5388 resultaten.
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
8 De avond verstilt
een merel zwijgt op een tak
goud rust op het land
De avondzon legt koper
over het open land, waar schaduwen
langzaam de paden vervagen, gras drinkt de laatste
warmte uit de lucht, terwijl de wereld haar scherpe lijnen verliest.…
Relatie Problemen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.353 Je gaat verder zonder schaamte want jouw leven is volmaakt
Als een herder zonder schapen voel ik me her en der geraakt
Je zou me troosten als ik down was, de realisatie die komt nou pas
en als ik jou was geef ik gauw gas, want vanavond neem ik wraak
Schuil maar angstig in de schaduw van je zelfverziekte geest
Bid maar, huil maar schat, en…
Laveloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.388 de rand van zijn adem
Wordt God een loze vloek
Banaal als een keukenrobot zonder stroom
Een klodder op een wit doek
De jongen in hem begint van leegte te beven
Eenmaal landinwaarts
Op een gewelfde heuvelrug
Daalde de rust, de roes van azuur
Of stijgt de snik die smaakt naar wijnazijn
Dan lacht hij zich een open breuk
Valt met haar schaduw…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 Weet ook gij dat stille diepe huis
Door welks schaduwige vree
Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?
En zijn plotselingen helle kaamren op de maanbeglansde zee?…
Avond aan ‘t strand
poëzie
3.8 met 25 stemmen
7.478 En naast de duinen de grote zee,
Zo droomrig loom of zij zachtjes mee
Wil slapen en niet meer zingen;
Haar scheepjes, gevlijd op hun schaduw, dicht
Aan ‘t strand, veel bruine rankheid in ‘t licht,
Dat laatst uit de kim komt dringen.…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 In het keizerrijk woonde de blauwgevlekte slaaf
in de schaduw van een zomereik.
2 dochters had hij.
Ze graaien naar de kopermunten
verkopen hun zalig lichaam aan de keizer,
die grijnst in de tuin,
boven het puin van gesneuvelden.
Ze stelen zijn zegelringen, halssnoeren.
smelten ze bij de bonkige smid.…
gehandicapt
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.056 jouw lichaam is helaas niet meer volmaakt
Er ligt een grote diepe schaduw overheen
Het leven heeft jou zichtbaar hard geraakt
Je houdt je groot maar voelt je vaak alleen
Je kunt niet meer wat je eerder graag deed
Je wilt het zo graag maar het lukt je niet
Het voelt vreselijk vreemd soms bijna wreed
Dan huil je stil en stiekem van verdriet…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het schuchtere licht geeft een levensbrengend impuls
Kokette dansende muggen, in hun waaierig ballet
Hoog in de lucht het glijden van zwaluwen
Vogels barsten uit in een meerstemmig cabaret
Onherroepelijk het wegdrukken van schaduwen…
Als een streep door de eenzame omgeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.505 Verft de hemel donkerblauw
Het einde van de helling komt in zicht
De bebossing houdt acuut op
En plots loopt de weg weer naar beneden
Een gigantisch dal in
In de vorm van een cirkel
Zich tientallen kilometers strekkend
Woestijnzand omgeven door hellingen
Ingesloten door het enorme naaldwoud
Struiken rollend op zuchtjes wind
Sluipende schaduwen…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre
dichtbij
alsof de eeuwigheid
ongrijpbaar spiegelt
langzaam
schuiven haar handen
dalend
met scharende
slanke vingers
langs gladde wegen
en rusten
ten einde
op kleine vlakke velden
de geronde rug
blinkend in een enkel
schemerlicht
telt stippen
rimpels in de schaduw…
Pijn...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.276 Sinds die dag leef ik in een donkere schaduw, stiller dan de nacht...
Sinds die dag heb ik leren leven in pijn...
Ik ben op een harde manier er achter gekomen wat mis is gegaan...
Wat bezielde me...
Waarom...
DE twee vragen die mij elke dag wakker houden...
Echt letterlijk dagen...
Ik weet dat ik niet de mooiste dingen gezegd heb...…
Pavement Picasso in Rotterdam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
741 laatste ogenblik laat leiden
zal er in trappen vallen en toch nog blijven staan
Kijkt mokum de Asfalt Appels uit de boom
de maasstad kent al shoppend geen schroom
om voor een Pavement Picasso plat op de bek te gaan
----------------------------------------------------
Toelichting:
Julian Beever, groot kunstenaar - zoek bij voorbeeld de schaduwen…
Passie in stilte
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
3.179 ik kijk hem aan, mijn ogen vol passie
vertellen hun diepste geheimen
verraden verlangens, die bij elke stap
steeds verder naar boven drijven en
zwijgzaam meedeinen op het ritme
van mijn wellustige lichaam waar
parels van zweet in schaduw schitteren
woorden verstommen, als muziek plotseling stopt
voel ik zijn hand in de mijne, ik zwijg, geef…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 Vannacht bijt de wind met ijzige tanden
Tekent de bomen met een aura van zilverkille handen
De sterren schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt,…
Vonk
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.713 Mag ik gluren achter de gevel
In jouw kamer vol rare vlakken van schaduw
Voor je een weduwe wordt
Die me in haar vet rag wikkelt?
Haar fluwelen klauw wil mijn huiver
Haar jeuk besmet de vezels
Als een klarinet weent ze door mijn luchtpijp.…
Is dit dan het einde?
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.415 ...Ik kan niet langer vechten
Niet leven voor een schim
Ik wil je graag omhelzen
Maar een schaduw is niet lief
Een glimp van jou is minder nog dan ik...
...Het is allang voorbij
Jouw liefde weggevlogen
Maar ik ben blijven smachten
Verlangend naar verlangen
Viel ik door het licht
De nacht is wat me rest
Hier aan het einde
Of het begin?…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 passie op
dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht
liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden lichamen
die zich verplaatsen van de schaduw…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Er is geen weg terug, haar
rivieren zijn doorzwommen, haar
groene heuvels zijn beklommen,
ervaring hecht als klei aan
kleine schoenen, loopt zij licht,
waar de sporen haar gebieden,
ontwaart een toekomst die zich
strekt tot aan een oneindige
purper horizon, om in verwondering
te kijken, na elke tred, die verder
reikt dan de schaduw…
Vermoord
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.160 ( voor Johan Ram, vriend van Louis Couperus )
In de schaduw van de meester wachtte je
tot de les was afgelopen, zodat je wandelen
kon met hem, op geheime plekken in de bossen,
nabij Den Haag en in de warmte van Italië.…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 onder de midden op het land
alleenstaande bomen
zoeken schapen schaduw,
liggen poelen te wachten op water,
stil is de hoop bij de boer, niet bij
de stadse fietser op het land.…
Kinderleed
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.014 Beestachtig is zijn schaduw, echt een gedrocht
zijn zware botten raken haar ribben
gekraak en stekende helse pijn
kon ze nog maar kleiner, stiller zijn.
Ze beeft niet meer
ze voelt niet meer
ze weet niet meer
als een levenloze pop laat hij haar liggen.…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop
wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 Dan doet een licht de schaduw zwarten en versnellen.
Warmer en driftiger golft 't ongeduldig bloed.
Door de gestrekte stilte tinkelen de bellen.
Bij 't ijle dagen ijlt Ge ons tegemoet.
--------------------------------------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten, Nalezing VI (25-03-1925)…
Volle maansmagie – 9-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
496 slot
Ze bleven nog even zitten
in de schaduw van de boom
-Ik heb thuis nog een ritueel flesje wijn
van een bijzonder goed jaar staan
-Klinkt goed, heb je ook nog van die verrukkelijke chocola?…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 We lopen door het korenveld
naar de evenaar, beide handen
aan de zijden strelen de halmen
en de linten van het geurend
haar, bewustzijn en besef dat de
zon met zwarte stralen ons laat
dwalen tussen schaduw van het
donker en het licht, gewogen in
de aan ons geleende tijd waarin
de jaren nog niet zijn geteld.…
Mystieke dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 De draken en vijanden die aan ons kleefden
lieten zich vallen van de bergen liefde
en alle klevende schaduwen verdampten
in de vlinderslagen van aanvliegende
elfen en engelen met zwaarden,
die alle negatieve koorden los sloegen.…
Ik breng je naar de dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 In de krochten zag ik hem,
in schaduwen slechts een stem.
Een 'verwerker', gevoelig
en geruisloos, van alles wat gebeurt.
Als een slaaf gaat hij voort,
verdrongen naar de eenzaamheid.
Vervloekt en gehaat
door alle slapeloze nachten.
Vannacht herkende ik hem.
Niet zozeer zijn stem of gezicht.…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 bomen met een boog
naar een overbrugging van zijn loop
de dag roeit aan de oevers lange slagen lawaai en
getoeter aan een hoge draad worden trams zingend
door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot
over het water verglijdt tijd in een golvende plooi achter een motorboot
maar wanneer de kantoren leeg zijn en verlaten zakt
de schaduw…
Eloge du Tarot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Je trekt zijn kaarten in een luwte van je leven,
bij gruwel en schaduw of bij iets nieuws dat kiemt.
Ik ga met pensioen in dit seizoen.
Het is van verbluffende eenvoud;
zo verre van bladeren die blaffen
als fel iriserende sier in contreien
die mysteries breien.
"Het is uw onbewuste dat onfeilbaar kiest.…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 naar de glinsterende torens en ijspaleizen
de bomen bij de duinen, het gele strandzand
'kijk' stoten de vissen elkaar aan, 'dat zilvergrijze
dat schitterende schuimende, woelende weidse
dat zich daar uitstrekt tot aan de einder en verder
dat is nou de zee, ja dat daar is de zee'
------------------------------------
uit: 'Kleur de schaduwen…