27292 resultaten.
Tuintje aangelegd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
693 Bladgeritsel in mijn oor
bewogen door de wind ervoor
trad mijn tuintje binnen
en waaide nieuwe zinnen
Tuintje is zo kinderlijk echt
heb mezelf daarin gelegd
de wind neemt met zich mee
zaadjes naar de diepe zee
Tuintje in het kinderhoofd
is door winden uitgedoofd
tuintje anders aangelegd
kromme takken lijken recht
Door wind en tijd…
weten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 het ballast werkt als
een anker, het vertraagt
mijn schreden in een briesje
en verjaagt de wind
met mijn bezielde en
bezegelde lot
soms zoek ik de wind
als de bladeren zonder
ritselen mij de vrucht
des levens toont
maar waar is de wind
wanneer het niet waait?…
te ver weg
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.024 de wind die ik voel,
is deze wind dezelfde?
Laat me dan meegevoerd worden
om het zeker te weten
om onze horizon
dezelfde te laten zijn…
zierikzee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Op de dijk
heb ik je naam
geroepen in de wind
Een zwerm meeuwen
schreeuwde met me mee.
Spottend.
Is het de wind
die mijn ogen doet tranen?…
Schimmen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
552 Schimmen wazig en grijs
in flarden van mist
tussen hemel en aarde.
Van begin tot het eind
doelloos dwalen ze rond
tussen de nevels gevangen.
In een schijnwereld op
zoek naar een rustplek
tussen hemel en aarde.…
USAID
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
712 De hulp die voor de armsten was bestemd
Wordt door de allerrijkste man op aarde
Gezien als rotte appel zonder waarde
Hij mag van Trump gaan snoeien, ongeremd
Big Tech heeft geen behoefte aan ethiek
De Aarde wordt vertrapt op Marsmuziek…
Demagoog.
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
826 Mijn woorden - ze stromen als water
koel, helder, doorzichtig, dorst lessend.
Tot mijn adem ze gloeiend doet stomen
en wie op mijn Taal zich liet drijven
zal hun hitte verzengen en bijten.
Mijn woorden gesproken als aarde
vormen vaste en vruchtbare bodem.…
Dagdroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 Ik schud de dromen uit de kussens
het onderlaken strijk ik glad
de ramen open, uitgeslapen ruikt het
buiten schijnt de zon en dampt
de aarde, scharrelen de vogels op
het groen gazon en in de bomen heerst
een drukte van belang, er wordt
gebouwd, geschikt, gevormd, gestreden:
de beste plek, terwijl ernaast
de graafmachine rammelt, graaft
de…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 De zee en de aarde en de lucht
tonen hun grootheid in alle eenvoud.
En ik bewonder
in volledig besef van ondergeschiktheid.…
Licht uit licht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.095 Geweldige wilg
jij wil hogerop en toch
blijf jij de aarde
toegenegen en het water
streel je bij vlagen lichtjes
ZONNELEEN
De episoden van Amos 2006.42…
Cordon Sanitaire
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
889 ,
waterig of herkenbaar rond
zelfs geen hoogwaardigheidsbekleder
ontkomt aan dit ritueel
en zet het verteerde aan de dijk
zo gezegd:
de mens is aan de ander gelijk…
plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.236 in de put
een geit voor de koffie
liggend in het gras
schreef ik letters in de wolken
voelde ik de aarde leven
rook ik het kanaal
we waren even samen
om weer verder weg te gaan
en veertig jaren later
ruik ik dat plekje uit m’n jeugd…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 besta voor zeventig procent
uit water - u zegt: niets nieuws
onder de zon - u zegt: wij hebben
alle tijd, u neemt luchtig uw hoed af
op het zoveelste station, maar opgelet!…
L'amour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Ongenaakbare
ziel, waarom is het water
zo bang voor het vuur?
Er is een park en vol
met gekwetste bloemen waar
echt niemand wandelt.
Vreemde maanwagen
rijdt zijn rondjes op aarde,
rijdt op liefdesvuur.
Het schichtige hert
dwaalt over bloembladen,
mantel van Jahweh.
De incarnatie
van Steiner bevindt zich in
hartje Tokio.…
Regen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.777 en al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van mensen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs de weg, de oude bomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal…
LE CARNAVAL DES MOTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
965 Oranje kastanjes die spreken tot druilige droesem,
een Indische drum met neuriënde nagalm in de
onbewuste wateren van je geest, klaterende gedachten
die overdríjven en óverdrijven; ook doorkijkjes
op de uitdijende cijfervelden van pi...…
Te wijde mazen?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
480 Iedere spartelende letter
als vis vaak gevangen in
vertroebeld water, het
wijze net met wijde mazen
bleek te groot, om daarmee
nieuwe alinea's in te blazen,
ketter tot in de schoot.…
"Als het ijs is gebroken"....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van een duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen gewicht, van de brug af
gezien als die is opgehaald,heeft dat
een rede, het herkent zich in vele
vormen, soms argeloos en naïef, het
stroomt als troebel water, het heeft geen
heden, maar ook geen toekomst meer.…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Van de brug afgezien wanneer
die is opgehaald, heeft dat een reden,
het herkent zich in vele vormen,
soms argeloos en naïef en stroomt
als troebel water, er is geen verleden
maar ook geen toekomst meer.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde rivieren
hangbare geur van verdampte aarde
groene weelde van dierlijke dieren
het land dat de eerste mens baarde
geeft haar innerlijk geheim niet prijs
de genen blijken verankerd in bloed
dit heeft de sporen van een verre reis
maar blijkt een thuiskomst onvermoed…
Voorbij de kantlijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
510 Iedere spartelende letter
als vis vaak gevangen in
vertroebeld water, het
wijze net met wijde mazen
bleek te groot, om daarmee
nieuwe alinea's in te blazen,
ketter tot in de schoot.…
Panorama van gevoel,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd van een duurzaamheid als
er slechts één gezichtspunt is,
heeft dit geen gewicht, van de brug af
gezien als die is opgehaald, heeft dat
een reden, het herkent zich in vele
vormen, soms argeloos en naïef, het
stroomt als troebel water, het heeft geen
heden, maar ook geen toekomst meer.…
Op 't vroege uur in Mokum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 ik zie voor mij uit
over de oude gracht
waar aan beide zijden
rijkdom wordt herdacht
het is een verstard beeld
op dit te vroege uur
een enkele rimpel in 't water
laat mijn ogen iets bewegen;
het voorkomt leeg getuur
boten, ijzeren huizen
achter elkaar, groot in getal
liggen aan een verhoogde kade
daar woont men in het dal
verstild…
Verwondering
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
568 haar geheim bewaart
hoe de lucht laat zweven en laat waaien
't water waarin 'k me kan begeven
broeiend op nieuw leven
vuur dat verlicht en warmt,
mijn hart laat kloppen
en dan mijn hersenen,
die blijven werken, denken
hoe kan ik niet
hoe kan ik niet verwonderd zijn.…
Er loopt..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Er loopt een vuurtje over mijn hand
hij zit er warmpjes bij, voelt zich gezond
vertrouwd de mediterraan in een eeltige palm
plooien beken eigenheid, put helder water van
genegenheid, voedt genot uit gezond verstand,
Er loopt een vuurtje over mijn hand
het verzamelt het zout der aarde
diepste oase van het kloppend hart
dringt door…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 De aarde draait,
maar niet, in vast beleven,
alleen om jou
en mij..…
liefde en storm
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
701 wanneer deze pret zich diffameert
aan de zin van valse waarnemingen kimt
mijn wade zich aan de prisma van een
ongezuiverde parallellogram
zelfs mijn wraak herkent het geduld
als de boei die in het water
drijft en dobberend voortbeweegt
zoals een kurk zich gedraagt in de
storm die ik heb vermeden…
Regen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.481 En al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van mensen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs de weg, de oude bomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal…
Open je ogen en Ontwaak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 Donder,
Zal het water zal uit de lucht doen vallen,
de aarde doordrenken.
Haar verfrissen met het nieuwe groen.
Toekomst is aan hen die durven te dromen.
Open je ogen en ontwaak.…
Hendrik Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Waar wolken zweven over verre polderland
in alle rust het vee daar graast in vette weiden
Het riet in golven wiegend langs de waterkant
Daar zie ik bootjes zachtjes over water glijden.
Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk
Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk…