15539 resultaten.
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 De wind kleedt mij
luchtig blauw met
zorgeloze woorden,
verlegen kleur ik
de wereld open.
Ik wandel met het licht,
blaas een zoen naar
paardebloemen, oude
dromen gaan weer
zachtjes bloeien.
Ik strik mijn armen om de dag,
speelse handen fladderen
zonder vleugels op het
ritme van mijn lach.…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 ontmoeten zo elkaar
al spetterend vertellen ze spontaan
van waar ze ooit gescheiden zijn
van warme zon en oceaan
ze rollen dollend in een meer
rust keert weer in onderduiken
de wind speelt rimpels tot
de kant en langzaamaan
verliest het water zijn verband
ze vervloeien tot de lucht en
trachten te ontsnappen aan elkaar
ze willen naar het blauw…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Ze hielden mij zo stevig in de greep,
dat in mijn ziel de sporen van hun kneep
als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.
Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan,
de vrijheid is een crime voor al de braven
met huisje, boompje, beestje … vaste baan.
Er ligt een tijdbom onder ons begraven,
die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom stolt gekoelde schrik is blauw…
Voorjaarsmiddag
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.062 Een gele zon-verheugde ketel,
Een rode alp bij dovenetel,
Een appel, die te berste bloeit
In 't licht, dat met het windje stoeit
Een fladdert in het glanzig veld
En van iets vriendelijks vertelt;
Een beetje stilte en zonnigheid,
Een klein beetje tevredenheid,
En overal die blauwe hemel
Met tintel-ver dat blond gewemel -
Een veertje, dat er…
opgewonden vrouw in papendal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.408 een dame zwierf door heel belgenland
schreiend in haar auto over stuur
sprak mijn leven zit vol apenzuur
sinds gister is mijn hart nu overmand
het is een nieuw lief waar ik voor val
een hollander blauwe ogen rosse kuif
belooft mij daag'lijks vrij en fuif
zegt duifje ik haal je uit je papendal
u moet weten ik ben reeds getrouwd
met een…
Iron lady
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.279 Steeds feller wordt d'r blauwe kleur.
Ze wordt het doelwit ven terreur
en zoekt dan zelf asiel.…
Lekker luchten
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
2.429 speel even mee
langs snaren
van onze blauwe wind
we dansen dan
totdat jij je in het ronde
tollen bevindt en ik
touw laat vieren
of laten wij dollen in
een genoeglijk rijmende
ritmiek die jij
van nature zo bemint
draai, draai toch
terwijl je haar,
in vlechten geknoopt,
zwiert langs de duinen
van mijn verlangen
waar mijn handen…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een pyroop - vernietigend
als pyro'ticum
het gras verdort - de akkers verschroeit - en
we
met open handen opzien
naar de gesloten hemel
onze tranen als zegenbrengende
regens
de aarde bevochtigen tot
leven wekken
nieuw zaad laat ontkiemen
ontwaak ik
geinspireerd in blauw…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Grote Markt
Gul en kunstzinnig is het volk geweest,
Statig van bouw en prachtig blauw van ogen,
Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen,
Geestig van zin en zinnelijk van geest
Hun huizen zijn als vrouwen op een feest,
Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen,
Met rag van kanten beeldhouwwerk omtogen,
En blank verguld, de burgerlijkste…
Beeldende Tuin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar dauw de aarde voedt
de zon nevelgordijnen opent
en zicht geeft op
dit met blauw zwerk
beschutte oord
waar warmte je omhult
met een deken van
rondzoemende zomerse verrukking
en loomheid lokt tot liggen
in ruig geurig gras
waar machtige wolken zich ontladen
op warme aarde
druppels regenbogen vatten
en versmelten tot een
verdampend…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 De blauwe nacht op mijn rug
en haar zilveren naam
op mijn gescheurde hart gedrukt.
Morgen Sancho.
Nu wil ik rusten
en met stille ogen zien
hoe de padden
uit het water kruipen.
Voor Lucian Blaga…
Moeder natuur
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
860 Staande op een wolk
van licht blauw metaal
krijste zij getergd naar beneden
wat voor de bliksem is dat nu allemaal
Reeds twee eeuwen lang
het maakt haar vreselijk bang
genegeerd men hoorde haar niet
al stortte zij kokende tranen van verdriet
Duizenden gematigde eeuwen lang
in tijd verhalend de uitgestippelde gang
schreed het voort in…
PLANTAGE JOHANNESBURG
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
552 Deze grond van Commewijne
bewaart mijn navelstreng
al meer dan een halve eeuw
Droomdronken
leun ik liggend tegen
de tijdgeknaagde amandelboom
voor de statige plantagesluis
even antiek als die van
Maasstroom en Rust en Werk
Zachte fluitmuziek van Pak Rebo
- de gamelansmid in mijn jeugd -
vult de dalen der wolkenparade
aan het puur blauwe…
naïef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.055 vrede
niet van kwaad wilde horen
dat de mens schijnt aangeboren
het kind is dood
het preekt niet meer
ik wurgde het zelf in mijn schoot
om zo zijn naïviteit te smoren
het zijn gróte kleren die ik draag
en op mijn schouders zwaar het weten
van het kwaad dat alom woedt
met wortels diep ingevreten
xxxxx
een opening in de blauwe…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 rust trekt
witte strepen
in het blauw
de horizon verdrinkt
verrimpelend in de verte
roerloos liggen passagiers
warme golven
strelen loom en sloom
een spiegelgladde zee
stilte spreekt zich uit
in blikken naar elkaar
de lading groeit.…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen…
Biesbosch V
gedicht
2.1 met 67 stemmen
16.891 Wanneer de dobber duikt doet de visser
De top van zijn hengel snel en snibbig
Aanslaan, onder het donkere water
Voelt hij de angst van broeder vis,
De hand aan de hengel geeft zachtjes mee,
Geeft hem hoop, haalt hem dichterbij en hoger op
Naar 't blauwe ogenblik waarop hij zal versmachten
In de zomerlucht.…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
Lege relikwieën
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Als ideeën worden gedolven
uit het blauw van oceanen,
vullen golven, betoog van
schuimende essentie, gestuurd
door cyclische getijden, die
de grote sprong wagen naar
waterkant en achterland,
waar mans toekomst
zich laat kastijden.…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de minnaar die je 's nachts aan banden legt
zeker mijn wellust, mijn ogen blauwe vlammen
begin ik warm te draaien, stoomt mijn paardenkracht
stormt het bloed door je gespannen ledematen.…
Verlaten straat
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.309 De ruiten blinken, blauw, in 't licht der maan
En staren, stil en strak, met glazen blik,
De blik van ogen, die geen licht meer zien,
De blik van een, die zich heeft blindgeweend.
Droef zingt de klok der middeneeuwse kerk,
Hoog boven 't stadje, een oude melodie.…
de wereld is apart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
758 -dat zal natuurlijk ook wel wat schelen,-
ja, ik denk dat ik maar die kant op ga,
om te zweven in de grote blauwe ruimte,
komen de ideeën vanzelf bij me op, als
vlinders die opstijgen van boterbloemen.-…
Bodypainting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 Laat je bespatten
beslaan als een paard
rustig maar, beestje,
straks ben je nieuw
die manen van riet
krijgen kleurige linten
in de drinkbak
champagne uit 1800
zeventig kussen op het hoofd
van zwarte dons
en ga maar liggen
in een bubbelbad
met orchideeënschuim
onderwater
spelen toverfeeën
op een gouden harp met
raampjes groen en blauw…
Drie Griekse wijzen toefden op een dak
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.482 Drie Griekse wijzen toefden op een dak
En zagen uit over een wijde haven,
Daar brachten schepen veler landen gaven,
Het blauw des hemels en der zee was strak.
Gewoon op verre hoogten zich te laven
Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak
En voelden zij geen achting voor de braven,
In wie de wens te sterven nimmer stak.…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik…
Mommespel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 Zij spreekt de taal van twee gezichten
fluistert woorden als ontbijt en beschuit
danst en huppelt met oude gewrichten
zwierig een wals, haar lippen getuit
zij luistert niet naar aardse zinnen
draait haar rondje iedere dag weer
weet van vroeger hoe te beminnen
hunkert naar mannen keer op keer
laat blauwe ogen rollen en draaien
geeft donkere…
Cool
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
842 Een blauwe trein dendert
met adembenemende vaart dwars
door de voorgevel van de jazzclub.
Spiegels vliegen in gruzelementen,
Jackson Pollock replicas
fladderen in reepjes door de lucht.
De zatlap aan de bar pist
met hangen en wurgen in zijn broek
en laat een natte scheet.…