Alle inzendingen over liefje bont en blauw

15539 resultaten.

Sorteren op:

Vandaag

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.174
De wind kleedt mij luchtig blauw met zorgeloze woorden, verlegen kleur ik de wereld open. Ik wandel met het licht, blaas een zoen naar paardebloemen, oude dromen gaan weer zachtjes bloeien. Ik strik mijn armen om de dag, speelse handen fladderen zonder vleugels op het ritme van mijn lach.…

water zich met lucht vergist

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
ontmoeten zo elkaar al spetterend vertellen ze spontaan van waar ze ooit gescheiden zijn van warme zon en oceaan ze rollen dollend in een meer rust keert weer in onderduiken de wind speelt rimpels tot de kant en langzaamaan verliest het water zijn verband ze vervloeien tot de lucht en trachten te ontsnappen aan elkaar ze willen naar het blauw…
wil melker29 december 2003Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Ze hielden mij zo stevig in de greep, dat in mijn ziel de sporen van hun kneep als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven. Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan, de vrijheid is een crime voor al de braven met huisje, boompje, beestje … vaste baan. Er ligt een tijdbom onder ons begraven, die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.…
Daan de Ligt30 december 2003Lees meer >

wit rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
in de langste nacht geborgen wit de wereld zich tot morgen vlokken stillen in hun spel dragen traagheid zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt…
wil melker24 januari 2004Lees meer >

waar wij ons kunnen warmen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.013
nevelgrijs maar wij zijn mensen die ons buiten wagen in donzen mantels die ons lijf behagen vertrekken wij dik ingepakt op reis geen angst of twijfel brengt ons van de wijs wij stellen aan het gaande pad geen vragen hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen en denken niet aan onbetrouwbaar ijs de bloedstroom stolt gekoelde schrik is blauw…
klaasje29 januari 2004Lees meer >

Voorjaarsmiddag

poëzie
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.062
Een gele zon-verheugde ketel, Een rode alp bij dovenetel, Een appel, die te berste bloeit In 't licht, dat met het windje stoeit Een fladdert in het glanzig veld En van iets vriendelijks vertelt; Een beetje stilte en zonnigheid, Een klein beetje tevredenheid, En overal die blauwe hemel Met tintel-ver dat blond gewemel - Een veertje, dat er…

opgewonden vrouw in papendal

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.408
een dame zwierf door heel belgenland schreiend in haar auto over stuur sprak mijn leven zit vol apenzuur sinds gister is mijn hart nu overmand het is een nieuw lief waar ik voor val een hollander blauwe ogen rosse kuif belooft mij daag'lijks vrij en fuif zegt duifje ik haal je uit je papendal u moet weten ik ben reeds getrouwd met een…

Iron lady

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Steeds feller wordt d'r blauwe kleur. Ze wordt het doelwit ven terreur en zoekt dan zelf asiel.…
Aubrey4 april 2006Lees meer >

Lekker luchten

netgedicht
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.429
speel even mee langs snaren van onze blauwe wind we dansen dan totdat jij je in het ronde tollen bevindt en ik touw laat vieren of laten wij dollen in een genoeglijk rijmende ritmiek die jij van nature zo bemint draai, draai toch terwijl je haar, in vlechten geknoopt, zwiert langs de duinen van mijn verlangen waar mijn handen…

In de luwte

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
grote sappige meloen dorstig drinken we haar wanneer de zon een pyroop - vernietigend als pyro'ticum het gras verdort - de akkers verschroeit - en we met open handen opzien naar de gesloten hemel onze tranen als zegenbrengende regens de aarde bevochtigen tot leven wekken nieuw zaad laat ontkiemen ontwaak ik geinspireerd in blauw…

BRUSSEL

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.820
Grote Markt Gul en kunstzinnig is het volk geweest, Statig van bouw en prachtig blauw van ogen, Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen, Geestig van zin en zinnelijk van geest Hun huizen zijn als vrouwen op een feest, Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen, Met rag van kanten beeldhouwwerk omtogen, En blank verguld, de burgerlijkste…

Beeldende Tuin

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
waar dauw de aarde voedt de zon nevelgordijnen opent en zicht geeft op dit met blauw zwerk beschutte oord waar warmte je omhult met een deken van rondzoemende zomerse verrukking en loomheid lokt tot liggen in ruig geurig gras waar machtige wolken zich ontladen op warme aarde druppels regenbogen vatten en versmelten tot een verdampend…

Don Quijote

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 681
De blauwe nacht op mijn rug en haar zilveren naam op mijn gescheurde hart gedrukt. Morgen Sancho. Nu wil ik rusten en met stille ogen zien hoe de padden uit het water kruipen. Voor Lucian Blaga…

Moeder natuur

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 860
Staande op een wolk van licht blauw metaal krijste zij getergd naar beneden wat voor de bliksem is dat nu allemaal Reeds twee eeuwen lang het maakt haar vreselijk bang genegeerd men hoorde haar niet al stortte zij kokende tranen van verdriet Duizenden gematigde eeuwen lang in tijd verhalend de uitgestippelde gang schreed het voort in…

PLANTAGE JOHANNESBURG

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Deze grond van Commewijne bewaart mijn navelstreng al meer dan een halve eeuw Droomdronken leun ik liggend tegen de tijdgeknaagde amandelboom voor de statige plantagesluis even antiek als die van Maasstroom en Rust en Werk Zachte fluitmuziek van Pak Rebo - de gamelansmid in mijn jeugd - vult de dalen der wolkenparade aan het puur blauwe…

naïef

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.055
vrede niet van kwaad wilde horen dat de mens schijnt aangeboren het kind is dood het preekt niet meer ik wurgde het zelf in mijn schoot om zo zijn naïviteit te smoren het zijn gróte kleren die ik draag en op mijn schouders zwaar het weten van het kwaad dat alom woedt met wortels diep ingevreten xxxxx een opening in de blauwe…
hannah13 september 2006Lees meer >

het onderdekse broeit

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 802
rust trekt witte strepen in het blauw de horizon verdrinkt verrimpelend in de verte roerloos liggen passagiers warme golven strelen loom en sloom een spiegelgladde zee stilte spreekt zich uit in blikken naar elkaar de lading groeit.…
wil melker18 oktober 2006Lees meer >

Violen speelden hartengeel

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
je danste op een blauwe streep muziek je lichaam straalde bewoog in zachte melodie het overvloedig wit uit schuiftrompetten schitterde felle tonen maakte korte metten met een lichte vleug magie de korte ademstootjes parelden in opvliegende klanken ze lokten het applaus het juichen en zacht janken violen speelden hartengeel tegen…
wil melker6 november 2006Lees meer >

Biesbosch V

gedicht
2.1 met 67 stemmen aantal keer bekeken 16.891
Wanneer de dobber duikt doet de visser De top van zijn hengel snel en snibbig Aanslaan, onder het donkere water Voelt hij de angst van broeder vis, De hand aan de hengel geeft zachtjes mee, Geeft hem hoop, haalt hem dichterbij en hoger op Naar 't blauwe ogenblik waarop hij zal versmachten In de zomerlucht.…
Ben Cami3 december 2019Lees meer >

beleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
gespot door de strakke voorjaarszon slingert zilverwit het schelpenpad langs zwart en groen geblokte vlakke verten en kent geen tijd twee zwaluwen breken de ruimte maken me nietig onder de blauwe koepel van oneindigheid waarin de grutto roept en de wulp haar snavel krult in hun –nu- is eeuwigheid over de grenzen van de tijd…

Lege relikwieën

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Als ideeën worden gedolven uit het blauw van oceanen, vullen golven, betoog van schuimende essentie, gestuurd door cyclische getijden, die de grote sprong wagen naar waterkant en achterland, waar mans toekomst zich laat kastijden.…
pama6 mei 2009Lees meer >

Ik ben de minnaar

gedicht
2.2 met 193 stemmen aantal keer bekeken 34.173
Ik ben de minnaar die je 's nachts aan banden legt zeker mijn wellust, mijn ogen blauwe vlammen begin ik warm te draaien, stoomt mijn paardenkracht stormt het bloed door je gespannen ledematen.…

Verlaten straat

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.309
De ruiten blinken, blauw, in 't licht der maan En staren, stil en strak, met glazen blik, De blik van ogen, die geen licht meer zien, De blik van een, die zich heeft blindgeweend. Droef zingt de klok der middeneeuwse kerk, Hoog boven 't stadje, een oude melodie.…

de wereld is apart

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
-dat zal natuurlijk ook wel wat schelen,- ja, ik denk dat ik maar die kant op ga, om te zweven in de grote blauwe ruimte, komen de ideeën vanzelf bij me op, als vlinders die opstijgen van boterbloemen.-…

Bodypainting

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Laat je bespatten beslaan als een paard rustig maar, beestje, straks ben je nieuw die manen van riet krijgen kleurige linten in de drinkbak champagne uit 1800 zeventig kussen op het hoofd van zwarte dons en ga maar liggen in een bubbelbad met orchideeënschuim onderwater spelen toverfeeën op een gouden harp met raampjes groen en blauw…

Drie Griekse wijzen toefden op een dak

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Drie Griekse wijzen toefden op een dak En zagen uit over een wijde haven, Daar brachten schepen veler landen gaven, Het blauw des hemels en der zee was strak. Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak.…

Bloemen in doorzichtig glas

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
geborgen in de grijze morgen wit de wereld zich opnieuw vlokken stillen in hun spel dragen traagheid dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in…
wil melker27 december 2008Lees meer >

Ameland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
AMELAND de lucht vibreert van geur en kleur en ijs met boven zee een blauwe wolkenband daar aan de rand van prachtig Ameland dat eigenwijze duinenparadijs er staat één ster, gekleed in parelgrijs ik tel konijnenkeutels in het zand en leg een doornig takje aan de kant er klinken zachte klanken: kyriëleis bij vlagen is het net alsof ik…
Joke Berensen31 december 2008Lees meer >

Mommespel

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 394
Zij spreekt de taal van twee gezichten fluistert woorden als ontbijt en beschuit danst en huppelt met oude gewrichten zwierig een wals, haar lippen getuit zij luistert niet naar aardse zinnen draait haar rondje iedere dag weer weet van vroeger hoe te beminnen hunkert naar mannen keer op keer laat blauwe ogen rollen en draaien geeft donkere…
metha7 april 2009Lees meer >

Cool

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 842
Een blauwe trein dendert met adembenemende vaart dwars door de voorgevel van de jazzclub. Spiegels vliegen in gruzelementen, Jackson Pollock replicas fladderen in reepjes door de lucht. De zatlap aan de bar pist met hangen en wurgen in zijn broek en laat een natte scheet.…