Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Je was het moe

hartenkreet
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.462
Dat grote lelijke eiken bed met witgesteven lakens het veren kussen opgeschud warme kruiken als reddingsbakens daarin zag ik je liggen bleek en rimpelig je gelaat ogen diep gelegen in hun kassen geen medicijn wat baat je borstkas ratelt en rochelt een laatste adem, diepe zucht eindelijk je strijd opgegeven en ik adem...opgelucht…
Moeke6 september 2006Lees meer >

'S MORGENS VROEG

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.305
Zo ver van huis alleen gestorven In ’t gasthuis ener vreemde stad, En onbeweend naar ’t graf gedragen, Terwijl men ginds zo lief hem had! ------------------------------- uit: Gedichten (1870)…

Het bergmeer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Ik blijf ze dragen : vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg.…

dag lieve schat

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.261
Het is nu zo ver Het leven te aanvaarden zoals het nu is Samen verder, geen roze wolk. Woorden als Mama zullen nooit voor mij klinken. Dan maar alleen tante zijn, dat is ook een geschenk. Dag lieve schat.…
rolanda12 maart 2009Lees meer >

het journaal

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.301
om een minuut vóór achten is nog veel onheil te verwachten nadat het journaal is verstreken is de rampspoed weer geweken hoe vluchtig is ons besef van ellende en verdriet vluchtelingen ver weg die je waarneemt maar niet ziet hoe weinig zijn we echt verbonden met die slachtoffers en gewonden het continue oorlogsgeweld heeft onze emoties…

JE

hartenkreet
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.905
Die waasdromige blik in je ogen oh, waar denk je toch aan mijn lief je ontkent mijn striemend onvermogen je te bereiken, jij, ontwijkend… instinctief je in mijn armen nemend, stevig vast vruchteloos kussend je lippen en wangen je blanke borsten… witte bergen van albast echter..je negeert mijn hunkerend verlangen je wereld is een andere, ver…

Van man tot man 3

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 727
ik word alsmaar kaler en jij, jij draagt veren in je haar hoor ze naar de meisjes fluiten zie hun speelse blikken, ogen die jouw bloesem roemen en ik, ik mag me schikken in een bos waar bijen zoemen ja, je mag er wezen vriend ik blijf wel in jouw schaduw die voortglijdt door het gras jaloers op jou, zei je dat?…
Hanny14 mei 2009Lees meer >

Over ....spel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
"alles is liefde" in de nacht aan de telefoon deelden ze dromen verwenden elkaar met woorden deden dromerige beloften waarvan ze wisten dat er niets van zou komen hij, meer dan twee honderd kilometer ver van haar toch zo dichtbij dat zijn stem haar huid streelde en ze zijn kussen voelde branden elke keer fluisterde ze hem goede…

Thermiek

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
Voor u Voor mij en Zeker Voor ieder Die gelooft in de tijd Wil leren Van jong ver- leden…

Windbuidel,

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 640
Soms opent zich de doos, ontvangen van Pandora, de wind ontsnapt uit haar schoot, raast langs de karkassen van de levenshoop, een mager geluid omhult de witte geraamtes, te dun bekleed met een verse huid, laat het aardse stof zich met andere kleuren verven in de geuren van de regenboog en het oude bederven, blaast op de pijpen van…
pama7 augustus 2009Lees meer >

Zij die ik noem mijn Berk

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
De al grijzer wordende Berk nazomert in het frêle licht waar de kruin tot ver over de kim de wereld overziet en in de dagen dat ze stierf werd tijdloosheid enkel bevrucht door de dragende kracht van haar bast ik omarm het kurkachtige trots en spreek mijn leven in haar jaarringen en ach, haar stem die ik slechts denk te horen geeft mij de…
elze23 augustus 2009Lees meer >

Dilemma's

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Dilemma's overwogen is de liefde onbewogen maar verleden tijd hoe ver is dat nog weg en de toekomst begint wanneer? Of was die al begonnen en schrijf ik geschiedenis nu op dit moment ik lees je in het heden ben ik nog tevreden en ga je met me mee?…

heer van stand met een gans in het park.

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Sla m'n arm om m heen lekker warm denk ik ik voel t meteen, Zoveel zachte veren, daaronder warm vlees. een kloppend hart. Wat kan ik nog meer verwachten van een dier? Nu op dit moment meer mens dan ik kan zijn, -de fontein spuit ijs uit met lange snuit- dan wie dan ook om me heen in deze kille stad. Geborgenheid.…
c. paris11 oktober 2009Lees meer >

Vellenbos

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
In between lines en tot ver achter het vellenbos rust de pen in donker mos. De rollerball door korrelzand en mestafval verstopt. Grijs-witte lucht die, in beeld van wolken, langs de kale bomen trekt en tot schrijven brengt. Ranja met ijs of cola met een harde twist, als ambtenaartje wordt gedist; al lavend zich weer opgefrist.…

waar naar toe

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 908
de vogel vliegt en vliegt z’ n vleugels moe waar moet ie naar toe om in het land van zijn dromen te komen in een boom blad met roet ontspant hij zijn veren en denkt stilletjes aan een plaats met schone lucht en heldere meren de realiteit doet hem bekeren ontwaakt door uitlaatgassen voelt hij dat de tijd daar is om op te krassen…

De avond valt, de stilte keert...

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.032
De avond valt, de stilte keert, de uren lijken trager, de luiken dicht, de dromen nu nog ver, maar 'k weet dat ook het diepste heimwee ergens weer te vinden is; de beelden komen weer tot leven, ze lokken en ze wenken tot plots de ziel weer ziet: herkent wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…
Adeleyd10 januari 2010Lees meer >

in witte uren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 529
voorbij langs bomen gras en grond de toekomst in een vochtig glas het is ondoorzichtige huid in verhulde openheid een zwevende dans een overduidelijke kans op liefde en hoop in de bedauwde ochtendglans zweeft daar in nevelen door dalen en heuvels en lommerijke gaarden zilver omfloerste nevel je bent mijn liefste bron van verse…

Tegenstemwijzer

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.269
Stem een regent of opponent of dilettant, alles is goed, behalve Trots en Vrij – laat Vreeswijk liggen waar het hoort, ver onder ons niveau. Geef angst en haat geen stem. Wees trots op de stad, niet op Nederland. ------------------------------------------------------------- uit: AD / Utrechts Nieuwsblad, 20 februari 2010.…

niemand

hartenkreet
4.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.775
het kind op de schommel in het zonlicht dommel ik maar schrik wakker in het licht van de maan dan is het tijd om te gaan en dansend door bossen omhels ik de bomen vertel al mijn dromen niemand neemt mij met zich mee dus dans ik ver...tot aan de zee die daar altijd op mij wacht en elke nacht een ander lied zingt niemand bedwingt mijn…

Wereld

hartenkreet
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Hoe ver zal ik kunnen kijken of ben ik nog nodig hier? Voor mij is het rond Het leven is een avond en, natuurlijk voorbij vannacht Als ik me herinner alle dingen die ik hier heb gedaan als ik me herinner alle dingen die er fout zijn gegaan waarom houden ze me dan hier?…
Namasté15 maart 2010Lees meer >

LINDE

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Op een stille plek in het bos zie ik de dag langzaam ontluiken als een waaier tussen de struiken en de herfst schudt zijn veren los. Ik probeer de vogels te verstaan, maar ranke verzen houden mij aan. In het bebladerd hemelgewelf zie ik gelaatstrekken van mezelf.…

de zee die altijd terugkomt

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 422
zo ver boven duinen uit eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim dat duizend schelpjes brengt en korrels oude tijd helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei scheidt vlinders van het zand vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus in zonlicht, achter maanbeschenen woorden streelt een hand neem maar wat er komt en neem…

VLIEDENDE ZOMERDAG

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
Avondkoelte glijdt over hellingen van 't Geuldal tussen hoog gras en laag lover waait langzaam je huid binnen geurt als een rol verse geharde room waarin halfzure weke kaas versnipperd is een frisse kaarsvlam flauw schijnt strooit ruime lucht uit verre bergen door deze knusse heuvelplooi loom bezadigd ogenblik na een pijnlijk moeizaam…

Vilten voetjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Smachtend naar het Groene Goud ontwaar ik vele dromen In het Maanlicht hoor ik niets wat mijn Hart vervullen kan Uren leeg en zonder weemoed ook de Toekomst is nog ver In mijn oorschelp heerst de Stilte van een onbewogen lied Van diepte en van dalen Dralen wordt mijn hoogste nood… Hoor die vilten voetjes stappen op een harde ondergrond…

Doodlot

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 694
Ach realiteit breng me nu terug met open ogen in verre dromen toen de dreigende zwarte vogel die onontkoombaar als het noodlot almaar dichterbij te komen lijkt nog een klein zangvogeltje was het pijnlijke schorre krassen nog een vrolijk kinderlied het zwaard van Damocles nog rustte in de schede de dood nog onbekend ver weg in plaats van…
gerardo9 augustus 2010Lees meer >

De Bende

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.007
de stegen oogden nooit te donker geen stad te guur, geen buurt te grauw we liepen niet, we zweefden de nacht bracht huiver, angst en kou we teerden op vergeten honger die knaagde en die vervaarlijk vrat de jongste van de bende vluchtte ver weg van de verkilde stad geen tijd nu om de held te spelen, te draaien rond de hete brij pas…

Keizerspinguïn

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
daar staan ze, in hun smoking, zij aan zij verkleumde, maar ook plichtsgetrouwe heren die zwijgend barre winterkou trotseren verloren in een witte woestenij ze koesteren het nageslacht, een ei en hongeren, maar zonder protesteren terwijl hun spek verschrompelt onder veren een echte heer gedoogt de heerschappij van dames die nu heerlijk…

het oogsten van geluk

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 634
de laatste scherven van geluk gelijmd met deeltjes geduld niet voor lang want het ruiterpad is leeg van paarden en vol van wind het halssnoer hangt van nek naar stuit voeg daartoe iets van specie of cement roer de dagen door de weken en zie, de ziel zal breken het licht zondert de schaduw ver vanaf mijn reikwijdte, draagt de molensteen…
elze25 oktober 2010Lees meer >

Op weg naar het licht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
wenkend perspectief opzoek naar verdwenen zomer kom maar vlieg voorbij het kale najaar nestel buiten ‘t wolkenlint hoe intensief waarheen doezel uit smachtend gezwind ontkil je vleugels naar lomer weg van de wind over zeeën van golvende weide van nattig gras met stervend berk en beukenblad los gerukt van schrale takken verzwakt ver…

Ondeelbare gedachten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
De tijdelijkheid van het gerijpte gras, bloot te staan aan ondeelbare gedachten, levend wit wat eerder groen blozend was, de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt, als de doden zijn geborgen, voor ons zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
pama17 december 2010Lees meer >