5946 resultaten.
Wanneer ik stop met doen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Wanneer ik stop met doen
en in luister zitten ga.
Hier, in dit heilig moment,
waar gisteren vandaag bevrucht,
en weer nieuwe morgens baart.
Hier kan ik aandachtig zijn.
Wanneer ik stop met doen
en in volle luister zitten ga.…
Aan de relschoppers, individueel en collectief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 In de stad Amsterdam waar alles kan
seks, drugs , rock en roll, and more
mag dit niet, nooit niet, never more!
Je blijft met je poten van mensen af
je gebruikt je stem en laat van je horen
je laat je vooral zien om gezien te worden
Je gebruikt het grondrecht van demonstatie
doch binnen de regels van ons rechtssysteem
van ons Koninkrijk der…
Dekmantel
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
702 Natuurlijk! ”Helpt elkander in de nood!”
Van Koenders is het best een nobel streven,
Verkleumde Oekraïeners wat te geven,
Zijn hulp wordt op een ton of vier begroot.
Gelukkig komt ons land in het geweer;
Die winter overvalt hen elke keer.…
Bedelbrief
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.614 De koude nijpt, de honger knaagt;
Zij vlijmen tot in merg en pezen.
Och, een van beide valt reeds zwaar,
Maar kou en honger bij elkaar!
Dat moet verschriklijk wezen!
Men zegt (de buurt gewaagt er van
En aaklig is 't om aan te horen!)
Een moeder, die niet vragen dorst,
Vond 's ochtends aan haar koude borst
Haar zuigling dood gevroren.…
Hoogeveen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Ze dromen licht in dit dorp waar het vaak fris en koud is.
Als pepermunt.
En de regenval koud aanvoelt.
Achter hun vaak kinderwagens met hun zachte en wat onnozele kroost erin.
Toen ik hier woonde sliep en droomde ik heerlijk.
Op een echt Hoogeveens bed in de Hoogeveense stilte.…
Zomerkomst
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
303 Het voorjaar kondigt de zomerkomst aan,
Met knoppen op de takken,
Bloempjes nog wat verscholen in ’t gras,
Aarzelend schijnend zonnetje.
In de wei dartelen lammetjes,
Nog nauwelijks onderscheid tussen
De ooitjes en de rammetjes,
Genietend van klaver en bloemetjes.
Rivieren vullen zich met gesmolten ijs,
Plannen worden gesmeed
Voor vervolgonderwijs…
Buurmeisje hoi buurmeisje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
2.131 We zwaaien en we lachen een laatste keer
Achter ons zwaaien ook de deuren dicht
De zachtgele zon schijnt nog net naar binnen
Nog even en hij gaat onder
Binnen wordt het donker
Buiten laten we de koude wind voor wat ie is…
B O M E N
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.567 Die de eerste, die de laatste zijt,
in ‘t warme, in ‘t koude jaar,
hoogstammig, hooggespilde, hoog-
getopte abelen, binnen
uw alderhoogste gaffel zit
het schilde vogelpaar
dat schetterbekt, zijn luchtgebouw
zorgvuldiglijk te ontginnen.…
Het onbekende jongetje
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
2.106 Ze hebben geen warmte om weg te geven
hun harten zijn koud, evenals hun leven.
Op zichzelf gericht is hun bestaan,
ze hebben geen liefde, ze zijn niet spontaan.
Vol van gedachten, problemen en zorgen
zijn ze vast bezig met overmorgen
en als God tot hen spreekt, zij horen geen woord,
dan vraag ik mij af, wie is er "geestelijk gestoord?…
LIEDEKEN
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.499 Vrij ik een jeugdig wakker dier,
Die ben ik schier te oud,
Want die waant in haar zinnen schier,
Dat in mij al het minnen-vuur
Is uitgedoofd en koud.…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 stille toe het doet hem huivren
Niet slechts de kou maar ook spookachtig wuiven
Want lichten in de nacht, dweellochten
Zijn boodschappers van germaanse godentochten
De witte wieven willen wel lustig zwieren
Welk wezen wil met zulke bovenaardse ondieren
Vertoeven temidden van een donker dreigend woud
Het bloed stolt licht des mensen vel wordt koud…
- Mijn laatste dans met jou -
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.110 Midden in een stokdonkere koude novembernacht
hoor ik je lieve stem in mij en verandert mijn gedacht.
Ik sta stil op en zoek mijn reeds lang vergeten boek
tijden geleden kwam ik het ergens tegen, hopeloos zoek.…
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.743 En je werd koud als een sneeuwklokje.
Maanden daarvoor schilderde mijn oudste broer
nog een schilderij van jou in mijn armen.
Je ogen had je daarbij gesloten
want zo vertrouwd was je met mij
Met mijn leed.
Met mijn pijn.
Jij dove witte poes met mij.
Alle lawaai in mij verdoofde je.
Wij houden van dezelfde mannen.…
De rode lantaarn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
728 Natuurlijk zou de lantaarn branden voor haar vannacht
Ze was beslist de mooiste...en al was haar meester ook al
oud, dat liet hem vast niet koud.
De mannen brachten meester Chen met veel kabaal naar
de binnenplaats. Waar hij uiteindelijk na wat heen en
geloop besloot. Het was als een klap in haar gezicht...ze
moest naar binnen .…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Ze nam het koude bittere hart en kuste het vaarwel,
de zee zag het zittende meisje, spoelde schuim,
wit schuim dat haar voeten en handen bedekte.
De woeste zee voerde het meisje, het hart met zich mee.…
Klacht
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.163 Ik werd te oud,
mijn hoofd is leeg, mijn hart is koud.
'k Weet van geen liefde meer of haat,
moet ik nu zoeken in de straat,
is dat mijn lot?
Maar waarom bad ik dan tot God?
0, zo ik nog mijzelve had!
Ben ik een vrouw, zo 'k nooit werd echt bemind?
Ben ik een vrouw, zo 'k nimmer droeg een kind?…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 Weer zwarte stipjes
ik knipper
en veeg een traan weg
die was vast
van de koude wind...
De stipjes blijven
twee vingers, drie, een hand
vier handen.
Ik wil roepen maar kan niet
wil opstaan
maar kan door mijn tranen heen
alleen maar kijken
naar de stipjes
vele, vele handen vol.…
Verdriet, Woede en Vergeving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.792 Dag1
een mix van woede en verdriet heerst,
Je had me weer opgezocht,
Ik zat eigenlijk gelijk vol achterdocht,
eerst heb je lief tegen me gepraat,
daarna tegen me gelogen,
je stond daar in de kou op straat,
Hoe kon ik dat ooit weerstaan,
ik nam een kans, kon je niet laten gaan,
Maar o zo koud zoals je me hebt bedrogen!…
Als een blinde huilt
hartenkreet
4.9 met 22 stemmen
984 open …dicht ….open … dicht ….open…dicht
vanonder zijn zonnebril loopt een traan
“morgen kan de pleuris krijgen”
open …dicht ….open … dicht ….open…dicht
heft zijn stok, maar het lijkt (in mijn ogen) niet op dreigen
“ of ik nu nier ben , dan wel dood
ik zou het echt niet weten
hoe liefde voelt
ook dat ben ik vergeten
de jaren hier zijn koud…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Geest is als een storm
Waar Gods lieveling in verdwaalt
Het licht van de herfstzon is zwak
Het openbaart de laatste kleuren aan vrucht, en bloesem
Het korset van het najaar komt los
De strikken gaan ervan af
Wat overblijft zijn de sappen
In eeuwig groene stengels
Proefbaar
Stroperig en vol ijzer en glim
Groene verlaten stengels
In koude…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 'Over de zeventig heb je het altijd koud.'
Is er een werkwoord dat haar warmte vasthoudt?
Schijn, zon.…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 zonnegloed
de bontste zijde van zijn waaiersteert te pronk
en binst de winderige oogstmaand ritslen
de loze haverbellen evenals de volle;
bekreun u om geen ieftegroen,
dat klautert langs de takken van een dode boom;
het schone woord is niets - 't oprechte leven alles;
de stralen van de schitterlogen
verbluffen wel, doch brengen koude…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 Trekvogel
Voor jou de volgende
Mijn schuld is het niet
Dat het plein open is
De wegomlegging is een hel
Hels
Hel vuur licht op
Dus zo zien verbrande lichamen eruit
Ik ging eigenlijk naar de groenteboer
Kom thuis met een paspoort
Koude burger
Mjah het is niet hoogstaand
Even schransen
Tussendoortje
Straks is er thuis
Een warm bad…
Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.463 Wij geven ’t Kind een wollen vacht, want ’t is hier veel te koud.
Die mensen zijn zo arm als wij, zij hebben vuur noch hout.
De vader kijkt ons dankbaar aan, de moeder knikt en laat een traan.
Wij zijn bevriend met ’t Kerstekind, wij kunnen nu wel gaan.…
Studentenlied.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.287 Waar knorrige mannen koud en stijf
van wijsheid en bedaardheid spreken
aan alwie het dwanghemd om zijn lijf,
de keten aan zijn hand - wil breken,
wij, minnaars van het vrije lied,
daar zijn wij niet!
Maar komt tot ons een vrije stem,
een stemme uit mannenborsten gesprongen,
die roept met vaste, stoute klem:
‘Vooruit!…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 weer naar buiten heerlijk de jas los
liedje zingen met het raam open
met een cappuccino verwend
boek lezen op het balkon
zitten in de prille zon
wandelen in het bos
zijn wie je bent
na de winter de koude afgeworpen
geeft mei ervaring van vrijheid
we voelen ons vrij en blij
de heerlijke lentetijd
mei geeft ruimte
voelt vogelvrij
is het…
Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.328 Ja, hij had ambitie, maar nu ligt hij koud en stil.
Brutus weet het beter dan ik:, hij is bezweken
aan een overdosis dolken, nog voor
zijn grote werk werd volbracht.
Zijn levenstaak zag hij het
om dit volk te beschaven, maar nu,
door die fidele kerel van een Brutus ligt hij hier
te wachten tot de vlammen hem verteren. Vrienden!…
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud
van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond
De dagen waren snikheet de nachten zo koud
wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond
Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht
rook hij mensenvlees als inhoud van die tent
Ai, dacht de leeuw toch nog te eten vannacht
die daarin liggen zijn morgen vanzelf…
SING A CHRISTMAS SONG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 Evan Bogerd, de Cantor-Organist
Het is dus midden in de herfst in de derde golf
van de wereldwijde pandemie: Covid 19
Op de Rozengracht baan ik mij ’n weg
naar de torenhoge Westerkerk aan de Prinsengracht
het is donker, het is koud, ’t is waterkoud
dus m’n muts stevig over mijn oren
dikke winterjas aan met bontkraag
stevige sjaal om m’n nek…
lichtpuntjes en vreugdevuurtjes voor kerst en nieuwjaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 lang strekken dagen zich
het is donker het is koud
lichtjes versieren huizen
waarin haarden vlammen
om handen te verwarmen
die wij op schaats of slee
in ongeremde winterpret
graag ons bevriezen laten
de kerstboom opgetuigd
hangen de lichtjes weer
vredig geluk beschijnend
in boom en winkelstraat
zij verbeelden gelijktijdig
ook de hoop…