24252 resultaten.
De pad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
622 Ik ben een pad
Wie doet me wat
Ik spring op en neer op mijn gat
En als jij mij wilt pakken
Dan zet ik jou te kakken
Want ik ben sneller dan de wind
Dus denk niet dat je mij ooit vindt!…
Laat mij maar een vogel zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
757 Laat mij maar een vogel
zijn, lijm mij vleugels
aan en gooi me
in de wind.
Tegen de wolken geplakt
als een ver zicht,
klapwiekend op
niets dan lucht,
waarop ik zwevend
aan de einder verdwijn.…
Zoals de meeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Zoals de meeuw
In al zijn koninklijkheid
Wordt gedragen door de wind
Zo worden wij
Dag in dag uit
Gedragen door de liefde
Van Hem die Uw zoon is,
Net als Hij
Zijn wij geborgen,
Zijn wij Uw kind…
Krant
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Omhoog en
Weer omlaag,
Voortgejaagd
Door de wind.
Het nieuws viel
In de zee,
Dreef even
En verdween…
een reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 een reis duurt
korter met
de wind in
je rug
een reis vangt
niet aan met
je rug tegen
de muur
met je rug
tegen de tijd
heb je niet
gereisd
je reis is
het begin van
het verdwijnen
in het landschap…
POËZIE
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.133 Een klinkende woning openstoten
een huid van taal blootstellen
aan weer en wind.
Woorden vinden
naar het hart van de werkelijkheid
langs de weg van de meeste weerstand.…
waterfiets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 fietsen kon hij als een malle
maar hij had de wind niet mee
in een bocht is hij gevallen
waardoor hij de sloot in glee
zijn fiets heeft hij nog meegenomen
maar met dat wrak kon hij dus niets
en om vallen te voorkomen
kocht hij nu een waterfiets…
Oud worden
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
494 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Tel grijze haren
hier en daar een glans of gloed
jong van geest, nog steeds…
Rijkdom aan zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Ik ben
aan zee
op een afgelegen plekje
Ik leg mijn kleedje
neer en ga liggen
Ik sluit mijn ogen
en laat me meevoeren
met de geluiden
van de wind
en de zee
Wat een rijkdom
hier te zijn…
openlucht museum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 van gisteren via vandaag
waait de wind van de tijd
van ooit overal en nergens
naar eens in de toekomst
dat wat nu geschiedenis is
het toen en nu verbindend
voedt ons denken en doen
tot een inzicht voor morgen…
als een blad
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 een leven lang
hangen aan één enkele boom
en bij zon en wind en regen
of in avondlijke stilte
onbedaarlijk
van andere bomen dromen
tot de herfststormen komen…
je moet verder
gedicht
3.2 met 5 stemmen
49 je moet verder
denk je
je kijkt
en tussen alles door
voel je de wind
als je nu gaat
kom je
ergens
uit
-------------------------------------------------------------------
uit: Zonder iets te willen en te zijn,
mapje poëziekaarten van Frank Erhart - Plint (2000)…
Kijk in je hart en je zult me zien
hartenkreet
1.7 met 31 stemmen
4.553 Als een bliksem viel het nieuws mijn leven binnen
Wilde zoveel zeggen maar wist niet waar te beginnen
Terwijl jij jouw zonsverduistering voor je zag
Leefde ik verder, zonder iets te vermoeden die dag
De dood kwam op je af als een losgeslagen wild beest
Het is een wonder maar jij bent het lot te slim afgeweest
Mijn engel, vergeet alle ruzies…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 Uw stem en glimlach mag mij overal bereiken
Als zonneschijn en wind op de’ ongemoeide tocht
O korte kussen met voor gisteren en morgen
En voor- en achterland Gods grondloze eenzaamheid,
Zoetste verlorenheid waarin wij zijn geborgen,
Steeds uit onszelf gered en tot elkaar bereid.…
fantasia pax
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
706 door wateren omspoeld
in oneindige beweging
en peilloos diep
ligt geduldig het kleine land,
blond rondom de randen
ruig het geplooide lijf
wind doorspeelt de flora
dirigeert de zacht zingende
bossen zijn bladmuziek.
vogels in hun nesten slapen
- met opgewaaide kraagjes -
een vloeipapieren slaap.…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Met zakken van wind en zwarte gaten in de ogen
loopt de dood zich te pletter tegen regen.
Regen, die zich verslindend in bruine vegen
van verrotting, omzet in snijdend riet.
(Een sfinx wendt zich af
en verschuift de eeuwen.
Meridiaan en evenaar
komen samen.)…
Rotterdam CS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.051 Dan laat de trap de jongen los
Hij glijdt, glimlacht en is dood.
De hal van het station is als een graf
Een kille wind trekt langs de mensen
Er zijn erbij die hetzelfde wensen
Maar waarvan de moed het steeds begaf.…
in memoriam
hartenkreet
4.9 met 49 stemmen
2.246 zou je dan het gras
naar ons kunnen laten wuiven
in de wind
als een streling
op een avond,
in de schemering
wanneer wij samen
over jou praten
an de oevers van het meer
in herinnering...…
Afreizen naar Hiernamaals
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
762 mij werd de weg gevraagd
ik wees met de wind mee
tot de nacht mij wakker blies
en ik in de richting doolde
de hand van een verlichte duivel raakte mij aan
en zette mij schaakmat op het veld van eer
daar zweefden nog de zielen der laatste dagen
door verstillend lawaai voortgetrokken
zij treurden om het gemiste aardse jaar
zelfs de dood…
Wanhopig verlangen…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 Grauw
weerkaatst in leemte
slechts stoffige wind
waait in eenzaamheid
in ontelbare deeltjes
naar een stil ogenblik…
Dicht
deuren vastgenageld
aaneengesloten muren
voorbijgang in stilte
uiteindelijk niemand thuis
de invitatie crepeert…
Opvang
schepte hij in illusies
de schone schijn
reflecteert in het zwart
diep in de holst van de…
De storm der gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 draai ik om het kookpunt en de zweren
heen
daar schend ik het zere been
de tere wonde en iets van waarde
torn ik aan de gulheid van
de drukkende kracht der zwaarte
Hier keert het tij, hel ik tegen slagzij aan
Woest en ledig vlammen de golven
een rijzige macht waaraan ik niet
kan ontsnappen
en spuwen ziltige zinnen
over de doden…
Doorschijnend zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 Er is een licht door de noorderwinden aangespoeld
een krans van schuim stift de lippen van het avondrood
haar grond gemarmerd, de honger is gestorven, de dood
gewit met kokosmelk , de lach ontbloot in elk kindergebit
Daar worden mensen door de zonnegod aangeraakt
regeren trommels waarin de mensen de krijgskleur tonen
de vervoering een…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Daar staat de dood nog op de brug,
een zwarte schaduw, recht van rug.
Och broeders, hij bleef ongedeerd
terwijl uw schim hier langs marcheert.
Links, rechts...…
1969, scènes
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
889 spurt aan grensplaatjes van dorpen,
wind op kop, tong bijna tussen voorwiel
toch gewonnen. (voor u lieve meisjes,
voor haar met die mooie…) na finish
geen blik, geen zoen. tactiek gefaald.
eerste kennismaking met miniatuur hartenpijn.…
MEMENT-O-MELET
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 een blad dat valt
een blad dat valt. wind.
't spinnetje dat stilletjes
't moordend web herspint
een spinnetje klost heen en weer,
verstelt zijn web tussen chrysanten :
hoe dun de dode draad,
hoe breekbaar de herinnering.…
Zekerheid...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
597 Niet steeds heen en weer geslingerd
door elke wind en vorm van lering of lot,
maar zeker, door geloof in het bestaan van God.…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 Bezielde hersenen nemen
de hand van de kunstenaar
in zijn eenzame universum
en tekenen een eenvoudig huis
je bent in een andere wereld
woeste rivieren kronkelen
rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom…
omnia mutantur, nihil interit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
723 Zoon van Hypnos, waker over de slaap,
breng mij de angst, krioelende beesten,
vleesverslindende geesten, als de dood,
fobisch wil ik zijn, onder ‘t horen van
uw naam: Phobetor. Schoot voor scheut
beukt, op de eikenhouten deur, de wind,
even gaat de regen liggen aan de voeten
van de man, in bruin tuinoverall gestoken.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Waarom zouden we lopen door de dode steden
waar geen wind de adem je toe kan blazen
en alleen het verlangen naar groene velden
je instinktief voorwaarts drijft naar de groene vlakten
om die verstikkende industrieële lucht te ontsnappen.…
Makena beach
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
371 Over de uitgestrektheid van de Stille Zuidzee
Voeren noordoostelijke winden ze mee
Tuimelend op eindelose waterwoestijnen
Golven die huizenhoog deinen
Almaar opstuwende wanden
Onaflatend spuwend tegen de stranden
Maken luid brullend hun landing
Waarna ze stukbreken in de branding
Het lijken wel kokhalzende kaken
Die monsterlijke kruinen…