd in mij
(mijn mond wordt droog) de holtes…
Een late Pasen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
640 Uit: "Niet te stelpen licht. Nieuwe religieuze poëzie" - Davidsfonds, 1995…
O woordjes mijn...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
4.492 Komt gij rondom me als vlinderkens zo rein,
En licht, en wit, zó komt gij rond mij aan.…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Licht en donker botsen
stilte en staal
tederheid en oergeweld.
Alles is nog onderweg
de einders wijken
oeverloos verlangen.
Stroom en zee
eindeloos vervloeien
tot klaarheid.
Getemde drift
en hunkering
tot in de nacht.
Herboren worden
tot licht en vrede
regen in de woestijn.…
Walcheren bij avond
gedicht
3.1 met 44 stemmen
41.200 De lage lichten van de kust
beloven meer dan je kunt zien. Een visser staat
met zijn lantaarn aan in zee. Het silhouet
van een geluidloos schip wordt neergezet
tegen de einder en verschuift. Met regelmaat
van enkele seconden zwaait een armvol licht
vanaf de vuurtoren over ons heen.…
Schitterende starre
poëzie
2.2 met 12 stemmen
2.854 Ik zag een starre schittren,
Maar ’t was niet aan de trans;
’t Was in twee dierbre ogen,
Een starretje vol glans.
’t Betoverde en bezielde
Mijn hart, mijn geest, mijn jeugd,
’t Spreidde in mijn blijde woning
Gods licht en vrede en vreugd.…
MOEDER
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
5.064 IJl en licht, zonder gevoel
wordt er frêle gekucht.
En dan een lange, lange zucht---
Een doodse, stille lach.
Haar zachte hondenblik
streelt mijn ogen; ik slik.
Het dorre lijf behoedt het licht,
die vreemde gloed in haar gezicht.
Maar ook die glimworm wordt vertrapt.…
Wintermaan
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
992 om te beschrijven
De maan begiet het water met haar licht
Waar diep in slaap elf witte ganzen drijven
De twaalfde waakt, houdt alles in het zicht
Wie houdt zijn ogen 's nachts op mij gericht
In dromen die bij daglicht niet beklijven…
Passende emotie
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.547 Onder het licht van een volle maan,
wordt passie vloeiend bedreven.
Lijven hunkerend naar elkaar,
laten weer voelen het mooie leven.
Spanning doet zweten,
klamme handen trillen...
stemmen in mn hoofd,
willen het genot doen gillen.
Het donkere weer licht gegeven,
door ogen die stralen.…
het carillon
gedicht
4.2 met 22 stemmen
16.544 Dit sprakeloze samenkomen
en Hollands licht over de stad –
Nooit heb ik wat ons werd ontnomen
zo bitter, bitter liefgehad.
Oorlogsjaar 1941…
een hals die zachtheid toont
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 je gezicht wordt mijn gedicht
nog slapend in ontspanning
de glimlach van een mooie
droom zweeft rond je mond
ogen zijn gesloten open
je trekken licht innemend
en je armen nodigen de
wereld tot een warm omhelzen
ik zie het kloppen van je hart
in een hals die zachtheid toont
de lijn omhoog naar kaken
die toch vastberaden zijn…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 gelaat van de visser,
rood balt de zon in het gras,
zoemen late insecten,
trillen de vlinders op vurige bloemen.
5
Het blauw van kikkerstemmen
onder de koele brug,
plaatst de avond in het donker licht
van huiswaarts, op ruisende, krakende schoenen.…
Ochtendrood
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
1.909 Mijn ogen lichten smaragdgroen
in het licht van de volle maan
De zwarte haren veranderen
in een donkerblauwe vacht
Grazend met wit omlijnde Bambi ogen
niets vermoedend van aanwezigheid
Afzettend door ruisende bladeren
jammerlijk geluid na een korte sprint
Ik sla klauwen in haar zij en hals
bijt de tanden diep in haar strot
Wervels kraken…
Steren in de hemel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.800 Ja ik zie die sterren aan de hemel staan
Daar is mama nu ook heen gegaan
2 sterren die mooi licht geven
Die laten zien dat ze daar verder leven
Maak je maar geen zorgen over mij
Want ik kom er vroeg of laat ook wel bij
Het duurt maar even
Maar dan kunnen we samen met z'n drieën licht geven…
Langs de weg
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
906 Wie doet er wat en ziet het licht,
maar … ook ík verzaak mijn plicht.
---------------------------------------------
'Meer daklozen door verscherpte regels'
3 november 2008
AMERSFOORT - Door de verscherpte regels dreigen duizenden mensen met een lichte handicap met ingang van 1 januari geen zorg meer te krijgen.…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 I
ik heb de eieren gevonden
onder de aprilklokjes
opgeslokt in het lentefrisse gras
waar je nederig als een dauwbloem
onze bedjes schikten
ver van de plooien
die de winter achterliet
het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde…
Feed back
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
607 Ik ken mijzelve nauwelijks niet
Wie wil uit mijn gedichten
Mijn karaktertrekken lichten
Of wat hij nog meer van me ziet
Wie heeft de moed mij eerlijk te verkonden
Aan welke aardse regels ik mij voel gebonden
Ook al besef ik dat zelve zelden niet
Maar springt het er waarlijk uit
Het raadsel is verborgen in mijn gedichten
Wie kan mij het…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 Toen is een zoetheid en een licht gekomen,
Zo blond en stil als ’t bloeien van de bomen
Over een wei in zonnig groene wallen.
-------------------------------------------
haren: scherpen
kienspaan: fossiel hout…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 verstilde dorpen
en lome bergen tussen verstommende
geluiden van krekels in de schemering
zo blijven m’n ogen weids en ongerept
in alle rust gehecht aan dit wonderlijk
licht dat het land met de einder zacht
vervloeien laat in zon gerijpte tinten
(Côte de Provence, 2006)…
in voortijdig sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 gebroken bij pogen
licht te bereiken
het droomde in
voortijdig sterven
van blaadjes met groen
zag kleuren van zon
uit de nevels opklimmen
raapte het takje
dat nooit meer
een dag zou beginnen
jij kleine fee uit ons dromen
neem nu het takje maar mee…
Schijnheiligheid
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
863 Geef mij de eer te delen
Bij het verlaten van het licht
Te reizen waar u en ik naar streefden
Om verlustigd deel te kunnen nemen
Aan eeuwig erotisch geil vreet zuip festijn
Schijnheilig verdrongen toen ik leefde
Stuur mij wenend zo het vermag
Daar waar de duivel vertoeft
Bij het licht van hellevuur
Waarin de wellust zegeviert
Van gespuis…
Eens in Venetië
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.223 geworden was
uitkijkend door het raam
met een glas water in de hand
Ik wilde wel de overstap wagen
de maan was vol, vrede in het hart
Jouw ademhaling stopte even
Ik keek om in het geliefd gelaat
dat gelukkig leek in het licht
buiten verdween de gondel uit het zicht…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.
Een brandend kaarsje om hen te gedenken
Waarmee wij lief en leed hebben gedeeld
En al zo lang aan elkaar waren toebedeeld
Dat God ons allen Zijn troost mag schenken.…
Aan mijne uitbrandende kaarse
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.182 Maar, levend zinnebeeld van 't leven dat verdwijnt,
Gij smoort in duisternis nu gij uw licht gaat missen;
En ik ga door de dood uit mijne duisternissen
Naar 't onuitbluslijk licht, dat in de hemel schijnt.…