7969 resultaten.
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 Duisternis verschijnt op mijn aarde
door kieren sluipen streepjes avondstond,
woorden die zich in de minne schaarde
ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde…
Alles heeft een reden
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
3.018 Dat ik alle kleine geheimen
met je deelde net als de grote
tot je mijn ziel raakte
toen was ’t voorbij.
Dat we samen lachten en huilden
emoties deelden,
er niks meer te delen viel
en toen was ’t voorbij.
Dat we er altijd waren
voor elkaar nu niet meer,
nu is ’t voorbij.…
Liefde en ouderdom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.024 Vlees dat langzaam verteert
een holle blik van verdriet,
een ziel die je omhelst
zo innig en sterk
als de bomen in de verte.
Een glimmend gezicht
stralend van licht
dat van niemand en iets zegt te houden
maar eigenlijk alles en iedereen in zich draagt.…
Woorden op een dun papier
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
672 en wil daarvoor mijn rust
ze hebben lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid
wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel…
's werelds grootste zot.
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
2.721 Maar hoop had mij weer in haar macht
En heeft zo weer mijn ziel verkracht.
Eerlijkheid werd weer zo verpakt,
Dat het met leugens werd beplakt.
Zal ooit iets goeds nog zegevieren?
Of zal haat mijn leven gaan bestieren?
Met lede ogen onderga ik mijn lot,
Zie hier 's werelds grootste zot.…
Nieuwe bewijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
807 Jouw liefde verder weg dan ooit
mijn tranen vragen diepe stilte
dit hart is van een ziel beroofd
en ademt enkel eenzaam kilte
ik las jouw brief met veel verdriet
geen hoop was er nog te lezen
terug naar jouw leven schrijven
doe ik eigenlijk liever niet
steeds meer ben ik gaan vrezen
dat onze liefde reeds gestorven is
tussen tranen onder…
teagan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.949 pril broos teer fragiel
geraakt was ik
tot in mijn ziel
een wonder voltrok zich
onder mijn ogen
was het of hemel
en aarde bewogen
een geboorte
zo stijlvol
mooi en pracht
zag ik hoe jouw mama
jou ter wereld bracht
het moment dat jij
het levenslicht zag
verscheen er bij mij
een intens warme lach
gevolgd door een flinke huilbui
toen…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 beelden zie
als ik begrijp waar ik naar kijk
is 't te laat, 't verhaal bekend
De naakte, nog jonge vrouw,
loopt naar haar graf, haar handen
bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven
de dood is al langs geweest
en heeft haar ziel…
Woorden op een dun papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
670 en wil daarvoor mijn rust
ze hebben lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid
wil met jou zacht fluisteren
zal altijd naar je luisteren
jij hebt mijn ziel…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 in een veilig huis
zo spreek je nog steeds
zonder autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens als uitdrukkingvorm
van god en zien
de werkelijkheid
van onszelf
weten dat er niets
zijn kan zonder de
eigenschappen van god
ziel…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Je ziel verheugt zich nog, al is er zekerheid
van afstand, treurnis, onbegrip en dood.
Hoe kleuren nu de bomen geel en rood
in duizend tinten die je ogen op doen lichten
als bij het lezen van gedichten die je
brengen waar je thuishoort: in nabijheid
van geliefden,van begrip, van tederheid en
langzaam ademhalen.…
Al die mensen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.440 Ik ben een mens met vele fouten
die in haar eigen wereld leeft
maar die begaan is met de anderen
en hen op tijd wat liefde geeft
Ik ben een mens die niet kan haten
daarvoor is de liefde mij te groot
schrijf wel graag dingen van me af
geef ziel en zaligheid dan bloot
Ben altijd blij met een reactie
zo leer je ook de mensen kennen
de één…
Succes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
965 Mijdt u zelfbeschouwende gedachten,
schept u iedere identieke dag,
opdat blinde regelmaat uw ziel beschut?
Of plaagt het verlorene uw nachten?
In droom en spijt haar herinnerde lach.
Een leven verdaan, het geluk onbenut.…
Wat gaat er in haar om vandaag?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
761 oogstrelend mooi
ze heeft geen doel
gaat op gevoel
ze eet, ze slaapt,
ze rekt en gaapt
in trage tred
gaat zij van huis
sluipt in de nacht
is ’s ochtends thuis
wrijft langs je been
je moet dan mee
loopt voor je uit,
jij volgt gedwee
als ze dan zit
en langs je kijkt
vang je een glimp
die eeuwig lijkt
de pure ziel…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 Je gaf de paarden voer en met de varkens
heb je gedineerd, een zomerpark vol bessen
en papavers, vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen…
de dialoog in mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.037 hoe kan ik benoemen waar ik in thuis wil blijven
wanneer het enige dat straalt
niet te houden is
mij verlaat
en decemberdagen neerlegt
alsof mijn ziel er in zou
passen
loodzwaar
hoe kan jij vragen
of het zich rond mij wil wikkelen
en alles wat ik in verbeelding zie
warme wind en weemoed
laag op laag, zacht op zilt
weerloos…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd, alsof het uit de diepte
van een doodse ruimte komt
misschien aanschouw ik de waanzin
misschien is mijn ziel…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen mijn ziel…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis zwicht
en over een verzwegen woord liegt
maar even zich gesteund te voelen
door een geste der natuur
ook al blijkt dat in een moment van hoop
kennelijk is het de ziel…
Avondgroet
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
756 Het zijn niet alleen de kleuren en geluiden
maar ook de geuren van rozen en seringen
en ja.... zeker en vast
is er een rust van binnen
omdat mijn wezen, mijn hart, mijn Ziel
deze natuurstilte mag omarmen, mag beminnen.
Tot ik slapen ga...…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 er is iemand gestorven
in mijn ziel
langzaam en over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
- De knoop van wit Porselein -
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
555 poreus...en smakeloos van klei
de voornaamste ziel, ik voel wat ik wil
zo onaantastbaar vervaardigt,
de exclusieve waardigheid gebleven,
gebrand en toch verheven..…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 De nachten waren leeg
en angsten dwaalden door mijn geest,
nu de port haar werking doet,
vind ik even weer wat rust
in lichaam en ziel,
maar jou kon ik toen niet vergeten,
want wij hielden van elkaar,
terwijl het lot weer bitter werd,
bitter van nieuwe verlangens.
Niets kon dit verzachten,
breekbaar en hemels.…
Afscheid.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
703 Als we staan op een verlaten station
waar de laatste trein zo gaat vertrekken
krijg ik het koud binnen in mijn ziel
zal ik jou hierna dan nooit meer zien.
Met betraande ogen kijk ik naar die
grote klok waar de wijzers net hamers
zijn, die in mijn hart de spijkers slaan.…
Zielsdiep
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.096 Ze keek naar me alsof ze mij tot in het diepst
van mijn ziel kon doorgronden en die vrouwen
vind ik best een beetje eng, normaliter, maar
zij deed het liefdevol.…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 Mijn ziel wordt vol van eeuwigheid.…
hart
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
819 tiktik
ik voel
gedachten
stoppen
mijn hart
met kloppen
jouw ogen
verbergen
donkerbruine
beelden
van liefde
verloren
in geheime
kamers
van een leven
waar geheimzinnige
deuren
nooit echt
sluiten
worden harten
gevonden
in gangen en hoeken
te bang
om te zoeken
naar de regenboog
tiktik
voel ik jou
verstopt
in mijn ziel…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht
een kat opgerold kijkt traag omhoog
Zwermen spreeuwen in hun vlucht
voorspellen de toekomst van het land
Wat lager zijn er de schreeuwen
afkomstig van de witte meeuwen
zij dragen zielen…
DE WEG NAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
717 Maar ook de pijntjes
in lijf en ziel verdrieten
mij iedere dag.
Ik zie steeds uit naar
het goddelijk ontmoeten
van die mij liefheeft.
Die lieve ogen
die mij ergens zien zitten
wachten op contact.
Dat grote moment
van eeuwige omhelzing
en niet meer uitzien.
Al die wegwijzers
maken mij zo verdrietig,
liever de liefde.…